Er is nogal wat ophef ontstaan over de grootverdieners bij Nuon en Essent. Ongetwijfeld zijn er nog velen meer die niet eens het nieuws halen... Naar aanleiding van de ontstane discussie is er door een van de bestuurders een jaarbonus van €80.000 naar een goed doel gegaan. Heel mooi! Maar wordt het goede doel vaak niet te ver weg gezocht?
Ik heb eens zitten rekenen. €80.000 euro voor een jaar, betekent €6.666,66 voor een maand. Verdeel dit geld nu eens onder bijvoorbeeld tien huishoudens die moeten rondkomen van een inkomen rond het minimum of zelfs daaronder. Dat betekent dat met de jaarbonus van één persoon een tiental huishoudens elke maand van datzelfde jaar een ruime €600 extra te besteden kunnen hebben. Dat betekent weer dat er bezuinigd kan worden op allerlei toeslagen bij de UWV, alsook op de toch al krappe potjes van bijvoorbeeld de Bijzondere Bijstand. Het geeft de betrokkenen meer ruimte om bijvoorbeeld ook eens iest leuks te kunnen doen of eens een goed nieuw apparaat aan te schaffen. En het doet mijns inziens meer recht aan de mens als sociaal, dat is delend wezen, want het vraagt om eigen verantwoordelijkheid ipv afgeschoven verantwoordelijkheid naar de overheid.
De diaconale pot van de kerken wordt nogal eens aangesproken, maar heeft ook een beperkte omvang. Is er dan echt zo weinig ruimte om samen te delen?
