Auteur Topic: Mijn mooie vrouw mag ik niet aanraken (gelezen 8719 keer)

prouddad · « **Gepost op:** januari 04, 2005, 03:50:36 pm »

Help! Ja, je leest het goed. Het is al een jaar aan de gang, ik mag mijn eigen vrouw nauwelijks nog aanraken, laat staan dat we intiem zijn. Het is zo dat we een goed jaar geleden ons 2de kindje gehad hebben, sinds toen is het stijl bergaf gegaan. Ze zegt dat ze moe is en daardoor geen zin heeft. Ik heb daar absoluut alle begrip voor, ik neem haar danook veel werk uit handen en heb veel geduld (dat denk ik toch). Gewone knuffeltjes zijn er voor haar al dikwijls te veel aan. Seks bestaat danook nagoeg niet meer, hooguit één keer om de 3 a 4 weken en dan nog moet het in enkele minuutjes 'geklaard' zijn. Ik heb er nogmaals alle begrip voor, maar ik ben ook maar een mens en heb ook behoeftes (die overigens moeilijker en moeilijk te bedwingen zijn) Wat moet ik in doen? Kan ik er iets aan veranderen of moet ik gewoon veel geduld hebben, het duurt al een jaar en ik kan wel tegen de muren oplopen!
Nu is mijn schoonzus dit inmiddels teweten gekomen en 'biedt' ze zich duidelijk aan om die behoefte te 'vervullen', immers, je gelooft het misschien niet, maar mijn vrouw vind het okee, ik heb de indruk dat zij dan denkt dat zij er 'van af' is. Ze vind erotiek een echte last.
Wat doe ik daarmee? Is dit overspel, als ik dit toch doe met mijn vrouw haar goedkeuring?
Graag had ik een christelijke visie op mijn probleem. Verder wil ik even zeggen dat alles wat met seks te maken heeft enorm moeilijk ligt bij mijn vrouw en als ik daarover begin draait dit steevast uit op een fikse ruzie, hoe ik het ook probeer te benaderen. Alvast dank voor jullie input!

Fotogravinnetje · « **Reactie #1 Gepost op:** januari 04, 2005, 03:55:51 pm »

Als leek zeg ik: dat lijkt op een post-natale depressie. Het lijkt me sowieso het beste om professionele hulp te zoeken. Eerlijk gezegd denk ik dat je er, of je nu christen bent of niet, behoorlijk spijt van krijgt als je bij een ander je behoeften bevredigd.

Heel veel sterkte ermee. Ik zal in ieder geval voor jullie bidden.

Iris · « **Reactie #2 Gepost op:** januari 04, 2005, 05:23:35 pm »

Dit doet mij ook denken aan een postnatale depressie. Hulp zoeken dus!
(En natuurlijk niet met je schoonzus naar bed gaan, maar dat weet je zelf ook wel, diep in je hart)

Sterkte, voor jou en je vrouw!
Iris

elle · « **Reactie #3 Gepost op:** januari 04, 2005, 06:40:27 pm »

Griebels! Da's geen makkelijke situatie!

Een publiek forum is niet het juiste medium om dit soort problemen te bespreken. Het etiket 'post-natale depressie' kan heel goed het verkeerde zijn, daarvoor weet ik nog niet genoeg van je situatie af.
Als ik dit lees dan rijzen bij mij allerlei vragen die te maken hebben met hoe de intimiteit voorheen was, of die te maken hebben met beleving van seks (sommigen vinden dat alleen nodig om nageslacht te verwekken, en vinden seks om plezier niet goed), de rol van seks in het huwelijk. De genoemde post-natale depressie kan een oorzaak zijn, maar misschien heeft ze een negatieve seksuele ervaring gehad waar jij niets vanaf weet. Het feit dat haar zus zich aanbiedt suggereert naar mijn idee een rare verhouding in haar ouderlijk gezin.
Die vragen zou ik beantwoord willen hebben om een goed advies te kunnen geven (ik leer voor arts, dus weet beroepshalve iets van deze materie af, maar ben nu ook niet bepaald een therapeut, of gespecialiseerd in deze zaken. Ik heb wel geleerd om voor dit soort problemen de juiste hulp in te schakelen).

Het zijn stuk voor stuk vragen die moeilijke/pijnlijke antwoorden verwachten. Daarom is het goed om professionele (christelijke) hulp te zoeken. Wellicht om eerst zelf op te zoeken, zodat je overzicht over de situatie krijgt, en kunt inschatten waar het probleem/antwoord mogelijk ligt. Los daarvan kun je daar stoom afblazen, en je eigen hoofd helder krijgen. Dan kun je daarna uitzoeken of er een oplossing is waar je vrouw ook in mee kan en wil gaan.

Het christelijke aspect? Het lijkt mij niet goed om je schoonzus te gaan gebruiken waar je eigen vrouw tekort schiet, ook al zou je beider toestemming hebben. De situatie is ontzettend krom, maar da's geen reden om ook zelf maar kromme dingen te gaan doen.
Evengoed is dat makkelijk gezegd, zo vanachter mijn PC-tje. Dingen recht willen buigen als je niet eens weet waar of waarom het krom is, is erg lastig. Ik wens je dus wijsheid toe, en zal voor je bidden.

Zijnkind · « **Reactie #4 Gepost op:** januari 04, 2005, 07:05:06 pm »

Weet je wel zeker dat de crisis tussen jullie alleen maar van seksuele aard is?

alfasierra · « **Reactie #5 Gepost op:** januari 05, 2005, 10:13:23 am »

Tranen springen me in de ogen als ik dit lees.
Wat een moeite en verdriet. Hier schuilt een wereld vol leed achter. Elle noemt de mogelijk van een negatieve seksuele ervaring. De combinatie met het 'aanbod' van jouw schoonzus doet ook mij vermoeden dat er iets anders aan de hand is dan een post-natale depressie. Maar ook ik ben geen deskundige. En daar zullen jullie toch het beste naar toe kunnen gaan. Professionele hulp is nodig. Ik weet dat zoiets in dit soort situaties moeilijk bespreekbaar is. Je hebt zelf (hier) al aan de bel getrokken. Dat is een goede stap geweest. Probeer samen bij een goede hulpverlener (psycholoog) te komen. (En ik denk bij voorkeur een vrouwelijke, hoewel dat niet strikt noodzakelijk is.) Die kan veel beter nagaan waar het probleem vandaan komt. En kan ook stappen zetten op de weg naar herstel.
Geduld. Ja, dat zul je nog veel nodig hebben. Maar niet passief, want dit soort problemen kan levenslang blijven bestaan als er geen goede hulp wordt geboden. En bewerkt zo verdriet, frustratie, verwijdering en onverschilligheid. Dat moet niet, daar is het huwelijk veel te mooi en te waardevol voor. En ik denk dat jouw vrouw het er eveneens moeilijk mee zal hebben. De weerstand die zij ervaart tegen jouw toenaderingen zal toch zeker onaangenaam voor haar zijn.
En wat jouw schoonzus betreft; het is niet gebruikelijk om zo'n aanbod te doen. Er is mogelijk meer over te zeggen, maar dathoeft niet. Ga niet op haar aanbod in als je de verhouding met jouw vrouw zuiver wilt houden. En het christelijke karakter van jouw beslissingen en jouw handelen: ik denk dat je over een goed geweten beschikt, anders had je de vraag niet gesteld.
Ik wens je veel geduld, wijsheid en liefde toe. Ik bid jou en voor je vrouw. En ik hoop van harte dat jullie bij goede, professionele christelijke hulp terecht kunnen komen.

HenkG · « **Reactie #6 Gepost op:** januari 05, 2005, 11:48:16 am »

Wat kan een troste papa toch een pijn hebben...Wat goed dat je dit toch bespreekbaar houdt met je vrouw, ondanks dat jew eet dat het tot heftige reacties leidt. En dat je nu zelfs naar buiten treedt met toch heel intieme informatie. Je geeft jezelf geheel bloot, waarbij je ook je vrouw niet zomaar afvalt. Niet makkelijk en toch doe je het om steun te zoeken. Zoals anderen al hebben aangegeven, zoek die steun ook bij een professional en probeer je vrouw daarin ook te betrekken, want het lijkt er absoluut op dat er een post-natale depressie gaande is die heel diep inslaat, mogelijk vanwege negatieve ervaringen in het verleden van je vrouw. Probeer hier gezamenlijk achter te komen. Wees open en vraag om openheid, maar pas op dat je niet te opdringerig overkomt op je vrouw. Dit kan juist averechts werken, zo heb ik zelf ervaren in mijn relatie waarin ons beider verleden ook een belangrijke rol gespeeld heeft.

Ik wens je Gods nabijheid toe en denk aan je in mijn gebeden. En blijf aub de trotse papa van je kinderen. Zij konden je nu ook wel eens harder nodig hebben dan je denkt.

CZ · « **Reactie #7 Gepost op:** januari 05, 2005, 06:25:50 pm »

*Pastorale hulp zoeken, samen of alleen (als zij niet wil)
*lectuur: John Gray : Mannen komen van Mars vrouwen van Venus, Mars en Venus in de slaapkamer leer je wat over vrouwen en sexualiteit
*het huwelijk is ook bedoelt om je partner sexuele voldoening te geven op een manier die God bedoelt heeft. Als je vrouw daar moeite mee heeft, is het belangerijk daar over te praten. Misschien zit er meer achter dan je denkt. Trauma's van vroeger, sexueel misbruik? Redenen te over om samen met een hulpverlener erover te praten. En bidden, als je Gods weg hierin gaat helpt Hij je zeker er verder mee

Jan W · « **Reactie #8 Gepost op:** januari 06, 2005, 11:27:56 am »

Bel eens met Henk Boersema in Zwolle 038 - 422 10 51. Hij is christenpsycholoog en heeft veel ervaring met dit soort problematieken. Houdt praktijk in Zwolle, Kampen en Rotterdam.

Met je schoonzus naar bed gaan lijkt me niet het juiste idee. Hoe begrijpelijk het idee ook kan zijn. Overigens komt het vaker voor dat na een bevalling er fikse veranderingen plaatsvinden in de relatie ook met betrekking tot de sexualiteit. Daarin hebben trouwens beide partners een verantwoordelijkheid. Wellicht dat het laatste nummer van EVA en Psychologie Magazine ook nog enige verheldering kan geven.

Daarnaast nog wel wat tips (mede uit eigen ervaring). Probeer samen dingen te doen, die je allebei leuk vindt. Hoe begrijpelijk het ook is om allerlei zaken voor haar te doen, dat wil nog niet zeggen dat je haar 'echt' mee helpt. Belangrijker is juist om de communicatie goed op gang te brengen en uit zien te vissen wat zij nu van jouw verwacht.

Sluit je niet op in je huis, maar onderneem zelf ook andere activiteiten met vrienden etc. ga niet in je eentje met andere vrouwen op stap (tenzij je heel sterkt bent). Maar in een vriendenclub ook met vrouwen praten en omgaan is natuurlijk niets verkeerd mee. Kortom denk ook aan jezelf.

Probeer gelijk met haar naar bed te gaan. Drink samen een wijntje, een biertje een frisje. Vraag of je haar mag masseren (met bodylotion of massage-olie). Begin bij de rug en de voeten en ga van daaruit naar de meer 'erogene' zones. Rust en geduld zijn hierin de sleutelwoorden.

Bid samen, lees samen de bijbel. Stuur haar regelmatig een lief berichtje, mailtje etc. etc. Vergeet de bloemen niet.

Kortom wees een man, waardeer je vrouw en ondersteun haar daar waar ze dat wenst, en goede hulp daarbij kan erg positief werken. Maar ook dan geldt, wees niet overhaast, verwacht niet te snel resultaten.

Veel succes en Gods zegen toegewenst.

prouddad · « **Reactie #9 Gepost op:** januari 10, 2005, 08:55:57 am »

Hartelijk dank allemaal voor jullie input én hulp. Het is werkelijk fantastisch want zij is helemaal veranderd. We kunnen nu ook 'losser' met elkaar praten. Dank aan degenen die gebeden hebben, geprezen zij de almachtige God! Als ik nog één dingetje mag vragen: dat dit namelijk blijvend mag zijn, dat we samen een goed huwelijk mogen hebben, willen jullie daarvoor bidden? Dank!!

HenkG · « **Reactie #10 Gepost op:** januari 10, 2005, 10:24:42 am »

Daar kunnen we voor bidden, absoluut.
Maar, proud dad, ik denk dat hierin voor jullie beiden ook een schone taak is weggelegd om gezamenlijk die vast te houden. Leer allebei van het verleden.
Ik ben blij dat jullie het weer samen kunnen vinden. Aanvaard dit geschenk met je gehele hart en ga ervoor! Want de pijn van het te laat reageren voel ik nog elke dag...

alfasierra · « **Reactie #11 Gepost op:** januari 10, 2005, 05:59:10 pm »

Geweldig, zo'n positieve reactie! En natuurlijk willen we bidden voor een goed huwelijk. Ik denk dat er nog heel wad gebeden gedaan kunnen worden, want ik denk dat het echte probleem (ondanks de hoopvolle signalen) nog niet weg is. Maar de eerste stap zetten beteken dat je al halverwege op weg bent. En de ontwikkelingen stimuleren om verder te gaan. Succes gewenst samen en veel zegen gewenst over jullie huwelijk.