Vandaag heb ik m'n best gedaan een goede, pedagogisch verantwoorde beker te vinden voor Myrthe. Dat is minder makkelijk dan het klinkt.
Myrthe kijkt de laatste tijd erg enthousiast mee als ik iets drink. Ze grijpt mijn handen vast en probeert mijn glas bij haar eigen mond te krijgen. Soms mag ze inderdaad een slokje, en soms vindt ze dat nog lekker ook (venkelthee bijvoorbeeld). Andere dingen die juist voor haar leeftijd zijn bedoeld (Olvarit Diksap Peer-Perzik) vallen niet bepaald in de smaak.
Maar ik drink ook wel eens iets dat niet geschikt is voor haar, al was het maar omdat ik wel eens suiker in de thee doe.
Ik weet niet waarom, maar baby's schijnen nog geen suiker te mogen. Het leek me dus wel handig als Myrthe haar eigen bekertje zou kunnen krijgen zodat ze af en toe iets zelf mag drinken. Dus speurde ik het internet af naar een geschikte oplossing. Het meest voor de hand liggend was volgens mij een tuitbeker. Niets mis mee, heb ik zelf vroeger ook uit gedronken
denk ik, ik zal het voor de zekerheid eens navragen. En de praktische variant is dan natuurlijk de antilekbeker. Helaas schijnen de consultatiebureaus daar anders over te denken. Een tuitbeker is niet goed voor de mondmotoriek. Het Belgische Kind en Gezin heeft zelfs een uitgebreid verantwoord 'nee' op
hun website gezet. Wat wel door iedereen (zelfs door Roosvicee!
) wordt aangeraden is een gewone beker, liefst met handvaten zodat de baby 'm zelf kan leren vasthouden. Bijna jammer.
Je hebt tegenwoordig de meest ontwikkelde high-tech antilekbekers, met rietje, harde tuit, zachte tuit, flessen met een gat in het midden, ergonomisch ontwikkelde handgrepen, tuitjes die je in plaats van een speen op een fles kunt plaatsen, tuitbekers waar je in plaats van een tuitje een flessenspeen op kunt zetten om de overgang voor je baby te vergemakkelijken, noem maar op. Het laatste stapje op de hindernisbaan van fles naar beker is een speciale beker voor kleuters met diagonaal geplaatste handgrepen zodat ze hun polsen niet hoeven te draaien.
In plaats van al deze hippe baby-accessoires raden de deskundigen dus een gewone, simpele plastic beker met handvaten aan. Het zou toch niet moeilijk moeten zijn om die te vinden. Vol goede moed toog ik dus naar het winkelcentrum om er een te kopen. Daar aangekomen bleken de hippe antilektuitbekers overal aanwezig in het assortiment (voor de geïnteresseerde: vanaf 7 euro). Er waren ook wel meer eenvoudige bekers, maar de overeenkomst was dat of de handvaten aan de tuit vastzaten (niet handig als je zonder tuit wilt drinken) of het tuitdeksel op de beker vastge'schroefd' dient te worden. En dat drinkt ook niet lekker. Na een half uur van winkel naar winkel te zijn gewandeld (ik moest nog meer kopen) heb ik eindelijk bij de Hema een eenvoudige Jip-en-Janneke-tuitbeker gevonden (1,90 euro) waar het deksel ingedrukt wordt ipv op vastgedraaid. Het oefenen met uit-een-beker-drinken kan beginnen.
Het lijkt overigens haast een trend onder deskundigen: back to the basics. Niet alleen wordt een simpele beker aangeraden ipv een trendy antilekbeker, ook is er een nieuwe methode op het gebied van bijvoeding waarvoor nu diverse consultatiebureaumedewerkers worden bijgeschoold. Ik heb het hier al eens genoemd:
de methode van Gill Rapley (Unicef).
Het principe is hierbij dat je een kind laat kiezen uit de groenten ed die je zelf ook eet. Je hoeft dus niet te pureren of te prakken of speciale Olvaritpotjes te kopen; ideaal voor luie moeders.
De bedoeling is dat wanneer een kind zelf kan kiezen wat hij wil hij meer leert (textuur, vorm etc van voedsel) en meer plezier heeft in het eten. Ook schijnt het beter te zijn voor het leren kauwen en de mondmotoriek. Meer info is wel te vinden in het PDF-bestand waarnaar ik net linkte, en op diverse babyfora op het internet. Goede beginnersgroenten zijn bijv wortel, bloemkool en broccoli.
Wij hebben het vandaag voor het eerst uitgeprobeerd met een worteltje. Myrthe sabbelde er lekker op, hapte er een stukje af, hield dat al kauwend een tijdje in haar mond en bestudeerde zo de smaak, en slikte het uiteindelijk netjes weg. Niet eens geknoeid dus!
Erg veel heeft ze niet gegeten, hooguit een kubieke centimeter, maar dat geeft niet: het gaat alleen om het leerproces. Tot ze een jaar wordt is (moeder)melk in ieder geval voldoende, en naarmate ze ouder wordt zal ze wel meer binnenkrijgen (en kunnen verteren). Voorlopig is ze pas net zes maanden.
Ik had goed mijn best gedaan en suiker- en zoutloos gekookt, maar het smaakt haar nog niet echt goed.
/edit
O ja, ik sluit eigenlijk niet uit dat we in de toekomst vanwege praktische overwegingen nog wel een echte antilekbeker kopen. Maar de meeste kinderen kunnen daar toch pas goed uit drinken als ze ongeveer 12 maanden oud zijn, dus we oefenen het eerst eens zo. 
