Ik zie de bijbel niet als een wetenschappelijk boek, als daar over lichaam en ziel wordt gesproken neem ik aan dat de schrijver dat vanuit zijn mensbeeld over spreekt. Net zoals vanuit de bijbel over hemel en aarde wordt gesproken vanuit een ander wereldbeeld, namelijk die van een platte aarde waar de hemel als een tent boven uitgespannen is. Ik neem aan dat niemand dat wereldbeeld nog serieus neemt. Als je de Bijbel letterlijk wilt nemen, en je voert dan consequent door, dan hoor je ook te zeggen dat de aarde plat is, dat vrouwen hun mond moeten houden en dat ze onderdanig aan mannen moeten zijn.
Dat Christus is opgestaan, daar zijn heel veel getuigenissen van, niet alleen in de Bijbel maar ook in andere boeken, de Romeinen schrijven erover etc. Dus dan kun je aannemen dat er een kern van waarheid in dat verhaal zit.
Als ik de Bijbel lees, ben ik meer op zoek naar de bedoeling van een tekst dan naar de letterlijke weergave ervan. Wat wordt er geleerd? En dat de bijbelschrijvers niet neurowetenschappelijk waren onderlegd en dus ziel en lichaam (dualisme) beschreven/leerden neem ik ze niet kwalijk. Hoe hadden ze dat moeten weten? En bovendien: hoe belangrijk voor je geloof is het dat je precies weet hoe lichaam en geest zich verhouden?
Feitelijke gebeurtenissen: het optreden van Jezus (waar getuigenverklaringen van zijn) kan ik best letterlijk nemen, maar als het metafysisch en filosofisch levens-beschouwelijk wordt gebruiken mensen al snel beelden, metaforen etc. om uit te leggen wat ze bedoelen, en dát hoef je natuurlijk niet letterlijk te nemen. Als je het wel doet loop je zelfs kans de originele boodschap te missen.
Ikzelf defenieer geest (als er al zoiets bestaat) als het resultaat van de individuele verschillen als gevolg van een uniek georganiseerd brein. (Geen twee stel hersenen zijn gelijk namelijk). Hoe dat komt, doordat mensen met verschillende hersenen (net zoals vingerafdrukken) geboren worden, of dat de hersenen door hun plasticiteit onder invloed van persoonlijke gebeurtenissen verschillend worden weet ik niet. Volgens mij is dat nog zo'n onopgelost kip-ei probleem.
Daarom denk ik ook niet dat er een 'eigen' wil, zoals in de TS gedefnieerd is, want dan ga je ervanuit dat je zelf actief en bewust je brein manipuleert. Ik ben nog geen mens tegengekomen die dat doet.
Samengevat: zodra het een relaas over feitelijke gebeurtenissen betreft, ooggetuigenverklaringen: (Jezus' optreden, lijden en sterven), kun je dat wat mij betreft best letterlijk nemen. Uiteenzettingen die filosofisch en meta-fysisch van aard zijn hoef je niet letterlijk te nemen in mijn ogen, omdat degene die het uitlegt vaak beeldspraak, overdrachtelijke betekenissen etc. gebruikt om z'n punt te maken.
