quote:
Goed opgevoed iemand schreef op 16 januari 2005 om 22:12:...Iemand heeft mij belooft om 20.30 uur te bellen(van 20.30 t/m 21.30 uur Komt zij niet na(Vraag ik waarom zegt zij:,,'kWeet niet''
Zij heeft mij belooft om alleen langs te komen(Komt zij niet naar).
Vraag ik haar netjes en rustig(Altijd netjes en rustig) waarom ze niet is gekomen ,zegt zij,'k Weet niet''
En zeker nu dit een paar maal is voor gevallen wordt ik er verdrietig van en diep vanbinnen heel boos.
Ik ga ook twijffelen aan haar echtheid van spreken ( en haar liefde voor mij)
Aan de ene kant voel ik onmacht,want we praten er wel over,maar zij doet er niets mee.
En aan de andere kant voel ik mij een beetje misbruikt.
Ik weet ook niet hoe ik hier mee aan moet.........
Waarom zeg je niet: “Je hebt mij belooft om 20.30 uur te bellen. Je komt je belofte niet na. Vervolgens vraag ik ‘waarom?’ en dan zeg je:,,'kWeet niet''
Je hebt mij belooft om alleen langs te komen en dat kom je niet na.
Vraag ik je vervolgens netjes en rustig (altijd netjes en rustig), waarom je niet bent gekomen ,zeg je,”k Weet niet''
En zeker nu dit een paar maal is voor gevallen wordt ik er verdrietig van en diep vanbinnen heel boos.
Ik ga ook twijffelen aan jouw echtheid van spreken en je liefde voor mij.
Aan de ene kant voel ik onmacht, want we praten er wel over, maar je doet er niets mee.
En aan de andere kant voel ik mij een beetje misbruikt.
Ik weet ook niet hoe ik hier mee aan moet.........”
Dat is de waarheid, dat is integer, het verwoordt je emoties. Maar ik ken de context niet waarbinnen dit zich tussen jullie afspeelde. Vaak is het niet nakomen van iemands beloften slechts een consequentie van een dieper liggende oorzaak en misschien zouden jullie het eigenlijk ergens anders over moeten hebben. Ik kan daar slechts naar raden. Hoe dan ook: als de schending van haar beloften je pijn doet, kun je daar gerust eerlijk voor uitkomen. Als het je momenteel te erg boos en verdrietig maakt, kan het wellicht zinvol blijken, er nog een nachtje over te slapen, totdat je alles in het juiste perspectief ziet. Impulsieve reacties veroorzaakt door (oprechte) emoties, komen een oplossing namelijk veelal niet ten goede.
(Misschien een kleine tip uit mijn ervaring: Hoe onrechtvaardig je je ook bejegend mag voelen; hoe schuldig ze in je ogen ook moge zijn- een open en eerlijk gesprek wordt meestal het best gevoerd zonder expiciet de schuldvraag op tafel te leggen. Als iemand zich beschuldigd voelt, neemt degene slechts een defensieve houding aan, waarmee de kans op een constructief gesprek afneemt).
Succes!
