quote:
Peter L schreef op 10 februari 2005 om 11:46:[...]
Ik kan natuurlijk niet antwoorden voor Bumblebee, maar ik wil wel reageren op het verband dat gelegd wordt tussen doop en erfzonde. Dit verband is pas voor het eerst gelegd in de 4e eeuw. Logisch, want daarvoor kende de kerk geen erfzondeleer. In ieder geval wordt dit verband in de bijbel nergens gelegd (ik zal maar geen discussie starten over de vraag, of erfzonde überhaupt bijbels is). Het vermeende verband is wel een van de redenen, waarom de kinderdoop is ontstaan. Immers, kijk je een eeuw vroeger, de 3e eeuw, toen was er een praktijk om mensen zo mogelijk pas op hun sterfbed te dopen, dus het andere uiterste! Het idee daarachter was, dat men bang was, dat zonden die werden begaan na de doop niet meer vergeven konden worden.
Hier concludeer ik uit dat de eerste eeuwen er geen babys werden gedoopt.
En wat betreft erfzondeleer, is het zo moeilijk om uit de bijbel de erfzonde te halen? Geen probleem hoor:
Psalm 51: 7
7 Zie, in ongerechtigheid ben ik geboren,
in zonde heeft mijn moeder mij ontvangen.
Rom 3,23
Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods,
Rom 5,12
Daarom, gelijk door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, zo is ook de dood tot alle mensen doorgegaan, omdat allen gezondigd hebben;
En of ze daar het etiket
erfzondeleer op plakken, dat maakt natuurlijk niet uit. Maar hoe trek je deze gedachte door?
Babys zijn zondig want de zondige natuur zit ingegebakken bij ieder die geboren wordt. In die zin heeft ieder de verlossing nodig. Ook kinderen. Maar die moeten om
bewust te zondigen, i.d.d. iets ouder zijn dan 0 jaar, of 1, 2, 3, 4.....
Maar dat wil niet zeggen dat ze tot die tijd niet zondig zouden zijn. (Lijkt me trouwens wel handig af en toe: Geen driftige babys die uren krijsen, geen kinderen in de peuterpubertijd, maar van die brave hendrikjes die altijd luisteren.....
)
quote:
En als iemand na z'n doop sterft, kan hij immers niet meer zondigen... Praktisch probleem is dan natuurlijk, dat je niet weet wanneer je dood gaat.
Na de opkomst van de erfzondeleer, is de kerk van Rome de doop gaan interpreteren als middel tot afwassing van de erfzonde. Want de erfzondeleer introduceerde het probleem van de babies die sterven. Zijn die behouden of niet, omdat ze wellicht de straf voor de erfzonde zouden moeten dragen? De R.K. oplossing was de stelling, dat de doop de erfzonde afwast. Dus werd die zo vlug mogelijk na de geboorte toegediend.
Ja dat herken ik, en alles wat er dan voor verkeerds later was, dat kwam door invloed van buitenaf, want het gedoopte kind was 'zonder zonde'.
quote:
De Calvinisten hebben dit verband feitelijk los gelaten, door in hun theologie onderscheid te maken tussen erfzonde, erfsmet, erfschuld en door de predestinatieleer erbij te betrekken. Eenvoudig komt het erop neer, dat de erfzonde niet noodzakelijk tot straf leidt. Op grond van de predestinatieleer stelt men, dat een uitverkoren baby toch wel behouden is en voor een niet uitverkoren baby helpt ook de doop niet...
En zo is het dan toch een beetje zo dat alle babys geboren in het verbond erbij horen, en
dus gedoopt worden, en dan redt de doop niet, maar die babys zijn al uitverkoren, dus zit het wel snor (even oneerbiedig gezegd) ze zijn bij wijze van spreken al gearriveerd. Zo klinkt dit toch wel.
quote:
De Calvinisten hebben toch vastgehouden aan de kinderdoop en dat is weer het gevolg van de verbondsleer: men zag de doop als vervanging van de besnijdenis, wat het dopen van zuigelingen zou impliceren.
Hoe dan ook, de bijbel leert nergens, dat de doop zonden (of dat nu erfzonde is of anderszins) afwast. In 1 Petr. 3:21 staat "Als tegenbeeld daarvan redt u thans de doop, die niet is een afleggen van lichamelijke onreinheid, maar een bede van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus". De doop is een bede van een goed (dus gereinigd) geweten. Het volgt dus op de redding en is daar een getuigenis van.
Mee eens.
Ieder wordt gered op grond van
het offer van Christus. Maar niet ieder die gered is, wordt op dezelfde manier gered.
In het OT werd je gered op grond van het geloof in
iets wat nog moest komen: De Messias was er nog niet. En zoals Abraham God vertrouwde dat de belofte
zou komen zo werd ieder in het OT, gered op grond van het geloof in
de belofte die nog in de toekomst lag. (m.i.
Niet op grond van de besnijdenis, dit gaf alleen aan dat je bij het volk van God - Israel, hoorde; geloof moest toch volgen)
En voordat Abraham er was, werden mensen gered op grond van het geloof dat God bestond en geeerd moest worden als de Schepper (Rom.1: 21 -Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt,)en dat Hij de belofte had gegeven van het zaad, dat eens zou komen.
In het NT worden we gered door te geloven in de naam van Jezus, dat Hij ons heeft verlost aan het kruis.
En kinderen die klein zijn? Die worden bij elk van deze groepen gered, niet doordat ze voldoen aan wat ze zouden moeten doen of geloven - want dat kunnen ze nog niet, maar op grond van het offer van de Heer voor de onbewuste zonden gepleegd. (Het zondoffer dat gebracht werd voor de
onbewuste zonden Lev - Numeri)
Maar de theologie, zal hier wel termen bij hebben van erfsmet en erfschuld etc. Ik heb niet zoveel verstand van theologie. Dus dat mag iemand me nog eens uitleggen.
