Neh, nu doe je Qohelet onrecht aan.
Hij zegt niet dat het goed is om je een krijgsgevangene te voelen. Hij zegt dat het goed is om je gevoelens, waarvan je weet dat ze je dingen laten doen die niet overeenkomen met Gods wil, om die krijgsgevangenen te maken (dus: ze te betitelen als onchristelijk), bij God te brengen en Hem om vergeving en om hulp te vragen. Dat lijkt me op zich een uitstekend uitgangspunt om een huwelijkscrisis aan te pakken. Jij kunt je gevoelens niet dwingen, maar God kan wel gevoelens wegnemen!
Ik ben het op zich met Qohelet eens: als je als 2 christenen voor elkaar kiest en God bij je keus betrekt, dan is het onjuist om elkaar een paar jaar later weer op straat te zetten. Je moet blijven vechten voor je huwelijk, op veel manieren (praten met elkaar, gebed, therapie, zonodig tijdelijk afstand nemen enz). Ook ik ben ervan overtuigd dat als beiden oprecht en naar Gods Wil het huwelijk proberen te redden, dat dat dan zeker lukt. Dan komt het niet neer op 'lijden met het oog op Gods heerlijkheid'. Aan de andere kant: we leven in een zondige wereld. Dan ontkom je niet aan een portie lijden, je kunt het niet altijd uit de weg blijven gaan. Ik denk dat God zijn kinderen de kracht geeft om het lijden te dragen dat ze voor hun kiezen krijgen.
Mocht je als christelijk stel dan toch uiteindelijk gescheiden gaan leven, dan kun je prima nog steeds 'trouw' blijven aan je echtgenoot(e). Als een scheiding het beste is voor 2, dan betekent dat niet dat hertrouwen ineens mogelijk is. Of dat de je ex ineens financieel/emotioneel mag uitzuigen. Dan nog kun je, voor zover mogelijk, proberen je huwelijksbelofte na te komen.
(Lonneke, je moet dit niet persoonlijk opvatten. Ik weet niet op welke manier je je eerste huwelijk bent ingegaan, wet je hem beloofd hebt, of wat er allemaal heeft gespeeld voor je echtscheiding. Ik weet niet hoe je 2e huwelijk tot stand is gekomen. Daarom moet je mijn tekst niet zien als een veroordeling van jouw situatie, maar als algemeen geldend. Ik weet dat je pas later tot geloof bent gekomen, maar hoe of wanneer, dat weet ik niet. Terwijl ik dat weer als extra reden kan zien om te breken met een fout huwelijk.)
