quote:
op 20 Oct 2003 14:54:35 schreef Mezzamorpheus:
En hoe vond je het? Of 'mag' je dat hier nog niet vermelden?
Jawel hoor. Zie mijn eerdere post. Zodra ik tijd heb, zou ik een verslagje maken. Wel goed blijven lezen he

?
Maar goed, ik zal puntsgewijs even wat aanstippen:
- thema: satisfaction.
- bij binnenkomst werd het scherm tot aan het begin van de bijeenkomst gevuld met videoclips. Mijn 'collega' verzekerde me dat de begeleidende muziek gospel was (ik kon 't niet verstaan). De clips zelf zagen er nogal MTV-achtig uit en dat noem ik geen pluspunt. Geluid: zeer hard. Maar ik ben dan ook niks gewend.

- Openingswoordje en gebed.
- veel muziek van een band (naam vergeten). Ook erg hard, projectie van teksten op het scherm. Vrijwel alles Engelstalig.
- Getuigenis van een ex-gabber. Leven was leeg en dat wist-ie diep in z'n hart. Op een gegeven moment tot bekering gekomen, contact gezocht met een vriend die 2 jaar eerder christen van geworden. Nu levensvulling en gelukkig.
- Opnieuw optreden van de band.
- Toespraak door (naam vergeten) een evangelist. Helder een duidelijk verhaal over de zin van het leven, het gebrek dat je kunt ervaren zonder God enzovoort. Gevolgd door een zeer Bijbelse uiteenzetting waarin aan de orde kwamen: het paradijs, de duivel ("ik stel me zo voor: in een slangleren jasje"), de verlossing door Christus. De duivel die je hierbij weg probeert te houden door de zonde, de verleidingen. "Hij wil wel wat terug en hij hanteert één tarief: leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker'. De dood". Leven met Christus/God: bron van levensvreugde.
- Direct na de toespraak: een nogal enge clip, waarvan de bedoeling was duidelijk te maken hoe "fijn" het leven met de duivel is. Hoe dwingend hij is en wat hij uiteindelijk van je eist.
- Weer de band, langzaamaan daalt het aantal decibellen en er is een lied bij dat ik ken: (1e regel vergeten, maar 't was dat lied met die zinssnede "dan stijg ik op als een aaaaaaaaaaa-rend").
- afsluiting, incl. uitnodiging om door te praten met medewerkers. Of met elkaar, of op de dansvloer.
Wat is mij opgevallen?
- de beelden op het scherm wisselen elkaar in enorm hoog tempo af. Ik vroeg me af of dit aansluit op de hedendaagse jongerencultuur.
- de toespraak duurde best lang (20 min?) maar niemand liep erbij weg. Mijn indruk was dat er goed werd geluisterd, ook door diegenen die onder de muziek niet zo vol aandacht waren.
- de verkondiging zelf was voor de jongeren kennelijk redelijk boeiend - en voor mij trouwens ook. Predikanten binnen de GKv kunnen van deze manier van verkondigen nog heel wat leren én toepassen. Want het enige verschil was dat de prediker niet op een kansel stond en met een microfoon met heen en weer liep, verder gebruikte hij geen hulpmiddelen. Het was gewoon taalgebruik, directheid en inhoud die 't hem deden.
- kennelijk duurde het complete programma toch wat te lang (bijna 2 uur), want tijdens het optreden van de band na de toespraak verlieten steeds groepjes de zaal. Daarvoor trouwens niet of nauwelijks.
- er waren diverse stellejes nog al zichtbaar aanwezig als stel. Kun je de organisatie niet aanrekenen natuurlijk, al denk ik wel dat het komt door de ambiance.
- blijkens het informatiemateriaal wil men geen 'kerk' zijn (zie de eerder genoemde
website). Veel daaruit lijkt sterk op wat er in het infoboekje van Godfashion staat. Mijn eigen ervaring van deze ene bijeenkomst was ook duidelijk dat het geen kerkdienst was - en zo was het duidelijk ook niet bedoeld. Primaire doelgroep was dan ook jongeren die God nog niet kenden.
- participatie (door meezingen) van de aanwezigen was minimaal. Een enkel lied en dan met name het eerder genoemde lied. De keuze van het 'repertoire' was hier denk ik debet aan. Mijn 'maatje' - toch bepaald bekend met dit repertoire zei achteraf dat-ie ook maar 2 of 3 liederen kende.
- een puntje van kritiek, als het mag op de preek: hoewel zeer degelijk, was de boodschap in een bepaald opzicht ook duidelijk té simpel. Het is immers niet zo dat als je christen wordt er opeens geen zingevingsvragen meer zijn, alsof er dan alleen nog maar geluk is. Dat werd zo niet gezegd, maar door het niet expliciet te ontkennen werd een beetje de indruk gewekt alsof het wél zo is.
Misschien een beetje flauw, misschien komt het een volgende keer, maar als je iemand een worst voorhoudt, moet je wel volledig zijn. Maar goed, voor een eerste keer, wat zeur ik nou. En er werd een heel duidelijke Bijbelse lijn wél getrokken!
- Voor mij zijn de 4 vragen die ik een poos geleden stelde uiteraard niet opeens beantwoord nu ik zelf een bijeenkomst heb meegemaakt. Het gaat wel wat meer leven.