Om even antwoord te geven op de vraag van Zijnkind:
de laatste schooldag was vermoeiend maar wel erg gezellig.
Het begon toen mijn wekkertje vanmorgen om kwart voor vijf alweer zijn beroerd erg storende stemmetje weer liet horen. Mijn hoofd was het niet helemaal eens met de beslissing van de klok, maar ondanks dat klom ik toch maar uit m'n hoogslaper. Ik kon het toch niet maken om, nadat ik iedereen verteld had dat ik vandaag naar school zou gaan lopen, de fiets te pakken.
Met een bakje yoghurt, vla en aardbeien achter m'n kiezen ging ik welgezakdoekt (ik had geen muts op, maar een zakdoek) op pad.
Ik merkte wel dat m'n spieren nog niet helemaal waren bekomen van m'n avontuurtje van zaterdag. Dat gevoel schoof ik echter aan de kant, en met de frisse ochtendlucht om m'n verhitte lichaam (pfft wat was het gisteren heet...) liep ik flink door. Het duurt altijd even voor ik in het ritme ben, maar na een kilometer of drie was ik dan toch zo ver. Maar goed ook, want toen had ik nog vijftien te gaan.
Alsof ik de trein moest halen ging ik over de Burgemeester Knappertlaan in Schiedam. Even stilstaan voor de etalage van een bruidszaak. Normaal sjees ik daar zo voorbij. Nu even rustig kijken. Maar weer door. Over de nieuw aangelegde Koemarktbrug. Hoef ik volgend jaar niet meer over de noodbrug te fietsen. Mooi zo.
Toen de Rotterdamsedijk. Een berg Polen zwermde over de stoep. Ik groette ze: "Dobr dan". Zo groetten ze ook terug. Die mensen moeten altijd zo ellendig vroeg hun bed uit. Hoewel...zo vroeg was het nu ook weer niet, ik moest nog flink doorlopen om niet te laat op school te komen.
Vorige jaren vertrok ik veel vroeger, dan was het nog uitgestorven in de stad. Nu was het al vrij druk toen ik om kwart over zeven bij Marconiplein aankwam.
Aan de Mathenesserweg kon ik nu eens kijken wat er toch achter al die grote reclameborden schuilt. Niet veel boeiends dus.
Door de Van Citterstraat naar de Beukelsdijk. Veel afval op de stoep, en alweer meer mensen op straat. Het werd bijna druk
.
Bij Hofplein aangekomen had ik al een poosje last van m'n linker middenvoetsbeentje en m'n rechterknie. Maarja, vorig jaar niet gerust is nu ook niet gerust. Door dus maar. Wel wat eten en drinken tijdens het lopen.
Op het Pompenburg bijna overhoop gefietst. Ik ben zo gewend dat mensen voor me stoppen, maarja, dat is als ik op de fiets zit...
Admiraal de Ruyterweg over, waar een grote groep bejaarden op hun uitje ofzo zaten te wagen, luidkeels kakelend.
Nog een stuk rechtdoor, en dan de Sofiakade in. Daar waren al veel mensen hun hond aan het uitlaten, en kwam ik nog meer mensen tegen op weg naar hun werk. Mensen die ik als ik vroeg ben verderop ook tegenkom als ik op de fiets ben.
Door het Kralingse Bos. M'n benen gingen jeuken en m'n vingers waren dik. Maar diehard blondje ging door
. Moest door gaan lopen, want om negen uur moest ik op school zijn en het liep al tegen achten. Een tandje er bovenop dan maar. Langs het hertenkamp, waar een pauw z'n belachelijke geluid voortbracht, en de stuifmeelvlokken als sneeuw langs het pad lagen. Daar zal ik ook wel ergens de teek hebben opgelopen die ik vanavond ontdekte...
Onder de snelweg door over het Lagelandsepad. De drukte op de weg was nu zoals ik die gewend was, en de zon had ook al genoeg kracht om me flink te laten zweten. Nog een klein eindje was het. Langs het gymveld, en de kerk van Oost. Nog wat flats gepasseerd, metrobaan over. Daar was de school. Leuk is dat, het hele jaar heb je een hekel aan school, en dan op de laatste dag ben je blij als je er bent
.
Snel m'n boeken in een tas en inleveren. Bestellijst voor volgend jaar ook op de stapel. Naar de jaareindiging met de mentor. Wat een suf gedoe zeg. Zo van: we moeten het jaar toch op EEN manier afsluiten. Maar het Bijbellezen en bidden was wel belangrijk.
Nog even de cijferlijsten die er lagen doorgenomen. Belachelijk hoog allemaal deze toetsweek waar het mij betrof. Zelfs m'n onvoldoende voor wiskunde is opgehaald. Slaat nergens op, doe je steeds niks, haal je een 7,4. Tja, kansberekening.....
Er blijven wel veel mensen zitten, of gaan zijn bespreekgeval. Spannend hoor. Lijkt me belabberd als je zo je klas verliest. Brr.
Toen waren alle officiële dingen klaar en gingen we zitten niksen. Ik stelde voor om naar de Mac te gaan om het jaar passend te besluiten. Dat idee werd uitgevoerd, en zo kwam het dat we niet heel veel later buiten op het plein voor de Mac met 5 man/vrouw McFlurry's zaten te kanen. Jum!
Daar hebben we 2,5 uur gezeten. Heerlijk half in de schaduw, half in de zon. Steeds een beetje naar achteren schuiven om nog wat schaduw te houden. Veel gekletst en een beetje van de zon genoten. Uiteindelijk hadden we zes keer gezegd dat we naar huis gingen en besloten we dat plan dan toch maar eens uit te gaan voeren.
Toen ik thuis aankwam belde m'n vader net. Z'n broek was kapot gegaan, en of ik even een nieuwe wilde komen brengen aan de steiger (dezelfde waar ik zondag nog gezwommen heb). Hij zou even langs komen varen met de douaneboot vanuit het centrum van Rotterdam. Heb ik meteen even gezien waar hij de hele dag op rondvaart. Leuk hoor, superprofessioneel. Net een cockpit.
Intussen is m'n kleine-niet-meer-zo-kleine nichtje ook nog op bezoek. Een en al kwijl en geklets, maar toch wel lief
.
Vanavond nog even opgepast bij mensen uit de kerk en een uur na zitten kletsen met de vrouw des huizes. En zonet even een teek uit m'n lijf zitten peuteren. Bah.
Ik ga lekker slapen, ik ben lang genoeg wakker geweest. En morgen weer boodschappen doen met m'n moeder...
