Sjaloom Fidelius,
Heeft niets met goedkeuren te maken, maar met begrijpen. Ik zeg niet meteen dat die daders goed werk deden, maar vaak wordt het zó gesteld dat de daders duivels zijn en de slachtoffers engeltjes. Het zou je zoon of dochter maar zijn, die jarenlang diep vernederd, getreitert en mishandeld wordt elke dag op school. Dan piep je wel anders.
Daarom geloof ik dat een verhaal altijd twee kanten heeft en we ons niet door de media moeten aansporen meteen die ene kant voor volledig waar aan te nemen. Vaak, dus niet altijd, is Satan al volop aan het werk geweest voordat er zoiets gebeurt. Ik weet de motieven niet van de daders. Maar als ze het uit woede en intens verdriet deden na jarenlange vernederingen, mishandelingen en gepest, dan keur ik hun daad niet goed, maar begrijp het wel.
Ik wacht echter het verdere verloop van de zaak af en als ik jou was zou ik dat ook doen, zonder meteen voorbarige conclusies te trekken, met harde oordelen en kortzichtig gepraat. Laat niet alleen de onderbuik regeren, maar ook de liefde. Je hart, ziel en je verstand. Misschien waren die daders inderdaad gewetenloze moordenaars. Misschien ook wel niet.
Heart of America was de enige film waarbij ik gehuild heb op het eind. Gefilmd in dezelfde trant als American History X, dus keihard, maar steengoed en confronterend met waarheden. Ik kon me ontzettend herkennen in de hoofdpersonen. De daders dus, die een school afslachtte. Ik hoop dat de daders van deze zaak gewetenloze moordenaars waren. Anders is er weer een reden voor de mensheid om zich diep, diep te schamen.