quote:
mijn claim is, dat je moet kijken hoe de tekst zich presenteert, en ook op die manier er mee omgaan. De wonderen die Jezus deed presenteren zich
in ieder geval als historisch (inclusief het over water lopen en de opstanding) dus die behandel ik ook als zodanig.
M.b.t. genesis 1 ben ik niet zeker van mn zaak. Ik weet niet goed hoe het hoofdstuk zich preenteert, en de felle discussies en de vele loopgraven-oorlogen maken het er zeker niet makkelijker op - wel interessanter
quote:
Ik blijf de verdenking koesteren dat de achterliggende gedachte is dat gemakkelijke (d.w.z. geen directe effecten op mijn leven van alledag hebbende) teksten letterlijk mogen/moeten, terwijl moeilijke, inspanning en pijn veroorzakende teksten (navolging) wel poetisch opgevat dienen te worden. Ik mag hier het drastische voorbeeld van Bonhoeffer noemen. Aan het letterlijk opvatten van de dagen in Gen. 1, over het water lopen van Jezus, de zondvloed etc. zou hij niets gehad hebben in Tegel en Flossenbürg. Juist door navolging wel letterlijk te nemen kon hij Jezus op aarde ontmoeten.
Zou dit zo zijn? Christenen (iig diegenen die de schepping in 6 dagen zien) nemen de kruisdood, de opstanding, water in wijn, lopen op water, 5 broden voor 5000, etc allemaal letterlijk. Dat zijn naar mijn mening ook niet de meest toegankelijke gedeelten (ze als symboliek zien voor een verheven waarheid: 'wel waar, maar niet echt gebeurd' is veel makkelijker imho). De kruisiging is voor grieken een dwaasheid en voor joden een aanstoot, maar christenen geloven zoiets belachelijks - sterker nog, het is de
kern van hun geloof.
Moest even denken aan 'the hitchhikers guide to the galaxy': "if you have done 6 impossible things before breakfast..."
Om die reden heb ik geen moeite met de beschreven wonderen. Ik geloof in de opstanding, en de rest is peanuts: lopen over water, 3 dagen in een vis, doortocht door de zee, schepping in 6 dagen, waarom niet? (mijn 'probleem' met gen.1 is dus meer academisch: hoe is de tekst nu precies bedoeld).
Het is mooi dat je iemand als voorbeeld geeft die 'uitblonk' in navolging, maar je suggereert een valse tegenstelling: christenen aan de ene kant, die hameren op letterlijkheid van onbelangrijke teksten en aan de andere kant christenen die de navolging (en persoonlijk lijden) serieus nemen. Dergelijke groepen zullen er ongetwijfeld zijn, maar als iemand serieus werk wil maken van z'n navolging, kan hij/zij niet om de historiciteit van Jezus en de bijbel heen, en andersom.
Mijn voorbeeld van 'familie haten' was om aan te geven, dat het niet voldoende is om 1 zinnetje of 1 passage uit de bijbel te pakken en
die letterlijk te bekijken! Als je dat doet, kom je tot de absurde conclusie dat familie kennelijk erger is dan je vijand. Want je vijand moet je liefhebben, en je familie haten?! Of zijn diegenen die je moet haten (je familie dus) daarmee je vijand, en moet je ze dus weer liefhebben? En Jezus noemde God zijn Vader, moest hij die ook haten dan? En Jezus maakt zich aan het kruis nog zorgen om z'n moeder Maria en is na de opstanding aan z'n broer Jakobus verschenen - zeker ook dingen die je doet als je je familie haat?!?!
Die opmerkingen zijn dus bedoeld als overdrijvingen, een stijlfiguur om iets duidelijk te maken. Dat je je vijand lief moet hebben blijkt verder overduidelijk uit de leer van Jezus (en dat is dus iets wat je uitermate serieus moet nemen), maar dat je je familie echt moet haten blijkt verder nergens. Dus is het veel aannemelijker dat er in uitersten gesproken werd, maar dat bedoeld wordt dat je God boven alles moet stellen: Hem liefhebben, zoveel dat de liefde voor je familie daarmee vergeleken op haat lijkt (door het grote contrast).
En over alles weggeven: die opmerking is specifiek gericht aan iemand die zo ongeveer alles heeft wat z'n hartje begeert, maar die ook nog eens wil weten hoe hij het eeuwige leven kan verkrijgen. Jezus maakt duidelijk dat hij van alles wat hem dierbaar is, afstand moet nemen. En ik denk ook niet dat met 'alles' echt alles bedoeld werd. Jezus liep immers ook nog steeds op z'n eigen sandalen en men liep in die tijd ook niet naakt en zonder geld rond. Van de eerste gemeenten wordt ook beschreven dat ze hun goederen deelden, niet dat ze geen bezittingen hadden. Christenen worden opgeroepen om op aarde geen schatten te vergaren, en ik denk dat de meeste christenen ook naar die oproep luisteren.
quote:
Offtopic Handelingen: natuurlijk, die apologetiek ken ik. Je kunt er veel woorden aan wijden, het blijft gekunsteld. De (uitsluitend) letterlijke blik staat het begrijpen van de bedoeling (soms) in de weg.
C.
gekunsteld? gekunstelder dan mensen die wonderen en allerlei andere gebeurtenissen alleen als symboliek willen zien? Maar goed, dat is weer een heel andere - uitgebreide - discussie. Maar hoezo staat de (uitsluitend) letterlijke blik het begrijpen van de bedoeling (soms) in de weg? In dit specifieke geval wil Lukas toch gewoon vertellen hoe Paulus bekeerd werd (dus de feiten, hand.9) en later hoe Paulus over z'n bekering vertelt (hand. 22, hand. 26). Paulus vertelt extra details en legt andere nuncances maar ze hebben het gewoon over dezelfde gebeurtenis. Of mis ik nu een heel belangrijke niet-letterlijke betkenis?
