Allemaal de beste wensen voor het nieuwe jaar!
Ik ben het nieuwe jaar goed begonnen, tenminste, als je kijkt naar het geocachen. Ik wilde toch wel graag naar buiten vandaag, en een paar dagen geleden was er vlakbij een cache bij gekomen in een serie waarvan er zo af en toe een bij komt en waar ik de andere caches al van gevonden had. Vervolgens kwam er gisteravond een puzzelcache niet al te ver hier vandaan bij. Vanochtend bleek die cache nog niet gelogd te zijn, dus ik denk: laat ik eens kijken of ik hem kan oplossen. Dat lukte en nog was de cache niet online gelogd (zegt niet alles, niet iedereen logt online en niet iedereen logt meteen bij het vinden ook online). Dus ik denk: ik maak misschien nog kans deze als eerste te vinden. Zou leuk begin van het jaar zijn. Dus ik stap in de auto en rij eerst naar het gevonden coordinaat van de puzzel. Al snel zie ik een aanwijzing dat ik inderdaad de goede plaats gevonden heb. En toen moest ik de cache zelf nog vinden... Zoals zo vaak, ben ik vergeten te kijken welk formaat ik eigenlijk zoek, en net als ik dat via m'n telefoon wil gaan doen, komt de bewoner van het huis de tuin uit. Gezellig staan praten dus. Terwijl zij papier gaat halen om mijn tas te kunnen discoveren (mijn tas is trackable, net als voorwerpen die van cache naar cache reizen, alleen laat ik mijn tas natuurlijk niet in een cache achter en kan een ander die niet overnemen, vandaar dat je die alleen maar kunt 'discoveren'), zie ik opeens de cache. Vol verwachting kijk ik of iemand mij al voor is geweest... Maar nee, het hele logboekje was nog maagdelijk wit! Het bleek een ontmoeting vol met eentjes te zijn: 1e cache van het jaar, in het 11e uur van de eerste dag van het jaar, datum is dus 1-1-11, mijn eerste trackable voor het eerst gediscoverd, het is voor het eerst dat ik een cache als eerste vind, de cache was de eerste die dit team heeft gelegd, ze hadden ook nooit eerder een trackable gediscoverd (alleen meegenomen van de ene naar de andere cache) en ze waren de eersten om mijn tas te discoveren. Helaas was het niet voor het eerst dat ik mevrouw Stapvoets ontmoette en ook niet mijn 1e, 11e, 111e of 1111e cache (maar de 127e), maar verder waren het allemaal eentjes
Na het gezellige gesprek en het loggen, ben ik weer in de auto gestapt en heb ik die andere cache ook even gezocht en gelogd. Lag toch op de route naar huis.
Dat is toch wel het leuke van dat geocachen: ik heb een reden om lekker naar buiten te gaan, om wandelingen te maken, om op plaatsen te komen waar ik anders nooit naar toe zou gaan en ik word ook nog regelmatig uitgedaagd door de hoeveelheid verschillende soorten puzzels. En je ontmoet ook nog eens af en toe mensen waar je anders waarschijnlijk gewoon aan voorbij zou lopen
