Qohelet, geef je hier ook de mening waar je zelf achter staat of puur de traditioneel gereformeerde standpunten...?
quote:
Traditioneel-gereformeerde standpunt is hier, dat het Woord primair door spreken/luisteren/lezen tot ons komt, niet door vertonen/bekijken. Verwijzingen worden gemaakt naar het absolute verbod op afbeelden van God (HC v&a 36) en het Roomse misbruik in dezen; naar de tekst "het geloof is uit het horen" (dus niet: kijken); en de moderne inzichten in visuele middelen wordt afgedaan als "wijsheid van de wereld" die lijnrecht staat tegenover de "dwaasheid van de prediking".
Tja, wat zegt de bijbel? Lijkt me interessanter dan naar het tradioneel-gereformeerd standpunt te kijken
Regelmatig zie je profeten, apostelen, en ook Jezus beelden gebruiken, ook visuele beelden (Jezus plaatst een kind in het midden van de mensen, gebruikt de vijgeboom om iets te laten zien, Paulus wijst op het altaar voor een onbekende God, Jeremia wordt opgedragen een kruik te kopen en die voor het oog van een aantal leiders en priesters tegen een muur kapot te gooien... En Hosea kreeg zelfs opgedragen een hoer te trouwen om het volk wat duidelijk te maken. En ik kan nog wel tijden zo doorgaan, de bijbel staat boordevol voorbeelden. In de hele bijbel zie je dat het geloof, dat inderdaad uit het horen is, maar dat God ook visuele aspecten gebruikt om dingen duidelijk te maken... denk bijvoorbeeld ook aan de sacramenten, doop en avondmaal, die een ZICHTBAAR symbool zijn... die visueel iets uitdrukken. Zolang visuele hulpmiddelen zoals een stukje film, een beamerpresentatie of het gebruik van voorwerpen in de preek op die manier worden gebruikt lijkt het me heel bijbels om ze te gebruiken. Dat heeft niets met wijsheid van de wereld te maken, alsof wijsheid een vorm zou zijn in plaats van een inhoudelijke boodschap
quote:
Het gevaar in de charismatische groepen is dat de ervaring belangrijker wordt geacht dan het geschreven Woord. Men doet dan ook nog een beroep op datzelfde Woord: de letter doodt en de geest maakt levend. Als de ervaring 'duidelijk' maakt dat iets werkt en de tekst zou anders duiden dan wint de ervaring.
Dit alles heeft een jungiaanse oorsprong en is m.i. duivels van oorsprong.
Sola scriptura, sola ..,
Mee eens, gelukkig heeft gevoel ook een andere kant, het kan namelijk ook een natuurlijke reactie op gebeurtenissen zijn... Als iets fijns gebeurt kun je blij zijn, als iets verdrietigs gebeurt kun je verdrietig zijn.... Emoties hebben en uiten is natuurlijk, hoewel het door cultuur soms wordt weggedrukt als iets wat niet zou horen... en dan gaat de cultuur op dat punt tegen het natuurlijke in.
Helaas Nieboer beschrijft Nieboer alleen maar het gevaar van ervaring als doel hebben, of als bewijs voor iets... Ervaring moet nooit nodig zijn als bewijs van Gods bestaan want geloof is juist het bewijs van wat je niet ziet... Aan de andere kant mag je wel zeker weten dat je Gods liefde mag ervaren... kijk bijvoorbeeld eens in de psalmen hoe vaak het gaat over het ervaren van Gods liefde. God kan je zeker dingen laten ervaren of door ervaringen je geloof versterken, maar het mag nooit een doel zijn... je streeft niet naar ervaring maar naar geloof.
Nieboers stuk hierover is echter eenzijdig en het lijkt op die manier alsof emotie dus niet goed is en je emotie in de kerk dus moet tegengaan... terwijl dat helemaal niet waar is. Je moet emotie echter gebruiken zoals het geschapen is, als een natuurlijk gevolg ipv een streven... en dat komt nergens in zijn stuk naar voren.
