quote:
Lalage schreef op 17 september 2004 om 16:41:Was dat van het verbond niet waarom de NGK afsplitste van de GKV? Ik ben een keer begonnen een boek te lezen over die splitsing, maar ik ben na een paar bladzijdes al gestopt. Het kwam erop neer dat het alleen maar door miscommunicatie kwam.
Maar ik wil weleens weten wat er dan gebeurde met de Vrijmaking. Als het goed is heeft elk kind dat in de GKV is opgegroeid daar wel een boekje over gelezen ofzo, dus vertel het ons!
De kwestie van het verbond was waarom de GKV zich vrijmaakte van de Synodale kerk. Zoals Mirt het beschreef en ik al eerder: de synode deed een uitspraak werd de leer bindend op gelegd door de synode; vandaar de naam Synodale kerken. De GKV'ers maakten zich hiervan vrij, vandaar de naam Vrijgemaakten. In '67 kwam er een 'open brief' van een aantal predikanten die beweerden dat de vrijmaking veroorzaakt was door miscommunicatie. Ook wilden zij zich niet binden aan de belijdenisgeschriften (de Heidelbergse Catechismus, de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Dortse Leerregels). Hier konden de Vrijgemaakten niet mee instemmen, omdat in deze belijdenisgeschriften ook de leer is verdedigd tegenover dwalingen eerder in de geschiedenis en zij de Vrijmaking ook als werk van God zagen: zich vrijmaken van dwaalleer. De NGK splitste zich toen af.
Tegenwoordig hoor je vaak de uitspraak dat er tijdens de Vrijmaking sprake was van miscommunicatie, maar veel Vrijgemaakten vinden dat geen juiste voorstelling van zaken. Het ging namelijk wel ergens over: over het verbond en de 'veronderstelde wedergeboorte'. Hierover kun je eerder in dit forum mijn uitleg lezen. Er is kort geleden vanuit de NGK kerk het verzoek op de synode gekomen om de kwestie van de 'Open brief' nog eens te hierzien, o.a. omdat er sprake was van miscommunicatie. Dit is afgewezen. Een aantal mensen in de GVK zijn hier wel voor, maar een aantal is hier ook tegen, omdat er dus 'gestreden' werd om de zuivere leer: hoe kijk je aan tegen het verbond.
Zelf geloof ik ook niet dat er sprake was van miscommunicatie. Wellicht is datgene wat je las, geschreven door een NKG'er of iemand die niet precies weet wat de Vrijmaking inhield. Heel concreet heeft de Vrijmaking bij mijn schoonouders bv. zich geuit in het feit dat in de tijd van de Vrijmaking mijn schoonvader en zijn familie Vrijgemaakt werd en mijn schoonmoeder en zijn familie niet. Zij hadden toen verkering. Mijn schoonvader heeft tegen mijn schoonmoeder gezegd niet met haar te zullen trouwen als zij zich niet zou vrijmaken, zo ernstig nam hij dit op. Na veel praten, lezen, nadenken is mijn schoonmoeder ook vrijgemaakt geworden. Haar ouders waren het hier helemaal niet mee eens en er is dan ook jarenlang geen contact geweest. De moeder van mijn schoonmoeder was er tijdens haar leven niet zeker van dat zij een kind van God was. Op haar sterfbed heeft zijn tegen mijn schoonmoeder gezegd dat zij toch gelijk had.
Ook ken ik iemand die eerst niet voor de Vrijmaking was, zijn vader ook niet, maar zijn moeder wel. Zij heeft haar zoon gevraagd om zich in de kwestie te verdiepen. Al lezende is hij tot de conclusie gekomen dat de Vrijmaking terecht was.
Zo zijn er vele voorbeelden te noemen van mensen voor die het besluit om zich vrij te maken heel diep ging en echt een geloofskwestie was. Het is dan ook heel erg voor hen om te horen dat de vrijmaking een kwestie van miscommunicatie was.
