Mijn ouders wilden ook niet vernoemen (anders had ik vast Gerritje, Aaltje of Jantina geheten). De naam die ik nu heb vind ik verder prima: beetje nietszeggend, maar iig niet te lief/soft. Ik had het erg gevonden als ik Yvonne, Frederique, Jasmijn ofzo had geheten.
Ik heb idd een poos ruzie met mijn eigen naam gehad. Vond toen dat er aan mijn naam teveel vooroordelen kleefde. ('Ooowww... zit je bij die in de klas...'.) Heb toen dus als nick een tijdlang 'ikke' geheten: niet mijzelf, en toch ook wel. En een 'ikke' is een zeur, soms wat egocentrisch, maar vooral klein, lief, blond, naief enzo. En daar herkende ik mij toen wel in

. (Let op: krijgen we nu de reacties: 'Ooowww... ben jij die ikke....)
Verder heb ik iig wel vooroordelen bij namen. Iemand met de naam 'Hans' vind ik op voorhand vaak snel leuk (integer, beetje wijsgerig, niet de vlotste, maar wel aangenaam gezelschap), en iemand met de naam 'Eduard' kan nooit wat zijn. 'Heleen' spreekt van klasse, stijl (ik zou dus zo ook wel hebben willen heten), en Mariska is een boerenmeid (op zich niets mis mee).