Hoe beoordeel jij je plaatselijke kerk?

[CZ]

Ik weet niet goed waar dit topic het beste kan staan, zet het maar hier neer:-)

Wat zijn volgens jou de sterke en zwakke punten van jouw kerk?

Ik schrijf dit ook een beetje met het "wat zijn de kenmerken van de ware kerk" in gedachten. In gereformeerde zin is dat zuivere bediening van het Woord en de Tucht.
Hier onder heb ik 10 graadmeters gezet, waaraan ik deze vraag wil beantwoorden, niet zozeer als graadmeter van ware-kerk-gehalte maar als het noemen van zwakke en sterke punten in de plaatselijke gemeente.

Hieronder staan ze, met een beoordeling van mijn eigen kerk plus reden waarom. Ik ben benieuwd naar beoordelingen van anderen over hun gemeente.


Bijbelvastheid
-uitstekend, ik geloof dat mijn gemeente goed zicht heeft op bijbelse waarheden

Oproep tot bekering (Tucht)
-redelijk, mensen worden geconfronteerd met zonden en slechte gewoonten maar m.i is het soms te wat algemeen en vrijblijvend.

Eensgezindheids in verscheidenheid
-matig, ik heb het idee dat er nog te weinig bruggen zijn tussen verschillende meningen en ruimte voor elkaars overtuiging, hoewel er verbetering in zit

Persoonlijke toewijding van leden
-slecht, volgens mij is er te weinig betrokkenheid en bezieling van leden

Geestelijke leiding (voorgangers, kerkenraad, andere leidinggevenden)
-redelijk, kijken de kat teveel uit de boom maar ik heb idee dat dmv commissies en dergelijke wel meer activiteiten worden gestimuleerd. We hebben geen voorgangers momenteel, de preken van anderen zijn van wisselende relevantie

Functionaliteit erediensten (helderheid boodschap, relevantie, bruikbaarheid vorm t.o.v inhoud etc.)
-redelijk, vorm vaak te traditioneel maar verandert wel en er is ruimte voor bijzondere diensten waar meer variatie is en bijdragen van gemeenteleden.

Ruimte voor gaven van leden, jong en oud
-redelijk , dit komt niet goed uit de verf volgens mij.

Onderwijs aan leden/scholing predikanten
-Goed, wanneer men iets meer naast historisch besef ook praktijkgebonden
en gelet op deze tijd onderwijst kan dit nog verbeteren

Onderling pastoraat/betrokkenheid
-slecht, weinig samenhang op enkele gezegende uitzonderingen na. Onvoldoende zorg voor elkaar, contact is vaak nog kunstmatig.

Evangelisatie/betrokkenheid samenleving
-matig, ik denk dat er meer creativiteit moet komen, en geloof, gebed en dienstbaarheid
 om mensen te bereiken. Te vaak nog het werk van enkele actievelingen

Algemene beoordeling : matig, naast dankbaarheid over wat God verandert heeft er is nog veel om voor te bidden en te werken

[Knee]

Leuke vraag!

Morgenavond hebben we bij ons juist een gemeente-vergadering over het functioneren van onze gemeente.

Hieronder mijn reactie. Uiteraard betreft het hier mijn - zeer subjectieve - beeld....

Bijbelvastheid
Goed, in de zin dat er volgens mij geen dingen verkondigd worden die tegen de bijbel ingaan.
Tegelijk ben ik van mening dat bepaalde zaken uit de bijbel absoluut onderbelicht blijven.
Als je de rijkdom van de bijbel voorstelt als een kubus, met een breedte, lengte, diepte en hoogte, dan is bij ons de prediking, naar mijn mening, vaak niet zo breed, lang, diep en hoog. Snap je?

Oproep tot bekering (Tucht)
Matig, grove zonden worden uiteraard niet getolereerd, maar ik vind het wel te weinig radicaal en inderdaad vaak vrijblijvend. Te weinig appelerend.

Eensgezindheids in verscheidenheid
Matig, er is veel verscheidenheid, er zijn verschillende groepen. Binnen deze groepen is er wel eensgezindheid denk ik. Maar het omgaan met elkaar en elkaar respecteren is lastig. Er wordt teveel gekeken naar de verschillen, te weinig naar de overeenkomsten.

Persoonlijke toewijding van leden
Varierend van matig tot goed, ik merk dat een minderheid betrokken is en bezield is. Daar ben ik heel blij mee. Bij die minderheid komt ook heel veel goeds vandaan. Maar een meerderheid komt op mij toch wel passief over.

Geestelijke leiding (voorgangers, kerkenraad, andere leidinggevenden)
Matig, daar bedoel ik niet zozeer de personen mee, maar voornamelijk wat er van terecht komt. Ik denk dat de leiding van de gemeente namelijk niet of veel te weinig toekomt aan het echte geestelijke leiding geven. Tegelijk zijn er positieve dingen te melden, gelukkig. Kijk ik naar de bekwaamheid van de leiding zelf, dan varieert dat tussen matig en goed.

Functionaliteit erediensten (helderheid boodschap, relevantie, bruikbaarheid vorm t.o.v inhoud etc.)
Matig, vaak mis ik diepgang, verdieping, toerusting. Ook aanbidding mis ik vaak. Wel wordt er op het punt van liturgie nagedacht. Ook is er aandacht voor de kinderen. Dat is positief. Maar het gaat me niet om de vorm an sich. De vorm vloeit ergens uit voort denk ik, en daar mis ik iets.

Ruimte voor gaven van leden, jong en oud
Goed, bepaalde structuren blokkeren dit nog wel eens, maar bijv. de jeugd houdt eens per 2 maanden eigen vieringen. Prachtig.

Onderwijs aan leden/scholing predikanten
Matig, persoonlijk mis ik een stuk toerusting en verdieping. Het blijft vaak te algemeen.

Onderling pastoraat/betrokkenheid
Matig, ook hier geldt: een minderheid neemt op dit punt zelf initiatief. De gemeente is wel ingedeeld in wijken met wijkkringen. Dat geeft meer mogelijkheden voor onderlinge zorg en betrokkenheid, maar dat moet nog wel groeien. Dat is ook iets wat we moeten leren denk ik.

Evangelisatie/betrokkenheid samenleving
Matig, er wordt wel over nagedacht en gepraat, maar slechts enkelen zijn ook concreet hier mee bezig.

Algemene beoordeling
Matig, er zijn zeker punten om dankbaar voor te zijn (de jeugdvieringen, wijkkringen), maar ik denk dat er veel meer mogelijk is dan we denken of geloven. Voornamelijk mis ik een stuk toerusting (in de breedste zin van het woord) tot dienstbetoon. De liefde moet groeien.
Een belangrijk symptoom is verzuim van de kerkdienst: sommigen vinden een keer per zondag genoeg, anderen gaan juist elders 'bijtanken'. Dus veel om voor te bidden.

[P. Strootman]

Beste Knee,
    Nog niet zo lang geleden, berichtte een kerkblad, een doktor in de theologie afscheid nam van een universiteit. Ter gelegenheid hiervan heeft hij een afscheidsbundel geschreven, waarin hij o.a. het volgende zegt: 'Geloven op grond van een externe autoriteit, Schrift, leer,kerk of ambt, diende plaats te maken voor geloven op basis van overtuiging'. Hoewel ik het zeer spijtig vond, dat hij hierbij ook de Schrift betrok, zijn deze woorden uit mijn hart gegrepen. In de bedoelde bundel schreef nog een andere auteur, dat professionaliteit (van de predikant bijvoorbeeld) doorwerkt in de relatie predikant/gemeentelid. In een functionele verhouding kan er daarom moeilijk sprake zijn van wederkerigheid. Er zijn dan namelijk rollen; die van de helper en de geholpene, van pastor en gemeentelid. Ook daar ben ik het volkomen mee eens! Naar mijn mening is dit zelfs volkomen uit de tijd. Vooral uit gesprekken met een predikant, heb ik  ondervonden,  dat ik a.h.w. gedwongen wordt bepaalde geloofsvoorstellingen te aanvaarden, ofwel te verwerpen. Zijn professionaliteit domineerde zodanig, dat het voor mij onmogelijk was, mij daaraan blijvend te onderwerpen.
Piet Strootman

[Roodkapje]

Dit gaat vooral over Christen Zijn in de Dagelijkse Praktijk, dus daarheen verplaatst

[Hiedeen]

Bijbelvastheid
Goed. Duidelijke visie, ruimte voor oprechte kritische geluiden.

Oproep tot bekering (Tucht)
Voor zover ik weet is er voldoende onderlinge vermaning en tucht.

Eensgezindheids in verscheidenheid
Prima.

Persoonlijke toewijding van leden
Laat nogal eens te wensen over. Verschilt enorm.

Geestelijke leiding (voorgangers, kerkenraad, andere leidinggevenden)
In ontwikkeling. Speerpunt van de kerkenraad, maar het moet nog wat body en vorm krijgen.

Functionaliteit erediensten
Goed. Veel beter dan wel geweest. Maar het kan nog veel missionairder.

Ruimte voor gaven van leden, jong en oud
De wil is er wel, de uitvoering vaak ook wel. Toch ligt hier nog een grote uitdaging.

Onderwijs aan leden/scholing predikanten
Goed. Catechese wordt steeds meer goed afgestemd op behoeften. Preken zijn bijbels en relevant.

Onderling pastoraat/betrokkenheid
Prima. Initiatieven genoeg. Al blijven er ook mensen tussen wal en schip.

Evangelisatie/betrokkenheid samenleving
Bereidheid en visie. We werken aan een concrete uitvoering. Ideeen voor een opener kerkgebouw.

Algemene beoordeling:
Goed. Er is veel betrokkenheid, openheid en bereidheid. De jongeren hebben hierin zeker een voortrekkersrol. De erediensten zijn eerbiedig, de preken waardevol en de sfeer goed. Er moet nog wel veel geschipperd worden tussen groepen, als het gaat om liturgie en dergelijke. Het ontbreekt nog aan een duidelijk besef van missionaire kansen en een sterke geestelijke leiding van de kerkenraad. Dat is beiden wel in ontwikkeling.

(let wel: dit is mijn beschouwing, anderen zouden een iets ander beeld kunnen geven)

[HenkG]

- Bijbelvastheid
Er is veel Bijbelkennis. Maar wat doen we met kennis alleen? (1 Cor 13)

- Oproep tot bekering (Tucht)
Wordt veelal overgelaten aan de kerkenraad, terwijl we met zijn allen toch die verantwoordelijkheid hebben. Lijkt trouwens een maatschappelijke tendens om elkaar van feedback te onthouden.

-Eensgezindheid in verscheidenheid
Er is wel verschil van mening over zaken mogelijk. Maar er wordt maar weinig over doorgesproken, terwijl dat voor het leerproces van beiden beter zou zijn. De neiging bestaat eerder om uit elkaar te groeien door stilzwijgen, met geregeld een scheiding als gevolg.

- Persoonlijke toewijding van leden
Er is bij een deel van de mensen wel de wens voor persoonlijke toewijding. Maar andere bezigheden beperken de mogelijkheden om het binnen de kerkgemeenschap echt tot uiting te brengen (waarbij het natuurlijk de vraag is of andere zaken (dus buiten de kerkgemeenschap) niet ook vorm kunnen krijgen binnen de persoonlijke toewijding aan God; de kerk is immers niet zaligmakend!) . Naast deze groep mensen is er ook nog de groep mensen die veelal het kerkelijk actief zijn overlaten aan kerkenraad en commissies en zelf meer in de rol van consument zitten (waarbij ook rust na gedane arbeid kan gelden als argument!).

- Geestelijke leiding (voorgangers, kerkenraad, andere leidinggevenden)
Er is ondertussen een scheiding aangebracht in zakelijke leiding (bestuursraad) en leiding in het geloofsleven (kerkenraad e.d.). Wel is er nog steeds een erg grote hang naar een grote mate van overlegorganen en zo. Door deze grote organisatiegraad, is het ook makkelijker voor mensen om wat achteruit te zitten. Meer doelgericht leidinggeven met veel ruimte voor inbreng van anderen (dus alleen kaderen!) is welkom!

- Functionaliteit erediensten (helderheid boodschap, relevantie, bruikbaarheid vorm t.o.v inhoud etc.)
Er komt variatie los is vormgeving en het verhelderen van de boodschap. Wel jammer dat dit vaak alleen nog beperkt wordt tot speciale diensten (kindvriendelijke diensten, feestdagen e.d.), maar dat is natuurlijk ook een groeiproces waar we doorheen moeten!

- Ruimte voor gaven van leden, jong en oud
Zoals al een aantal malen genoemd, heb ik het idee dat niet zozeer de kerkenraad e.d., maar vooral de gemeenteleden zelf dit afremmen. Maar ook hier groeit iets!

- Onderwijs aan leden/scholing predikanten
Er is veel ruimte voor vereniging en de predikanten krijgen ruimte voor bijscholingen e.d. als zij dat voor hun ontwikkeling nodig achten.

-  Onderling pastoraat/betrokkenheid
Door de miniwijk als instrument komt dit al wel meer van de grond. Maar we hebben nog een weg te gaan met zijn allen!

- Evangelisatie/betrokkenheid samenleving
Er wordt sterk gezocht naar aansluiting naar de maatschappij toe door lunchpauzediensten op vrijdag, een ontmoetingscentrum voor de donderdagavond en aansluiting bij de interkerkelijke stichting Present, die projectmatig mensen mensen wil laten helpen vanuit chr oogpunt.

> Algemene beoordeling
We blijven mensen! Gebrekkig, maar wel duidelijk zoekende naar meer. En da's gezond! Maar kan ook alleen als we ons volledig openstellen voor Gods Geest!