Als buitenstaander in gereformeerd gemeenschap..

[mona]

Hoi daar... Deze topic basseer ik vooral op eigen ervaringen en vragen. Ik, als iemand die opzoek is naar antwoorden, maar atheïstisch is opgevoed, heb sinds kort een gereformeerde vriend. Die vriend is echter ook op zoek, zit in allerlei clubs en ect.  Ik probeer al tijd dichter bij hem te komen en hem te begrijpen, en heb zo m'n eigen kijk op God, Jezus, bijbel e.d. gecreeerd. Helaas is het voor hem moeilijk om begrip op te brengen voor mijn, vannuit mijn ogen, nuchtere kijk erop.

Toen ik doorvroeg over het feit waarom en wat..en of ik niet samen met God een onderdeel van zijn leven kon zijn. Antwoordde hij: 'Ik weet het niet, maar mijn moeder vindt van niet'  

Nu is mijn vraag dus: Zijn er eisen waaraan ik moet voldoen binnen de Kerk of zijn dit persoonlijke opvattingen?

[Peter]

Binnen de Kerk niet (Christus neemt iedereen aan die in Hem gelooft).
Binnen de kerk in principe ook niet.

[mona]

ok =) dank je

[E-line]

Misschien wel aardig om eens te kijken naar het huwelijksformulier dat bij ons wordt gebruikt.

[Roodkapje]

Antwoorden als

quote:

'Ik weet het niet, maar mijn moeder vindt van niet'

            

getuigen niet van een ontwikkeld persoonlijk geloofsleven.

Mag ik vragen hoe oud jouw vriend is?

(niet vervelend bedoeld ofzo), maar kennelijk is hij wel gereformeerd oid maar zegt hem dat verder helemaal niks. Ik vind het trouwens raar dat een moeder zoiets zegt... klinkt een beetje een angstige, defensieve houding in door...

Ik ben destijds ook als buitenstaander in de GKv terecht gekomen, dus als je er buiten het forum om over wilt kletsen kun je me altijd even op MSN aanschieten:

roodkapje[underscore]gkv[ad]hotmail[dot]com

[mona]

uhu.. hij is idd zelf dus ook nog een beetje opzoek.. Maar ik heb het gevoel dat ik de pineut ben van zijn zoektoch.. en dat is toch niet helemaal de bedoeling.     17

[Roodkapje]

Hebben jullie er al eens over nagedacht om samen een Alpha-cursus te doen?

Is ook voor je vriend nuttig. Er zijn ook GKv-gemeentes waar ze gegeven worden (als z'n moeder bijvoorbeeld bezwaar heeft), 'k weet niet of hij GKv is hoor...

[mona]

Tsjah.. Ik weet niet of dat op het moment echt handig.. Het heeft nogal wat schade aangericht..      Gereformeerd in ieder geval.

[kleinmeiske]

K geloof dat zn ma nogal een grote invloed op m heeft... Kent ze je wel goed? Want als gereformeerde moet ze toch wel heel goed weten dat ze NOOIT mag oordelen over iemand, en al helemaal niet als ze diegene apmer kent. Ik begrijp van hem wel dat hij zich niet gemakkelijk voelt als hij weet dat z'n ma het er niet mee eens is.

[Zijnkind]

Beetje moeilijk inschatten waar nu precies de pijn zit.

Jullie verschillen dus qua inhoud van het geloof of meer qua vormen? Maw, is het de cultuur waarin hij opgroeit die jullie belemmerd of is het echt hemzelf? Als je de inhoudt van je geloof laat bepalen door wat je ouders vinden, heb je m.i. niet echt een persoonlijk geloof. Waarom is hij zoekende eigenlijk? Dat geeft toch wel aan dat hij niet meer verder wil met de gemeente waar hij nu kerkt. Of zegt hij dat om jou niet voor je hoofd te stoten maar wil hij gewoon doorgaan met zijn huidige geloof/cultuur?
En wat is dan de schade die je noemt? Zou hij dat in een andere omgeving niet hebben?

Ik snap wel dat je hier niet overal op in kunt gaan. Het streven naar een partner die excact hetzelfde gelooft als ikzelf heb ik inmiddels wel opgegeven. Zelfs binnen dezelfde gemeente kunnen behoorlijke verschillen zijn. Maar als je werkelijk verder wilt is het wel goed op de hoofdpunten met elkaar eens te zijn en om naar dezelfde gemeente te gaan. Alleen zo kun je het belangrijkste in je leven (je geloof) ook met je partner op een voldoende niveau delen. Ook praktisch handiger als je bijvoorbeeld kinderen krijgt.

Ik hoop dat je vriend jou bij zijn zoektocht betrekt.

[Liudger]

Kan best lastig zijn als je beiden nogal verschilt in je ideeën. Ik kan me zo voorstellen dat je vriend's moeder daar over inzit. Het kan je later behoorlijk in de weg zitten bij allerlei gezamenlijke beslissingen.

Maar zo te horen zijn die ideeën bij beiden nogal in beweging, geen wonder als je zo rond 17 bent. Ik denk dat heel belangrijk is dat je respect toont voor de ander, respect voor zijn/haar zoektocht. Dat je de zoektocht van de ander haar gang laat lopen. En dat je geen onnodig kwetsende, ironische, sarcastische, ja onnodig 'nuchtere' uitlatingen daarover doet ('je' dus niet jij persoonlijk, maar men).

Dat jullie er maar samen uit weten te komen.

[mona]

Ach.. Het is goed om moeite te doen voor iets  dat je heeeeeel graag wilt.

[Lalage]

Toen ik 16 was en verkering kreeg met een niet-christen, hebben me ouders er ook voor gewaarschuwd, eenmalig en daarna niet meer. Ik ben er natuurlijk wel over gaan nadenken, maar aan de andere kant denk je dan ook: dat zoek ik zelf wel uit. Dat heb ik gedaan en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik geen verkering wilde met een niet-christelijke jongen. Dat is niet makkelijk om in de praktijk te brengen en is ook nogal eens mislukt, maar uiteindelijk heb ik toch een christen gevangen

Het is mijns inziens belangrijk dat je in zoverre hetzelfde denkt over geloof, dat je later van de dezelfde kerk lid kunt worden. Het lijkt me niet gezond als een echtpaar op zondag verschillende wegen gaat. Maar over dit onderwerp zijn al een paar andere topics, dus ik zou zeggen: zoek ze even op en lees ze door

[Liudger]

quote:

mona schreef op 31 maart 2005 om 21:00:
Ach.. Het is goed om moeite te doen voor iets  dat je heeeeeel graag wilt.

            

No pain, no gain

[Zijnkind]

Hoe is het inmiddels met Mona?