Boekrecensies - 'Christelijk'

[LaNaussee]

Ik zou het leuk vinden wanneer in dit topic verschillende recensies van christelijke boeken komen. Wanneer je dan een boek wilt kopen voor jezelf of iemand anders, dan heb je een mooie lijst om uit te kiezen.
Wat mij betreft is het prima om op een recensie te reageren, maar het is niet mijn bedoeling om hier hele discussies over boeken te houden. Mocht dat er toch van komen dan hoop ik dat één van de mods daar een nieuw topic van maakt.

[LaNaussee]

Meer dan genoeg - Maris, Ten Brinke e.a.

Aantal pagina's: 168
Jaar van uitgave: 2004
Uitgeverij: De Vuurbaak, Barneveld

Over het boek
Dit is een boek wat ingaat op het verlangen naar meer van de Geest. De schrijvers proberen een bijbelse weergave te geven over verschillende thema's die te maken hebben met het werk van de Heilige Geest. In 10 hoofdstukken wordt onder andere ingegaan op thema's als zegenen, genezing, tongentaal, troost en 'charismatisch signalement'. Zij doen dit aangezien er binnen de gereformeerde kerken steeds meer aandacht voor de Heilige Geest is en zij hopen hiermee een kader te geven waar we wat mee kunnen.

Mijn mening
Ik werd er niet blij van toen ik MDG las. Dat zit hem vooral in de manier van benaderen. Wanneer ik de bijbel lees over gaven van de Geest, dan lees ik voortdurend dat de christenen vooral aangespoord worden om ze te gebruiken en pas wanneer ze daarmee bezig zijn, geeft Paulus enkele aanwijzingen waar ze op moeten letten bij het gebruik daarvan. Wat de schrijvers van MDG veelvuldig doen, is dit proces omdraaien. Ze beschrijven alle waarschuwingen en concluderen daar impliciet uit dat het beter is om maar niets met die gaven te doen (en de streeptheologie praat dat natuurlijk mooi goed). Mijns inziens is deze benaderwijze volledig misplaatst.

Het tweede wat mij opviel was dat de schrijvers heel negatief over andere schrijvers deden. Wanneer je bijvoorbeeld hoofdstuk 2 leest, wordt het boekje 'een kwestie van leven' van Nicky Gumbel in een enorm zwart daglicht gezet. Eigenlijk bespreekt de schrijver van dat hoofdstuk ook maar één hoofdstuk uit EKvL (en toegegeven ook het slechte hoofdstuk uit EKvL), maar doet dat op zo'n manier dat eigenlijk het hele boekje zwartgemaakt wordt. Deze manier van benaderen komt ook veel terug in MDG. Een positieve uitzondering hierop is het hoofdstuk van ds. Wesseling (H3). Ik ben het op zich niet met hem eens, maar wat ik erg positief vind, is het volgende: Hij gaat vooral in op W.J. Ouweneel, stelt daar al dan niet terechte vraagtekens bij, maar Wesseling neemt in ieder geval de tijd om ook het positieve in de woorden van Ouweneel eruit te halen. Dat doen de andere schrijvers bijna niet.

Het derde wat mij opviel, is de vaak weinige argumentatie. Soms wordt voor het gemak maar een aantal bijbelgedeelten overgeslagen. Of wordt er een uitleg gegeven die erg kort door de bocht is (bijv. de streeptheologie). Dat vind ik jammer. Als je dan toch heel erg die Geest wil inkaderen, neem dan ook de tijd voor een goede argumentatie.

Toch denk ik dat het een boekje is wat zeker de moeite waard is om te lezen. Ik gaf drie kritiekpunten, nu dan ook drie positieve punten.
Allereerst omdat het opnieuw een aardig beeld geeft van het gereformeerde denken over de Geest. Hetgeen goed bruikbaar is in discussie met gemeenteleden en dergelijken, aangezien je dan beter hun standpunten (of je eigen) kan begrijpen.

Als tweede wil ik noemen dat in MDG wel keer op keer gekeken wordt naar wat de bijbel zegt. Nu kun je erover twisten of ze dat op een juiste manier doen. Maar het blijft wel zo dat bij alle gaven van de Geest, de bijbel als een spiegel der waarheid fungeert. En dat is iets waar we ons wel keer op keer van bewust mogen zijn.

Als laatste, en mijns inziens belangrijkste, wil ik dit vermelden. Wat de schrijvers, met name in het laatste hoofdstuk, wel mooi laten zien, is dat er buiten de dingen als zegenen, tongentaal, genezing ed. nog veel meer is van de Geest waarvan wij mogen genieten en wat wij mogen zien, ervaren, beseffen. En dat is iets wat ik erg waardevol vind. Meer van de Geest uit zich niet alleen toevoeging van 'bijzondere' dingen, maar ook in verrijking van wat we al hebben.

[Bumblebee]

Twee keer drie punten... goed gereformeerd  

Leuke recensie La! Een vraag: wat bedoel je met streeptheologie? Het wegstrepen van Bijbelgedeelten die je niet aanstaan?

[Mezzamorpheus]

quote:

Bumblebee schreef op 02 november 2004 om 10:15:
Twee keer drie punten... goed gereformeerd  

Leuke recensie La! Een vraag: wat bedoel je met streeptheologie? Het wegstrepen van Bijbelgedeelten die je niet aanstaan?

Streeptheologie is de theologie die zegt dat er ergens in de begintijd van de kerk (door God) een streep is gezet door de 'bijzondere' gaven van de Heilige Geest en dat die dus niet meer voor ons bedoeld zijn.

[Bumblebee]

Tnx Mezz!  

[Oogje]

Hier mijn recensie over een nogal stof opwaaiend boek...

RECENSIE DOELGERICHT LEVEN

Doelgericht Leven even samenvatten is geen klein klusje. Het boek zit zó vol informatie, verdeeld over 40 dagen, dat de puntsgewijze samenvatting die ik ervan maakte al 6 pagina's lang is. Toch probeer ik het even hier. Doelgericht Leven (DL) leert dat Gods wil onder te verdelen is in 5 doelen: je bent geschapen om God voldoening te geven, om deel uit te maken van Gods gezin, om op Christus te lijken, om God te dienen en je bent geschapen voor een missie.

DL zet het leven met God weer in het juiste perspectief: het gaat niet om jou, maar om God. Alles wat jij doet moet ter aanbidding zijn van God. Je moet de vijf doelen van Hem nastreven en ook alleen deze vijf. Hoe, dat wordt uitgebreid uiteen gezet. Met een fijnzinnig staaltje mensenkennis en gestrooi met bijbelteksten gaat hij op van alles in, van het dienaar zijn tot het herstellen van een relatie, van het voortdurend met Hem praten tot een Levens-Verklaring opstellen.

Een andere recensent zei het zo mooi: er hangt wel een zwaard boven het boek. Met name ook vanaf hoofdstuk 35 wordt het erg beklemmend. De schrik slaat je om het hart als Rick beweert dat je verantwoordelijk wordt gehouden voor iedere ongelovige die verloren gaat, omdat je hem of haar niet over Christus vertelde. Maar ook al als hij zegt dat je plek in de hemel zeer bepaald wordt door je leven hier. Ik heb daardoor zelfs even gedacht of ik er überhaupt wel kom, want ik schiet in bijna al die genoemde dingen tekort.

Gelukkig hebben we de bijbel nog en hoeven we Rick niet op zijn woord te geloven. Zo is niet de hemel de eindbestemming, maar de nieuwe hemel en aarde en worden we niet afgerekend op het aantal gelovigen die door ons niet gered zijn. Het valt op dat Rick nogal eens parafraseert en niet altijd even correct.

Van "ons" in een vers maakt hij vaak "u", wat God expliciet tegen een profeet of Zijn volk Israël zegt schijnt ineens voor ons allemaal te gelden en op één of andere manier weet hij ineens precies wat God ons allemaal wel niet gaat vragen straks. En dat terwijl de bijbel daar nauwelijks iets over zegt, alleen dát we verantwoording voor Hem moeten afleggen. Ook gebruikt hij willekeurig vertalingen door elkaar heen. En we worden ook niet afgerekend op het aantal mensen die we niet hebben kunnen bekeren. Nee, wij mogen zaaien in de harten van mensen en moeten de rest aan God overlaten.

Ook zijn er meer slordigheidjes, theologisch gezien. Zo noemt hij een wedloop en een strijd geen bijbelse levensmetaforen, terwijl ze dat wel zijn, mag je zeker wel opbouwende kritiek hebben op gemeenteleden, wordt er niet veel gezegd over het offer van Jezus en laat hij de strengheid en rechtvaardigheid van God een beetje achterwege. O ja, ook veranderde die bijbelse personages niet "totaal" in die 40 dagen, maar werden ergens op voorbereid. Is iets heel anders.

Boek onbijbels? Nee, zeker niet. Het is een zeer goed geschreven verhaal (af en toe een beetje sentimenteel en langdradig) en wat hij zegt is niet altijd leuk om te horen, maar wel de waarheid. Alleen om nu op het eind je zowat te dwingen een zendingsreisje te plannen gaat toch wel te ver. En we moeten toch ook onderscheid maken in wat voor ieder christen persoonlijk van toepassing is (de twee geboden) en wat op de gemeente van toepassing is (de gemeente-opdracht). Evangeliseren doe je namelijk niet uit jezelf, maar vanuit je gemeente, evenals op zendingsreis gaan.

Conclusie: een goed geschreven boek die het leven met God weer in het juiste perspectief zet, maar je zult je wel over enkele eigenaardigheden heen moeten zetten. Ook als je geen zendingsreizen maakt, bijbelverzen uit het hoofd kent, dagboeken bijhoudt of Levens-Verklaringen opstelt, ben je net zo goed een kind van God en mag je er ook bijhoren.

[Roodkapje]

Ik heb het boek "Meer dan Genoeg" thuis. Ik ben na drie hoofdstukken met het boek gestopt omdat ik het een verschrikkelijk slecht geschreven boek vind. Echt bleegh... Het boek heeft trouwens de verkeerde titel: "Minder van de evangelischen" was een betere titel geweest, eentje die beter de inhoud ervan dekt.

Mocht iemand interesse hebben in het boek, dan mag hij het gratis hebben.

[Oogje]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 02 november 2004 om 10:47:

[...]


Streeptheologie is de theologie die zegt dat er ergens in de begintijd van de kerk (door God) een streep is gezet door de 'bijzondere' gaven van de Heilige Geest en dat die dus niet meer voor ons bedoeld zijn.

Heet die theologie niet gewoon de leer van de bedelingen? Dus dat er verschillende bedelingen zijn, ook na het offer van Christus? Ik kan me vergissen hoor, maar daar lijkt het mij meer op...

[LaNaussee]

quote:

Oogje schreef op 11 januari 2005 om 15:47:

RECENSIE DOELGERICHT LEVEN

Eerste regel van het boek: 'Het gaat niet om jou'. Nou daar had ik wel weer genoeg aan voor de rest van de week.
Verder herken ik inderdaad de dubieuse parafrases en moet ik in ieder geval wel zo af en toe door het amerikaanse heenlezen. Maar het is zeker een aanrader.

[LaNaussee]

quote:

Roodkapje schreef op 11 januari 2005 om 15:54:
Mocht iemand interesse hebben in het boek, dan mag hij het gratis hebben.

Nee, sorry, ik hoef dat boek ook niet  

[E-line]

Ik ken wel mensen die dat boek nog willen lezen / hebben...
trouwens, als je het laatste hoofdstuk ook nog wil lezen, Roodkapje, dan zie je daar dat er wel wat meer evenwicht is dan je nu hebt meegekregen...

[dingo]

"Meer dan genoeg" had wel wat uitgebreider gemogen dan het nu is maar er staan imo geen grove fouten in of zo. Dat je het niet altijd met ze eens bent, maakt het boek niet slecht.

[Roodkapje]

Ik vind het boek gewoon waardeloos, daar kan een laatste hoofdstuk niks meer aan redden. Vanuit de verdediging schrijven is eigenlijk toegeven dat je zelf ook wel weet dat je niet helemaal goed zit.

Theologisch gezien staan er geen fouten in, maar het zwartmaken van broers die toevallig een andere mening hebben doe je gewoon niet. Ik kan d'r andersom ook niet tegen als in 'evangelische' boeken de traditionele geloofsbeleving afgekraakt wordt.

De reden dat ik het boek zo slecht vind is vanwege het gebrek aan nuance.

[E-line]

Hmm dat vind ik een kromme redenering, Roodkapje... jij verdedigt je eigen standpunt toch ook heel vaak?

[Iemand]

quote:

Oogje schreef op 11 januari 2005 om 15:47:Alleen om nu op het eind je zowat te dwingen een zendingsreisje te plannen gaat toch wel te ver. En we moeten toch ook onderscheid maken in wat voor ieder christen persoonlijk van toepassing is (de twee geboden) en wat op de gemeente van toepassing is (de gemeente-opdracht). Evangeliseren doe je namelijk niet uit jezelf, maar vanuit je gemeente, evenals op zendingsreis gaan.

Waar baseer je dat op?

[Roodkapje]

Ik verdedig inderdaad mijn standpunt. Maar ik schiet niet in de verdediging om dan maar iedereen die van het andere kamp is af te kraken. Ik blijf wel genuanceerd. De manier waarop dat boek geschreven doet erg denken aan afgeven op alles wat charismatisch is, terwijl notabene Ouweneel dat nooit geweest is en ook zegt dat hij dat nu zelfs niet is. Bovendien kun je niet iemand volledig afmaken om één mening, alsof iemand dan verder nooit wat goeds meer kan zeggen als hij het op één punt met je eens is.

Toen ik het boek kocht hoopte ik echt dat vanuit de Bijbel uitgelegd werd hoe er tegenaan gekeken wordt. Dat viel enorm tegen, de auteurs steken m.i. veel te veel energie in het neersabelen van medechristenen die toevallig een andere mening hebben.

[E-line]

Volgens mij doen ze dat in dat boek ook niet (ik heb het hele boek gelezen).

[LaNaussee]

Hoe wil jij dan hun manier van kijken tegen Nicky Gumbel en Ouweneel uitleggen?

[Roodkapje]

daar ben ik dan ook wel benieuwd naar...

Als je wilt weten hoe de drogredering van de 'stroman' werkt, is het wel een goed boek trouwens " class="smiley"  />

[E-line]

ze vallen niet de personen aan, maar zijn het inhoudelijk oneens met hun standpunten t.a.v. de Geest. Dat noem ik niet affakkelen...

[LaNaussee]

Ouweneel valt trouwens inderdaad nog wel mee. Maar zeker het boekje 'een kwestie van leven' wordt geen recht gedaan. Je kunt inhoudelijk argumenten tegen dingen hebben, maar over het algemeen mist in MDG de poging om ook positieve punten uit andere meningen te halen. En dat vindt ik niet juist.

[E-line]

Nogmaals, kijk ook eens naar het eind van het boek... daar worden wel degelijk ook positieve punten als leerpunten voor ons overgenomen!

[LaNaussee]

Maar het werkt toch niet om eerst negen hoofdstukken lang kwaad bloed te zetten en dan in het laatste hoofdstukje dat nog recht te willen zetten? Dat is net alsof je iemand publiek volledig voor schut zetten en er dan nog even aan toe voegen dat die persoon er wel mag zijn.

[Roodkapje]

For the record: ik heb dat boek van Rick Warren ook niet uitgekregen, om soortgelijke redenen: het ongenuanceerd brengen van een standpunt en de verminkte citaten uit de Bijbel.

[E-line]

Volgens mij doen ze dat ook niet. En aan het eind van elk hoofdstuk wordt de balans opgemaakt, waarbij echt niet alleen maar negatieve dingen worden genoemd. Ook de positievere aspecten worden naar voren gehaald (en uit m'n hoofd, ook aan het begin van elk hoofdstuk). Misschien moet je proberen zaken en personen wat meer van elkaar te scheiden?

[LaNaussee]

Het is om eerlijk te zijn alweer een tijd geleden dat ik dat boek gelezen heb, dus precies weet ik het niet meer en ik heb het boek ook zelf niet, dus nakijken is wat lastig. Ik ken wel meerdere mensen die een soortgelijk idee kregen bij dat boek als waar Roodkapje en ik over vallen.

[Roodkapje]

Ik pak het boek er even bij om duidelijk te maken waarover ik val.

pagina 27/28

quote:

Niet 'geloven plus'In het charismatische denken is de doop of de vervulling met de geest een 'extra' dat een christen kan ontvangen boven het 'gewone' geloof. Er is dus een verschil tussen 'gewoon' geloven en de extra vervulling met de Geest 'geloven plus'. Die ervaring is beschikbaar voor alle christenen. Vaak gaat die gepaard met het spreken in tongen. Geloven is voor een christen niet het eindstadium; er is meer te verkrijgen!  Christenen worden aangemoedigd om te streven naar ervaring.

** quote van Nicky Gumbel **

Maar 'geloven' is nooit een soort opstapje naar een situatie van 'extra' of ´meer'. Geloven is en blijft de bestaanswijze van de christen. Dat is het voordurende getuigenis van heel de Bijbel.  etc.

Wat onder de quote van Nicky Gumble staat is waar. Alleen suggereert de schrijver dat 'de charismatischen' en masse geloven wat boven de quote van Nicky Gumble staat. Als dat waar is heeft de schrijver een punt. Het is niet zo. Er is misschien een kleine groep fundamentalisten die zo denkt, de overgrote meerderheid zal amen zeggen op de 'gereformeerde' uitleg.

Dit is niet de enige keer dat er een karikatuur gemaakt wordt van het 'charismatische' denken. De schrijvers doen dit constant. De 'gereformeerde' visie (of moet ik zeggen: algemeen christelijke visie) overwint glansrijk. De charismatischen hebben ongelijk... En dat is dus niet waar. Het is niet eerlijk om eerst een karikatuur van het gedachtengoed te maken van de mensen met wie je het niet eens bent, en die vervolgens heldhaftig onderuit te halen. De bekende drogredenatie van de stropop.

En als ik dit hoofdstuk na hoofdstuk moet lezen, dan is voor mij de lol er snel af. Discussiëren en argumenteren doe je op basis van deugdelijke argumenten. Niet zo.

[E-line]

Ik heb die nuancering die jij hier aanbrengt, Roodkapje, ook elke keer voor mezelf ingebouwd, misschien dat ik daardoor niet zo'n negatieve nasmaak heb overgehouden aan het boek. Ik concludeerde hieruit dat ik het niet met Nicky Gumbel eens was op dit punt, en met de evangelischen die het met hem eens zijn (ik zet er expres geen komma tussen!). En bij mijn weten worden niet alle evangelischen bedoeld met de term 'charismatischen', maar alleen de groep die het in dezen met Gumbel eens is.

[Roodkapje]

In het boek worden de term charismatisch gebruikt in de betekenis van evangelisch, hadden ze dat niet gedaan, dan had ik die nuancering wellicht ook nog aan kunnen brengen. Maar snap je nu waarom het voor evangelische mensen zo lastig is om het laatste hoofdstuk te halen?

[E-line]

is dat zo, dat in dit boek charismatisch en evangelisch op een hoop worden gegooid? Was mij niet opgevallen, eerlijk gezegd... Kun je dat aanwijzen?
Als dat inderdaad wordt gedaan, kan ik het me indenken, maar nogmaals, die indruk had ik niet...

[Roodkapje]

Kijk maar eens op de achterkant van het boekje. Daar wordt de suggestie gewekt dat het geciteerde uit hoofdstuk 1 niet voorkomt bij traditioneel-gereformeerden. En dat geestesgaven niet voorkomen in de gereformeerde kerk. Dat is niet waar. Ik ken mensen die gereformeerd zijn en regelmatig in tongen bidden, die de gave van het onderscheiden van geesten hebben, van genezing, etc.

[E-line]

De achterflap wordt er altijd door de uitgever op gezet... niet door de schrijvers...

[LaNaussee]

Zoals ik al zei, heb ik het boekje niet bij de hand, dus nakijken kan ik het niet, maar ik meen mij te herinneren dat Gumbel zelfs niet correct werd aangehaald.

[Roodkapje]

Dat kan ik nu even niet controleren (heb het boekje nu even van Gumbel nu even niet in huis), maar zoiets meen ik me ook te herinneren. Dat was ook zo bij Ouweneel. Maar ik heb geen zin om dat hier allemaal te gaan uitvlooien. Ik wilde het hier graag bij laten.

De achterflap bevat een citaat uit het boekje. Dat is wel degelijk door de schrijvers geschreven en niet door de uitgever.

[Roodkapje]

Niet om het een of ander, maar kan dit verplaatst naar levensbeschouwing? Het topic raakt een beetje vervuild zo, P&A hebben daarvoor wel de middelen.

[Bumblebee]

Message ge-edit: het ging over een ander boek dan ik dacht     (zwangerschapsdementie)

[Priscilla en Aquila]

Off-topic posts verplaatst door mij op verzoek, naar een nieuw topic: Hoe zit het met de gaven - n.a.v. christelijke boeken.  Ik vond het toch beter passen in CZDP en heb het dus niet naar LB 'verhuist'.

Hier in dit topic kunnen we verder met recensies van christelijke boeken - zonder een uitgebreide discussie.

[Tave]

Korte Recensie: Een Leger van Licht hoop op vrede in het Midden-Oosten door Anne van der Bijl

Het boek
Anne van der Bijl schrijft over het werk dat hij de afgelopen 35 jaar in het Midden-Oosten heeft gewerkt. Hij werd door God geroepen om na zijn werk in Oost-Europa naar het Midden-Oosten te gaan. Zijn oplossing voor vrede en De Oplossing voor vrede in het Midden-Oosten is dat Palestijnen en Israeliers beide de Vredevorst leren kennen. Door liefde te betonen aan aan iedereen gaan voor hem deuren open naar Hamas-leiders, Arafat, Hezbollah-leiders en zo schrijft hij hoe hij uiteindelijk een lezing mag houden over het christelijke geloof aan de Islamitische Universiteit in Gaza. Zijn belangrijkste werk bestond uit het bemoedigen van de christenen en vooral de leiders en voorgangers daar zodat de christenen een Leger van Licht zouden vormen.

Anne van der Bijl begon in 1955, doordat God hem tijdens een reis in Polen riep met de woorden uit Openbaring 3:2 "Wees wakker en versterk het overige dat dreigt te sterven", als een eenmansmissie met het smokkelen van bijbels naar voormalige Oostbloklanden. Hij legde zich toe op het onderwijzen en bemoedigen van vervolgde christenenen. Dit werk leidde tot de oprichting van Open Doors, een interkerkelijke organisatie met afdelingen over de hele wereld.

Wat vond ik er van?
Dit boek is een absolute aanrader, het is erg indrukwekkend. Het conflict in het Midden-Oosten, tja het lijkt soms een hopeloze zaak eigenlijk trok ik me er zelf weinig van aan, maar na het lezen van dit boek denk ik er anders over. De persoonlijke verhalen van getroffenen.. tja.. dat is zo aangrijpend. Ik wil in dit verband ook een van de dingen citeren die Anne schrijft in het laatste hoofdstuk "En nu?"

quote:

Gebed is een belangrijk onderdeel van het werk van Open Doors en duizenden bidden voor het Midden-Oosten. Gebed brengt ons in contact met het lichaam. Het helpt ons zien welke christenen lijden onder moeilijke omstandigheden. Gebed brengt onze problemen bij de enige Bron die verschil kan maken. Maar we moeten wel bidden, en dan niet met een vage kreet als: 'God, zegen de zending, waar dat ook maar gebeurt in de wereld vandaag.' We hebben gebed nodig dat komt vanuit een open hart en met open oren. Een manier om te bidden is: met een biddend hart naar het nieuws kijken over het Midden-Oosten. Bid voor de families die lijden aan beide kanten, voor de slachtoffers. Bid dat het evangelie verbreid mag worden onder Joden en Palestijnen. Bid voor de mannen en vrouwen over wie je hebt gelezen in dit boek, dat hun werk vrucht mag dragen. Misschien kun je ook bidden voor die angstige jonge moslimfundamentalist die zich voorbereidt om zichzelf op te blazen - bid dat God tot zijn ziel spreekt, misschien door een plaatselijke christen, die dapper genoeg is om hem het Goede Nieuws te vertellen dat Jezus Christus voor hem is gestorven.

Naast hoe aangrijpend de tragiek is, zo bijzonder is het te lezen over de christenen die daar als wat van het Licht kunnen schijnen. Het is zo bemoedigend om te zien dat Messiasbelijdende Joden en Palestijnse christenen tot elkaar toenaderen omdat ze burgers zijn van dat ene Koninkrijk.

Het boek bevatte voor mij van leermomenten en het heeft me bovendien erg geraakt. Nogmaals een aanrader.