quote:
Even de teksten aangehaald waar je het over hebt:
1 Kor. 14 2 Want wie in een tong spreekt, spreekt niet tot mensen, maar tot God, want niemand verstaat het; door de Geest spreekt hij geheimenissen.
...
4 Wie in een tong spreekt, sticht zichzelf, maar wie profeteert, sticht de gemeente. 5 Ik wilde wel, dat gij allen in tongen spraakt, maar liever nog, dat gij profeteerdet. Wie profeteert, is meer dan wie in tongen spreekt, tenzij hij het ook uitlegt, zodat de gemeente stichting ontvangt.
Als je leest dat het onderwerp in 1 Kor. 14 is dat de gemeente stichting moet ontvangen als een gave wordt gebruikt. Dat lijkt me een vereiste (!) want je
moest een uitlegger hebben als je in de gemeente in tongen sprak, anders werd de gemeente niet gesticht.
Het verschil met handelingen is dat het daar
niet nodig was dat het werd uitgelegd want op dat moment waren er mensen uit allerlei landen,
die de tongen ZONDER uitleg erbij verstonden, omdat het in hun eigen taal gebeurde.In die zin was het 'moeilijk doen' om in de gemeente van Korinthe in tongen te gaan spreken. Want meestal waren daar alleen Grieks sprekenden aanwezig. Dan kun je toch beter gewoon in het Grieks Gods boodschap boodschap doorgeven. I.p.v. in een
andere taal. Die moest dan weer uitgelegd worden.
Dit vind ik een soort 'bewijs' dat het niet echt nuttig was om in de gemeente in tongen te spreken. Daarom staat er ook steeds: Het moet nuttig zijn, tot stichting. En dat is niet mogelijk zonder uitleg.
Beter is het daarom om te
profeteren in de gemeente. Dan ontvangt
ieder stichting. Je kunt dan je verstand laten werken, en we moeten volwassen worden in het verstand. staat er. En dat gebeurt niet als je klanken hoort waarbij je niet met je verstand kunt nagaan wat er wordt gezegd en bedoeld.
quote:
Maar waarom Paulus vers 21 ertussen zet is me onduidelijk.
En waarom is het een teken voor de ongelovigen? (vs. 22)
Wat was dan wel het doel van de tongen. Dat staat idd wel in 1 Kor. 14. En wordt gestaafd met wel twee tekstgedeelten uit het OT.
En dan legt Paulus uit dat de tongen
een teken zijn voor de ongelovigen.
En met de ongelovigen worden de
Joden bedoeld. Vaker wordt er in de evangelien gezegd dat de Joden een teken verlangen als een boos geslacht dat niet wil luisteren. Ook in 1 Kor. wordt dit genoemd.
Dat de Joden worden bedoeld kun je halen uit de aangehaalde teksten uit het OT:
....Door lieden van een andere taal zal ik tot
dit volk spreken..... En dat is dan ook de verklaring van vers 21.
Je moet je verstand gebruiken, (vers 20) en dan staat er in het OT dat het
een teken van God is als er andere talen worden gebruikt om tegen de Joden te spreken.
1 Kor. 14 20 Broeders, weest geen kinderen in het verstand, maar in de boosheid; wordt in het verstand volwassen. 21 In de wet staat geschreven:
Door lieden van een andere taal en door lippen van vreemden zal Ik tot dit volk spreken, en toch zullen zij naar Mij niet luisteren, zegt de Here. 22 Derhalve zijn
de tongen een teken niet voor hen, die geloven, maar
voor de ongelovigen; de profetie echter is niet voor de ongelovigen, maar voor hen, die geloven.
23 Indien dan de gehele gemeente bijeengekomen is en allen in tongen spreken, en er komen toehoorders of ongelovigen binnen, zullen zij niet zeggen,
dat gij wartaal spreekt? (vergl dat gebrabbel uit Jesaja 28)
Dat is bij mijn weten de enige keer dat er wordt uitgelegd wat het
doel is van het 'in tongen spreken'.
En wat me nu ook ineens opvalt, dat het eigenlijk onzin is om je mate van geestelijkheid aan het wel of niet in tongen spreken, af te meten. Want het is juist NIET een teken voor de
gelovige. Vaak wordt het wel zo gebruikt.
Wat een bijbels principe is, is het volgende. Als je de betekenis van een bepaald iets, een term zeg maar in de bijbel, wilt weten, moet je altijd kijken naar de
eerste keer dat die term wordt gebruikt. De betekenis van de eerste keer dat het voorkomt, zal niet veranderen. En wat er gebeurde bij de torenbouw van babel, was niet echt 'stichtend' te noemen. Daarom lijkt het me vreemd als het in het NT plotseling iets opbouwends heeft qua betekenis.
Dit opbouwende kan je ook niet afleiden uit de betekenis die Paulus geeft in vers 21.
Het in tongen (of: andere talen) spreken voldoet aan de bedoeling van God, op het moment dat er
ongelovige Joden bij aanwezig zijn. Dat was zo in Handelingen 2. En het was ook zo bij de andere gelegenheden in Handelingen waar wordt gesproken van 'in tongen spreken'.
Het was voor hen een teken dat God nu naar de heidenen ging met de boodschap van het evangelie. En dat was nog nooit vertoont dat dat massaal gebeurde.
Tot die tijd werd je
Jodengenoot als je tot geloof kwam, zeg maar. Want het heil is uit de Joden en was beperkt tot Israel.
Dat zegt Jezus ook dat Hij is gezonden tot de verloren schapen van het huis Israels.
En voor de Jood was de vreemde taal een teken dat er een oordeel van God aankwam
omdat zij de Here Jezus niet hadden aangenomen.En de Here Jezus refereert er al aan wat dat oordeel is. Op het moment dat Hij constateert dat ze
niet gewild hebben. (In Matt. 23) Ook in Lucas lees je zoiets:
Luc. 1941 En toen Hij nog dichterbij gekomen was en de stad zag, weende Hij over haar, 42 en zeide: Och, of gij ook op deze dag verstondt wat tot uw vrede dient;
maar thans is het verborgen voor uw ogen. 43 Want er zullen dagen over u komen, waarin uw vijanden een bolwerk tegen u zullen opwerpen 44 en u omsingelen en u van alle zijden in het nauw brengen, en zij zullen u en uw kinderen in u vertreden en
zij zullen in u geen steen op de andere laten, omdat gij de tijd niet hebt opgemerkt, dat God naar u omzag.In het jaar 70 is dit oordeel over Jeruzalem gekomen. Daarna is het 'nut' van de andere talen als teken voor de Joden, niet meer aanwezig, want het oordeel is voltrokken.
quote:
Kun je zeggen dat in Jesaja 28 de leiders van Jeruzalem eigenlijk ongelovigen zijn en Gods Woord verstaan als een soort "bla, bla, bla", omdat hun hart toegesloten is?
Dat klopt denk ik wel ja.

Deze leiders hadden toch niets op met de boodschap van Jesaja. En lees maar eens wat ze allemaal deden. En het waren ongelovige
Joden.