leef jij naar prediker 11?

[mirt]

Prediker 11:7-10
Het licht is zoet en het is aangenaam voor de ogen de zon te zien. Daarom, indien de mens vele jaren leeft, zo verheuge hij zich in die alle, maar hij bedenke, dat de dagen der duisternis vele zullen zijn: al wat komt is ijdelheid. Verheug u, o jongeling, in uw jeugd, en uw hart zij vrolijk in uw jongelingsjaren; ja, volg de lust van uw hart en wat uw ogen aanschouwen, maar weet, dat God u om al deze dingen in het gericht zal doen komen.
Weer dus het verdriet uit uw hart en houd de kwalen weg van uw lichaam, want jeugd en jonkheid zijn ijdelheid.

Lukt het jullie om te leven naar deze (!)opdracht:

je te verheugen in al je dagen
je te verheugen in je jeugd
je hart vrolijk te doen zijn in je jongelingsjaren
de lust van je hart te volgen en wat je ogen aanschouwen
het verdriet te weren uit je hart

Ik ben me er zelf van bewust dat het me heel vaak niet lukt om de volgende redenen:
altijd maar druk willen zijn met vooral nuttige dingen
te denken: ik moet eerst dat en dat voor elkaar hebben, dan ga ik pas genieten
je een beetje in willen dekken voor teleurstelling en daarom niet al te veel ergens van willen genieten.

[Chaveriem]

Je aftitteling roept bij mij een vraag op: Alleen prediker 11? Volgens mij is de Bijbel groter dan dat, en, als goyim, kan het OT niet zo dwingend voor jullie zijn

[mirt]

Ik kan toch geen topic openen met de vraag: leef jij naar heel de Bijbel. Ik wilde het nu gewoon eens een keer hier over hebben. Ik vind het zelf heel mooi dat het óók een opdracht is om te genieten.

[zidane]

Hmm...ligt ook aan je eigen instelling, maar ook nog aan een heleboel andere zaken.
Wta betreft mijn eigen instelling: Door het christen zijn, en doordat ik al redelijk wat heb meegemaakt, weet ik hoe betrekkelijk veel dingen op deze aarde zijn, en neem ik het leven vaak zoals dat het op me af komt. Natuurlijk denk ik wel over veel dingen na, maar aan lange termijnplanning, carriereplanning ed doe ik heel weinig. Toevallig wel in deze tijd met een reorganisatie op komst, dan ben ik er wel weer veel meer mee bezig, maar anders veel minder.
Verder ben ik heel realistisch. Ik hoef niet altijd grote dingen na te streven, ik kan ook van kleine dingen genieten.
Ik heb een aardig salaris en plezier op mijn werk (momenteel dan toch nog). Beter dit dan een paar honderd euro meer en je helemaal onder de stress en sufwerken. Hogerop wil ik natuurlijk wel, maar absoluut niet ten koste van alles.
Ik had toen ik een appartement kocht een veel hogere hypotheek kunnen nemen. Dat heb ik bewust niet gedaan, want dan gaat je salaris op aan je hypotheek en heb je geen geld meer om te leven.

Natuurlijk ben ik ook niet altijd vrolijk, em verdriet hebben we allemaal ook wel eens, teleurstellingen zullen er ook nog komen en problemen komen in ieders leven ook langs (al hoop ik dat ik genoeg heb meegemaakt) maar ik leef wel vanuit de 101% zekerheid dat God het is die mijn leven stuurt en bij mij is, moet ik me er dan nog druk over maken? (het is de mensen eigen (ook ik) om dat wel te doen natuurlijk maar ik bedoel maar)

Vandaar dat sinds lange tijd het lied "Wat de toekomst brengen moge" ook mijn grote favoriet is.
Maar ook anderen zoals "Heer u bent mijn leven" en "Abba vader u alleen" zijn liederen die mij ten zeerste aanspreken.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Chaveriem schreef op 06 november 2004 om 18:22:
Je aftitteling roept bij mij een vraag op: Alleen prediker 11? Volgens mij is de Bijbel groter dan dat, en, als goyim, kan het OT niet zo dwingend voor jullie zijn

Er staat niet in het NT dat prediker is afgeschaft....
Het oude testament heeft mij netzo veel te zeggen als het nieuwe......

[Priscilla en Aquila]

Het is denk ik wel goed om dit wel te proberen: leven naar Prediker 11.
Je mag genieten. En dat moet je ook doen, anders wordt het zo dat je steeds het onbereikbare nastreeft. Dat wat morgen komt, of: als ik een keer veel tijd krijg......
En als je jong bent kun je denken als ik getrouwd ben.....of: als ik kinderen heb.....
Zo kun je altijd achter het geluk aanlopen en niet zien dat het geluk NU is. Maar daar moet je wel je ogen voor open doen.

De kinderen die altijd weer hetzelfde willen, of zeuren of... en dan vind je er niets aan, misschien. Maar als je er voor inzet, zijn juist de kleine dingen het die het leven mooi maken.
En kun je ervan genieten, want het is zo voorbij (zeggen ze altijd)
En natuurlijk is er ook een andere kant. Het verdriet uit je hart weren..... Hoe bekijken jullie die tekst dan?

[CZ]

Je mag genieten, maar je moet niet. Tenminste niet op de manier zoals tegenwoordig wordt gepropageerd : dure reizen, extravagante dingen doen etc. Alsof je dan niet meetelt. Zo wordt genieten ook een slavernij. Inderdaad, genieten van kleine dingen...vind ik zelf wel moeilijk je hebt neiging om t geluk naar de toekomst te schuiven. T ware geluk is het kennen van God en genieten van alles wat je op deze dag krijgt. Of t zo in de bijbel staat weet ik niet maar het is zeker waar!

[Liedje]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 06 november 2004 om 19:27:
Het is denk ik wel goed om dit wel te proberen: leven naar Prediker 11.
Je mag genieten. En dat moet je ook doemn, anders wordt het zo dat je steeds het onbereikbare nastreeft. Dat wat morgen komt, of: als ik een keer veel tijd krijg......
En als je jong bent kun je denken als ik getrouwd ben.....of: als ik kinderen heb.....
Zo kun je altijd achter het gelkuk aanlopen en niet zien dat het geluk NU is. Maar daar moet je wel je ogen voor open doen.

De kinderen die altijd weer hetzelfde willen, of zeuren of... en dan vind je er niets aan, misschien. Maar als je er voor inzet, zijn juist de kleine dingen het die het leven mooi maken.
En kun j ervan genieten, want het is zo voorbij (zeggen ze altijd)
En natuurlijk is er ook een andere kant. Het verdriet uit je hart weren..... Hoe bekijken jullie die tekst dan?

het verdriet uit je hart weren....op momenten dat je echt moeilijke dingen meemaakt is dat wel een hele opgave. Denk ook niet dat je verdriet moet ontkennen. Verdriet mag je uiten en je mag dat ook bij God neerleggen.
ik denk dat er ook bedoeld wordt dat je over dat verdriet mag heenkijken, dat er meer is dan alleen je tranen.
ik ervaar zelf ook vaak dat je in hele moeilijke perioden ook mag ervaren dat er mensen om je heen staan.
Toch blijft zo'n tekst wel moeilijk te begrijpen. We leven immers in een zondige wereld, er is veel narigheid om je heen.

[HenkG]

quote:

mirt schreef op 06 november 2004 om 18:12:Prediker 11:7-10
Lukt het jullie om te leven naar deze (!)opdracht:
je te verheugen in al je dagen
je te verheugen in je jeugd
je hart vrolijk te doen zijn in je jongelingsjaren
de lust van je hart te volgen en wat je ogen aanschouwen
het verdriet te weren uit je hart.

1. Verheugen in al je dagen
Natuurlijk zijn er momenten dat ik me niet geheel lekker voelt, om welke reden dan ook;
maar het is van belang om dan juist ook steeds de positieve dingen te blijven zien,
want die zijn er altijd!
En hoe klein ze misschien ook lijken, ze halen we het positieve in mij naar boven!

2. Verheugen in je jeugd, vrolijk zijn in je jongelingsjaren
Mijn jeugd is geen aangename jeugd geweest. Ik heb toen heel veel moeite gehad om me te verheugen in dingen. Maar ik heb wel gemerkt dat ik het fijn vond om naar school te gaan en naar catechesatie en jeugdvereniging. Dus ook hier heb ik toch mijn positieve ervaringen, welke mij geholpen hebben om te overleven!

3. De lust van je hart volgen en wat je ogen aanschouwen
Ik ben steeds op zoek naar dat wat ik denk dat goed voor mij is. Daarin probeer ik God te laten spreken in mij. Helaas kom ik er heel vaak toch weer achter dat ik toch mijn eigen dingen volg. Ik ben God dankbaar dat Hij dan toch weer blijft roepen. En dan moet er soms iest heel dierbaars ingeleverd worden om weer op het goede pad terecht te komen. Keihard, maar toch zo'n goed gevoel gevend. Natuurlijk is er ook dat schuldgevoel, maar ook daarmee mag ik naar God toe! Wat een genade!

Ik kan verder intens genieten van Gods wonderbare schepping. In de natuur, maar zeker ook in de mens. Wat een prachtig maaksel zijn wij toch, zo ingenieus in elkaar gezet. Nu ik een dochter heb, merk ik dat ik me daar nog meer over kan verwonderen.

4. Het verdriet weren uit je hart
Dit betekent voor mij niet dat ik niet verdrietig mag zijn. Het is juist goed om op zijn tijd verdrietig te zijn. Verdriet wijst op een gemis of op een miskleun, met daarbij een opening naar verandering. Het moeilijke hierbij, zo merk ik, is vooral om toch steeds weer je open te stellen voor een verandering die wellicht anders is dan ik mezelf voorstel. Ik denk in dit geval bijvoorbeeld aan mijn stukgelopen relatie. Ik mag daar verdrietig over zijn, omdat ik het zover heb laten komen. Maar ik mag ook verder werken aan mijzelf om dat waar het op stuk gelopen is in mezelf te laten genezen.

Kortom, leven volgens het recept van Pred 11, ja, dat is aan mij wel besteed, al kent het ook nog genoeg strijdpunten. Zolang ik dit als leerpunten van God voor mij kan blijven benaderen, voel ik me goed, want ik ervaar dan de mogelijkheid van groei en dat is volgens mij waarvoor ik leef: groeien naar God!

[Zacharov]

quote:

mirt schreef op 06 november 2004 om 18:12:
Prediker 11:7-10
Het licht is zoet en het is aangenaam voor de ogen de zon te zien. Daarom, indien de mens vele jaren leeft, zo verheuge hij zich in die alle, maar hij bedenke, dat de dagen der duisternis vele zullen zijn: al wat komt is ijdelheid. Verheug u, o jongeling, in uw jeugd, en uw hart zij vrolijk in uw jongelingsjaren; ja, volg de lust van uw hart en wat uw ogen aanschouwen, maar weet, dat God u om al deze dingen in het gericht zal doen komen.
Weer dus het verdriet uit uw hart en houd de kwalen weg van uw lichaam, want jeugd en jonkheid zijn ijdelheid.

Ja ik probeer zoveel als mogelijk te leven volgens deze woorden.

Het boek prediker is voor mij een van de grootste eye-openers geweest in het christelijk geloof en dat heeft ertoe geleid dat ik deze uitspraak volmondig kan naspreken.

De prediker zoekt naar zin in het leven en hij probeert alles uit. Hij haalt alles uit het leven (wijn, goud en zilver, paleizen, vrouwen) en hij merkt op dat het hem niet brengt wat hij hebben wil (Hoofdstuk 2).
Vervolgens ziet hij dat het mensen die hun best doen voor God soms veel slechter af gaat als anderen.
Uiteindelijk doet de prediker de constatering dat alles wat de mens doet geen verschil brengt, iedereen overkomt hetzelfde.
Leef dan in ontzag voor God, want Hij bestuurt alles.


Door prediker heb ik ingezien dat ik niet altijd bezig hoef te zijn met de zin van het leven. ik hoef niet bezig te blijven om me zorgen te maken voor de toekomst. Ik hoef me niet af te tobben bij alles wat ik doe of ik het voor God goed genoeg doe.
Ik heb van prediker geleerd dat het goed is te genieten van de dingen die God geeft op het moment dat God ze geeft.
En daarbij is het vooral belangrijk dat ik in m'n jeugd niet vergeet te genieten van de dingen die specifiek bij de jeugd horen. (meestal is dat: goede gezondheid en plezier in het leven). Want voor ik het weet zijn er slechtere dagen in m'n leven.

Geniet van het moment dat God je geeft en maak je geen zorgen over de dag van morgen.
Na verloop van tijd zul je merken dat er een tijd is om te genieten en een tijd om te rouwen (Zie hoofdstuk 3). Het is namelijk niet altijd tijd om te genieten, maar juist dat genieten wordt vaak zo snel vergeten.

Verder wil ik me van harte aansluiten bij wat Heng zegt over de verwondering over Gods schepping.

[Liedje]

Ben het helemaal met je eens Zacharov. Het boek Prediker vind ik zelf ook een heel rijk boek, het leert je ook om te relativeren, juist hoofdstuk 3 lees ik erg graag na. Toch merk ik in mijn omgeving ook dat men juist dit Bijvelboek heel frustrerend vinden, herken je dat ook?

[lonneke]

Ik geniet volop van mijn leven.

[Tim]

http://www.prekendiespreken.nl/preken/dutch/pre11v07.html

[porcupine]

Verheug u, o jongeling, in uw jeugd, en uw hart zij vrolijk in uw jongelingsjaren;

Is het niet een beetje tegenstrijdig met de realiteit?

Hoe kun je vrolijk zijn als je ziet hoe wereld en de mensen om je heen er aan toe zijn.
Ik heb heel sterk het idee, dat ik me moet oriënteren op de toekomst, studeren om een basis te leggen voor mijn levensonderhoud, en ook om later niet te verpieteren achter wat voor bloemen er ook in de vensterbank staan. Als mens lijk je zelf verantwoordelijk te zijn voor de mate van zelfstandigheid die je nodig hebt de dingen te doen waar je goed in bent en plezier in hebt als je 'volwassen' bent.

Genieten is voor mij niet een hoofddoel, maar een bijkomendheid, wat wel mooi meegenomen is :-D
Maar ik heb altijd gedacht dat hoewel het leven misschien niet makkelijker wordt met de jaren, het dan toch in elk geval niet moeilijker zal worden. Toch lijkt prediker dit tegen te spreken..........

Gebreken komen toch echt niet pas met de ouderdom, hoewel velen dat wel beweren?
Komt ook niet wijsheid met de jaren, en vullen die twee elkaar dan niet aan?

[lonneke]

quote:

porcupine schreef op 07 november 2004 om 23:17:
Verheug u, o jongeling, in uw jeugd, en uw hart zij vrolijk in uw jongelingsjaren;

Is het niet een beetje tegenstrijdig met de realiteit?

Hoe kun je vrolijk zijn als je ziet hoe wereld en de mensen om je heen er aan toe zijn.?

Ik denk dat dat wel mag. Je kunt namelijk als je jezelf goed voelt een ander nog beter helpen. Je hoeft daar zelf niet ongelukkig voor te zijn.

[mirt]

Ik zie prediker 11 zelf wel als een opdracht. Maar niet op de manier van: je moet en je zal!!
Maar meer een opdracht als een soort schouderklop, toe maar geniet maar, er is inderdaad heel veel ellende, maar ik gun het jou dat je ook geniet! Dat is óók mijn bedoeling.

En ook als je veel verantwoordelijkheid voelt voor je eigen leven of het leven van anderen is het volgens mij niet alleen maar een soort bijkomendheid. Ik heb het zelf ook wel jaren zo gevoeld. Ik weet zelfs nog dat toen ik een jaar of 16 was, dat ik toen dacht: tot nog toe heb ik alleen maar geleefd om problemen te ontwijken of op te lossen. Ik wil het eigenlijk anders.

Ik heb ook wel veel geleerd van m'n man die van een andere cultuur is. Het is ook wel nederlands om vooral nuttig te willen zijn volgens mij. Een beetje generaliseer ik natuurlijk wel. Maar zou het niet zo zijn dat het best wel iets van onze cultuur is om je geluk af te meten aan dingen die je bereikt hebt? Ik vind het mooi dat het erop lijkt alsof prediker ons iets meer ontspanning in het leven wil geven en plezier daarin en een relativeren van onze inspanning waar we zelf vaak maar moeilijk toe komen.

[lonneke]

quote:

mirt schreef op 08 november 2004 om 16:17:
 Maar zou het niet zo zijn dat het best wel iets van onze cultuur is om je geluk af te meten aan dingen die je bereikt hebt? Ik vind het mooi dat het erop lijkt alsof prediker ons iets meer ontspanning in het leven wil geven en plezier daarin en een relativeren van onze inspanning waar we zelf vaak maar moeilijk toe komen.

Je geluk hoef je ook niet af te meten aan datgene wat je hebt bereikt . Ik denk dat wanneer je liefde in je leven mag en kunt ervaren en wanneer je gezond bent dat je al een heel eind bent. Misschien heeft "gelukkig zijn" ook wel iets met dankbaarheid te maken. Daarbij komt ook dat wij mogen genieten van God. Wij mogen ons goed voelen. Wij mogen liefde in ons leven ervaren en dat met andere mensen delen.

[Marnix]

Tja om antwoord te geven... ik geniet zeker van mijn leven. Genieten is voor veel mensen niet zo moeilijk... God de eer geven soms wel... dat vergeten we vaak, vooral als het goed gaat.

[mirt]

Dat lijkt misschien zo dat genieten voor veel mensen niet zo moeilijk is. En zo is het misschien ook.
God de eer geven, daar wordt het pas moeilijk...

Ja...
Ik denk dat het wel enorm kan helpen om dan voor dat je weer eens gaat genieten even te beseffen:  o ja, genieten wordt ons gegunt door God.
Dan wordt het denk ik ook makkelijker om God er de eer van te geven dan dat je achteraf dat als een soort toevoeging gaat zien: o ja, ook nog even God de eer geven, want dat moet.

[Priscilla en Aquila]

quote:

porcupine schreef op 07 november 2004 om 23:17:
Verheug u, o jongeling, in uw jeugd, en uw hart zij vrolijk in uw jongelingsjaren;

Is het niet een beetje tegenstrijdig met de realiteit?

.....
Maar ik heb altijd gedacht dat hoewel het leven misschien niet makkelijker wordt met de jaren, het dan toch in elk geval niet moeilijker zal worden. Toch lijkt prediker dit tegen te spreken..........

Gebreken komen toch echt niet pas met de ouderdom, hoewel velen dat wel beweren?
Komt ook niet wijsheid met de jaren, en vullen die twee elkaar dan niet aan?

Als je ouder bent heb je meer verantwoordelijkheden voor anderen (even in het algemeen gesteld) als je nog jong bent hoef je bij wijze van spreken alleen voor jezelf te zorgen, je kunt op een bepaalde manier meer je gang gaan dan wanneer je ouder bent en een gezin hebt bijvoorbeeld.
Je moet naar school/studie, maar kunt toch je eigen leven leven.
Achteraf zie je misschien pas, dat het iets is waar je van moet genieten.

Nu is de tijd wel moeilijk op dit moment met terreur dreiging etc. Vroeger had je dat niet zo. De koude oorlog was iets wat minder bedreigend was als wat er nu speelt denk ik. Of ben je lakonieker als je jong bent....

[lonneke]

quote:

Marnix schreef op 10 november 2004 om 21:46:

 Genieten is voor veel mensen niet zo moeilijk....

quote:

mirt schreef op 10 november 2004 om 22:22:
Dat lijkt misschien zo dat genieten voor veel mensen niet zo moeilijk is. En zo is het misschien ook.
.

Ik denk dat echt genieten van je leven voor de meeste mensen niet is weggelegd. Ik denk dat van het leven genieten moeilijker is dan dat je denkt...
Ik begrijp niet dat jullie hier zo makkelijk tegen aan kijken...

[mirt]

Oei, daar zeg je me wat... Ik vraag me wel af of er een graadmeter is voor wat echt genieten is. Ik vind zelf van het leven genieten trouwens niet zo makkelijk hoor. Dat heb ik ook in mijn openingspost geschreven.

Ik denk dat als je om je heen kijkt, dat het in ieder geval zo lìjkt dat veel mensen genieten. Ik weet best wel dat schijn vaak bedriegd. En ik kijk ook verder dan mijn neus lang is. Maar... ik vind het zelf ook zowat om van al het genieten van mensen om mij heen zomaar te oordelen: het zal wel niet echt zijn.

Wel denk ik dat mensen zich vaak overgeven aan een of ander genieten om daardoor veel ellende eventjes te vergeten. Dan is het genieten geen doel op zich, en ook geen beantwoorden aan het doel dat God ermee heeft, maar dient het voor iets anders. Eigenlijk vind ik dat iets triests hebben. Ik begrijp ook wel dat het vaak goed is om afleiding te zoeken. Maar het is zoveel mooier als wij ook kunnen genieten puur om de goede dingen zelf die God ons geeft.

Ik besef ook dat er allerlei redenen kunnen zijn waarom een mens (tijdelijk) niet tot genieten komt. Het gaat er mij niet om zo iemand zich schuldig te laten voelen. Dit staat ook in de bijbel:

Goed is het voor de man
dat hij een juk in zijn jeugd draagt.
Hij zitte eenzaam en zwijge stil,
als Hij het hem heeft opgelegd.
Hij drukke zijn mond in het stof,
misschien is er hoop.
Hij biede de wang aan wie hem slaat,
hij worde verzadigd van smaad.
Want niet voor eeuwig verstoot
de Here
Want al Hij bedroeft heeft, ontfermt Hij Zich
naar de grootheid van zijn gunstbewijzen.
Immers niet van harte verdrukt
en bedroeft Hij de mensenkinderen. (klaagliederen 3:27-33)

Best wel heftige taal, maar het toont wel aan dat de bijbel zelf best heel realistisch is.
Ik vind het wel heel mooi dat er staat dat God niet van harte bedroeft.

[Marnix]

quote:

lonneke schreef op 10 november 2004 om 23:57:
[...]


[...]


Ik denk dat echt genieten van je leven voor de meeste mensen niet is weggelegd. Ik denk dat van het leven genieten moeilijker is dan dat je denkt...
Ik begrijp niet dat jullie hier zo makkelijk tegen aan kijken...

Sorry misschien laat ik me teveel leiden door eigen ervaringen....

Ik denk dat iedereen wel kan genieten van dingen.... alleen is het probleem dat er ook altijd dingen zijn die het leven weer onplezierig maken... Ik denk dat het meer met ups en downs gaat.... de ene keer geniet je, de andere keer heb je grote problemen... je kunt niet algemeen zeggen: Ik geniet of ik geniet niet.... de ene keer doe je het wel, de andere keer niet.

[Adinomis]

P&A schreven:
En natuurlijk is er ook een andere kant. Het verdriet uit je hart weren..... Hoe bekijken jullie die tekst dan?

----

In Prediker 7:2 wordt gezegd dat het beter is om naar een huis van rouw te gaan dan naar een huis van feestgelag. Dus hier is verdriet hebben waardevoller dan een bepaalde vorm van genieten. In vers 4 van het hoofdstuk staat: "het hart der wijzen is het huis van rouw". Ik denk dat dit verdriet niet uit het hart geweerd moet worden. We moeten lijden met degenen die lijden (1 Cor. 12:26). Het verdriet uit je hart weren heeft m.i. te maken met het verdriet dat je hebt over verkeerde keuzes, over zonde, waarvan je wel de gevolgen moet dragen. Maar genieten is ook nodig. Ik kan genieten van tijd doorbrengen met God, een goed boek, het landschap bij mooi weer, van vriendschap en gemeenschap met andere christenen.

[Marnix]

Inderdaad..... Ik denk dat de prediker hier aangeeft dat je niet in alles moet genieten en minder mooie momenten in je leven maar zo snel mogelijk moet vergeten en doorleven alsof er neits aan de hand is... amar dat er ook zeker ruimte is voor verdriet en dat dat ook wijs is om er zo mee om te gaan.

[HenkG]

Lonneke, natuurlijk zijn er tegenslagen in het leven. Soms volgen die elkaar ook in snel tempo op bij mensen. En dan is het niet zo makkelijk om God dankbaar te zijn voor het leven en je in het leven te verheugen. Maar het kan wel! En ik kan dat zeggen uit eigen ervaring. Mishandeling, misbruik, verwaarlozing, uithuisplaatsing, alcoholmisbruik, een stukgelopen relatie, niet bepaald heugelijke feiten. En toch ben ik elke dag blij dat ik een leven mag leven dat ik heb ontvangen van God! Hoe? Daarvoor verwijs ik maar weer even naar mijn eerdere post onder dit topic.

[mirt]

quote:

Adinomis schreef op 13 november 2004 om 22:47:
In Prediker 7:2 wordt gezegd dat het beter is om naar een huis van rouw te gaan dan naar een huis van feestgelag. Dus hier is verdriet hebben waardevoller dan een bepaalde vorm van genieten.

Ik heb hier ook wel eens over nagedacht. Zou je denken dat hier niet verdriet tegenover alle genieten wordt geplaatst, maar tegen een bepaalde vorm van genieten? Dat maakt het iets begrijpelijker. Ik heb het zelf altijd zo gezien dat als je in een huis van rouw bent, dat je dan wel hele zware gevoelens kunt hebben en veel verdriet, maar dat je dan vaak wel dicht bij elkaar bent (er voor elkaar bent), en ook vaak dicht bij God.

Wat staat er veel in het boek prediker.... Nog even over het genieten: wat je volgens mij steeds terugziet in het hele boekje is: geniet als je dat ten deel valt. Er staat volgens mij geen belofte dat het je ten alle tijde ten deel zal vallen. Maar we worden aangemoedigd om àls het ons ten deel valt, niet te vergeten ervan te genieten. We hoeven het niet krampachtig te proberen te veroveren, het genieten. En als het komt hoeven we er ook niet verlegen mee te zijn, want God heeft het dàn voor ons bedoeld.

[Adinomis]

Dus Henk geniet van de rozen tussen de stekels, zoals Mirt het onder het bericht verwoordt. Geweldig Henk, maar je noemt jezelf ook Gods beeltenis en dat mag je zijn! Wat Mirt schrijft over genieten, daar kan ik alleen maar "amen" op zeggen.

[HenkG]

...en ik zeg het samen met jullie: Amen!