quote:
JeeHaa schreef op 15 oktober 2004 om 00:20:[...]
Nou ja, dat ook natuurlijk. In mijn huidige vriendenkring ben ik de enige overtuigde christen. Een van mijn vrienden heeft mij op een vochtige (
)avond toegevoegd 'Ik geloof niet. Maar als ik zou geloven, zou ik dat zoals jij willen doen'.
Goed dat je het verder uitlegt.... In discussies gaat het ook om duidelijkheid verkrijgen en daarom stel ik bepaalde vragen en/of plaats wat opmerkingen..... snap je. En inderdaad kreeg ik van jou het idee dat je de meeste christenen een soort kloosterleven vond leiden, je weet wel, overal vanafgesloten in een klooster....
Het is mooi dat je voor hen een aantrekkelijk christen bent. Het kan echter ook zijn, dat het zo aantrekkelijk dicht bij hen ligt, dat ze geen reden hebben om christen te worden..
Als ik zou geloven, is nog niet: Ik geloof....
quote:
Niet dat ik het zo verschrikkelijk goed doe. Maar de meeste niet-christenen (en zelfs een paar ex-christenen die ik ken) hebben een enorm vooroordeel van wat een christelijk leven is. Zij denken meteen aan geen lol, geen kroegen, geen dansen, geen popmuziek, ladidadida. Jullie kennen de riedel wel.
Ik ben voor hen een 'voorbeeld'(ik besterf het dat ik dat woord op mezelf laat slaan...) dat de soep niet zo heet gegeten wordt als vaak gedacht. EN ik heb een paar van heb al zover dat ze tegenwoordig serieus rekening houden met een leven na de dood (Yeah well, baby steps enzo, nietwaar?).
Dat is kant 1 van het verhaal.
Ik begrijp wat je bedoeld hoor.
Een christen is in de vrijheid gesteld; er is wat dat betreft geen wet meer die van hen eist.....
In 'principe' is er geen verbod. Wel kun je je afvragen of een christen die aan de buitenkant niet te onderscheiden is van een niet-christen, helemaal beantwoord aan wat God graag zou zien. Als je de Heilige Geest hebt, vraag je echter niet meer: Wat mag ik nog, maar
wil ik bepaalde dingen nog en waarom dan wel.
Een ander kan dan al bepaalde dingen hebben afgezworen wat bij jou niet het geval is. God gaat niet met ieder dezelfde weg.
quote:
Ik haalde Jezus en de hoeren en tollenaars erbij om aan te geven dat ik (persoonlijk) vindt dat christenen zich niet moeten afzonderen en onder elkaar moeten blijven , terwijl ze openlijk of minder openlijk hun afkeur/afkeer van niet-christenen laten blijken.
Het spijt mij om te moeten zeggen, maar dat is maar al te vaak WEL het geval.
Ieder heeft ook weer een andere taak gekregen...
Het zou echter een slechte zaak zijn, als je nooit eens met iemand over je geloof sprak. Het is inderdaad niet goed, zoals je aangeeft, dat christenen alleen in hun veilige wereldje zitten en hun afkeur/afkering van niet-christenen laten blijken. Dit kan nooit goed zijn, en wat mij betreft mag die christen zich afvragen of hij wel een
echte christen is die leven uit God heeft. De niet- christen moet je ten allen tijde mee bewogen zijn. En dit moet je kunnen scheiden van zijn daden.
quote:
Gegeven het feit dat het de HG is, die in ons werkt, dat wij sommige dingen miet meer zo nodig moeten, denk ik wel dat enige bescheidenheid op dat punt wel gerechtvaardigd is. Hoe waren WIJ eraan toe geweest als wij dat niet hadden gehad? Ik bedoel maar: Ik weet niet of dat allemaal eigen verdienste is.
Als christenen zo'n houding hebben is er nog niet veel van de boodschap overgekomen. Er is juist in het geheel GEEN eigen verdienste.
quote:
Dus eigen-borst-klopperij over de 'christelijke levenstijl' (whatever the hell *that* is) vindt ik vaker wel dan niet doodgewoon misplaatst. Je bent een christen? Goed, kop over houden en laat je daden spreken.
Dat is de tweede kant.
Ik vind je wel heel erg negatief. Kom je echt veel christenen tegen die zo'n houding hebben?
Maar inderdaad ALS je wat zegt, moet je eigen leven daar wel mee in overeenstemming zijn. Dat vind ik ook. Maar je hebt vast wel eens met je vrienden
gesproken, anders geloofden ze nu niet in een leven na de dood.
quote:
Ik heb eens een vergelijking gelezen (een gelijkenis?), volgens mij op deze fora, over drie gezinnen die ieder weekend gingen zeilen. Gezin 1 verstond daar onder: Naar de boot in de jachthaven gaan, het hele weekend toastjes eten en gezellig zijn, zonder de jachthaven ooit te verlaten.
Gezin 2 ging het het water op. Maar alleen als de zon scheen en de windkracht niet meer dan een drietje was. Het derde gezin ging voluit: Volle zeilen, bij weer en wind het IJselmeer op. Regen? Daar zijn zeilpakken voor.
Het verschil tussen gezin 2 en 3 vind ik in dit geval niet zo belangrijk. Het gaat mij een beetje om gezin 1.
Ja, ze hebben een boot. Ja, ze liggen op het water. En als het hard waait kun je de boot een beetje voelen deinen. Maar staat dat gelijk aan zeilen?
Evenzogoed, als je je omgeving zodanig inricht dat je alleen maar bevestiging van je eigen overtuigng krijgt, nooit een weerdwoord krijgt. Als je geloof nooit door anderen onder de loep en beproefd wordt: Hoe sterk geloof je dan eigenlijk?
Kant numer 3.
Dit is het verhaal van het klooster. Als ik het vergelijk met wat je eerder zei. En dat is UIT de wereld gaan. Terwijl een christen IN de wereld moet zijn, maar niet VAN de wereld.
quote:
Laatste kant:
Wij hebben een leven gekregen om ons deel van de opdracht in te vervullen. Wat is dat waard als we weigeren dat leven ten volle te leven, alleen omdat we te benauwd zijn besmeurd te raken met het pek waar we onvermijdelijk mee in aanraking komen?
Wat vind jij dan jouw deel van de opdracht die je hebt gekregen?
Als we in de wereld zijn, zullen we besmet raken met wat we tegenkomen aan zondige dingen Want ik zit niet in het klooster.
Dit kun je vergelijken met de priesters die vroeger als ze naar de tempel gingen, zich moesten wassen in het koperen wasvat. Dat was nodig omdat we bij onze dagelijkse leven,
stof uit de woestijn aan onze voeten en handen hebben. Even overgezet naar deze tijd: Dat is het 'besmet' zijn door de dagelijkse dingen die we tegenkomen in de wereld. Daarvan kunnen we ons reinigen.
Het NT zegt dat zo:
Het woord van God wast ons schoon, zoals het koperen wasvat dat deed in het OT. Het werkt als een spiegel. De priesters zagen in dat koperen wasvat dat ze vies waren geworden.
Zo laat het woord van God en de Heilige Geest ons zien, wat we hebben
meegenomen van de wereld, en waarvan we ons moeten reinigen.
Als we dan onze zonden belijden, vergeeft God ze, en het bloed van Chrsitus reinigt ons van alle zonden. (1 Joh.)
quote:
Als je weigert je te associeren met mensen die 'beneden' jou zijn vanwege hun levensopvatting t.o.v. de jouwe, hoe zouden zij dan ooit in aanraking moeten komen met het echte christelijke leven (itt de karikatuur die ons vanuit de massa media vaak toekomt)?
P&A gaat het hier ongetwijfeld mee oneens zijn. En da's helemaal okee. Die twee (?) maken hun keuze en ik de mijne. En wat P&A zegt is natuurlijk wel een punt. Pek is een goor goedje en je kunt er een veeg van oplopen.
Bijna zou ik concluderen dat ik/wij
weiger me te associeren met mensen die 'beneden' mij zijn vanwege hun levensopvatting t.o.v. de mijne.
Dit zeg je namelijk hier. En dan heb je mij echt niet begrepen, en zou bijna vragen" Laat me lezen waar ik zulke dingen zeg."
Als we geloven is dat ook genade van God. We mogen geen Farizeeers zijn die zeggen: Ik dank U dat ik niet ben zoals die tollenaar daar....
Ik wil me best associeren met tollenaars en zondaars, om het zo te zeggen, want ik gun hen de Here Jezus en de vreugde en blijdschap die dat geeft, i.p,v, alle ellende en surrogaatliefde, waardoor mensen nooit echt gelukkig zijn.
Maar ik distansieer me wel van hun
gedrag als het zondig is. Maar dat is toch ook wat de Heer deed? Hij keurde hun zondige leven wel af.
En van die veeg pek die we dan oplopen, daarvan moeten we ons reinigen....
Als ik zou gaan evangeliseren onder de hoeren in Amsterdam, zou ik besmet raken met wat ik daar zie. Als ik die vrouwen wil bereiken,
zal ik toch naar ze toe moeten gaan. Dus is het niet te vermijden dat ik dingen zal zien die zondig en verkeerd zijn. En dat geeft ook niet, want ik kan God bidden om bescherming en bewaring.
Als ik echter naar een film zou gaan kijken waarin de boodschap is dat je rustig naar de hoeren kan gaan, ben ik bewust bezig met zondigen. En is dat een geheel andere situatie. (Voor het voorbeeld om duidelijk te maken wat ik bedoel)
quote:
Maar waar ik een beetje vanaf wil, is de discussie van wat wel en niet een christelijk leven zou zijn. Zoals B.Bee al opmerkte: je gaat naar de kroeg voor een gezellige avond. Niks meer en niks minder. Ik vind het tegelijk treurig en tekenend dat we hier, nu, een discussie hebben over of dat wel of niet geoorloofd is.
Verdraait, natuurlijk mag je naar de kroeg.
!
Dan moet ik even teruglezen in de discussie maar het ging om
als ik daar mensen tegenkom die dronken zijn, wildplassen, fietsen jatten, meiden versieren of andersom, wat doe ik dan? En waarom zit ik daar dan?quote:
Af en toe denk ik weleens dat iedere refo eens een jaar 'stage'zou moeten lopen mij de Roomsen
" class="smiley" />
Ik ben geen refo. Die zitten toch in het refo-cafe? Daar zitten ze onder elkaar stiekem toch in het cafe. Terwijl ze niet naar het
cafe mogen.
Dan denk ik:
Doe het dan ECHT anders.
Ik zou de mensen IN de wereld, die ongelovig zijn, graag scheiden van
de wereld zelf en wat daar gewoon is en gebeurt.1 Joh. 2
15 Hebt de wereld niet lief en hetgeen in de wereld is. Indien iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. 16 Want al wat in de wereld is: de begeerte des vlezes, de begeerte der ogen en een hovaardig leven, is niet uit de Vader, maar uit de wereld. 17 En de wereld gaat voorbij en haar begeren, maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid.
Verder staat in dit stukje uit Korinthe, dat we niet met hoereerders, geldgierigen en oplichters om mogen gaan
als het gelovigen zijn.
Je mag wel omgaan met hoereerders, geldgierigen etc.
uit de wereld anders kan je geen normaal leven leiden. Misschien is de zakenman maar je mee moet onderhandelen, wel een hoereerder of een geldgierige.
Maar als je dat niet meer zou mogen, gewoon met hen omgaan in het dagelijks leven, zou je UIT de wereld moeten gaan En dat is niet de bedoeling. Je zou ze dan ook niet het evangelie kunnen brengen.
1 Kor. 5
9 Ik schreef u reeds in mijn brief, dat gij niet moest omgaan met hoereerders [P&A: als het gelovigen zijn, hij bedoelt dus hier niet de ongelovigen:]; 10 niet met de hoereerders uit deze wereld in het algemeen of met de geldgierigen en oplichters of afgodendienaars,
want dan zou men wel uit de wereld moeten gaan. 11 Nu evenwel schrijf ik u, dat gij niet moet omgaan met iemand, die, al heet hij een broeder, een hoereerder, geldgierige, afgodendienaar, lasteraar, dronkaard, of oplichter is; met zo iemand moet gij zelfs niet samen eten. 12 Staat het soms aan mij, hen te oordelen, die buiten zijn? Oordeelt ook gij niet (alleen) hen, die in uw kring zijn? 13
Hen, die buiten zijn, zal God oordelen. Doet, wie niet deugt, uit uw midden weg.
Daarom vroeg ik me hier in dit topic af, hoiever dat dan gaat. En gaf hiervoor de onderstaande tekst om eens te horen wat jullie daarvan vinden.
Je moet toch allereerst uit het woord van God halen, hoe je moet leven ook mbt deze dingen: Hoe ga ik om met ongelovigen?
En dan kan Gods woord dingen zeggen, waar ik het gevoelsmatig misschien niet zo mee eens ben. Maar dat vind ik altijd van ondergeschikt belang. Soms moet je ergens eerst eens uitgebreid over nadenken. Een ander kan je toch niet overtuigen van wat HIJ waar vindt.
Daarom kun je wijzen op de bijbel en wat daarin staat.
Dus bij dezen mijn vraag wat je hiervan vindt en van die andere gedeelten. (Dat is toch waaruit we onze houvast ook wat dit betreft moeten halen?)
2 Kor. 6
14 Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis? 15 Welke overeenstemming is er tussen Christus en Belial, of welk deel heeft een gelovige samen met een ongelovige?
Ik ben het geheel met je eens dat er onder christenen veel hypocriet gedrag is; er wordt vaak van alles gezegd maar niet naar gehandeld. Ik hoop dat je in de gaten hebt, dat ik dat afkeur. Al zal ik me er zelf ook wel eens schuldig aan maken....
