quote:
P. Strootman schreef op 17 mei 2005 om 19:27:[...]
Nu vergis je je toch, P&A, want als Paulus bedoelde had, dat hij niet te rade zou gaan bij mensen om erover te praten,
dan zou hij DAARNA niet geschreven hebben:'OoK ben ik niet naar Jeruzalem gereisd tot hen, die al eerder waren, maar ik ben naar Arabie vetrokken...' Ik bedoel het niet gemeen, maar je kunt mijn BRIL wel even lenen. Dat is maar een grapje, want ieder kan zich vergissen.
Waarom zou Paulus daarna iets wel of niet geschreven hebben? Omdat het dubbel-op zou kunnen zijn misschien (de argumentatie is niet heel helder, maar iets anders kan ik er niet van maken: als Paulus in Jeruzalem te rade was gegaan, dan is het inderdaad dubbel-op)? Ik heb al eens laten zien dat Paulus wel vaker gebruik maakt van herhalingen (n.b. hij was farizeer, de bijbel staat sowieso vol met herhalingen, en veel oud-middenoosterse culturen
hielden van herhalingen - het was een mooie stijl).
Maar is dat hier uberhaupt wel het geval? Laten we eens kijken wat Paulus nu helemaal zegt:
quote:
galaten 1:6-10
6 Het verbaast mij, dat gij u zo schielijk van degene, die u door de genade van Christus geroepen heeft, laat afbrengen tot een ander evangelie, 7 en dat is geen evangelie. Er zijn echter sommigen, die u in verwarring brengen en het evangelie van Christus willen verdraaien. 8 Maar ook al zouden wij, of een engel uit de hemel, een evangelie verkondigen, afwijkend van hetgeen wij u verkondigd hebben, die zij vervloekt! 9 Gelijk wij vroeger reeds gezegd hebben, zeg ik thans nog eens: indien iemand u een evangelie predikt, afwijkend van hetgeen gij ontvangen hebt, die zij vervloekt! 10 Tracht ik thans mensen te winnen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Indien ik nog mensen trachtte te behagen, zou ik geen dienstknecht van Christus zijn.
Paulus is bezorgd dat de Galaten een ander evangelie gaan geloven, wat dus
niet van God 'uit de hemel' komt.
quote:
galaten 1:11-14
11 Want ik maak u bekend, broeders, dat het evangelie, hetwelk door mij verkondigd is, niet is naar de mens. 12 Want ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door openbaring van Jezus Christus. 13 Want gij hebt gehoord van mijn vroegere wandel in het Jodendom: ik heb de gemeente Gods bovenmate vervolgd en getracht haar uit te roeien, 14 en in het Jodendom heb ik het verder gebracht dan vele van (mijn) tijdgenoten onder mijn volk, als hartstochtelijk ijveraar voor mijn voorvaderlijke overleveringen.
Dan vertelt hij dat hij vroeger een bad-guy was. Hij heeft
de gemeente Gods intensief vervolgd, en dat voor zijn 'voorvaderlijke overleveringen' (denk ook aan Jezus die wijst op joden die hun tradities
boven de wil/wet van God hebben geplaatst). Vandaar dat het evangelie wat paulus nu verkondigt ook tegengesteld is aan wat hij toen deed. Nu verkondigt hij Gods woord, toen de tradities van mensen, nu is hij een vervolgde
voor Gods woord, toen
vervolgde hij Gods woord. Nu 'niet naar de mens', toen juist 'voorvaderlijke overleverigen'.
quote:
galaten 1:15-16
15 Maar toen het Hem, die mij van de schoot mijner moeder aan afgezonderd en door zijn genade geroepen heeft, behaagd had, 16 zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik Hem onder de heidenen verkondigen zou, ben ik geen ogenblik te rade gegaan met vlees en bloed;
Maar dan de uitleg
hoe dit gegaan kan zijn. Hoe kan Paulus zo omgeslagen zijn? God heeft Jezus, zijn Zoon, aan hem geopenbaard! Vandaar dat Paulus eerder al kon zeggen dat hij niet iets van mensen brengt, maar van God zelf. Vandaar dat zelfs een engel die een ander bericht brengt, niet geloofd moet worden, omdat Paulus' evangelie van hoger-op komt, nl. van de Zoon zelf.
Daarna komt het
doel van die openbaring: verkondiging onder de heidenen.
Dan
hoe hij reageerde: hij is geen ogenblik te rade gegaan is bij 'vlees en bloed'. Omdat hij eerst menselijke tradities tegenover goddelijke openbaring heeft gezet, legt Paulus nu uit dat hij na die goddelijke openbaring natuurlijk niet eerst bij anderen is gaan vragen wat het betekende. Dan zou Paulus namelijk ook weer tradities van anderen nalopen.
Daarna beschrijft hij hoe z'n carriere daarna verliep:
quote:
galaten 1:17-
17 ook ben ik niet naar Jeruzalem gereisd tot hen, die reeds vóór mij apostelen waren, maar ik ben naar Arabië vertrokken en vandaar naar Damascus teruggekeerd.
18 Daarop ging ik drie jaar later naar Jeruzalem, om Kefas te bezoeken, en ik bleef vijftien dagen bij hem; 19 en ik zag geen ander van de apostelen dan Jakobus, de broeder des Heren. 20 Wat ik u schrijf, zie, voor het aangezicht van God, ik lieg niet. 21 Daarna ben ik gegaan naar de streken van Syrië en van Cilicië. 22 En ik was aan de gemeenten van Christus in Judea van aanzien onbekend. 23 Alleen hoorden zij telkens: hij, die ons vroeger vervolgde, verkondigt nu het geloof, dat hij tevoren trachtte uit te roeien. 24 En zij verheerlijkten God in mij.
En na de algemene opmerking dat Paulus niet bij andere mensen ('naar het vlees') te rade ging, gaat hij verder met waar z'n verhaal eigenlijk over ging: vertellen over zijn apostelschap en wat hij gedaan heeft en meegemaakt. Hij is niet naar Jeruzalem gegaan maar naar Arabie. Dit is helemaal niet dubbel-op met 'naar het vlees', want dat te rade gaan bij mensen kon Paulus in Damascus al doen (waar hij bekeerd werd door de openbaring van Jezus aan hem, en daar woonden al genoeg christenen-daarom ging hij er juist heen, om die te vervolgen!!).
Paulus is hier al een nieuw onderwerp aan het aansnijden, namelijk wat hij
na z'n bekering is gaan doen.
Niet naar Jeruzalem (waar al genoeg predikers en 'te weinig' heidenen waren)
maar naar Arabie (waar genoeg heidenen waren om aan te verkondigen). Paulus wijst de galaten erop, dat hij direct
zelfstandig als apostel aan het werk gaat en niet eerst bij andere ('betere') apostelen in de leer moet. Paulus bewijst hier dat hij geen schoothondje van de 12 apostelen is, maar en volwaardige apostel, die een eigen, even belangrijk, openbaring van God gekregen heeft.
Daarna pas (via Damascus) naar Jeruzalem om met Petrus te overleggen (als twee broeders in de Here - werkoverleg wellicht - informatie uitwisselen, Paulus wist niet alles van Jezus, maar Petrus evenmin). Daarna nog meer zendingsreizen en de opmerking dat Paulus geen aanzien had in de joodse gemeenten, maar dat men hem wel roemde (dus dat hij niet e.o.a. hotemetoot was die tradities en 'voorouderlijke overleveringen' liep te verkondigen, zoals schriftgeleerden en andere 'mannen van aanzien').
De interpretatie 'te rade gaan bij andere mensen' pas dus heel goed in het geheel van de tekst. Paulus is bezorgd dat anderen met een verkeerde boodschap de Galaten overhalen. Hij legt uit dat ze zelfs niet naar een engel moeten luisteren, maar alleen naar God zelf, en dat hij van God dit evangelie heeft. Daarna beschrijft hij
hoe hij dan dat evangelie kreeg en wijst hij erop dat hij inderdaaad niet zomaar een overlevering of traditie vertelt (zoals hij vroeger wel deed, toen hij de gemeente van God vervolgde), maar een directe boodschap, omdat hij niet bij mensen te rade is gegaan, en hij een zelfstandige apostel is met direct gezag van God, en niet een schoothondje van de twaalf.
Maar als iemand er anders over denkt, is hij natuurlijk vrij om een even beargumenteerde uitleg van zijn visie te geven.
