quote:
Ik was gisteren voor het eerst sinds járen weer eens in een vrijgemaakte kerk. Overigens een plezierige ervaring, echter............. het eerste wat wij ons afvroegen was waarom die 5 ouderlingen daar zo triest voorin zaten. Net in het pak en ze keken zo triest.
Het valt ook meteen op dat het niet de gewoonte is om een bijbel mee te nemen, want ze zaten onderuitgezakt gewoon aan te horen wat de dominee zei.
Wij zijn in de gemeente echt gewend om alles op te zoeken en mee te lezen, als iemand zijn bijbel is vergeten of een gast hem niet mee heeft, dan bieden we er meteen een aan.
We vonden het best een beetje gek, dat juist de ouderlingen het heel gewoon vonden om zonder bijbel aan te treden.
Maar om bij het onderwerp te blijven, het was voor ons beter geweest als die ouderlingen gewoon in de zaal hadden gezeten, en ons een hand hadden gegeven of zoiets.
Gelukkig was de dominee reuze aardig en wist op de één of andere manier dat hij mijn prikbord vriendje was, zodat we met hem hebben gesproken.
Blijft ons opvallen wat ik al eerder zei: Je kunt als gast een gereformeerde kerk inlopen en na een uur weer weggaan zonder door iemand te zijn aangesproken.
Daar zouden de gereformeerden toch eens wat over moeten brainstormen.
Zorg dat iemand die nieuw binnenkomt, dat ervaart alsof hij in een warm bad stapt. Zodat zij bij thuiskomst echt iemand hebben gesproken, en graag nog eens terug gaan naar die gastvrije mensen. Het was zeker geen onwil, we hebben veel ogen op ons gericht gevoeld, we waren echt vreemd denk ik, maar niemand durfde even naar ons toe te komen om te groeten.
Meteen weer kennisgemaakt met het fenomeen zondagen. De preek ging over zondag 11.
