Hmmm, Slim blondje schurkt zich in de versleten bureaustoel en begint bijna te spinnen. Thuis. Helemaal lekker alleen. Niemand die aan je hoofd zeurt of je opdrachten geeft. Niemand anders die achter de computer wil. Alleen de tijd die dringt, en zegt dat ik bijna naar vereniging moet. Snel typen dus, want ik loop alweer twee dagen achter.
Niet dat gisteren zo boeiend was. Overdag althans. Die paar uurtjes les. Wel de laatste PO ingeleverd. Voor de rest van de klas. Sjonge wat was dat een gestresst zootje zeg. En ik maar blij zijn dat ik klaar was. En zij maar een heleboel van mij overnemen. En van elkaar. Geweldig wat V4 een team kan zijn zeg. Vanmiddag in de grote pauze, iedereen schreeuwde door elkaar. Net een beursvloer. En het aanbod kwam nog redelijk overeen met de vraag ook. Wat wil je nog meer?
"Wie heeft die keuze opdracht van ANW?"
"Ik"
"Ja, niet die van internet he, die heeft 'ie bij mij afgekeurd"
"nee, ik heb 'm van Els"
"Oh, dan is het goed, mag ik 'm kopieren?"
"Ja hoor, maar mag ik dan jouw betoog?"
Enzovoort.
Maar dat was allemaal vandaag. Gisteren was het nog net wat minder gestresst, en was er nog niks wat uit te wisselen viel. Dat moest gisteravond nog gemaakt worden. Na het bezoek aan de grote avond bijvoorbeeld. Tot je om half 2 besluit dat je niet eens meer kunt lezen wat er op je beeldscherm staat. Dan kan je ook maar beter kappen (he Flemel?).
Grote Avond dus. Een lange traditie van de school met theater, en een voorprogramma met de winnaars van de talentenjacht. Verder een blackgospelkoor, en een liedje om de collecte te promoten (sommige mensen vonden 't niet kunnen, over de Tsunami, de gemeenschapszin in Nederland bij inzamelingsacties werd nogal belachelijk gemaakt). Jammer dat het cabaret ontbrak, wat andere jaren altijd een vast onderdeel van het programma was. Zeker omdat het toneelstuk heel serieus was, was de humor een amputatie van de avond. Nouja, te weinig comedianten op school zeker.
In het toneelstuk speelde de helft van V4 mee, de andere helft zat in de zaal. Dit gaf leuke effecten: "Johannes!!" Waarop een soldaat breeduit naar het publiek grijnsde, dit sterk proberend te voorkomen. Lastig hoor, die klasgenoten.
Het stuk ging over Constantijn de Grote. Zijn leven, en hoe oprecht Christen hij was. Wat het meest indruk op me maakte was een scene waarin iemand terugblikte op de tijd dat hij gemarteld werd. Achterop het podium waren een paar mensen anderen aan het 'slaan'. Door een stroboscoop (zo'n razendsnel flitsende lamp) en dreunende, dreigende muzie en verder ijselijk gegil voelde het alsof je zelf geslagen werd. De muziek liet m'n hoofd duizelen en m'n maag draaide zich om bij de gillen. De martelaren werden afgeranseld, maar je werd bijna gek van het licht, dus je zag het nauwelijks. Zo moet een marteling voelen. Je wordt langzaam gek, tot je zegt wat ze willen horen. Vreselijk.
Verder was het een geweldig stuk waarin de geloofsbelijdenis van Nicea als rode draad gebruikt werd. Een leerlinge van school kwam ieder bedrijf aan het eind zingend samenvatten. Schitterende stem, en in een engelenjurk, zo stond ze daar. Heel mooi gedaan.
Nadat men elkaar in Nicea in de haren gevlogen was (wat wil je met vrouwelijke bisschoppen
) en met stoelen had gegooid en er van alles gebeurde wat te ver strekt om te vertellen werd de geloofsbelijdenis geschreven.
En zo eindigde het stuk met: "En Zijn Rijk zal geen einde hebben".
Gaaf!
Dan was er nog vandaag. Aangezien ik zo weg moet zal ik het grappigste vertellen. Moest ff een cadeautje voor m'n vader kopen, dus liep in de stad.
Een groep mensen stond Unicef te promoten. Een meisje begon een praatje met me. Ze vroeg op een gegeven moment:
"Wat doe je eigenlijk? Werk je, of studeer je nog?"
"Ik zit nog op de middelbare school."
(verbaasd)"Ow..."(nieuwsgierig)"hoe oud ben je dan?"
"15"
"Eeeh...ik had je veel ouder ingeschat."
(ironisch)"dankje"
"Ow, het is niet negatief bedoeld hoor."
"gelukkig"
"krijg je het wel vaker te horen?"
"jawel, vrij vaak"
"ow"
ik bleek te jong om lid te worden, maar ze vond me serieus overkomen. Dacht dat ik daarom zo volwassen overkwam. Wel humor.
Maar ik was dus heel laat thuis, en moet nu echt naar vereniging. Anders gaat m'n fietsmaatje chagrijnig worden vrees ik...
