Er is het een en ander wat ik aan jullie wil voorleggen. Ik hoop dat het een beetje te volgen want ik heb de neiging van de hak op de tak te springen
De vraag is welk mensbeeld we hanteren , of dat juist is vanuit bijbelse gegevens van het oude en nieuwe testament.
Daarbij wil ik beginnen met de kwestie van de vrije wil, verder nog spreken over zondigheid en het vlees ,onze goede werken en de Heilige Geest.
De gereformeerde vertaling van deze leer luidt dan wij van nature kinderen des toorns zijn, bedorven en niet in staat tot enig goed. En dat wij niet bij God kunnen komen, tenzij de Vader ons trekt, d.i door de Heilige Geest. Daarom, we verwerpen het idee dat de mens ook na de zondeval beschikking hield over een vrije wil en kan kiezen ten goede en ten kwade.
Deze leer wordt wel aangehangen door de Remonstranten (De arminiaanse /remonstrantse leer stelt dat iemand uitverkoren is op grond van het geloof, dat door de mens in vrijheid kan worden opgebracht (vrije wil) en dat God vooruit heeft gezien. )
Daarnaast ook het idee (remonstrants??) dat er geen erfzonde is en dat zonde slechts uit navolging gebeurt cq slecht voorbeeld doet volgen en het een kwestie van opvoeden is.
Het is mijn mening, dat de Remonstrantse leer veel schade brengt aan het geloof, omdat in feite het werk van God en zijn Geest niet de plek en eer krijgen die hun toekomt. Het legt ook de nadruk op de keuze van de mens ipv de keuze van God en zijn genade.
Het probleem zit hem natuurlijk nog steeds in het onzichtbare: we roepen op tot bekering volgens bevel van Christus, maar het onzichtbare vinden we ongrijpbaar waardoor we gaan zoeken naar het tastbare, nl. de eigen keuze van de mens.
Maar goed, ik dwaal af(althans van de rode lijn). De remonstrantse gedachte vindt een plek in menige evangelische gemeenten. God zij dank bij velen van hen ook niet of slechts genuanceerd.
Echter, het venijn is dat het zich ook onderhuids bij de vrijgemaakten kan bevinden. Dat u het eigenlijk best wel voor elkaar denken te hebben en dat God het met ons getroffen heeft. En op andere manieren ons zelf gaan bewijzen. Lees de afscheidsgesprekken van journalist Kamsteeg er maar eens op na : als vrijgemaakte had hij jarenlang het gevoel een werknemer-wergever relatie met God te hebben. Een persoonlijke karakterfoutje of hebben we er allemaal last van, ik ga voor de laatste gedachte?
Hoe makkelijk is het helaas om in de ‘goede’kerk te zitten en toch met je hart ver weg in Egypte te blijven als een slaaf.
Waarmee begint de tradionele dienst zondagmorgen na het eerste lied? Is dat niet met de 10 geboden? Is dat het eerste wat u te binnenschiet.
Fout! Het begint met : “Ik ben de HERE uw God, die u uit het land Egypte, uit het diensthuis geleidt heeft.” Het is eerste wat wij moeten horen is niet de wet, maar de VRIJHEID.
Want wat gebeurt er als je dat vergeet? Dan krijg je een beeld van de wet als veroordelend , ten doodstraf voor zondaars, een last en schuldmakend middel.
Dan kun je psalm 119 niet met je hart zingen omdat schuldgevoel je kwelt.
Lees maar eens wat Paulus erover schrijft in Romeinen.
Wij zijn niet onder de wet, maar onder de genade. Heeft de wet dan afgedaan vraagt Paulus zich af ? Uiteraard niet. De wet is ten leven gegeven! Uit Egypte weggehaald, verlost! Jezus’ last is licht en zijn juk is zacht.
De wet wordt een middel tot bediening van VRIJHEID : vrij van alle afgoden, verlangens en vernietigende zaken die ons opnieuw willen knechten en ons tot slaven van afgoden en demonen willen maken, weer onderdanen wordend van de Heerser van deze eeuw, de gevallen engel Satan.
Nee, vreugde der wet ! Durf zo eens psalm 119 te lezen ! Dan gaat er een heel andere gevoel bij je leven.
Jezus is de vervulling der wet, Hij geeft zijn volmaakte gehoorzaamheid aan ons: niet alleen vergeving der zonden dus maar ook zijn rechtvaardigheid op ons! Wij hoeven de wet niet de vervullen, slechts na te volgen om in vrijheid te blijven leven . Alles is ons geoorloofd, maar niet alles is ons nuttig.
Terug naar de staat van de mens. Over de gevallen en zogenaamd natuurlijke mens is het duidelijk : onwillig en geneigd tot elk kwaad. Wanneer we oproepen tot bekering , zijn we daarom ook biddend en pleitend voor die mensen bezig, dat Gods Geest zich over hen ontfermt, beseffend dat wij ook zo waren.
Ik zei dus : we waren zo. In zonde ontvangen en geboren. Maar is er verder niets veranderd? Is het beeld dat wij hebben van arme zondaren die verlost worden compleet? Is dat ons mensbeeld van de gelovige mens? En is dat beeld bijbels? Is het feit dat we zondaren zijn zijn onze identiteit? Zijn we niet overgebracht van het duister naar het koninkrijk van Christus?
Hoe belangerijk is de vraag hoe ons mensbeeld is van de gelovige, van ons zelf dus. Want dat drukt een stempel op de wijze waarop wij handelen, anderen behandelen en met God omgaan.
Terug naar de vrije wil. Indien wij als ongelovige onwillig zijn, zijn we dat als gelovigen dan ook nog steeds? Nee, natuurlijk niet, hoe zouden we ander kunnen gelovigen. God trekt ons tot zich.
Dus hebben gelovigen weer de vrije wil gekregen. Dankzij de Heilige Geest!
Lees ook de Dordse leerregels deel III/IV artikel 11, 12 , 14, 16.
Artikel 16 : Waar eerst de hardnekkige tegenstand van het vlees de mens helemaal beheerste, begint nu door de Geest een gewillige en oprechte gehoorzaamheid de overhand te krijgen. Daarin bestaat de geestelijke vernieuwing en de ware vrijheid van onze wil.
Echter, vrije wil houdt dus verantwoordelijkheid in. Lees de gelijkenis van de talenten maar eens, daar zie je waar ik heen wil.
Als je leeft uit angst of het idee dat je het nooit goed doet , zul je God niet echt leren kennen en een relatie met Hem vinden.
Wij moeten niet in eerste plaats leren dat gelovigen zondaars zijn, dat is immers NIET onze identiteit.
Wat dan wel? We zijn een nieuwe schepping in Christus. We zijn erfgenamen van God, we zijn zonen en dochters van God. We hebben deel aan de goddelijke natuur. We zijn een koninklijk geslacht, een heilig priesterschap, etc, etc…
We moeten elkaar en onze kinderen in de eerste plaats hun identiteit voorhouden, niet geboden of schuldgevoelens, maar hun verloste staat.
Zeker, we moeten onze afkomst niet vergeten. Louter genade, zoals Paulus weet dat hij de eerste was onder de zondaars m.a.w hij was behoorlijk fout bezig geweest! En wanneer we groeien komt die genade telkens weer om de hoek kijken, omdat al ons werk geheiligd moet worden door Christus offer. En wanneer iemand zondigt, niet zeggen : slecht mens, zondig je alweer?
Maar zeggen : vergeet je identiteit niet en leef niet naar het vlees! Terug naar je roeping, terug naar je discipelschap in Jezus koninkrijk!
Goed , onze diepste identiteit is dus dat wij Gods bijzonder eigendom zijn, zoals in Zondag 1 van de Heidelbergse Cathechismus.
Nu kunnen we ook duidelijk zijn dat er nog zonden zijn, dat wij nog zonden doen. Zijn we dan zondaar in de zin van zondige identiteit ? Nee, we constateren dat we ook als Gods zonen(onze identiteit) ook nog zondigen kunnen. Waarom ? Omdat de duivel, de wereld en ons eigen vlees/zondigheid aan ons blijven trekken.
De duivel : vaak doen, denken, voelen en zeggen we ook dingen op ingeving van satans werknemers, zijn demonen/gevallen engelen. We voelen ons zondig dat deze gedachten in ons zijn ipv ze te herkennen en te verwerpen in Christus als satanisch leugenwerk. We zijn vaak blind voor deze geestelijke werkelijkheid en dat vind satan prima, dat maakt ons tot ‘easy target’. Geestelijke wapensrusting aandoen! Niet puur symbolische retoriek, maar geloof, waarheid, vrede, gerechtheid, heil, vrede en het levend Woord.
Gebruik het!
De wereld : hoeveel tijd steken we niet in tv? Hoeveel tijd maken we ons niet bezorgd om van alles en nog wat? Waarom maken we ons druk wat anderen van ons vinden? Onze identiteit ligt vast in Jezus Christus.
Wij kunnen enkele mijlen met ongelovigen meereizen, om hun wereld te begrijpen en hen tot inkeer te brengen. Wees daarom modern in de vormen waarmee je mensen probeert te bereiken! Wees christen in deze tijd, niet in een christen in kasteel Nostalgia. Zoals Paulus zich altijd zoveel mogelijk identificeert met degenen die hij aanspreekt: Joden, grieken etc…
Maar alles is geoorloofd, doch niet alles is nuttig : we blijven hetgeen wat ons kracht en liefde geeft, namelijk in Christus en dicht bij Abba, Vader.
En de drie dingen die wij moeten doen: bidden, bidden en bidden. Niet om ons te bewijzen maar puur omdat we het zo hard nodig hebben. Probeert u maar eens vijf minuten uw adem in te houden, dan snapt u wat ik bedoel. Bidden is net zo wezenlijk om levend te blijven als zuurstof.
Ons vlees : sommigen geloven dat het vlees enkel aangeleerd gedrag is, terwijl m.i Paulus erover spreekt als hetgene wat hem aankleeft.
Gelovigen die het zien als aangeleerd gedrag, lopen het risico gefrusteerd te raken door de hardnekkigheid waarmee de zonde ons aankleeft. Echter het andere gevaar dat ik ook zie is gelovigen die wel de zondigheid erkennen, maar in praktijk weinig geloof hebben in wat de Heilige Geest kan doen. Terwijl we niet meer onder de wet zijn, maar onder de genade. En : Niet meer vleselijke maar geestelijke mensen. Een nieuwe schepping in Christus, voor wie de macht en slavernij van de zonde dood is. Door de zonde zijn we dood, maar door de Geest leven. En dat is niet steeds verliezen , maar in Christus méér dan overwinnaar zijn zoals ik al citeerde:… begint nu door de Geest een gewillige en oprechte gehoorzaamheid de overhand…
Probleem is dat veel mensen zich bewust zijn van zondigheid/vlees maar weinig van leven in de Geest.
En dat ik en u veel meer ben dan zondaar, maar macht gekregen hebben kinderen van God te zijn.
Wij moeten niet in zonde berusten, maar ons er ook niet op verkijken : de vraag is niet of u uw vlees tot gehoorzaamheid kunt dwingen. Nee, uw zondigheid laat zich niet onderwerpen. U moet het niet veranderen, u moet het doden!
En gaan staan in de vrijheid van de nieuwe identiteit die u in Christus hebt.
Telkens wanneer u tot zonde neigt, vraag u dan af of u de nieuwe mens wil volgen of de oude mens.
Staat er niet geschreven : En : wandelt niet naar de begeerte van uw vlees?
U zult niet zondenloos, perfect worden. In die zin predik ik geen overwinningsleven als christen. Ik zou willen dat u wel gelooft dat u meer bent dan overwinner door Jezus Christus.
Laat u niet opnieuw tot slavernij brengen door ideeën dat het niks met u wordt, uw identiteit is al met Jezus’offer tot stand gebracht!
Niet elke gedachte tot zonde is ook zondig. Jezus werd verzocht, maar verwierp elke verleiding met het Woord van God. Verzoeking zelf is geen zonde. Wanneer een demon u iets influistert, heeft u nog niet gezondigd. Indien u dan door het geloof een vrije wil ontvangen heb van God, uit genade, maak dan bewust uw keuzes en laat u niet meeslepen.
Zeker, zondige gedachten bestaan, uw vlees doet er een schepje bovenop. En ook als mens met vrije wil zult u uitglijden : wie meent te staan, zie toe dat hij niet valle. En dan zult u ook berouw, inkeer en vergeving ontvangen. Dicht bij God blijven dat maakt u sterk in al uw zwakheid.
Laat niet toe dat u in satans gevangenschap wordt gebracht door verkeerde ideeen over wie u bent, uw identiteit en welke gaven en positie God u geeft.
U bent geschapen om in de frontlinie te opereren, niet depressief of overladen met schuldgevoelens en onmachtigheid achter de tralies.
Makkelijk wordt het dan niet , wanneer u de strijd aangaat. Wie sterk in zijn geloof en identiteit gaat staan, krijgt de hardste aanvallen te verduren. Want satan wil u graag weer op het reserve bankje hebben tot uw dood. Hij wil niet dat u weet wat voor gezag en macht u in Christus ontvangen heb.
Ik zeg dit niet om schuldgevoel te kweken, maar sommige christen zijn best tevreden een rustig leventje in de kerk en satan zal ze graag in die waan laten.
Echter, discipelschap betekent Jezus volgen. Het goede uitwerken dus , zeg maar goede werken doen. Uit liefde, niet uit angst of om u te bewijzen. Uw identiteit is onwankelbaar vast in Christus offer.
Pas op voor geestelijke middelmatigheid. Ik zeg niet, dat u dominee of zendeling moet worden, of in staat moet zijn uw hele straat te bekeren. Ik roep u enkel op, discipel te willen zijn. Geestelijke noch materiele zegen is iets waard, indien u niet wenst dicht bij Gods hart te zijn en zijn verlangens te kennen.
Nader tot God en Hij zal tot u naderen. Vraag zijn wil met uw leven. Geestelijke middelmatigheid wil zeggen genoeg nemen dat God op een afstand blijft en uw geestelijk leven geen groei kent. Ik zeg u niet te zoeken naar ervaringen, gevoel, wonderen of andere openbaringen. Zoek het hart van God , ongeacht of u daardoor schade lijdt, of zegen.
Hoeveel uren besteed u per week (exclusief zondag) aan bidden, bijbellezen en het lezen van geestelijke lectuur? Het gaat niet om kwantiteit maar dat u God laat zien dat het u menens is Hem te volgen en met zijn Geest vervuld te raken.
Of bent u niet zo geintresseerd in geestelijke groei en vind u het best om het geestelijk vuur op de waakvlam te zetten, omdat u toch wel gered wordt?
En dan vindt u het raar dat het geloof saai , rationeel en weinig inspirerend is?
Moet God u eerst ook 40 jaar door de woestijn slepen voor u luistert?
Vergeet niet, dat God toen Israel verloste, hen niet meteen naar het beloofde land bracht maar eerst naar de Sinaï, naar Hem zelf toe. Zoek God , niet eerst zijn zegeningen. Dan zal het laatste u ook naar behoefte worden geschonken, maar laat gehoorzaamheid en liefde u leiden en blijven kloppen op de deur van Gods hart.
Begrijpt u nu het belang van een persoonlijke relatie met God ? Het is veel meer dan individuele beleving van geloof – het is nodig om discipel te zijn! Dan pas zult u de gemeente vruchtbaar kunnen dienen zoals God het beschikt. Uit de kracht van de geestelijke mens, steeds opnieuw vervuld met de Heilige Geest.
In deze volgorde : woorden zijn goed, daden nog beter, liefde het best!
En : liever geestelijke zegen dan materiele, maar bovenal de liefde en nabijheid van God, de weg die u nog veel verder omhoog voert.
