Trouwen met een ongelovige...

[pilgrim]

Hoe kijken jullie aan tegen het trouwen met iemand die niet gelovig is?

[cheese]

quote:

op 14 Apr 2003 10:28:43 schreef pilgrim:
Hoe kijken jullie aan tegen het trouwen met iemand die niet gelovig is?

bedoel je, dat die niet geloofd wat jij wel geloofd?
jij kunt analoog het mosterdzaadje een berg verplaatsen en de ander niet?

[pilgrim]

Tja, ik bedoel gewoon dat ik wel geloof in God en hij niet. Officieel ben ik gereformeerd vrijgemaakt. Hij is geheel 'blanco'...

[cheese]

quote:

op 14 Apr 2003 11:13:18 schreef pilgrim:
Tja, ik bedoel gewoon dat ik wel geloof in God en hij niet. Officieel ben ik gereformeerd vrijgemaakt. Hij is geheel 'blanco'...

denk je dat mensen in staat zijn om te veranderen?

[bengel]

quote:

op 14 Apr 2003 12:30:33 schreef cheese:
op 14 Apr 2003 11:13:18 schreef pilgrim:
Tja, ik bedoel gewoon dat ik wel geloof in God en hij niet. Officieel ben ik gereformeerd vrijgemaakt. Hij is geheel 'blanco'...


denk je dat mensen in staat zijn om te veranderen?

En het ongelijke span dan>?

[dingo]

quote:

op 14 Apr 2003 10:28:43 schreef pilgrim:
Hoe kijken jullie aan tegen het trouwen met iemand die niet gelovig is?

Je maakt het jezelf/jullie zelf erg moeilijk denk ik. Je vertrekpunt is namelijk niet hetzelfde. Vroeg of laat geeft dat fricties en irritaties. Of niet, van de meeste stellen die ik ken is het resultaat dat nu beide ongelovig zijn/doen.

[Wilhelmina]

quote:

op 14 Apr 2003 15:01:36 schreef dingo:
op 14 Apr 2003 10:28:43 schreef pilgrim:
Hoe kijken jullie aan tegen het trouwen met iemand die niet gelovig is?

Je maakt het jezelf/jullie zelf erg moeilijk denk ik. Je vertrekpunt is namelijk niet hetzelfde. Vroeg of laat geeft dat fricties en irritaties. Of niet, van de meeste stellen die ik ken is het resultaat dat nu beide ongelovig zijn/doen.

 Hoe kun je van een drievoudig snoer spreken, als één van de twee zich niet vastgrijpt aan het derde snoer? God wil het niet. En de voorbeelden zijn talrijk, uiteindelijk gaat niemand meer naar de kerk, en de kinder n mogen zelf beslissen als ze groot zijn, jaja an me hoela.
Als je zeker weet dat God die persoon aan je gaat geven, wacht dan geduldig, totdat diegenen een keuze maakt voor God. Heb je daar geen geduld voor, dan loop je voor God uit, en is je vertrouwen wel heel klein, dat God daar voor wil zorgen.
Gisteren nog een getuigenis gehoord, van een vrouw die met God een deal had gesloten, en pas met een bepaalde man wilde trouwen als God haar een bepaald teken zou geven. het leek vrijwel onmogelijk, maar ze wilde zeker van haar zaak zijn. God verhoorde haar boven bidden en boven denken, heeft wél 5 jaar geduurd. Ze zijn nu heel gelukkig getrouwd, een paar fijne kinderen en allebei in de fulltime bediening voor de Heer. ( toen zij die afspraak maakte, was hij een nét bekeerde junkie)

[pilgrim]

quote:

op 14 Apr 2003 12:30:33 schreef cheese:
denk je dat mensen in staat zijn om te veranderen?

Ja, ik denk dat dat wel mogelijk is. Hangt natuurlijk wel van de persoon af. In hoeverre iemand open staat voor God, respect voor en vertrouwen in de ander.

[pilgrim]

quote:

op 14 Apr 2003 13:40:05 schreef bengel:

 En het ongelijke span dan>?

Hier heb ik ook weleens wat over gehoord, kan je er meer over vertellen?

[pilgrim]

quote:

op 14 Apr 2003 15:01:36 schreef dingo:
Je maakt het jezelf/jullie zelf erg moeilijk denk ik. Je vertrekpunt is namelijk niet hetzelfde. Vroeg of laat geeft dat fricties en irritaties. Of niet, van de meeste stellen die ik ken is het resultaat dat nu beide ongelovig zijn/doen.

Ik weet dat het moeilijk is. En ik ben aan de ene kant ook bang dat er later toch punten komen waarbij we niet tot elkaar kunnen komen. Maar aan de andere kant kan je niet elk persoon bij voorbaat zo al uitsluiten.

quote:

op 14 Apr 2003 16:42:24 schreef Wilhelmina:
 Hoe kun je van een drievoudig snoer spreken, als één van de twee zich niet vastgrijpt aan het derde snoer? God wil het niet. En de voorbeelden zijn talrijk, uiteindelijk gaat niemand meer naar de kerk, en de kinder n mogen zelf beslissen als ze groot zijn, jaja an me hoela.
Als je zeker weet dat God die persoon aan je gaat geven, wacht dan geduldig, totdat diegenen een keuze maakt voor God. Heb je daar geen geduld voor, dan loop je voor God uit, en is je vertrouwen wel heel klein, dat God daar voor wil zorgen.
Gisteren nog een getuigenis gehoord, van een vrouw die met God een deal had gesloten, en pas met een bepaalde man wilde trouwen als God haar een bepaald teken zou geven. het leek vrijwel onmogelijk, maar ze wilde zeker van haar zaak zijn. God verhoorde haar boven bidden en boven denken, heeft wél 5 jaar geduurd. Ze zijn nu heel gelukkig getrouwd, een paar fijne kinderen en allebei in de fulltime bediening voor de Heer. ( toen zij die afspraak maakte, was hij een nét bekeerde junkie)

Je bent wel erg duidelijk in wat goed is en wat niet. Volgens jou wil God het dus niet. En waarop baseer je dat precies? Kan je dat beter onderbouwen?
En ik vind het wel wat kort door de bocht om te spreken van te weinig vertrouwen in God. Alsof ik dat dus niet heb. In dat opzicht ken jij heel mijn situatie niet. Dat geeft niet, maar dit raakt mij gewoon.
Dat getuigenis klinkt natuurlijk heel mooi. Maar misschien vind God deze man voor mij ook wel de goede persoon, maar moet zich dat alleen nog meer ontwikkelen.

[Esgalmariel]

quote:

op 15 Apr 2003 08:00:22 schreef pilgrim:
op 14 Apr 2003 13:40:05 schreef bengel:
En het ongelijke span dan>?
Hier heb ik ook weleens wat over gehoord, kan je er meer over vertellen?

2 Korinthiers 6:14
Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis?

Span: stel dat je een ezel en een arabisch volbloedpaard ()samen een kar laat trekken, dat gaat ook niet zoals het hoort, ze zijn niet aan elkaar gelijk/gewaagd.
Iemand met een beetje gezond verstand doet zoiets niet (aub niet als belediging opvatten, dit is wat imho Paulus hier schrijft).

[Wilhelmina]

quote:

op 15 Apr 2003 08:08:36 schreef pilgrim:
op 14 Apr 2003 15:01:36 schreef dingo:
Je bent wel erg duidelijk in wat goed is en wat niet. Volgens jou wil God het dus niet. En waarop baseer je dat precies? Kan je dat beter onderbouwen?

Ik leer mijn kinderen altijd niet met God te gaan bakkeleien over vragen die Hij al in zijn Woord heeft beantwoord. Hij heeft het over een drievoudig snoer, dat niet makkelijk verbroken zal worden. Wat nu als jij met God een snoer wilt vormen maar je aanstaande wil daar niet aan mee doen? Wordt een zwak snoertje, en God heeft dan geen enkele invloed op jouw partner, want die denkt het allemaal alleen te kunnen.
Ook het advies geen ongelijk span te vormen doet Hij niet voor niets. Kijk eens hoe het met Salomo afliep toen hij vrouwen van een andere Godsdienst trouwde.

quote:

Dat getuigenis klinkt natuurlijk heel mooi. Maar misschien vind God deze man voor mij ook wel de goede persoon, maar moet zich dat alleen nog meer ontwikkelen.[/i]

 Dat zou heel goed kunnen, daar heb ik je al een voorbeeld van gegeven. Maar mensen moeten daar geen voorschotje op nemen en alvast maar op weg gaan met zo'n ongelovige, want heel vaak blijkt de ongelovige die keus uiteindelijk niet te maken, en een lange moeizame huwelijksweg is dan het resultaat. Als God wat met zo'n partner wil, zal Hij dat bevestigen ook, en daar kun je gerust op wachten.

En ik weet dat ik wat zwart-wit denk, maar de bijbel is ook zwart-wit. God vraagt duidelijke keuzes in het leven. Wil je helemaal voor Hem leven, of af en toe als het je uitkomt?

[cheese]

quote:

op 15 Apr 2003 07:58:53 schreef pilgrim:
op 14 Apr 2003 12:30:33 schreef cheese:
denk je dat mensen in staat zijn om te veranderen?


Ja, ik denk dat dat wel mogelijk is. Hangt natuurlijk wel van de persoon af.
In hoeverre iemand open staat voor God,
respect voor en vertrouwen in de ander.

zou God al zijn zwarte schaapjes zelf zoeken en terugbrengen naar de kudde,
of vertrouwd Hij op de herdershonden en de andere schapen?

of hebben de gewone schapen daar geen taak?

[pilgrim]

quote:

Esgalmariel schreef:
2 Korinthiers 6:14
Vormt geen ongelijk span met ongelovigen, want wat heeft gerechtigheid gemeen met wetteloosheid, of welke gemeenschap heeft het licht met de duisternis?

Span: stel dat je een ezel en een arabisch volbloedpaard (  )samen een kar laat trekken, dat gaat ook niet zoals het hoort, ze zijn niet aan elkaar gelijk/gewaagd.
Iemand met een beetje gezond verstand doet zoiets niet (aub niet als belediging opvatten, dit is wat imho Paulus hier schrijft).

Bedankt voor de tekstverwijzing. Natuurlijk spreekt de tekst boekdelen. Maar op zich is het erg zwart-wit. Want ongelovigen worden eigenlijk gelijk getrokken met de duisternis. Maar niet elke ongelovige hoeft dat te zijn. Wat als iemand er wel open voor staat? Moet je hem dan al bij voorbaat afwijzen?

quote:

Wilhelmina schreef:
Ik leer mijn kinderen altijd niet met God te gaan bakkeleien over vragen die Hij al in zijn Woord heeft beantwoord. Hij heeft het over een drievoudig snoer, dat niet makkelijk verbroken zal worden. Wat nu als jij met God een snoer wilt vormen maar je aanstaande wil daar niet aan mee doen? Wordt een zwak snoertje, en God heeft dan geen enkele invloed op jouw partner, want die denkt het allemaal alleen te kunnen.
Ook het advies geen ongelijk span te vormen doet Hij niet voor niets. Kijk eens hoe het met Salomo afliep toen hij vrouwen van een andere Godsdienst trouwde.

Wie zegt dat mijn aanstaande niet wil meedoen aan het drievoudig snoer? Op dit moment kan hij dat nog niet. Je kan niet zomaar zeggen ‘ik geloof’. Dat is een heel proces. Ik begrijp wel dat een 3-voudig snoer het sterkste is en het mooiste is wat je kan gebeuren. Maar stel dat iemand er meer van wil weten en misschien al zijn hand heeft aan het begin van het snoer?

quote:

Wilhelmina schreef:
Dat getuigenis klinkt natuurlijk heel mooi. Maar misschien vind God deze man voor mij ook wel de goede persoon, maar moet zich dat alleen nog meer ontwikkelen.
 Dat zou heel goed kunnen, daar heb ik je al een voorbeeld van gegeven. Maar mensen moeten daar geen voorschotje op nemen en alvast maar op weg gaan met zo'n ongelovige, want heel vaak blijkt de ongelovige die keus uiteindelijk niet te maken, en een lange moeizame huwelijksweg is dan het resultaat. Als God wat met zo'n partner wil, zal Hij dat bevestigen ook, en daar kun je gerust op wachten.

En ik weet dat ik wat zwart-wit denk, maar de bijbel is ook zwart-wit. God vraagt duidelijke keuzes in het leven. Wil je helemaal voor Hem leven, of af en toe als het je uitkomt?

Ik wil zeker voor Hem leven, dat weet mijn vriend ook heel goed. Hij ziet heel goed hoe belangrijk dat voor mij is. Nou zijn we allebei niet heel jong meer, mijn vriend is zelfs een heel stuk ouder. En we willen heel graag samen verder. We kennen elkaar al jaren. Waarom zou ik het elkaar zo erg moeilijk gaan maken? Ik vraag me af of dat ons beide en ook God ten goede komt.

quote:

cheese schreef:
zou God al zijn zwarte schaapjes zelf zoeken en terugbrengen naar de kudde,
of vertrouwd Hij op de herdershonden en de andere schapen?

of hebben de gewone schapen daar geen taak?

Ik denk beide mogelijkheden. Maar vooral God heeft daarin de leiding. Maar God vraagt van ons natuurlijk wel dat ook wij daaraan werken. God geeft ons daar kracht voor..

Maar jij hebt nog geen echt antwoord gegeven op mijn vraag. Misschien kan ik dat al herleiden uit je vragen, maar ...?


Nog meer mensen met meningen? Of mensen die zelf getrouwd zijn met iemand die niet gelooft?

[cheese]

cheese schreef:
zou God al zijn zwarte schaapjes zelf zoeken en terugbrengen naar de kudde,
of vertrouwd Hij op de herdershonden en de andere schapen?

of hebben de gewone schapen daar geen taak?

Ik denk beide mogelijkheden. Maar vooral God heeft daarin de leiding. Maar God
vraagt van ons natuurlijk wel dat ook wij daaraan werken. God geeft ons daar
 kracht voor..

Maar jij hebt nog geen echt antwoord gegeven op mijn vraag. Misschien kan ik
 dat al herleiden uit je vragen, maar ...?

Ch; inderdaad uit mijn tegenvragen kun je herleiden, dat de mens kan veranderen
en dat mensen die wel het geloof hebben juist een taak hebben tov de zogenaamde
ongelovigen of ik zou dan liever zeggen nog niet gelovigen, want hoe komt iemand
tenslotte tot geloof?, meestal toch door andere mensen, die het goede voorbeeld
geven en daarmee bedoel ik niet over het geloof praten, maar het geloof leven en
het geloof leven is dan, dat andere mensen dat zien als iets wat ze ook zouden willen,
omdat ze zien dat het goed is en in die zin had er na 11 september 2001 ook een andere houding
in de westerse wereld kunnen zijn,

overigens ben ik zelf buitenkerkelijk en heb nogal in gkv-gezichtspunt merkwaardige
ideeen over het geloof, zoals in diverse andere topics te zien is,
er zijn ook mensen, die mij bij de ongelovigen indelen, daar ik niet hetzelfde geloof als hen


Nog meer mensen met meningen? Of mensen die zelf getrouwd zijn met
 iemand die niet gelooft?


[/i][/quote]

[Michel]

Ja, mijn echtgenote is getrouwd geweest met een ongelovig persoon, namelijk met mij. Inmiddels ben ik al jaren Christen, geef mijn ervaringen door aan jongeren door zondagsschoollessen. Ik denk dat het wel belangrijk is dat je vriend niet anti is. God kan heel goed door jou werken, en zo je vriend (echtgenoot) ook naar Hem toe trekken. Hoewel ik absoluut niet geloofde ben ik wel meegegaan naar kerkdiensten, en bijbelstudies. Ach, als je verliefd bent wil je immers samen zijn... Laat je dus niet weerhouden om dat soort zaken aan te houden, of juist extra te bezoeken. Als je vriend echt in je geinteresseerd is zal hij vragen gaan stellen. Al zijn het maar opmerkingen als "geloof jij alles wat in de bijbel staat?". Als je daar oprecht "JA"op kunt antwoorden zal je partner je keuze niet negatief beïnvloeden. Ik ben inmiddels al bijna 17 jaar getrouwd, en heb er geen spijt van. Ook niet van de beslissing die ik heb genomen om Hem te volgen!

[riekje]

Ja, ik ken ook iemand die getrouwd is met een ongelovige, mijn man.
maar dat is zo'n 28 jaar geleden en ik ben  24 jaar geleden tot bekering gekomen.
Moet je je voorstellen, ben je met een ongelovige vrouw getrouwd gaat ze van de een op de andere zondag 2 keer naar de kerk!   Hij vond het allemaal best, zelfs
onze 4 kinderen gingen naar een Geref. school. Wij ontvangen ook bezoek thuis op wijkavonden, hij betaalt de VVB zonder mopperen. Hij doet wel eens een klusje bij een broeder of zuster.  Kortom hij zou een sieraad zijn in de gemeente.
Maar, ondanks dat hij wel eens wat vragen heeft (want hij is geinteresseerd in mij, Michel) gaat hij niet naar de kerk (behalve bij de doop van z'n kinderen, en belijdenis doen en met Kerst).
Wij hebben het goed samen, maar er blijft een stuk van je leven wat je niet samen deelt,  Denk er eens 5 minuten over na dat je nooit met je man/vrouw
samen kunt bidden.
Er zijn wel eens jongelui die zeggen : Is het nou zo erg om met een ongelovige te trouwen, bij jullie gaat het toch ook goed?
Nou dat ligt dan niet aan mij ( want ik ben lang niet altijd die "leesbare" brief weet je wel)maar aan God die mij deze man gegeven heeft  die erin bewiilligt (mooi woord) om met mij samen te leven(1 Cor. 7:14).
Bekeren kan ik hem ook niet maar voor hem bidden wel.

[pilgrim]

quote:

cheese schreef:
Ch; inderdaad uit mijn tegenvragen kun je herleiden, dat de mens kan veranderen
en dat mensen die wel het geloof hebben juist een taak hebben tov de zogenaamde ongelovigen of ik zou dan liever zeggen nog niet gelovigen, want hoe komt iemand tenslotte tot geloof?, meestal toch door andere mensen, die het goede voorbeeld geven en daarmee bedoel ik niet over het geloof praten, maar het geloof leven en het geloof leven is dan, dat andere mensen dat zien als iets wat ze ook zouden willen, omdat ze zien dat het goed is en in die zin had er na 11 september 2001 ook een andere houding in de westerse wereld kunnen zijn,

overigens ben ik zelf buitenkerkelijk en heb nogal in gkv-gezichtspunt merkwaardige ideeen over het geloof, zoals in diverse andere topics te zien is,
er zijn ook mensen, die mij bij de ongelovigen indelen, daar ik niet hetzelfde geloof als hen

Ongelovige vind ik ook altijd een wat 'zwaar' woord, meer dat mensen idd nog niet geloven. En het is idd vooral het geloof leven, vaak nog meer dan erover praten.
Verder ken ik je niet, dus ik sta nog redelijk onbevangen t.o. van jouw mening  
Ik vind het juist leuk en leerzaam om ook de meningen te lezen van andere mensen (die misschien 'anders' geloven).

quote:

riekje schreef:
Ja, ik ken ook iemand die getrouwd is met een ongelovige, mijn man.
maar dat is zo'n 28 jaar geleden en ik ben 24 jaar geleden tot bekering gekomen.
Moet je je voorstellen, ben je met een ongelovige vrouw getrouwd gaat ze van de een op de andere zondag 2 keer naar de kerk! Hij vond het allemaal best, zelfs
onze 4 kinderen gingen naar een Geref. school. Wij ontvangen ook bezoek thuis op wijkavonden, hij betaalt de VVB zonder mopperen. Hij doet wel eens een klusje bij een broeder of zuster. Kortom hij zou een sieraad zijn in de gemeente.
Maar, ondanks dat hij wel eens wat vragen heeft (want hij is geinteresseerd in mij, Michel) gaat hij niet naar de kerk (behalve bij de doop van z'n kinderen, en belijdenis doen en met Kerst).
Wij hebben het goed samen, maar er blijft een stuk van je leven wat je niet samen deelt, Denk er eens 5 minuten over na dat je nooit met je man/vrouw
samen kunt bidden.
Er zijn wel eens jongelui die zeggen : Is het nou zo erg om met een ongelovige te trouwen, bij jullie gaat het toch ook goed?
Nou dat ligt dan niet aan mij ( want ik ben lang niet altijd die "leesbare" brief weet je wel)maar aan God die mij deze man gegeven heeft die erin bewiilligt (mooi woord) om met mij samen te leven(1 Cor. 7:14).
Bekeren kan ik hem ook niet maar voor hem bidden wel.

Op deze manier kan het natuurlijk ook. Maar het verschil is dat jij dus al getrouwd was. En dan hoef je van God niet de keuze te maken om wel/niet voor die man te kiezen. Evengoed blijft het denk ik wel moeilijk. Wat je zegt, bijv bidden kan je al niet samen doen. Maar hoe komt het precies dat je man er al die tijd niets voor heeft gevoeld? Kan hij dat ook verklaren?

quote:

Michel:
Ja, mijn echtgenote is getrouwd geweest met een ongelovig persoon, namelijk met mij. Inmiddels ben ik al jaren Christen, geef mijn ervaringen door aan jongeren door zondagsschoollessen. Ik denk dat het wel belangrijk is dat je vriend niet anti is. God kan heel goed door jou werken, en zo je vriend (echtgenoot) ook naar Hem toe trekken. Hoewel ik absoluut niet geloofde ben ik wel meegegaan naar kerkdiensten, en bijbelstudies. Ach, als je verliefd bent wil je immers samen zijn... Laat je dus niet weerhouden om dat soort zaken aan te houden, of juist extra te bezoeken. Als je vriend echt in je geinteresseerd is zal hij vragen gaan stellen. Al zijn het maar opmerkingen als "geloof jij alles wat in de bijbel staat?". Als je daar oprecht "JA"op kunt antwoorden zal je partner je keuze niet negatief beïnvloeden. Ik ben inmiddels al bijna 17 jaar getrouwd, en heb er geen spijt van. Ook niet van de beslissing die ik heb genomen om Hem te volgen!.

Prachtig! Dank je wel dat je deze ervaring met mij deelt, dat doet mij echt heel goed! Geweldig dat jij dus op een gegeven moment de beslissing hebt genomen om God te volgen. Kan je me meer vertellen over hoe die ontwikkeling is gegaan? Daar ben ik echt benieuwd naar!
Mijn vriend is zeker niet anti. En wat je zegt, als iemand echt in je geinteresseerd is, dan is hij ook geinteresseerd in het geloof wat je uitstraalt. En dat is bij hem echt wel het geval. Maar het is gewoon heel moeilijk voor iemand die al zijn hele leven niet gelooft, opeens zo anders te gaan denken/leven.

[Michel]

Oké Pilgrim, onder het motto wie a zegt..... In onze verkeringstijd ben ik meegegaan naar de kerk waar mijn vriendin is opgegroeid. Het was een gereformeerde kerk, en ik voelde mij er niet echt thuis. Ook ging ik op zondagavond trouw mee naar een bijbelstudiegroep, maar meer om bij mijn vriendin te zijn dan voor de studies. Ik voelde me daar al wel snel thuis, en ging me in de bijbel verdiepen. Eigenlijk meer om te bewijzen dat je er niet "blind op kon varen". Meer en meer ging ik beseffen dat de bijbel zichzelf nooit tegenspreekt, dat alles wat beloofd is in het oude testament ook in het nieuwe testament kon worden teruggevonden. Het mooiste vond ik dat degenen die het nieuwe testament schreven stukken uit het oude testament aanhaalden, en dat eeuwen later. Kijk, tegenwoordig kan je de bijbel op "iedere hoek van de straat" kopen, of inzien op internet, maar dat was toen nog niet zo. Ik ben me in details gaan verdiepen, de ark van Noach was voor mij om van te smullen.
Nadat we getrouwd zijn zijn we verhuisd naar een andere gemeente, daar hebben we in eerste instantie de kerk losgelaten. Dat kwam door avonden over "feministische theologie" waar we ons absoluut niet in konden vinden. Inmiddels gaan we al zo'n 10 jaar naar een volle evangelie gemeente die geheel bijbelgetrouw is, daar ben ik na verloop van tijd ook zondagsschool gaan doen. Ik leer daar iedere keer weer van. "Mijn" kinderen zijn in de leeftijd van 11 tot 13 jaar, de moeilijkste groep. Je moet dus overal op voorbereid zijn, heerlijk om je zo in Zijn woord te verliezen.
Zo, dat is zo'n beetje mijn verhaal. Ik wens je nogmaals veel succes, en blijf in ieder geval bidden voor je vriend/toekomstige echtgenoot, als het Zijn wil is zal hij zeker tot geloof komen, vertrouw maar op Hem, Hij kende jou en je partner al voor jullie geboorte....


Nog een leuk detail: de bijbelstudiegroep bestaat nog steeds, we zijn inmiddels al ruim 20 jaar samen. Soms is er een stop vanwege de geboorte van een baby, maar we gaan gewoon door. Tot Hij terugkomt....