[Bijbelstudie] Romeinen

[Roodkapje]

Een hele poos geleden was er een forumbrede Bijbelstudie naar het boek Ezechiël. Ik heb daar toen niet aan meegedaan, maar vond het idee van langzaam door een boek heenwerken met een groep mensen wel heel tof.

Dus vandaar mijn idee om hetzelfde te doen bij Romeinen. Wie is daar nog meer voor? Dat we per keer iets van een perikoopje doen ofzo.

Het eerste stuk zou dan zijn heel Romeinen 1 (vs. 1-32, waarvan vs. 1-16 een soort inleiding op de brief is).

Ikzelf lees in de Telosvertaling, dus het lijkt me leuk om vanuit verschillende perspectieven en verschillende vertalingen naar deze brief te kijken.

[Zijnkind]

Heb je speciale thema's waar je naar wilt kijken of gewoon deel voor deel langslopen en dan kijken wat je eruit haalt?

[grompie]

ik wil best meelezen maar ik lees altijd kritisch dus liever in het chat forum ofzo.

[Roodkapje]

quote:

Zijnkind schreef op 11 augustus 2005 om 16:46:
Heb je speciale thema's waar je naar wilt kijken of gewoon deel voor deel langslopen en dan kijken wat je eruit haalt?

Nee, ik wil gewoon heel Romeinen doorlopen. Gewoon per vers/per stukje, te beginnen met Rom 1:1-32. Mits daar animo voor is

[Nunc]

Ik vind het een leuk plan

[jesus is alive]

goed plan

[Priscilla en Aquila]

Is OK. offtopic:En Ezechiel kan altijd weer opgepakt worden hoor...

[HenkG]

Lijkt me boeiend! Hoe wil je dit verder aanpakken? Kan ieder gewoon beginnen met een reactie geven op Rom 1.....of komt er nog een structuur om een en ander enigszins goed te kunnen blijven volgen

[Mezzamorpheus]

Ik ben voor.

[Roodkapje]

Ok, laat ik maar gewoon de aftrap geven, we zien wel waar we dan uitkomen. Ik doe eerst de eerste helft van Romeinen 1 omdat daar best veel in staat:

_{In de Telosvertaling staan blokhaken om hulpwoorden om de vertaalde zin goed te laten lopen en scherpe haken om aan te geven dat oudere handschriften een bepaalde zin wel bevatten, maar nieuwere niet.}

quote:

Romeinen 1:1-7 uit de TelosvertalingHet evangelie van GodPaulus, slaaf van Christus Jezus, geroepen apostel, afgezonderd tot [het] evangelie van God (dat hij tevoren had beloofd door zijn profeten in heilige Schriften) aangaande zijn Zoon (die geworden is uit [het] geslacht van David naar [het] vlees, die verklaard is als Gods Zoon in de kracht naar [de] Geest van [de] heiligheid, door dodenopstanding, Jezus Christus onze Heer - door Wie wij genade en [het] apostelschap ontvangen hebben voor zijn naam, tot geloofsgehoorzaamheid onder alle volken (waartoe ook u behoort, geroepenen van Jezus Christus) - aan alle geliefden van God die in Rome zijn, geroepen heiligen: genade zij u en vrede van God onze Vader en van [de] Heer Jezus Christus.

- vers 5: wij hebben behalve genade, óók het apostelschap door Christus ontvangen voor Zijn naam tot geloofsgehoorzaamheid onder alle volken.
Wat wordt hiermee bedoeld. Wordt hiermee het algemene 'ambt der gelovigen' mee bedoeld of specifiek het ambt van apostel? In verband hiermee verwijst de Telosvertaling naar een aantal verzen: Rom 15:18; Hd 28:16-18; Galaten 2:7,9.
De tekstverwijzingen maken het er niet duidelijker van. Dus iemand daar ideeën over?

quote:

Romeinen 1:8-15 uit de TelosvertalingPaulus' wens Rome te bezoeken
Allereerst dank ik mijn God door Jezus Christus over u allen, omdat uw geloof wordt rondverteld in de hele wereld. Want God, die ik dien in mijn geest in het evangelie van zijn Zoon, is mijn getuige hoe ik onophoudelijk u gedenk, terwijl ik altijd in mijn gebeden bid of ik wellicht nu eens door de wil van God het voorrecht mocht hebben tot u te komen. Want ik verlang zeer u te zien, om u enige geestelijke genadegave mee te delen tot uw versterking; dat is, om in uw midden mee vertroost te worden door elkaars geloof, zowel dat van u als dat van mij. Maar ik wil niet dat u onbekend is, broeders, dat ik mij dikwijls voorgenomen heb tot u te komen (en tot nu toe verhinderd ben), om ook onder u enige vrucht te hebben, evenals onder de overige volken. Van Grieken en barbaren, van wijzen en onwetenden ben ik een schuldenaar. Zo ben ik dan, wat mij betreft, bereid ook aan u die in Rome bent, het evangelie te verkondigen.

- het geloof van de Romeinen was in de hele toenmalige wereld bekend
- Paulus dacht onophoudelijk aan ze
- Paulus verwacht door gemeenschap te hebben met de Romeinen geloofsversterking te ontvangen, dit zal dan wederzijds zijn.
Mijn conclusie uit dit stukje is dat het opzoeken van elkaar heel belangrijk is om 'onder elkaar enige vrucht te hebben'.
Hoe denken jullie daarover na aanleiding van dit stukje?

quote:

Romeinen 1:16-17 uit de TelosvertalingDe kracht van het evangelie
Want ik schaam mij niet voor het evangelie; want het is Gods kracht tot behoudenis voor ieder die gelooft, eerst voor de Jood, en ook voor de Griek. Want gerechtigheid van God wordt daarin geopenbaard op grond van geloof tot geloof, zoals geschreven staat: 'Maar de rechtvaardige zal op grond van geloof leven'.

Ook heel belangrijk: je niet schamen voor het Evangelie, ook niet om het uit te dragen want het is Gods kracht tot behoudenis voor ieder die gelooft. Het is dus belangrijk om dit te verkondigen! Want het is essentiële informatie voor iedereen. Mensen moeten van God horen om behouden te kunnen worden! We mogen het dus niet voor onszelf houden, maar dienen het Evangelie te verkondigen zodat de gerechtigheid van God verder geopenbaard zal worden aan de wereld. Dit stukje kun je zien als kernthema van heel hoofdstuk 1. Het staat ook niet voor niks precies in het midden denk ik.

[HenkG]

Apostel: uitgezonden om te onderwijzen
Roodkapje, in de lijn van Mattheus 28 zijn wij volgens mij allen apostelen (='uitgezondene') zoals Paulus eigl in vs 6 ook al aangeeft met de woorden "ook gijzelf behoort daartoe": "Gaat dus heen, onderwijst alle volken" (Mtt 28:19, Petrus Canisiusvertaling). Het is wel apart hoeveel meer Paulus tot onderwijs dringt of welhaast dwingt: "om ze te onderwerpen aan het geloof ter ere van zijn Naam" (Rom 1:5). Op deze manier zet Paulus zijn bediening wel heel helder neer: hij wil iedereen laten delen in die fantastische, leven schenkende genade van God en roept ook de anderen daartoe op. Gods genade staat dus meteen centraal als geloofsbasis. Het leven vanuit die genade mogen wij aan niemand onthouden, omdat God het aan niemand wil onthouden.

Christen zijn kun je niet alleen
Na zich eerst nadrukkelijk op Gods plek in het leven van een christen te hebben gericht, richt Paulus zich meteen naar die andere geloofslijn: van mens tot mens. En dan niet alleen van christen naar niet-christen, maar, Roodkapje wijst er ook al terecht op, ook van christen naar christen. De onderwerping aan het geloof (vs. 5) vraagt erom "om tot uw stichting een of andere geestelijke  gave u mede te delen of liever nog: om in uw midden tezamen de troost te genieten van ons  beider geloof, het uwe zowel als het mijne" (vs. 11/12). Onderling benutten van onze gaven en talenten en tot troost en steun zijn voor zieken, ouderen, gevangenen e.d. worden zo meteen aan het begin van deze brief als eerste doelen van een gemeente neergezet naast het vertellen van de blijde boodschap naar buiten toe. Zo kunnen we, om maar even een vergelijking van Paulus uit de brief aan de Korinthiërs te gebruiken, "een brief van Christus" zijn (2 Cor 3:2,3):
wij als door God geschreven letter mogen ons verbonden weten met een aantal mensen om ons heen om zo in de juiste ordening woorden en zelfs zinnen te vormen. Om dit leesbaar te houden, vraagt dit dus echt actie onzerzijds als respons op Gods schrijfwerk in onze harten en in dat van anderen.

De schaamte voorbij
Als we ons zo op Hem en elkaar richten, dan hoeven wij ons nergens voor te schamen. Tegenover niemand, niet "tegenover Grieken en Barbaren, geleerden en eenvoudigen" (vs. 14). Want allen mogen deel hebben aan Gods genade, ongeacht hun afkomst, scholing en levenswijze. Alleen het vraagt je wel om je "te onderwerpen aan het geloof ter ere van zijn Naam" (vs. 5), waarmee je dus afscheid neemt van je status en van je daden en ideeën in het verleden. Omdat hij dat gedaan heeft, kan Paulus vanuit zijn hart uitroepen "Voor het Evangelie toch schaam ik me niet." (vs. 16) Wat een verandering heeft deze man ondergaan in zijn leven. Daarvan zal hij als ondersteuning van deze belijdenis nog verder getuigen in deze prachtige brief. Zo komt hij in deze brief onder anderen tot die prachtige vervolgbelijdenis: "O, rampzalige mens, die ik ben! Wie zal mij verlossen van dit lichaam  des doods? God zij dank; het geschiedt door Jesus Christus, onzen Heer"(7:24/25).

Oproepen tot onderwerping.....da's wel wat anders dan "jij het jouwe, ik het mijne, hoe spijtig ook", waar we tegenwoordig toch wel heel snel achter schuil lijken te gaan. Althans, als ik naar mezelf kijk. Ik probeer toch altijd meer genuanceerd en vooral praktisch te laten zien wat de relatie met God voor mij betekent, de ander daarbij geheel/vrijwel geheel vrij latend in zijn beschouwing. Wat voel ik me zo toch een met Paulus in zijn hierboven reeds geciteerde belijdenis! Al weet ik ook dat ik enkel als zaai-instrument of verzorgingselement fungeer voor God en dat Hij Zelf de wasdom geeft. Daarom blijf ik wel doorgaan met mijn huidige inzet, maar tegelijk blijf ik nog steeds zoeken naar het nog nadrukkelijker oproepen van mensen om toch met mij te delen in de vreugde die ik ervaar, al heb ik het idee dat deze vreugde lang niet altijd begrepen wordt.

---
Even een reactie is meteen een heel referaat geworden, uitmondend in een stuk delen van persoonlijke ervaring. Ik hoop dat dit past in de lijn der verwachting, anders hoor ik het graag.

[grompie]

vers  vijf(mijn cijfers doen het ook niet)
mischien kun je het apostelschap als bijwerking van de genade zien

[Roodkapje]

Misschien een idee om lange verhalen van tussenkopjes (vet) te voorzien? (niet mijn idee, maar ik vond de tip van E-line in Levensbeschouwing wel handig).

[Priscilla en Aquila]

quote:

Roodkapje schreef op 11 augustus 2005 om 19:34:
 Ik doe eerst de eerste helft van Romeinen 1 omdat daar best veel in staat:

Ik heb ook wel een Telos vertaling thuis, maar niet op internet, dus ik geef even de NBG en post dan vers 5 omdat je daar iets over vroeg:

quote:

Rom 1 vers 5
door wie wij genade en het apostelschap ontvangen hebben om gehoorzaamheid des geloofs te bewerken voor zijn naam onder al de heidenen,

Ik denk dat Paulus het hier heeft over de apostelen waaronder hijzelf
- zie vers 1: een geroepen apostel, afgezonderd tot verkondiging van het evangelie van God, -
die nu de opdracht hebben zoals ook in het zendingsbevel bijvoorbeeld door de Here Jezus aan de apostelen is opgedragen, om gehoorzaamheid des geloofs te bewerken voor zijn naam onder al de heidenen,
En Paulus is daarna door Jezus vanuit de hemel geroepen toen hij op weg was naar Damascus.

quote:

- vers 5: wij hebben behalve genade, óók het apostelschap door Christus ontvangen voor Zijn naam tot geloofsgehoorzaamheid onder alle volken.

Wat wordt hiermee bedoeld. Wordt hiermee het algemene 'ambt der gelovigen' mee bedoeld of specifiek het ambt van apostel?

Als verder leest in vers 6 geeft dat m.i. duidelijkheid dat de gelovigen uit Rome aan wie de brief is gericht horen tot deze groep mensen die genoemd worden in vers 5 en de tot geloof zijn gekomen: de heidenen/gelovigen uit de volken.
(zodoende kunnen ze ook niet de 'wij' zijn van vers 5)
Kijk maar naar vers 5/6:

quote:

Rom 1 vers 5 en 6
5...om gehoorzaamheid des geloofs te bewerken voor zijn naam onder al de heidenen,
6 tot welke ook gij behoort, geroepenen van Jezus Christus –

Dus de gemeente te Rome is door de apostelen - die genade en het apostelschap hebben ontvangen, ontstaan omdat ze zich bekeerd hebben uit de volken.

quote:

In verband hiermee verwijst de Telosvertaling naar een aantal verzen: Rom 15:18; Hd edit: 26:16-18; Galaten 2:7,9.
De tekstverwijzingen maken het er niet duidelijker van. Dus iemand daar ideeën over?

Rom 15: 18
Want ik zal het niet wagen van iets anders te spreken dan van hetgeen Christus door mij bewerkt heeft, om heidenen tot gehoorzaamheid te brengen door woord en daad,

Hand. 26: 16
Maar richt u op en sta op uw voeten; want hiertoe ben Ik u verschenen om u aan te wijzen als dienaar en getuige daarvan, dat gij Mij gezien hebt en dat Ik aan u verschijnen zal, 17 u verkiezende uit dit volk en de heidenen, waarheen Ik u zend, 18 om hun ogen te openen ter bekering uit de duisternis tot het licht en van de macht van de satan tot God, opdat zij vergeving van zonden en een erfdeel onder de geheiligden zouden ontvangen door het geloof in Mij.

Gal. 2: 7
Maar integendeel: toen zij zagen, dat mij de prediking van het evangelie aan de onbesnedenen toevertrouwd was, gelijk aan Petrus die aan de besnedenen
9 – en toen zij de genade, die mij geschonken was, opmerkten, reikten Jakobus, Kefas en Johannes, die voor steunpilaren golden, mij en Barnabas de broederhand: wij zouden naar de heidenen, zij naar de besnedenen gaan.

Conclusie over deze verwijzingen:
- gaan over het apostelschap wat Paulus heeft ontvangen van de Heer, met speciale taak om de volken het evangelie te brengen, en ze tot geloofsgehoorzaamheid te brengen.
In Handelingen 26 wordt zijn roeping beschreven die hij van de Heer krijgt als Die Hem verschijnt. Hij gaat naar de heidenen het evangelie brengen zegt ook Galaten.

quote:

- het geloof van de Romeinen was in de hele toenmalige wereld bekend
- Paulus dacht onophoudelijk aan ze
- Paulus verwacht door gemeenschap te hebben met de Romeinen geloofsversterking te ontvangen, dit zal dan wederzijds zijn.
Mijn conclusie uit dit stukje is dat het opzoeken van elkaar heel belangrijk is om 'onder elkaar enige vrucht te hebben'.
Hoe denken jullie daarover na aanleiding van dit stukje?

Wij kunnen er nog heel wat van leren dat Paulus onophoudelijk voor hen dankt, aan hen denkt en voor hen bidt.
Vertroosting vinden we als we aan elkaar vertellen wat we in de Here Jezus hebben gevonden: Hoe belangrijk is Hij voor mij, en hoe is dat bij jou? Als we het daar over hebben worden we opgebouwd in het geloof.

quote:

Ook heel belangrijk: je niet schamen voor het Evangelie, ook niet om het uit te dragen want het is Gods kracht tot behoudenis voor ieder die gelooft. Het is dus belangrijk om dit te verkondigen! Want het is essentiële informatie voor iedereen. Mensen moeten van God horen om behouden te kunnen worden! We mogen het dus niet voor onszelf houden, maar dienen het Evangelie te verkondigen zodat de gerechtigheid van God verder geopenbaard zal worden aan de wereld. Dit stukje kun je zien als kernthema van heel hoofdstuk 1. Het staat ook niet voor niks precies in het midden denk ik.

Het evangelie is een kracht voor ieder die gelooft. En het is een kracht van God en niet van onszelf. Wij hoeven er helemaal niets van onze eigen kracht aan toe te voegen:

quote:

Rom 1 vers 16
Want ik schaam mij het evangelie niet; want het is een kracht Gods tot behoud voor een ieder die gelooft, eerst voor de Jood, maar ook voor de Griek.

De kern van het evangelie, de kracht van God, staat in vers 17:

quote:

Rom. 1 vers 17
Want gerechtigheid Gods wordt daarin geopenbaard uit geloof tot geloof, gelijk geschreven staat: De rechtvaardige zal uit geloof leven.

Gerechtigheid Gods
Wij zeggen tegenwoordig vaak dat het geloof draait om de liefde van God.
Maar hier wordt de kern van het evangelie gerechtigheid van God genoemd.
Dat wordt in het evangelie geopenbaard.
Wat is gerechtigheid: ieder het zijne geven. Een rechtvaardige rechter geeft aan ieder wat hem toekomt: straf wie straf toekomt, en vrijspraak wie vrijspraak toekomt.
Zo geeft God aan ieder wat hem toekomt.

(a) Een mens zou rechtvaardig zijn (onder de wet) als hij God geeft wat Hem toekomt en ieder mens geeft wat hem toekomt (zie Matt 22: 21, 34-40)
Maar niemand is op deze manier rechtvaardig staat in Rom. 3: 10.

(b) God is rechtvaardig als Hij de zonde niet accepteert, maar erover toornt, we hebben dat verdient. (Rom. 3: 5)

(c) God is rechtvaardig als Hij Jezus de beloning geeft die Hem toekomt voor Zijn werk, en die heeft Hij gegeven door Hem op te wekken uit de dood en te zetten aan Zijn rechterhand. Het laat zien dat Gods gerechtigheid bewezen wordt aan degene die het toekomt. (Joh. 16:10)

(d) God is óók rechtvaardig als Hij verklaart dat een zondaar die door het geloof één gemaakt is met de Here Jezus, nu een rechtvaardige is.
DIT IS  HET ONDERWERP VAN DE BRIEF
Dat is eerlijk: de zonden van die zondaar zijn immers al verrekend toen God ze op de Here Jezus legde, nu staat hij niet in zijn eigen verdienste voor de Heer, maar in de verdienste van de Here Jezus.
En Die heeft volledig voldaan aan Gods eisen van gerechtigheid.

Uit geloof tot geloof:
Vanuit onze kant berust de gerechtigheid die we hebben ontvangen niet op enige verdienste, maar uitsluitend op geloof.
Nu we rechtvaardig zijn, leven we ook hierna alleen door geloof.
Dus de grond van de rechtvaardiging is geloof, en hierdoor komen we weer tot geloof, want ook hierna geldt dat we alleen door/in geloof verder leven en niet door verdienste.

[Roodkapje]

HenkG: volgens mij slaat dat 'behoort ook gijzelf daartoe' op het woord volken ipv apostelen, althans in mijn vertaling.

[Knee]

[Leuk initiatief, deze bijbelstudie!]

Geest der heiligheid/heiligmaking - Rom 1:4
In vers 4 valt mij het volgende stukje op:

Rom 1:3-4 - Statenvertaling
3 Van Zijn Zoon, (Die geworden is uit het zaad van David, naar het vlees;
4 Die krachtelijk bewezen is te zijn de Zoon van God, naar den Geest der heiligmaking, uit de opstanding der doden) namelijk Jezus Christus, onzen Heere:

(De NBG heeft: geest (kleine letter) der heiligheid, Telos heeft: Geest van de heiligheid).
Het lijkt mij dat dit stukje in contrast staat met 'naar het vlees' in vers 3. Dan zou het kunnen duiden op Christus' goddelijke natuur.

Zie in dit verband ook:

Heb 9:14 - Statenvertaling
14 Hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door den eeuwigen Geest Zichzelven Gode onstraffelijk opgeofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken, om den levenden God te dienen?

1Tim 3:16 - Statenvertaling
16 En buiten allen twijfel, de verborgenheid der godzaligheid is groot; God is geopenbaard in het vlees, is gerechtvaardigd in den Geest, is gezien van de engelen, is gepredikt onder de heidenen, is geloofd in de wereld, is opgenomen in heerlijkheid.

1Pe 3:18 - Statenvertaling
18 Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen; Die wel is gedood in het vlees, maar levend gemaakt door den Geest;

Apostelschap - Rom 1:5-6
Wat betreft Rom 1:5-6 ben ik het eens met P&A.

Rom 1:5-6 - Statenvertaling
5 (Door Welken wij hebben ontvangen genade en het apostelschap, tot gehoorzaamheid des geloofs onder al de heidenen, voor Zijn Naam;
6 Onder welken gij ook zijt, geroepenen van Jezus Christus!)

De 'wij' uit vers 5 zijn volgens mij Paulus en de andere apostelen. Hij is een geroepen apostel (vers 1) en zijn apostelschap heeft als doel: heidenen brengen tot geloofsgehoorzaamheid. Het 'onder welken' in vers 6 slaat op de heidenen uit vers 5.

Ik ben aan het lezen in Handelingen en het valt mij op dat er een duidelijk onderscheid tussen apostelen en discipelen wordt gemaakt. Apostelen zijn discipelen, maar niet iedere discipel is apostel.

Hand 4:32-33 - Statenvertaling
32 En de menigte van degenen, die geloofden, was een hart en een ziel; en niemand zeide, dat iets van hetgeen hij had, zijn eigen ware, maar alle dingen waren hun gemeen.
33 En de apostelen gaven met grote kracht getuigenis van de opstanding van den Heere Jezus; en er was grote genade over hen allen.

In vers 33 komt het onderscheid duidelijk naar voren. De apostelen getuigden. Er was genade over allen.

[HenkG]

@Roodkapje
1. De kopjestip is inderdaad wel handig. Meteen maar even toegepast op de eerdere post.
2. De zinssnede uit vers 6, moet inderdaad gekoppeld worden aan de volken van vers 5, sorry!
3. Zie opmerking 2 @Knee

@Knee
1. De Geest der heiligmaking komt inderdaad prachtig naar voren in vers 4. De Geest heeft de Zoon "in kracht" gesteld heeft om op te staan uit de dood en zo daadwerkelijk onze Heer te zijn en dus Zijn Goddelijkheid te doen gelden naast Zijn menselijkheid als nazaat van David. In de eerste 4 verzen komt de werking van de Drieëenheid heel mooi tot uiting. Paulus presenteert zich nadrukkelijk als apostel voor het Evangelie van deze Drieënige God, de Heelmaker.
2. Het onderscheid tussen apostel en discipel zit hem denk ik vooral in de fase waarin je je begeeft. Een discipel is een leerling, een stagiair(e), dus een meeloper om te groeien naar het ambt van de uitgezondene, de apostel.

@P&A
Het centraal stellen van de liefde van God als kern van het evangelie en de gerechtigheid van God sluiten elkaar geenszins uit. Liefde is toch het grote gebod dat God ons gegeven heeft vanuit de door Hem getoonde liefde in schepping en herschepping. Daarmee wordt liefde toch ergens een doel van ons leven. En die doelgerichtheid, dat is volgens mij precies wat de term gerechtigheid inhoudt. En als we echt doelgericht zijn, worden we vaardig om het goede te doen (=rechtvaardig), "verkregen door een groeiend geloof" (vs. 17).

[Roodkapje]

HenkG: Vraagje naar aanleiding van je punt 2 richting Knee: waar staat dit onderscheid zo in de Bijbel?

[Priscilla en Aquila]

quote:

HenkG schreef op 12 augustus 2005 om 14:11:

@P&A
Het centraal stellen van de liefde van God als kern van het evangelie en de gerechtigheid van God sluiten elkaar geenszins uit. Liefde is toch het grote gebod dat God ons gegeven heeft vanuit de door Hem getoonde liefde in schepping en herschepping. Daarmee wordt liefde toch ergens een doel van ons leven. En die doelgerichtheid, dat is volgens mij precies wat de term gerechtigheid inhoudt. En als we echt doelgericht zijn, worden we vaardig om het goede te doen (=rechtvaardig), "verkregen door een groeiend geloof" (vs. 17).

Misschien duidelijker zo:
Idd was liefde het grote gebod, maar wij kwamen er niet aan toe.
De liefde kon pas worden uitgestort toen door de Here Jezus helemaal aan Gods gerechtigheid was voldaan. En in die daad was het natuurlijk liefde van God, en de drijfveer van Jezus was liefde, maar OOK het besef dat het niet kon zonder eerst de gerechtigheid te laten zegevieren.
En het onderwerp in de Romeinenbrief, is de gerechtigheid die voor ons is, door het geloof.

Dat is volgens vers 16 en 17 ook de kern van het evangelie. Romeinen neemt die invalshoek.

[HenkG]

@Roodkapje
De nadere duiding van het verschil apostel-discipel is vooral geënt op de oorspronkelijke betekenissen van beide woorden.

@P&A
We zijn het volgens mij niet oneens omtrent de kern van het evangelie. Ik heb alleen de verbinding tussen liefde en doelgerichtheid (zo je wilt: gerechtigheid) als elkaar aanvullende, niet zonder elkaar kunnende geloofsdoelen willen leggen. De doelgerichtheid krijgt vorm in de liefde, die tegelijk ook de basis van de doelgerichtheid is.

[Piet22]

Paulus schrijft "eerst voor de Jood en dan voor de Griek," in Rom.1:16. Bedoelt hij dat we nu Israël moeten liefhebben boven onze eigen kerk, want wij zijn tot geloof gekomen Grieken (nou ja, ik kwartier de Batavieren, Kaninefaten, Saksen en Friesen daarbij in).

[HenkG]

@Piet22
Het Evangelie is "een goddelijke kracht ter zaligheid voor iedereen, die gelooft; eerst voor den Jood en  dan voor den Griek", aldus vs. 16. Het Evangelie is eerst verkondigd aan de Joden, daarna aan de heidenen. Dit is gewoon de volgorde in de heilshistorie. God is begonnen met het Joodse volk en het heeft Hem behaagd om ook uit alle andere volken mensen te roepen en tot Zijn kinderen aan te nemen, zoals ook verderop in de Romeinenbrief veelvuldig vermeld wordt.

Er zit volgens mij dus geen rangorde voor het hier en nu in verborgen in de zin dat we het volk Israël boven de andere gelovigen moeten liefhebben. We moeten ieder mens liefhebben en ook ieder mens uitnodigen om het Evangelie met ons te delen, zoals ook wij daartoe als heidenen uitgenodigd zijn, om zo ons gezamenlijk aan God te onderwerpen (vs. 5).

[Piet22]

Volgens mij zit er wel een rangorde in, omdat Paulus in vers 3 neerzet als "de Zoon, die geworden is het geslacht van David naar het vlees." Jezus was naar Romeins recht gekruisigd met het doodvonnis boven Zijn hoofd dat Hij de Koning der Joden was. Boven Pilatus stond de keizer, uit het geslacht van wie? Voor de gemengd Joods-Romeinse gemeente in Rome was het belangrijk om Jezus goed gedefinieerd te krijgen, wat Paulus doet. Prisca en Aquila waren met alle Joden Rome uitgebannen en ook daarom was het belangrijk dat Joden voorrang hadden en dat hebben ze m.i. nu nog altijd. Door de holocaust willen veel Joden niets van Jezus weten, een collectieve schuld als de christenen, die daaraan mee deden Romeinen 1:16 ter harte genomen hadden.

[Priscilla en Aquila]

Wel is het zo dat Paulus eerst altijd naar de synagoge ging en daar het evangelie bracht. Dus eerst de Jood. Die voorrang zouden ze misschien ook nu kunnen krijgen, maar na het jaar 70 is Jeruzalem verwoest en de Joden verstrooid. Verderop in Romeinen lees je ook dat de Joden als volk, verhard zijn. Alhoewel niet als geheel, er komen nog wel Joden tot geloof.
En Paulus wil zijn broeders naar het vlees tot jaloersheid verwekken.
En vanwege de verharding van het volk als geheel, kun je erover twisten of bijv evangelisatie onder Joden goed is, of niet.
Daar zijn twee verschillende gedachtes over: de ene groep wil dit niet omdat ze het zien als een oordeel van God dat de Joden verhard zijn, totdat God zelf die verharding opheft. En de andere groep vind het wel goed om onder Joden te evangeliseren, met de gedachte: eerst de Jood.

Maar dit onderwerp komt verderop in de brief uitgebreid aan de orde. Het lijkt me voor de overzichtelijkheid goed om te wachten totdat we bij de betreffende bijbelgedeelten zijn aangeland, die over dit onderwerp gaan.

[Theodoor]

Een paar dingen die mij opvallen (naast de eerder genoemde)

Wie Jezus is
ik lees in vers 3 en 4 het neerzetten van : het mens zijn van Jezus (naar het geslacht van david) en het God zijn van Jezus (o.a. door de het overwinnen van de dood en de Heilige Geest)

Daarbij valt me op dat in vers 2 een belangrijke waarheid neergezet wordt dat Jezus degene is waarover de profeten  het oude testament over spreken. Jezus komst is niet uit het niets, maar is in alles afgebeeld in het oude testament.

Wie wij zijn
in vers 7, durft Paulus alle Christenen in Rome: Gods geliefde kinderen te noemen.

Hoe vaak durven wij elkaar Gods geliefde kinderen te noemen? Ik wou dat we dit vaker tegen elkaar openlijk zouden zeggen.

Tegengehouden?
In vers 13, praat Paulus over dat hij verhinderd werd om te komen naar de romeinen. Ik vraag me af of dat Hij door praktische dingen werd verhinderd of door geestelijke aanwijzingen werd verhinderd.

De goedheid en Gods Kracht
Over vers 16: Paulus schaamt zich niet voor het goede nieuws van het evangelie.

Hoe goed is goed nieuws? Ik durf het e vaak niet over te hebben, omdat ik eigenlijk niet altijd even goed begrijp hoe goed het nieuws is, wat we te brengen hebben.

In de amplified staat: “Its Gods power working unto salvation to everyone who believes…”
Toen ik een uitleg kreeg dat die redding zoveel meer is dan alleen vergeving van zonden, ging ik meer begrijpen van hoe goed het goede nieuws is, echt is. Het gaat ver boven ons verstand, want het is Gods kracht.

Rechtvaardig zijn
vs 17
De rechtvaardigheid van God wordt voor ons geopenbaard.
Die rechtvaardigheid wat is dat?
Het tegenovergestelde van zondig en schuldig zijn;
A: Zondig en schuldig: wat inhoud dat we gescheiden zijn van God, God onwaardig zijn. Hetgeen betekent dat we dood zijn omdat we zonder God dood gaan. We sterven aan het oordeel en de vloeken die we over onszelf hebben afgeroepen toen we zonder God verder wilden gaan.

B: Naar een relatie met God: Rechtvaardig zijn: recht hebben om met God om te gaan en zijn kind te zijn, kortom echt leven, omdat we alleen met God kunnen leven, omdat God zelf de bron is van alle leven. Dit leven kan enorm rijk zijn en hoeft geen angst meer voor de dood te kennen. Ik ken dit leven nog niet in deze overvloed. Maar de positie van rechtvaardig zijn voor God geeft me wel het recht om daarvan te ontvangen. Het geeft me recht op al Gods zegeningen als Christus wettig erfgenaam.
Op welke basis is deze relatie/rechtvaardigheid? Op basis van geloof in het volbrachte werk van Jezus Christus.

quote:

En als we echt doelgericht zijn, worden we vaardig om het goede te doen (=rechtvaardig), "verkregen door een groeiend geloof" (vs. 17).

Dit is dus niet rechtvaardig zijn. Dan denk ik toch dat P&A heel iets anders en iets veel rijkers laat zien. Rechtvaardigheid heeft wel tot gevolg dat we vaardig worden in  het goede doen, namelijk omdat we de Geest van God krijgen, maar dat is geen rechtvaardigheid. Dan zou het namelijk weer om onze daden gaan, en daar gaat het nou juist net niet over. Het gaat om geloof in Jezus Christus, zelfs niet om een groeiend geloof. Dat staat er niet: er staat van geloof tot geloof: niet een steeds groeiend geloof. Wel kan het begrip van wat dat geloof in rechtvaardiging door Jezus Christus inhoud steeds verder groeien.

Durven jullie te zeggen van jezelf dat je rechtvaardig bent voor God?
Natuurlijk in Christus….

[HenkG]

@Theodoor
Ik kan zeggen dat ik door Christus het goede weer kan doen tot eer van God. Daarmee staat dan niet de eigen daad centraal, maar juist God. Het is tot Zijn eer en Hij bewerkt het door Zijn Zoon en Geest in mij dat ik weer als rechtvaardige kan leven.

Leven door geloof. Want het echte leven begint bij geloof en leidt tot geloof. Daar zit absoluut een groeifactor in. "Want wie nog melk behoeft, is onbekwaam voor het woord der gerechtigheid,  want hij is een kind; maar vaste spijs is voor de volwassenen, voor hen, die door oefening de  zintuigen hebben afgericht, om goed en kwaad te onderscheiden. Daarom willen we de aanvangsleer over Christus laten rusten en tot het  volmaakte overgaan, zonder opnieuw een grondslag te leggen van: bekering  uit dode werken, geloof in God" (Heb 5:13-6:1). Ik vind de vertaling uit de Canisiusvertaling, die ik gebruik, dan ook een correcte weergave van de uitdrukking "uit geloof tot geloof", zoals deze in een aantal andere vertalingen gebruikt wordt.

[Priscilla en Aquila]

Modbreak:

Op verzoek zijn er berichten die teveel één specifieke zaak belichtten in dit topic, verplaatst naar een nieuw topic: Wat is een discipel - wat is een apostel
waar verder op dat onderwerp kan worden ingegaan.
Hier gaan we verder met de behandeling van de brief aan de Romeienen

[HenkG]

Er lijkt geen reactie meer te komen op de besproken zaken uit het eerste deel van hoofdstuk 1 uit de Brief aan de Romeinen. Dit zal wellicht ook te maken hebben met het terugkomen van een aantal zaken verderop in de Brief. Daarom is het misschien goed om over te gaan naar het volgende deel van hoofdstuk 1 (vertaling Petrus Canisius).

quote:

18  Inderdaad, Gods toorn daalt neer uit de hemel over al de goddeloosheid  en ongerechtigheid van de mensen, die de waarheid geweld aandoen door  ongerechtigheid.

Zonde = je doel missen!
In het eerste stuk heeft Paulus heel duidelijk de mensen willen focussen op het doel, de zin van het leven, namelijk leven tot eer van God. God dient centraal te staan in het leven. Wat hiervoor nodig is, zo sluit hij het gedeelte hiervoor af, is geloof, ofwel een levende relatie met God, welke Hij steeds met ons blijft zoeken! Deze prediking van doelgerichtheid (=gerechtigheid) staat in schril contrast met de harde werkelijkheid van het mens-zijn in het hier en nu, namelijk een denken te kunnen leven zonder God. Door deze manier van denken raakt de mens zijn doelgerichtheid kwijt en gaat hij dwalen. Dat zo begint Paulus dit tweede gedeelte van hoofdstuk 1, roept Gods toorn over ons af.

quote:

19 Immers, wat men weten kan over God, kan ook door hèn worden gekend; God  toch heeft het hun duidelijk gemaakt.
20  Want zijn onzichtbaar Wezen, zijn eeuwige Macht en zijn Godheid zijn van  de schepping der wereld af bij enig nadenken uit het geschapene duidelijk  te kennen. Te verontschuldigen zijn ze dus niet.
21  Want ofschoon ze God hebben gekend, hebben ze Hem niet als God geëerd of  gedankt; maar hun bespiegelingen zijn uitgelopen op niets, en hun onverstandig hart werd verduisterd.
22  Ze noemden zich wijs, en werden dwaas;
23  de glorie van den onsterflijken God hebben ze verruild voor een beeld,  dat lijkt op een sterflijken mens, op vogels, op viervoetige en kruipende  beesten.
(...)
25  Ze hebben de waarheid van God tegen de leugen geruild, en liever het  schepsel geëerd en gediend dan den Schepper, die geprezen moet worden  in eeuwigheid. Amen!

Gods weg is de beste!
Zo wordt het evangelie van de genade uit het voorgaande stuk heel duidelijk gezet tegenover, het evangelie van de mens. Gods doel en dat van de mensen lopen behoorlijk uiteen. En dat neemt God de mens, geheel terecht, kwalijk. Paulus stelt dit dan ook direct na het uiteenzetten van Gods genade heel nadrukkelijk door te melden dat de mens beter kan weten, want God is "bij enig nadenken uit het geschapene duidelijk te kennen" (vs 20). Toch is de mens zichzelf centraal gaan stellen (vs 25). Ze hebben daarmee te kennen gegeven God niet te willen eren (vs 21), ze hebben Gods eeuwigheid willen verruilen voor het stoffelijke hier en nu (vs 23).

Zo wordt heel duidelijk in dit eerste hoofdstuk van de Brief aan de Romeinen geschetst hoe bij de mens de levensdoelstelling en de wijze van realisering hiervan niet bepaald gelijk op lopen. Met David heft Paulus in dit hoofdstuk eigenlijk het loflied aan: "Alleen Gods weg kan tot het doel geleiden" (Psalm 18, berijmd, vers 9 eerste regel). En Paulus roept ons allen op om God de eer te geven die Hem toekomt voor het feit dat Hij nog steeds recht vooruit wil met ons, zondige mensen.

Van dit wonder mogen we als Zijn kinderen elke dag weer genieten en Hem ervoor danken! Vooral omdat God ons mee wil blijven hebben/nemen, ook als we weer eens een andere kant op (willen) gaan. En wie heeft daar geen last van? Dit betekent strijd, Paulus zal er later in de Brief ook nog op terugkomen, maar wel een strijd die we niet alleen hoeven te voeren, ja zelfs een strijd die reeds beslist is: in Gods voordeel!

quote:

24  Daarom heeft God naar de lusten van hun hart hen prijsgegeven aan  onreinheid, zodat ze hun eigen lichaam onteren.
(...)
26  En daarom heeft God hen overgelaten aan onterende driften. Hun vrouwen  hebben de natuurlijke omgang met de tegennatuurlijke verwisseld;
27  en ook de mannen hebben de natuurlijke omgang met de vrouw laten varen,  zijn in lust voor elkander ontvlamd, en mannen plegen ontucht met mannen.  Zó hebben ze in zichzelf het verdiende loon voor hun afdwaling ontvangen.
28  En daar ze de kennis van God hebben versmaad, heeft God hen overgeleverd  aan hun smadelijke instinkten, zodat ze doen, wat niet past:
29  vol zijn ze van allerlei ongerechtigheid, boosheid, hebzucht en slechtheid;  vol van afgunst, moordlust, twist, bedrog en gemeenheid; lasteraars zijn  het,
30  kwaadsprekers, godvergeten, onbeschaamd, verwaand, grootsprekers en  zinnend op kwaad; ongehoorzaam zijn ze aan hun ouders,
31  onbezonnen, onbetrouwbaar, harteloos en onmeedogend.
32  En terwijl ze weten, dat God heeft verordend, dat wie dergelijke dingen  doet, de dood verdient, bedrijven zij ze niet alleen, maar schenken hun bijval aan hen, die ze doen.

Mij is niets menselijks vreemd
De woorden van deze kop schieten mij bij het lezen van het tweede gedeelte van Romeinen 1 te binnen. Ook ik ben geen heilige (=als heel, volmaakt, puur geldende). Althans niet van mezelf. Ook ik ben een gevallen mens bij wie de zelfgerichtheid de plaats van de doelgerichtheid heeft ingenomen als ik zelf de touwtjes in handen blijf houden. Het rijtje niet passende zaken uit vers 29-31 is ook op mij wel van toepassing. En als ik de kennis van God verwaarloos (vs 28), dan bemerk ik ook echt dat mijn hart is verduisterd (vs 21).

Het bezig Zijn met de woorden van God, welke onder anderen tot ons komen in de Bijbel, is zo belangrijk voor ons leven. Ze brengen ons immers naar hét Woord van God, Jezus! Als ik terugkijk op mijn leven tot nu toe, dan zie ik daarin heel vaak dezelfde lijn terug als de lijn hier in Romeinen 1. Op de momenten dat ik meer op de automatische piloot ga leven om maar niet teveel met angsten uit het verleden te worden geconfronteerd, dan loop ik vast. De angsten nemen dan, ondanks mijn hele grote wens om toch voor God te leven, de ruimte van God in. En daardoor komt er een blokaade om God werkelijk te blijven/leren kennen zoals Hij is. God heeft me elke keer terug willen roepen. Zeker de laatste keer ten koste van heel veel, maar mijn relatie met Hem is er wel steeds weer door versterkt!

Niet dat dit tot een volmaakt leven leidt...helaas nog niet! Zeker niet als ik dan de woorden uit het laatste vers in me opneem: "schenken hun bijval aan hen, die ze doen" (vs 32). Bi deze woorden besef ik hoezeer en hoe makkelijk ik tekort schiet als mens. Want het is misschien soms niet eens zo moeilijk om iets niet te doen, maar wat doen we met mensen die het wel doen? Spreken we hen erop aan? Proberen we hen echt te overtuigen dat dat wat ze doen niet juist is? Een dergelijke houding vraagt radicaliteit. En als ik naar mezelf kijk, dan kan ik rustig stellen dat radicaliteit bij mijzelf niet direct met mezelf rijmt. In hoeverre is dit inderdaad de juiste weg? Of is er ook een meer gematigde weg mogelijk?

Deze vraagstelling doet me toch nog even terugkeren naar de verzen over homosexualiteit. Want waar ligt hier de grens voor acceptatie? Voor mij ligt de grens dan bij het gedrag dat volgt uit de geaardheid en niet bij die persoon zelf, net zoals dat geldt voor bijvoorbeeld een druggebruiker, wiens gebruik en gedrag als gevolg van gebruik ik niet goedkeur, zonder de mens erachter af te keuren. Ik besef dat een dergelijk onderwerp aansnijden wel erg 'off-topic' gaat, maar toch wil ik het hier neerleggen. [Misschien is er trouwens ook al wel eens een discussie over deze materie gevoerd....het is een lastig en blijvend actueel onderwerp]

Een heel verhaal zo langzamerhand.....Reacties zijn welkom!

[Knee]

De eer van God
In de verzen 18-32 wordt heel duidelijk wat er precies mis is met de mensen. De kern daarvan luidt als volgt:

quote:

Rom 1:18,21,23,25 - Statenvertaling '77
Want de toorn Gods wordt geopenbaard van de hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden. (...) Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; (...) (Zij) hebben de heerlijkheid van de onverderfelijke God veranderd in de gelijkenis van een beeld van een verderfelijk mens, en van gevogelte, en van viervoetige en kruipende dieren. (...) Die de waarheid Gods veranderd hebben in de leugen, en het schepsel geëerd en gediend hebben boven de Schepper, Die te prijzen is in eeuwigheid, amen.

Waarom wordt Gods toorn geopenbaard? Omdat zij God niet de eer gaven! Hier draait het dus om: Dat God de eer krijgt waar Hij recht op heeft. Hij is immers de Schepper, Die te prijzen is in eeuwigheid! Alleen de eeuwigheid is lang genoeg om Hem de eer te geven waar Hij recht op heeft. Voor mij is dit een eye-opener geweest. Hier leert de bijbel mij dat het draait om de eer van God, om het verheerlijken van Zijn Naam. Tegelijk besef ik daardoor ook meteen: ik schiet hier altijd tekort in. Maar de bijbel wijst me hier wel de juiste richting.

Dit roept bij mij de vraag op: hoe eer ik God dan het meest?

Toekomstige genade
Op dit moment ben ik aan het lezen in het boek Toekomstige genade van John Piper. Al lezende werd het me steeds meer duidelijk dat we God vooral eren door geloof. Niet alleen geloof in wat John Piper 'voorbije genade' noemt: de heilsfeiten zeg maar. Maar geloof in 'toekomstige genade'. Dwz genade die nu - deze seconde - begint en die God blijft schenken. Dat klinkt wat cryptisch maar betekent niet anders dan vertrouwen op Gods beloften voor nu en de toekomst. God wordt het meest geëerd als wij geloven, dwz vertrouwen op Hem, onszelf aan Hem overgegeven ipv op onszelf te vertrouwen en het zelf te willen doen.

Bij mij zit het 'em dan vast op overgave. Op het moment dat ik in wat moeilijker vaarwater kom, wordt ik angstig. En dan vind ik het ontzettend moeilijk om mijn leven in Gods handen te leggen. Om het van Hem te verwachten. En zo - omdat ik moeite heb om mij over te geven - geef ik God niet de eer. Doe ik Hem tekort.

Piper geeft een voorbeeld uit het OT. Israel staat voor de grens van het beloofde land. De 12 verspieders zijn terug, en het volk ziet het niet zitten om het land in bezit te nemen (op 2 verspieders na). Gods verwijt is dan:

quote:

Num 14:11 - Statenvertaling '77
En de HEERE zeide tot Mozes: Hoe lang zal Mij dat volk tergen? En hoe lang zullen zij aan Mij niet geloven, door alle tekenen, die Ik in het midden van hen gedaan heb?

Let op dat er staat: hoe lang zullen zij aan Mij niet geloven? Ongeloof is het probleem. God wordt erdoor getergd. Hoe anders is het antwoord van Jozua en Kaleb:

quote:

Num 14:6-9 - Statenvertaling '77
6 En Jozua, de zoon van Nun, en Kaleb, de zoon van Jefunne, zijnde van degenen, die dat land verspied hadden, scheurden hun klederen.
7 En zij spraken tot de ganse vergadering van de kinderen Israëls, zeggende: Het land, waar wij doorgetrokken zijn, om het te verspieden, is een uitermate goed land.
8 Indien de HEERE een welgevallen aan ons heeft, zo zal Hij ons in dat land brengen, en zal ons dat geven; een land, dat van melk en honing vloeiende is.
9 Alleen weest tegen de HEERE niet weerspannig! en vreest gij niet het volk van dit land; want zij zijn ons brood! hun schaduw is van hen geweken, en de HEERE is met ons; vreest hen niet!

De HEERE is met ons! Dat had God bewezen, denk aan de uittocht uit Egypte. Alle reden dus om te geloven dat God ook met hen zal zijn in de toekomst.

Dit brengt me bij de kern van de brief die in vers 16 en 17 al aan bod kwam. Ik herhaal vers 17 nog eens:

quote:

Rom 1:17 - Statenvertaling '77
Want de rechtvaardigheid Gods wordt erin geopenbaard uit geloof tot geloof; gelijk geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven.

De rechtvaardige zal uit geloof leven
Door het kanaal van het geloof ontvang ik Gods genade. Als ik niet vertrouw op God, maar op mijzelf of anderen, dan blokkeer ik Gods genade. Dan ontzeg ik mij dus het leven. En dan ben ik op mezelf aangewezen, met alle gevolgen van dien.

Uit geloof tot geloof
Geloof leidt als het goed is tot geloof. Eenmaal ontvangen genade stimuleert immers tot geloof in 'toekomstige' genade. Als het goed is zeg ik erbij. Bij Israel was dat niet goed. Zij hadden genade gekregen (de uittocht uit Egypte bijv.), maar dat leidde er niet toe om God ook te vertrouwen op Zijn woord dat Hij hen het land zou geven. Bij hen was er sprake van ongeloof.

[Priscilla en Aquila]

Paulus begint in de Romeinenbrief te spreken over rechtvaardiging.
De eerste vraag van een mens is: Hoe kunnen we God recht in de ogen kijken.
Vergelijk de vraag uit Job:


Job 25
 4 Hoe zou dan een mens rechtvaardig zijn bij God,


Paulus legt dit uit in deze brief, en geeft de romeinen het beeld van ee rechtzaal wat voor hen heel vertrouwd is; hij gebruikt ook veel juridische termen uit het Romeinse recht, waar ons westerse rechtssysteem op is gebaseerd.
In het begin van de brief bevinden we ons a.h.w. in de rechtzaal: God is de rechtvaardige Rechter over alle mensen.
Er is een aanklager die vanalles opsomt waar we schuldig aan zijn: de aanklacht.
En de beklaagden mogen zich verweren.

En toch in hoofdstuk 8 zijn de beklaagden rechtvaardig. En is er geen vrijspraak door gebrek aan bewijs, of ontslag van rechtsvervolging.
Nee, we zijn rechtvaardig zoals God de Rechter aangeeft:


Rom 8
1 Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn.
33...God is het, die rechtvaardigt; 34 wie zal veroordelen?
 

Maar de brief begint met het langs laten komen van alle (soorten) mensen aan bod en iedereen is uiteindelijk strafwaardig voor God.
In Hst 3-8 wordt duidelijk hoe dat dan kan.

De eerste groep in Hst 1 vanaf vers 18
Dit zijn mensen die geen geschreven woord van God hebben; toch zijn ze vanuit de Schepping in staat om God te kennen.


Op. 14: 6
6 En ik zag een andere engel vliegen in het midden des hemels en hij had een eeuwig evangelie, om dat te verkondigen aan hen, die op de aarde gezeten zijn en aan alle volk en stam en taal en natie; 7 en hij zeide met luider stem: Vreest God en geeft Hem eer, want de ure van zijn oordeel is gekomen, en aanbidt Hem, die de hemel en de aarde en de zee en de waterbronnen gemaakt heeft.


Dit is een eeuwig evangelie: God laat Zich kennen door de Schepping.
Maar dat hebben ze vanuit het begin (na Noach zeg maar, toen ze het nog wisten) niet gedaan, en toen is het duister geworden in hun hart.
Zie ook


Spreuken 4: 23
 23 Behoed uw hart boven al wat te bewaren is,
want daaruit zijn de oorsprongen des levens.


Hun hart is verduisterd, omdat ze het niet bewaard hebben bij de Godsopenbaring die ze hadden.

(Daarna komen de 'godsdienstige mensen' aan bod; zij zijn er ook niet aan toe gekomen om rechtvaardig voor God te zijn.

[HenkG]

P&A wat een mooie uiteenzetting van jullie. De tekstverwijzingen zijn zo helder en zo raak. Een mooie belichting van het schrijven van Paulus dus....wel jammer dat hier de bijbelstudie welhaast mee eindigt zoals het nu lijkt.

[Priscilla en Aquila]

quote:

HenkG schreef op 24 augustus 2005 om 20:21:
P&A wat een mooie uiteenzetting van jullie. De tekstverwijzingen zijn zo helder en zo raak. Een mooie belichting van het schrijven van Paulus dus....wel jammer dat hier de bijbelstudie welhaast mee eindigt zoals het nu lijkt.

We zijn weer terug van vakantie.
Je wilt toch niet zeggen dat iedereen wacht met de bijbelstudie tot wij terug zijn?
Ik dacht juist minstens een paar hoofdstukken te moeten doorworstelen om weer bij te zijn.
Maar, wie verder wil, het kan hoor.
Ook wel zonder ons.
Wel makkelijk voor ons dat het even stopte hier, maar ik hoop dat er animo blijft om verder te gaan.

[Roodkapje]

Ik ben nog erg bezig met mijn tentamens, dus na 29 augustus ben ik ook weer volledig bij.

[Priscilla en Aquila]

Ik las laatst een stuk in het ND over een dominee die een boek had geschreven over de Romeinenbrief.
Toen herinnerde ik mij dit topic en vond het een mooie gelegenheid om er weer eens naar te kijken.

Volgens mij is het blijven steken bij hoofdstuk 2.
Ik zou het wel leuk vinden om hier samen verder mee te gaan.
Dus wie wat heeft over hoofdstuk 2 mag hier z'n ei kwijt.

Bedenk dat dit BF is en we vanuit de bijbel praten; lees de policy even door als je wilt weten wat hier precies de bedoeling is: Richtlijnen Bijbelstudieforum

[Priscilla en Aquila]

Even inhakend op wat er het laatst aan de orde is geweest:

quote:

Rom 8
1 Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn.
33...God is het, die rechtvaardigt; 34 wie zal veroordelen?


Maar de brief begint met het langs laten komen van alle (soorten) mensen aan bod en iedereen is uiteindelijk strafwaardig voor God.
In Hst 3-8 wordt duidelijk hoe dat dan kan.

De eerste groep in Hst 1 vanaf vers 18
Dit zijn mensen die geen geschreven woord van God hebben; toch zijn ze vanuit de Schepping in staat om God te kennen.


Op. 14: 6
... Vreest God en geeft Hem eer, .... en aanbidt Hem, die de hemel en de aarde en de zee en de waterbronnen gemaakt heeft.


Dit is een eeuwig evangelie: God laat Zich kennen door de Schepping.
Maar dat hebben ze vanuit het begin (na Noach zeg maar, toen ze het nog wisten) niet gedaan, en toen is het duister geworden in hun hart.

Eerste groep: de heidenen

Dit is de eerste groep mensen die onder de loep worden genomen: de heidenen - vanaf het begin kenden ze God maar hebben Hem al heel snel vergeten en dardoor zijn ze verduisterd in hun verstand etc. Ze zijn dus afgezakt naar een lager niveau dan waarop ze eerst waren.
Zo verklaar ik persoonlijk bv de primitieve stammen die ondekt zijn en die geen enkele beschaving (meer) hebben. Wat ze nog wel hebben is het idee van God of goden, maar dat is toch ook veranderd in  de angst voor boze geesten etc.

De tweede groep 'godsdienstige' mensen

De tweede groep mensen die langskomen in de rechtszaal.
In hoofdstuk 2 de Joden die de wet hebben. Zij weten wat God van hen vraagt etc:

quote:

Romeinen 2
1 Daarom zijt gij, o mens, wie gij ook zijt, niet te verontschuldigen, wanneer gij oordeelt. Want waarin gij een ander oordeelt, veroordeelt gij uzelf; want gij, die oordeelt, bedrijft dezelfde dingen. 2 Wij weten echter, dat het oordeel Gods onpartijdig gaat over hen, die zulke dingen bedrijven. 3 Rekent gij wellicht hierop, o mens, die oordeelt over hen, die zulke dingen bedrijven, en ze zelf doet, dat gij het oordeel Gods ontgaan zult? 4 Of veracht gij de rijkdom van zijn goedertierenheid, verdraagzaamheid en lankmoedigheid, en beseft gij niet, dat de goedertierenheid Gods u tot boetvaardigheid leidt? 5 Maar in uw weerbarstigheid en onboetvaardigheid van hart hoopt gij u toorn op tegen de dag des toorns en der openbaring van het rechtvaardig oordeel Gods, 6 die een ieder vergelden zal naar zijn werken: 7 hun, die, in het goeddoen volhardende, heerlijkheid, eer en onvergankelijkheid zoeken, het eeuwige leven; 8 maar hun, die zichzelf zoeken, der waarheid ongehoorzaam en der ongerechtigheid gehoorzaam zijn, wacht toorn en gramschap. 9 Verdrukking en benauwdheid (zal komen) over ieder levend mens, die het kwade bewerkt, eerst de Jood en ook de Griek; 10 maar heerlijkheid, eer en vrede over ieder, die het goede werkt, eerst de Jood en ook de Griek. 11 Want er is geen aanzien des persoons bij God.

Als je de wet hebt, zul je geoordeeld worden op wat daarin staat geschreven. Vandaar:

die een ieder vergelden zal naar zijn werken: 7 hun, die, in het goeddoen volhardende, heerlijkheid, eer en onvergankelijkheid zoeken, het eeuwige leven; 8 maar hun, die zichzelf zoeken, der waarheid ongehoorzaam en der ongerechtigheid gehoorzaam zijn, wacht toorn en gramschap.

(even een beginnetje)

[kajem]

STUDIE OVER DE ROMEINENBRIEF?

kLIK DE LINK

http://www.groeieningeloof.com/Romeinen.htm

pt

[dingo]

quote:

kajem schreef op 12 februari 2006 om 21:44:
STUDIE OVER DE ROMEINENBRIEF?

kLIK DE LINK

http://www.groeieningeloof.com/Romeinen.htm

pt

Gezien het handelen van Ouweneel afgelopen tijd kan ik zijn bijbelstudies niet meer zo maar aanbevelen.

[Adinomis]

quote:

kajem schreef op 12 februari 2006 om 21:44:
STUDIE OVER DE ROMEINENBRIEF?

kLIK DE LINK

http://www.groeieningeloof.com/Romeinen.htm

pt

Deze link is m.i. niet te lezen. Alleen downloaden op MP3 (heb ik niet) en te bestellen op een CD. Jammer!

[kajem]

kun je het niet downloaden via je PC?

PT

[Adinomis]

quote:

kajem schreef op 12 februari 2006 om 22:46:
kun je het niet downloaden via je PC?

PT

Heb het net geprobeerd.... en ja...! Weer wat geleerd. Heel duidelijk! Bedankt!

[Priscilla en Aquila]

Als we allemaal een link gaan lezen hebben we de brief zo uit.
Misschien toch leuk als andere users ook nog iets hebben over bv hst. 2 wat ze wel willen delen hier.

[Adinomis]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 01 februari 2006 om 10:01:
Even inhakend op wat er het laatst aan de orde is geweest:


[...]


Eerste groep: de heidenen

Dit is de eerste groep mensen die onder de loep worden genomen: de heidenen - vanaf het begin kenden ze God maar hebben Hem al heel snel vergeten en dardoor zijn ze verduisterd in hun verstand etc. Ze zijn dus afgezakt naar een lager niveau dan waarop ze eerst waren.
Zo verklaar ik persoonlijk bv de primitieve stammen die ondekt zijn en die geen enkele beschaving (meer) hebben. Wat ze nog wel hebben is het idee van God of goden, maar dat is toch ook veranderd in  de angst voor boze geesten etc.

De tweede groep 'godsdienstige' mensen

In Romeinen 2 staat ook een stukje over de heidenen. Hier worden ze zelfs positief beoordeeld.

quote:

14 Wanneer namelijk heidenen, die de wet niet hebben, de wet van nature naleven, dan zijn ze zichzelf tot wet, ook al hebben ze hem niet. 15 Ze bewijzen door hun daden dat wat de wet eist in hun hart geschreven staat; en hun geweten bevestigt dit, omdat ze zichzelf met hun gedachten beschuldigen of vrijpleiten. 16 Dit alles zal blijken op de dag waarop, volgens het evangelie dat ik verkondig, God door Christus Jezus oordeelt over wat er in de mens verborgen is.

Maar in hoofdstuk 2 gaat het over "het verborgene" in de mens. Zowel bij de heidenen, als bij de "godsdienstige" mensen.  De laatste groep wordt niet positief beoordeeld, omdat ze niet zijn wat ze in feite leren. ´

Het is natuurlijk niet standaard dat heidenen beter zijn dan godsdienstige mensen. Maar Paulus zet dit als tegenstelling tegenover elkaar, met de bedoeling dat de godsdienstige mensen hun behoud niet bouwen op hun "verworvenheden", zoals: schriftuurlijke prediking, goede belijdenisgeschriften, de ware leer. Want als je je eigen hart niet in het licht van Gods rechtvaardigheid laat onderzoeken, dan hebben al die goede dingen geen zin. Het is zelfs zo dat we God ermee lasteren onder de ongelovigen (vs. 24).