Zo zeg! Op dit forum worden me wel onderwerpen aangesneden! Maar interessant...
Er is een visie op leven die alles reduceert tot natuurlijke, materiële processen. Dit is bijvoorbeeld de combinatie en recombinatie van genetisch materiaal. De mens is dan een complex fysisch systeem; en wat je ziel zou kunnen noemen is, op z'n best, een structurele component of eigenschap van de materie.
Binnen deze visie is klonen hetzelfde als het op "natuurlijke" wijze voortbrengen van nageslacht, zij het dat genetisch materiaal zich niet vermengt. (Op zich al een reden om je zorgen te maken over grootschalig klonen, maar dat terzijde.)
Als je géén aanhanger bent van dit materialisme is er een ander probleem. Immers, de mens is dan lichaam + iets anders, dat ik hier maar met ziel aanduid. Welke aspecten van het mens-zijn zijn dan vervat in de ziel? Het individu-zijn? Wat is dat dan? De vrije wil? Het is erg moeilijk om functioneel, materieel of zelfs maar filosofisch het wezen van de ziel te typeren.
Er is wel gesuggereerd dat God de ziel van een nieuw mens "toevoegt" als man en vrouw samen het lichaam van een kind hebben doen ontstaan. Als je dat geloofd, kunnen gekloonde kinderen of IV-kinderen eigenlijk geen ziel hebben. Deze stellingname is onhoudbaar.
Ik stel me op dit standpunt: God heeft in de aarde, de dieren en de mens de mogelijkheid gelegd tot uitbundige groei en vermenigvuldiging. Hij doet dat via biochemische processen, maar wellicht ook wel andere, die aan het oog van de wetenschapper ontsnappen. Er is op zich geen reden om te veronderstellen dat God bij de geboorte van een nieuw mens nog extra actie zal ondernemen. Wat dat betreft heeft hij het 'systeem' aan ons toevertrouwd.
Dat mensen nu zo eigenwijs zijn om 'zelf' leven te willen maken, begint niet met klonen. Het begint al met de visie op gewone sexuele voortplanting. Wanneer man en vrouw samenkomen en het bijzondere levenswekkende proces op gang brengen dat God in de schepping gelegd heeft, maar denken dat zij een nieuw mens maken, is dat precies even eigenwijs.
Op dat vlak wil ik dus geen principieel onderscheid maken tussen "natuurlijke" en kunstmatige voortplanting. Mijn vraagtekens bij het kunstmatige hebben een andere achtergrond.
Hebben wij genoeg verstand van leven (oorsprong, essentie, doel) om aan te nemen dat we de boel niet de vernieling inhelpen? Als we niet eens de 'ziel' van een mens kunnen opsporen, hoe weten we dan of een kloon niet 'zielig' wordt?