Als jullie zin hebben er iets over te lezen....
Dit vond ik op internet (site Marc Verhoeven)
Vrouwelijke Diakenen?
Alle Schriftaanhalingen komen uit de Statenvertaling 1977
DIAKEN IN HET NIEUWE TESTAMENT
Het Nieuwtestamentische Griekse woord voor diaken is diakonos. Als we een Grieks/Nederlands woordenboek raadplegen, dan zien we dat dit woord betekent: dienaar, helper, bode. (Prisma).
Dit woord wordt in het Nieuwe Testament toegepast op:
1. Huisbedienden: Mat 22:13; Joh 2:5, 9;
2. Burgerlijke overheid: Rom 13:4.
3. Christus: Rom 15:8; Gal 2:17.
4. Christenen in relatie tot Christus/God: Joh 12:26; Ef 6:21; Fil 1:1; Kol 1:7, 23, 25; 4:7; 2Kor 11:23; Ef 3:7; 1Thess 3:2; 1Tim 4:6.
5. Christenen in relatie tot elkaar: Mat 20:26; 23:11; Mark 9:35; 10:43; Rom 16:1; 1Kor 3:5.
6. Handlangers van Satan: 2Kor 11:15.
7. Aangestelde diakenen (ambt): 1Tim 3:8, 12.
In feite kunnen we deze zeven toepassingen samenvatten tot slechts twee hoofdgroepen:
1) Het woord diakonos wordt gebruikt om te refereren naar CHRISTELIJKE WERKERS IN DE ALGEMENE BETEKENIS.
Beschouw hierna enkele voorbeelden hiervan:
“…Febé, onze zuster, die een dienares is der gemeente, die te Kenchreën is” (Rom 16:1).
“Wie is dan Paulus, en wie is Apollos, anders dan dienaars, door wie gij geloofd hebt” (1Kor 3:5).
“Die ons ook bekwaam gemaakt heeft, om te zijn dienaars van het Nieuwe Testament” (2Kor 3:6).
“Maar wij, als dienaars van God, maken onszelf in alles aangenaam…” (2Kor 6:4).
“Zijn zij dienaars van Christus? (ik spreek onwijs zijnde) ik ben boven hen…” (2Kor 11:23).
“Waarvan ik een dienaar geworden ben…” (Ef 3:7).
“…het Evangelie … van hetwelk ik Paulus een dienaar geworden ben” (Kol 1:23).
“U groet Epafras, die uit de uwen is, een dienstknecht van Christus…” (Kol 4:12).
“…Timótheüs, onze broeder, en Gods dienaar, en onze medearbeider…” (1Thess 3:2).
“…zo zult gij een goed dienaar van Jezus Christus zijn…” (1Tim 4:6).
In al deze schriftplaatsen wordt het Griekse woord diakonos gebruikt, en in alle plaatsen gaat het om evangeliepredikers en christelijke werkers in het algemeen. In deze betekenis zien we dat Pau-lus, Timotheüs, Epafras en andere predikers allen “diakenen” waren. In deze algemene betekenis is elke christen een “diaken”, omdat elke christen een dienaar hoort te zijn van Christus, van het Evangelie, en van de Kerk.
De Statenvertaling vertaalt op die plaatsen terecht met “dienaar/dienares/dienstknecht”.
2) Het woord diakonos wordt ook gebruikt om te refereren naar EEN BEPAALD AMBT IN DE LO-KALE KERK.
Het werk van een diaken, in de algemene betekenis van dienaar van Christus en van de kerk, is het werk van elke christen. Maar er bestaat ook een “ambt” van diaken, zoals we in het Nieuwe testa-ment lezen. Dit ambt heeft bepaalde en hoge standaarden, en enkel zorgvuldig gekozen en gekwali-ficeerde christenen mogen dit ambt op zich nemen. Dit is de meest gangbare betekenis van de term “diaken” in de kerken van vandaag.
Onze Statenvertaling vertaalt op al die plaatsen het Griekse diakonos met “diaken”, om een onder-scheid te maken met de eerste en algemene betekenis van dienaren:
“…al de heiligen in Christus Jezus, die te Filippi zijn, met de opzieners en diakenen” (Fil 1:1).
“De diakenen eveneens moeten eerbaar zijn…” (1Tim 3:
.
“Dat de diakenen mannen van één vrouw zijn…” (1Tim 3:13).
KUNNEN VROUWEN DIAKENEN ZIJN?
Het ambt van diaken in de kerk is beperkt tot mannen, alhoewel het voorbeeld van Febe in Rom 16:1 illustreert hoe vrouwen diakenen kunnen zijn in de algemene betekenis. Niet in de betekenis van een formeel ambt, maar in de betekenis van dienaren van de kerk en van Christus. Slechts mannen kunnen het ambt van diaken bekleden.
Sommigen hebben 1 Tim 3:11 geïnterpreteerd als betrekking hebbend op vrouwelijke aangestelde diakenen, maar dit is onhoudbaar. Het volgende vers 12 zegt immers: “Dat de diakenen mannen van één vrouw zijn, die hun kinderen en hun eigen huizen wèl regeren” (1 Tim 3:12). het is volstrekt duidelijk dat het hier over mannen gaat.
Anderen steunen op Rom 16:1 alwaar over Febe wordt gesproken “die een dienares [diakonon] is der gemeente, die te Kenchreën is”. Wij hebben al gezegd dat hier “dienares” in de algemene betekenis moet gezien worden. Daarom heeft de Statenvertaling hier niet vertaald met “diakones” maar met “dienares”.
Kanttekening 3 bij Rom 16:1 in mijn oude Statenvertaling, gedrukt in 1647, zei reeds eeuwen geleden:
N.[amelijk] niet in den dienft
van prediken: want die
wort den vrouwen verbo=
den/ I.Corint.14.34. ende
I.Tim.2.12. maer ofte
ee diaconiffe/ die de kranc=
ke beforghen. I.Tim.5.
9/ 10. ofte/ het welck
waerfchijnlicker is/ die de
Ghemeynte diende in ’t
ontfanghen ende herber=
ghen van de verjaeghde
Chriftenen/ ende oock van
de Apoftelen en leeraers/
gelijck blijckt uyt het vol=
gende vers.
Deze standaard is consequent met de nieuwtestamentische instructie die vrouwen verbiedt enige positie van leiderschap over mannen te hebben, in de kerk of thuis. (1Tim 2:11-14; 1Kor 14:34-35).
Maar, alhoewel vrouwen geen volwassen mannen mogen onderwijzen of autoriteit over hen voeren (1 Tim 2:12), zijn zij erg belangrijk in de bediening van Gods Woord en kerkelijk werk.
Vele vrouwen vergezelden de apostelen in de opperzaal na de opstanding (Hand 1:12-14). Paulus verwijst naar de vrouwen die met hem gestreden hebben in het evangelie (Fil 4:3). De oudere vrouwen moeten leraressen zijn voor de jongere vrouwen (Titus 2:3-4). We weten ook dat Timotheüs van kinds af de heilige Schriften kende dank zij zijn godvruchtige moeder en grootmoeder (2Tim 1:5; 3:15).
En Febe assisteerde Paulus en vertegenwoordigde de kerk te Kenchrea in een bepaalde bediening aan de kerk van Rome (Rom 16:1-2). De kerk werd geïnstrueerd haar bij te staan “in wat zaak zij u zou mogen nodig hebben”. Dit illustreert wat de geïnspireerde apostel Paulus dacht over vrouwen in het werk van de Heer.
Wie echter verder gaat dan wat de Schrift leert, en de vrouwen een rol toebedeelt die de leer van de apostel Paulus te buiten gaat, is niet getrouw. Spoedig zal de Heilige Geest dan bedroefd worden en de vrouwelijke ‘diakenen’ zullen dan een invloed krijgen die niet op Gods leiding berust, maar op vlees en duisternis.
Soms hoort men ook dat er ‘diaconessen’ in een kerk worden aangesteld door middel van een gestemde democratische meerderheid. Dit is geheel uit den boze.
Het huidige democratische denken, en het recht van de 50% + 1, is een uitvindsel van de Franse revolutie en hun geest van “Ni Dieu, Ni maître”.
Ongeveer hetzelfde kan gezegd worden over de wereldse geest van ‘emancipatie’, waarbij de Goddelijke rollen van man en vrouw door elkaar gehaald worden en de vrouw het gezag van de man opeist. Dit is ook geest van “Ni Dieu, Ni maître. Die wijze van denken zorgt ervoor dat de wereldgeest, de duivel en het vlees een vaste voet krijgen in onze plaatselijke kerken en de afvalligheid zich baan maakt, wat we in deze laatste dagen ook op grote schaal zien gebeuren.
“Want ik ben zeer verblijd geweest, toen de broeders kwamen, en getuigden van uw waarheid, ge-lijk gij in de waarheid wandelt. Ik heb geen meerdere blijdschap dan hierin, dat ik hoor, dat mijn kinderen in de waarheid wandelen” (3 Joh 3-4).
