Marillion

[elle]

Voglens mij ben ik zojuist een fan van de 'nieuwe' Marillion tegen gekomen. Nu wil ik het toch eens weten: zijn Marillion en Marillion 2?

Mijn geliefde ega despises het 'nieuwe' Marillion. Dat is: het Marillion van de jaren '90, het Marillion zonder Fish. Nieuwe CDs laat hij dus ook niet toe in ons huis. Ik moet het dus doen met 'Misplaced childhood', 'Script for a yesters tear', 'Fugazzi', B'sides themselves', 'clutching at straws' ea. Allemaal mooie CDs, dat zeker.
Van de 'nieuwe' Marillion heb ik alleen 'Radiation', en ik kan niet ontkennen dat dat toch wel anders klinkt, meer POPpig. Maar 'Brave', ook zonder Fish, is een geweldige plaat, heb ik helemaal grijs gedraaid.

En dan heb je Fish. Op een gegeven moment waren Marillion en Fish 1, en maakte Marillion dus mooie platen. Toen werd Fish dusdanig egocentrisch dat de band met hem brak (ofzo). Sindsdien is Fish solo. Mijn ega vindt hem geweldige platen maken (raingods with zippo's, field of crows, internal exile, vigil in a wilderness of mirrors ea). Van die platen vind ik eigenlijk alleen 'vigil' leuk. De rest vind ik ontoegankelijker, minder om lekker in te kruipen.

Ga je naar die site van het 'nieuwe' Marrillion, dan kom je op een schreeuwerig stuk geweld dat pijn doet aan je ogen. The perception of Fish ziet er dan ook stukken aangenamer uit. Iig geen geblaat over hoe geweldig de nieuwe CD is ontvangen, hoe grandioos de singles zijn. Fish maakt gewoon muziek, en of je dat nu leuk vindt of niet, daar moet je dat mee doen.

Stelling: Je kunt niet en Fish, en het nieuwe Marillion tegelijk aanhangen.

[Koerok]

quote:

elle schreef op 23 september 2005 om 10:54:
Stelling: Je kunt niet en Fish, en het nieuwe Marillion tegelijk aanhangen.

Het kan wel, maar waarom zou je? Het is allebei shit!

<edit>
Uitzondering: Het couplet van 'Kayleigh' is mooi. Wat het refrein betreft: zie boven.

[Pooh]

Marillion heeft het nog best een tijdje aardig gedaan. 'Holidays in Eden' was een slecht begin voor H, maar 'Brave' is inderdaad een prima album. Ook 'Afraid of Sunlight' is best goed, en zou best in mijn collectie passen. Daarna zakt 't inderdaad snel af. Hoewel de band een erg trouwe fanbase heeft, zijn ze zich veel maar gaan focussen op moderne mainstream muziek (de invloed van Radiohead is goed te merken). Of je dat mooi vind of niet is een kwestie van smaak.

Fish is duidelijk zijn eigen weg gegaan. Hij maakt absoluut geen toegankelijke muziek, en zijn teksten zijn nogal diep-poetisch en soms volledig onbegrijpelijk. Wat mij betreft wel erg mooi. Ik vind 't heerlijk om te horen hoe hij gewoon de tijd neemt om een thema uit te werken, ook al heeft dat tot gevolg dat je 3 minuten zit te luisteren naar een simpele gitaar.

Je zou best van allebei kunnen houden, het is alleen niet vergelijkbaar qua stijl. Maar genoeg mensen hebben een brede smaak.

[Pleun]

Ik ben het volledig met je ega eens. De oude Marillion is heel goed, lekker rauw en intens. Juist nummers als Kayleigh en Lavender vind ik geen dr#l aan, veel te rustig. Nummers als Assassing heb ik grijsgedraaid, het album Fugazi is mijn favoriet. Ideaal wanneer je niet lekker in je vel zit en boos bent op de hele wereld.

[Appelmoes??]

Zo'n beetje elke Marillion fan die ik ken heeft het altijd over het Fish-era en het H-era, sommigen gaan zelfs zo ver door te zeggen dat het 2 bands zijn met dezelfde naam. De band is gewoon van zanger en blijkbaar ook stijl veranderd. Maarja, dat hoort nu éénmaal bij een band en met een nieuwe lid lijkt me dat ook sneller te gaan. Ik ken de "H-era" muziek alleen van een verzamelalbum die ik ooit eens geluisterd heb bij Laurens. Die zou dit wel een leuk topic vinden

[Matsudo]

Ergens eerder wordt oorzaak van de breuk tussen marillion en fish uitgelegd als zijnde het egocentrisme van Fish. Dat is pertinente onzin, Fish en Marillion leven tegenwoordig op goede voet met elkaar en over en weer zijn excuses aangeboden. Ze zijn feitelijk aan hun eigen succes en slecht management ten onder gegaan. Waarschijnlijk hadden ze elkaar de vrijheid moeten geven voor solo-projecten dan was er nooit een H-era geweest.

Het nieuwe marillion en de huidige fish-muziek is prima te combineren. Ik geniet van de teksten van fish, en ik kan net zo goed genieten van een album als marbles. Daar staan heel wat mooie nummers op. Grappig is dat Marillion mainstream wordt genoemd omdat ze op radiohead lijken, ik denk dat Marillion heel wat meer mainstream is dan Radiohead. Als ze op Radiohead lijken (en dat doen ze inderdaad hier en daar) dan zijn ze juist niet mainstream dunkt me.

De muziek die fish maakt vind ik helaas minder dan wat marillion produceert. Omdat fish zich ook nogal concentreert op zijn film-carriere en zijn muziek gewoon geen succes is, moet hij wel (financieel gezien) teruggrijpen op het verleden.

Het H-era is niet de oorzaak van de stijlwijziging van Marillion. Marillion wil altijd innoveren, verbeteren, veranderen en dat doen ze met wisselend succes. Met name de albums die ze zelf hebben geproduceerd zijn van mindere kwaliteit, maar een album als Afraid Of Sunlight is ontzettend goed.

Binnenkort treedt marillion weer voor uitverkochte zalen op. En Fish komt met een soort return to the childhood tour ivm het 20-jarig bestaan van Misplaced. Als echte fan vind ik Misplaced niet het beste album. Maar eerlijk is eerlijk, in de muziekhistorie is het een echte klassieker gebleken.

Er is zoveel over te vertellen. Maar het grappige is, toen ik op de GSA zat, werd het me min of meer verboden ernaar te luisteren omdat het occult zou zijn. Maar recalcitrant als ik ben, heeft dat er wellicht toe bijgedragen dat ik nu een hele grote fan ben. Met meer dan 100 schijfjes muziek van Marillion. Het echt jammere van het "nieuwe" marillion is dat het zo moeilijk is om mee te zingen. Als Fish inzette kon het publiek het zo overnemen, en dat was heel bijzonder om mee te maken. Voor de fans van het oude werk zou ik aanraden om binnenkort in Tivoli of Paradiso te komen kijken. Het worden hele mooie avonden!

Over Radiohead nog, op het succes-album OK Computer is duidelijk te horen dat ze het album Brave van Marillion ook hebben gehoord. En voor de mensen die Dream Theater kennen, ik zag laatst een documentaire over DT en in de studio hadden ze een stuk of 10 inpspiratie-albums liggen en daar zat Misplaced bij en een aantal albums van Pink Floyd. Ook de succesvolle progrockband Porcupine Tree ziet Marillion als hun grote voorbeeld. En PT maakt daarbij geen onderscheid tussen het oude en het nieuwe marillion. Steve Rothery is altijd een goede gitarist geweet en hij is dat nog steeds.

[Knee]

Zo'n 10 jaar geleden was ik een aardige fan van Marillion, zowel met als zonder Fish. Nu kijk ik er anders tegenaan. Ik heb veel moeite gekregen met de albums uit de periode met Fish. Ik vind, eerlijk gezegd, niet dat ik naar deze muziek kan luisteren als christen. Ik heb ze dan ook weggedaan. De muziek vind ik prachtig, met veel sfeer, maar tekstueel heb ik er grote moeite mee. Bijna alle nummers met Fish gaan op een of andere manier over Fish zelf, en zijn liefdesperikelen, zijn drankproblemen, moeilijke jeugd etc. Met een nummer als She Cameleon heb ik grote moeite qua tekst. Ook de hoezen van de albums vind ik een sfeer overbrengen waar ik me nu niet meer fijn bij voel.

De 'nieuwe' Marillion vind ik in dat opzicht 'neutraler'. Ik heb Seasons End en Brave van ze. Vooral Brave vind ik een meesterwerk, zowel qua muziek als tekst. Brave is dan misschien een CD waar je niet vrolijk van wordt, maar het zet je wel aan het denken. Dat vind ik positief.

Van Fish zelf heb ik alleen Vigil in a Wilderness of Mirrors. Hier merk ik dat Fish wel wat volwassener is geworden, rustiger, maar muzikaal vind ik het minder dan Marillion. Eigenlijk draai ik dit album nooit meer.

[Matsudo]

Vigil is nog geschreven (teksten) ten tijde van marillion. Een deel van de teksten en ook een deel van de hoes zijn heel negatief richting bepaalde personen. Niet echt volwassen. Misschien klinkt het zo.
De tekst voor het nummer She Chameleon is gebaseerd op het groupie fenomeen waar Marillion zo rond 1983 voor het eerst mee in aanraking kwam en een backstage bezoek van Fish tijdens een optreden van Julian Cope die destijds speelde met Teardrop Explodes. Het nummer handelt in grote lijnen over Fish's houding ten aanzien van sex tijdens een tour.
Als een tekst afwijkt van de christelijke moraal, mag je er dan niet naar luisteren?
Ik vind bijvoorbeeld Roger Waters' Amused to Death een wereldplaat. Een nummer als What God Wants kun je behoorlijk negatief uitleggen. Marillion is meestal wat minder expliciet maar een nummer als kayleigh draait ook om seks.
Ik denk dat ik er wel naar kan luisteren, omdat ik het er niet meteen mee eens hoef te zijn, ik vind hun mening de moeite waard om ernaar te luisteren. In het nummer Forgotten Sons wordt het onze vader gebruikt (misbruikt?) om iets duidelijk te maken. Toch vind ik het een geweldig nummer en als ik het in de auto speel zit ik keihard mee te zingen.

[elle]

offtopic:Oh! Ik zit net Market square heroes te luisteren en daar geeft Fish het gewoon toe: 'I am your anti-christ'!

[Pooh]

quote:

elle schreef op 23 september 2005 om 17:03:
offtopic:Oh! Ik zit net Market square heroes te luisteren en daar geeft Fish het gewoon toe: 'I am your anti-christ'!

offtopic:LOL. "Well suffer my pretty children and follow me, follow me" Fish is gewoon een ongelooflijke satanist. Verbazingwekkend dat hij geen death metal maakt

[Matsudo]

LOL, Fish als satanist. Hij zit in een rol. Als je Passion of the Christ hebt gezien geloof je toch ook niet dat die acteur JC, de echte JC is?

[Pooh]

quote:

Matsudo schreef op 23 september 2005 om 17:14:
LOL, Fish als satanist. Hij zit in een rol. Als je Passion of the Christ hebt gezien geloof je toch ook niet dat die acteur JC, de echte JC is?

Zucht. Misschien zegt 'ironie' je iets?

[Matsudo]

Zucht, zucht ik vind het forum een stuk minder leuk als jij je bijdehante opmerkingen niet voor je kan houden. Als je dan toch bezig bent, Holidays was niet het begin van H. Dat was Season's end.
In een ander topic kon jij ook al niet begrijpen dat ik een beetje overdreef. Maar goed, ik wist niet dat er op een gereformeerd forum zo bijdehand gereageerd mocht worden. Misschien voel je je wat meer thuis op geenstijl.nl.

Market Square Heroes gaat overigens over werkloosheid. Probeer dat er maar eens uit te halen!

[Santaarnpaal]

Marillion heb ik vroeger grijs gedraaid en vind het nog steeds geweldige muziek, ik heb het dan over Marillion met Fish. Marillion met Steve Hogarth vind ik een stuk minder. Ik heb er wel wat van maar die cd's draai ik eigenlijk nooit meer. Alleen Brave vind ik echt goed.
De solo cd's van Fish vind ik dan toch beter. Een nummer als Vigil kijk ik ook kippenvel van.

En verder ben ik het met Pleun eens. Heerlijke muziek als je weer niet eens bent met de wereld, dat heb ik eigenlijk wel vaak.

[sium]

Ach, waarom of/of? De grap is dat je niet "gestraft" wordt voor "aanhangen van beide".
Ik vrees dat mijn top 5 de periode Fish de overhand heeft, maar Afraid Of Sunlight staat er toch ook zeker in. Titelnummer, Beyond You, King... zijn toch wel erg prettige liedjes  
Marbles komt dicht in de buurt van Afraid Of Sunlight wat mij betreft.
Season's End staat geweldige muziek op, maar daar vind ik het gemis van de teksten van Fish te erg, bijna.

In ieder geval is H een zanger en dat kan je van Fish toch minder snel beweren? In ieder geval ging het voor mij mis toen hij ging proberen te zingen (een octaaf ofzo lager...) op Vigil.... bijna alles daarna vond ik een stuk slechter. Ik schrijf "bijna" omdat ik de laatste 2...3(?) platen niet eens meer geluisterd heb. Ik vond het zo treurig om een held van vroeger zo te horen "wegzakken"?
Wat dat betreft:

quote:

Matsudo schreef op 23 september 2005 om 13:20:
Voor de fans van het oude werk zou ik aanraden om binnenkort in Tivoli of Paradiso te komen kijken. Het worden hele mooie avonden!

Denk je? Ik heb de dvd gezien van de keer dat íe in Enschede Misplaced deed... ik kreeg last van plaatsvervangende schaamte. De stem, de achtergrondzangeressen (blijkbaar noodzakelijk voor de hoge noten, maar minstens zo vals als de frontman). Als íe zelf niet had gezongen had ik geroepen: heiligschennis!  
Mijns inziens is het niet iedere artiest gegeven om zo lang door te gaan en Fish hoort daar, wat mij betreft, helaas bij.
Neem dan zijn voorbeeld Peter Hammill. Nog ouder maar die "rockt" nog.

Fish heeft het nog 1 keer gedaan wat mij betreft op Ayreon's "The Electric Castle". Daar lijkt het weer even uit zijn tenen (en hart) te komen.

quote:

Koerok schreef op 23 september 2005 om 11:14:
[...]
Het kan wel, maar waarom zou je? Het is allebei shit!
<edit>
Uitzondering: Het couplet van 'Kayleigh' is mooi. Wat het refrein betreft: zie boven.

Inderdaad een mooi couplet, maar je zou kunnen zeggen dat Fish dan nog wel meer leuke stukjes heeft geschreven? Van minstens een zelfde "poetische schoonheid"? Je merkt het: afvalligen gaan mij aan het hart  

quote:

Knee schreef op 23 september 2005 om 13:43:
Bijna alle nummers met Fish gaan op een of andere manier over Fish zelf, en zijn liefdesperikelen, zijn drankproblemen, moeilijke jeugd etc. Met een nummer als She Cameleon heb ik grote moeite qua tekst. Ook de hoezen van de albums vind ik een sfeer overbrengen waar ik me nu niet meer fijn bij voel.

Zit wat in, dat eerste.
Wat vind je zo lastig aan She Chameleon dan?
Wat voor gevoel roepen de hoezen dan bij je op?

quote:

Matsudo schreef op 23 september 2005 om 15:02:
Marillion is meestal wat minder expliciet maar een nummer als kayleigh draait ook om seks.
In het nummer Forgotten Sons wordt het onze vader gebruikt (misbruikt?) om iets duidelijk te maken. Toch vind ik het een geweldig nummer en als ik het in de auto speel zit ik keihard mee te zingen.

Minder expliciet, vind je? Als in de zin van "verpakt in beeldspraak" dan?
Kayleigh draait om seks?? Dan draait elk liefdesliedje om seks? Kayleigh draait toch om een (verbroken) relatie... , daar komt seks bij kijken ja. Maar maak je zo liefdesliedjes niet heel ehmm... platvloers?
Als het bij Fish om seks draait, dan draait het daar ook om, zeg maar... dacht ik, tenminste.
En in Forgotten Sons zou ik zeggen dat íe het Onze Vader (prachtig) gebruikt om uit te beelden hoe het wordt misbruikt in Noord-Ierland.

Zijn er overigens nog Marillion nummers die in het "psalmboek" opgenomen mogen worden? (Lees: top vijf van Marillion nummers (gehele periode of Fish/Hogarth periode apart, net hoe het uitkomt).

[Pleun]

Dit nummer is wel toepasselijk voor de Amerikaanse soldaten in Irak vind ik.

Forgotten Sons

Armalite, street lights, nightsights
Searching the roofs for a sniper, a viper, a fighter
Death in the shadows he’ll maim you, he’ll wound you, he’ll kill you
For a long forgotten cause
On not so foreign shores
Boys baptised in war
Boys baptised in war

Morphine, chill scream, bad dream
Serving as numbers on dogtags, flakrags, sandbags
Your girl has married your best friend, loves end, poison pen
Your flesh will always creep, tossing turning sleep
The wounds that burn so deep, burn so deep

Your mother sits on the edge of the world when the cameras start to roll
Panoramic viewpoint resurrect the killing fold
Your father drains another beer, he’s one of the few that cares
Crawling behind a saracen’s hull from the safety of his living room chair
Forgotten sons
Forgotten sons
Forgotten sons

And so as I patrol in the valley of the shadow of the tricolour I must fear evil
For I am but mortal and mortals can only die
Asking questions, pleading answers from the nameless faceless watchers
That parade the carpeted corridors of whitehall
Who orders desecration, mutilation, verbal masturbation in the guarded bureaucratic wombs
Minister, minister care for your children
Order them not into damnation
To eliminate those who would trespass against you
For whose is the kingdom, the power, the glory for ever and ever
Amen
Amen
Amen
Amen
Amen
Amen
Amen

Halt who goes there! - death!!
Approach ... friend
You’re just another coffin on it’s way down the emerald aisle
When your children’s stony glances mourn
Your death in a terrorist’s smile
The bomber’s arm placing fiery gifts on the supermarket shelves
Alley sings with shrapnel detonate a temporary hell
Forgotten sons
Forgotten sons

From the dolequeue to the regiment a profession in a flash
But remember monday signings when from door to door you dash
On the news a nation mourns you unknown soldier count the cost
For a second you’ll be famous but labelled posthumous

Ring-a-ring-o-roses, they all fall down
Ring-a-ring-o-roses, they all fall down
Ring-a-ring-o-roses
Ring-a-ring-o-roses
Ring-a-ring-o-roses, they all fall down

Forgotten son
Forgotten son
Forgotten son
They’re still forgotten, they’re still still forgotten
Peace on earth and mercy mild, mother brown has lost her child
Just another forgotten son

[sium]

Nog steeds actueel idd. Treurig maar waar.

[Matsudo]

Dat Kayleigh over seks gaat, haal ik er zelf niet uit. Maar Fish heeft het ooit in een interview gezegd. Zijn "voorbeeld" in deze was Lola (van The Kinks). Hij zei in dat interview het prachtig te vinden om subtiel dingen in teksten te verwerken. Zelf haal ik er niet seksueels uit. Maar dat zal mede komen omdat Engels niet mijn moedertaal is.

quote:

sium schreef op 23 september 2005 om 20:08:

Denk je? Ik heb de dvd gezien van de keer dat íe in Enschede Misplaced deed... ik kreeg last van plaatsvervangende schaamte. De stem, de achtergrondzangeressen (blijkbaar noodzakelijk voor de hoge noten, maar minstens zo vals als de frontman). Als íe zelf niet had gezongen had ik geroepen: heiligschennis!  

Je moet zoiets dan ook niet op DVD bekijken. Je moet er bij zijn..... Fish' stem is inderdaad niet meer wat ie hoort te zijn, maar hij is en blijft een rasartiest. De sfeer die wordt opgeroepen, het samen zingen, ik vind het geweldig. Kwalitatief is het inderdaad niet wat het hoort te zijn, dat vind ik op zo'n avond minder belangrijk.

En zo schrijft het parool (de media?) over Marillion:

Drager van het symfovaandel in de jaren tachtig. Reus Fish en gitaarheld Steve Rothery imponeren live zodanig dat puberende puistenkoppen massaal platgaan voor dit Britse vijftal. Fanatiekere fans dan die van Marillion zijn onvindbaar. Wanneer de progrockers dankzij Kayleigh plus perfecte videoclip ook de huiskamers binnendringen, lijkt hun kostje gekocht. Het vertrek van Fish luidt in 1988 de teneergang in. Nu ver weggezakt.

Wel leuk om te lezen hoe er over de fans wordt geschreven. Want eerlijk is eerlijk, de fans van Marillion staan al tientallen jaren bekend als ultra-fanatiek.

[Appelmoes??]

Ik dacht dat de fans van Kiss fanatieker waren

[sium]

quote:

Appelmoes?? schreef op 24 september 2005 om 10:39:
Ik dacht dat de fans van Kiss fanatieker waren

Absoluut, zelfs Prince is fan.  

[Matsudo]

kISS? Wat is dat?

[Laurens]

pff, in elke recensie worden de fans van de bewuste band als het meest fanatiek omschreven, hoe naief kun je zijn

Het verschil met en zonder Fish is vrij duidelijk, zelf heb ik een duidelijke voorkeur voor het werk van Fish, de periode erna tot nu heeft zeker wel goede muziek opgeleverd, ik luister graag naar het verzamelalbum, maar ik zal niet zo snel een album kopen.

Wat ik helemaal een blunder vind id dat de mannen hun geld hadden opgemaakt, waardoor ze een paar jaar terug hun (nog) onopgenomen album verkochten op voorhand om de opname etc. te bekostigen. Wel slimme zet overigens  

[Matsudo]

Het was helemaal geen blunder. Hun geld was niet op oid. Het was in feite een zakelijk deal, wij de fans zouden veel te veel betalen voor een album dat alleen wij (in die versie) zouden krijgen. Zo konden zij zonder financiele zorgen aan de opnames beginnen en zouden ze als bonus ook nog eens de mzuiekrechten behouden.

Feit blijft dat de fans van marillion bijzonder trouw zijn, vaak alles kopen en blijkbaar niet te beroerd zijn om van alles voor te financieren. (tour in N-amerika, Marbles) Onlangs kochten de fans in Engeland allemaal (gemiddeld) ruim 2 versies van een single (you re gone) waardoor dat nummer zowaar in de top 10 van Engeland belandde. In Nl is dezelfde stunt uitgehaald.


Ik snap best dat iemand denkt dat iemand anders naief is, maar wie bedoel je Laurens?? niemand heeft gesteld dat de Marillion fans de meest fanatieke zouden zijn.

[Appelmoes??]

quote:

Matsudo schreef op 24 september 2005 om 19:25:
Ik snap best dat iemand denkt dat iemand anders naief is, maar wie bedoel je Laurens?? niemand heeft gesteld dat de Marillion fans de meest fanatieke zouden zijn.

Dat staat in die recensie die jij gequote hebt

[sium]

quote:

Laurens schreef op 24 september 2005 om 17:25:
pff, in elke recensie worden de fans van de bewuste band als het meest fanatiek omschreven, hoe naief kun je zijn

Deze zin mist gewoon iets. Hoe naief kun je zijn, als wie? Als recensist, als band of als fans?

quote:

Laurens schreef op 24 september 2005 om 17:25:
Wat ik helemaal een blunder vind id dat de mannen hun geld hadden opgemaakt, waardoor ze een paar jaar terug hun (nog) onopgenomen album verkochten op voorhand om de opname etc. te bekostigen. Wel slimme zet overigens  

Blunders die slimme zetten zijn, dat zijn de beste  
Grappig trouwens dat jij inzicht hebt in hun financiele situatie, toch niet als "uninvited guest"?  
Waarom is het wel of niet interessant trouwens dat ze hun geld opgemaakt hebben? Beinvloed dat de kwaliteit van de muziek?

[Laurens]

quote:

sium schreef op 25 september 2005 om 10:08:
Deze zin mist gewoon iets. Hoe naief kun je zijn, als wie? Als recensist, als band of als fans?

De gene die op basis van dergelijke recensies concludeert dat Marillion de meest fanatieke fans heeft

quote:

Matsudo schreef op 24 september 2005 om 10:05:

En zo schrijft het parool (de media?) over Marillion:

Drager van het symfovaandel in de jaren tachtig. Reus Fish en gitaarheld Steve Rothery imponeren live zodanig dat puberende puistenkoppen massaal platgaan voor dit Britse vijftal. Fanatiekere fans dan die van Marillion zijn onvindbaar. Wanneer de progrockers dankzij Kayleigh plus perfecte videoclip ook de huiskamers binnendringen, lijkt hun kostje gekocht. Het vertrek van Fish luidt in 1988 de teneergang in. Nu ver weggezakt.

Wel leuk om te lezen hoe er over de fans wordt geschreven. Want eerlijk is eerlijk, de fans van Marillion staan al tientallen jaren bekend als ultra-fanatiek.

quote:

sium schreef op 25 september 2005 om 10:08:
Blunders die slimme zetten zijn, dat zijn de beste  
Grappig trouwens dat jij inzicht hebt in hun financiele situatie, toch niet als "uninvited guest"?  

Geniaal nummer trouwens uit de "H-era"
De blunder imo is het feit dat ze vrij slordig met hun geld zijn omgegaan en dus geen geld meer hadden voor opname, terwijl ze ws. echt niet weinig verdienden, maar daar heb ik idd geen zicht op
De oplossing vond ik slim bedacht

Wat betreft dat inzicht; ik heb dat van hun eigen site en enkele nieuwssites, vlgs. mij is het zelfs op radio in het nieuws geweest. Vooral ook omdat ze een primeur hadden met deze werkwijze.

quote:

Waarom is het wel of niet interessant trouwens dat ze hun geld opgemaakt hebben? Beinvloed dat de kwaliteit van de muziek?

Nergens beweer ik dat het invloed heeft op de muziek, ik mag aannemen van niet bij muzikanten van dergelijk niveau

of iets interessant is ligt aan de lezer, het is iets subjectiefs, jij vind het blijkbaar niet interessant, een ander mss wel. Ik vond het wel een leuk feitje om te weten toen ik het las. Het geeft iig aan hoe creatief de mannen kunnen zijn op diverse vlakken, het geeft in die zin inzicht in hun capaciteiten die zich ongetwijfeld ook in hun muziek zal weerspiegelen.

[Matsudo]

Laurens wat kun jij slecht lezen, ik heb helemaal niks geconcludeerd op basis van een recensie. Het is ten eerste geen recensie, ten tweede heb ik niet geconcludeerd wat jij stelt. Ik vind het alleen grappig hoe er over de marillion-fans in de media wordt geschreven. En dat is al jaren dat ze heel fanatiek zijn.

Nogmaals niemand heeft gesteld dat marillion-fans de meest fanatieke zijn, ik stelde dat marillion-fans ultra-fanatiek zijn. En dat zijn ze. Jouw opmerking snijdt dus geen hout. Ik ben niet naief als het erom gaat wie de meest fanatieke fans zijn. Jij legt mij woorden in de mond/comment die ik nooit geschreven heb, het is jouw interpretatie. Die ik behoorlijk kortzichtig vind. Wat ik zo dom aan jouw opmerkingen vind, is dat je je totaal niet in de materie verdiept. Je leest mijn comments niet eens goed, voor je reageert, dan beweer je dat de marillion-mannen zo dom zijn geweest om hun geld er doorheen te jagen terwijl dat echt nergens op slaat. en het staat al helemaal niet op hun site. Het is namelijk een domme onwaarheid. Je hebt de klok horen luiden maar verder gaat het bij jou niet. Verdiep je eerst eens voor je domme opmerkingen maakt. Wellicht dat je dan ook nog de tijd kan nemen om comments eens goed te lezen voor je je conclusies trekt.

Lezen is blijkbaar ook een vak, je inhoudelijk ergens in verdiepen is zeker teveel gevraagd voor je ergens je mening over geeft. Marillion heeft al 10 jaar geen geldproblemen meer. Hun muziek wordt wellicht beinvloed door geld, dat geldt ten slotte voor alle bands. Het maakt natuurlijk wel uit of je muziek maakt als sloeber of als multimiljonair. Je "point of view" in de wereld is anders. Maar of de fans je album financieren of een platenmaatschappij dat lijkt me geen verschil maken.

On-topic maar weer, ik ben van mening dat je Fish / Marillion met H prima kan combineren omdat je muziekkeus zo breed kan zijn als je zelf wilt. Het heeft qua muziek nog weinig met elkaar te maken. Gelukkig maar.

[Laurens]

Hoe Vrijgemaakt kun je zijn en dan ook nog eens ruim 80% offtopic Ik zal er maar als een waardig ex-vrijgemaakte op reageren:

Het ging me om het idee van de mate van fanatiekiteit van fans, in elke positieve recensie zul je lezen dat fans ultrafanatiek zijn, oke ik heb er per ongeluk meest fanatiek van gemaakt, mea culpa maxima, maar dat neemt niet weg dat het naief is, want vergeleken met elke andere band zijn de fans van Marillion echt niet meer fanatiek
Tevens ben jij een minstens zo slechte lezer, ik leg ik jou geen woorden in de mond, hooguit de recensist _{overigens leek die laatste zin (vet gedrukt in mijn quote) eerder los te staan van de quote, het heeft wat verwarring gezaaid in mijn hoofdje, in mijn optiek wordt daar o.a. door het stukje van Het Parool geconcludeerd dat fans van Marillion al jaren ultra-fanatiek zijn, het is mij alleen niet duidelijk wiens mening die zin is...}

Wat betreft de vermelding op de site heb ik ook anagegeven dat het erop heeft gestaan ten tijde van die actie (dus nu niet meer). Ik hoor allerlei ontkenningen en vragen naar verdieping, als je zo goed voorgelicht bent en je merkt dat een ander dat niet is, waarom help je me dan niet even een handje en leg je precies uit hoe of wat, ik ben wel benieuwd. Zoals ik zei, ik vind het wel een aardig feitje en blijkbaar klopt het dus niet, nu wordt ik niewusgierig.

In je derde alinea geef je aan dat het degelijk uitmaakt hoeveel geld je hebt. Je point of view wordt beinvloed, dus ook je muziek, dat zal ik niet tegenspreken. Maar nu ben ik benieuwd in welke mate het de kwaliteit van de muziek beinvloed, afgezien van het feit dat je als sloeber geen geavanceerde apparatuur en geluidsmannetjes hebt. Ik heb aangenomen dat het de kwaliteit niet beinvloed n.a.v. van jou vraag of het de kwaliteit beinvloed. Ik kan het me niet voorstellen dat de heren zonder hun geld opeens minder gaven hebben om muziek te maken en slechter spelen dan als ze wel geld hebben. Het is slechts een aanname, jij pint me erop vast alsof ik het als een bewezen feit stel. Jij schijnt hier meer verstand van te hebben, ik ben benieuwd wat ik over het hoofd zie in mijn aanname.

[Matsudo]

Laurens schreef op 25 september 2005 om 14:27:
Hoe Vrijgemaakt kun je zijn en dan ook nog eens ruim 80% offtopic Ik zal er maar als een waardig ex-vrijgemaakte op reageren:

Het ging me om het idee van de mate van fanatiekiteit van fans, in elke positieve recensie zul je lezen dat fans ultrafanatiek zijn, oke ik heb er per ongeluk meest fanatiek van gemaakt, mea culpa maxima, maar dat neemt niet weg dat het naief is, want vergeleken met elke andere band zijn de fans van Marillion echt niet meer fanatiek
Tevens ben jij een minstens zo slechte lezer, ik leg ik jou geen woorden in de mond, hooguit de recensist _{overigens leek die laatste zin (vet gedrukt in mijn quote) eerder los te staan van de quote, het heeft wat verwarring gezaaid in mijn hoofdje, in mijn optiek wordt daar o.a. door het stukje van Het Parool geconcludeerd}

[Matsudo]

quote:

Laurens schreef op 25 september 2005 om 14:27:
Hoe Vrijgemaakt kun je zijn en dan ook nog eens ruim 80% offtopic Ik zal er maar als een waardig ex-vrijgemaakte op reageren:

Het ging me om het idee van de mate van fanatiekiteit van fans, in elke positieve recensie zul je lezen dat fans ultrafanatiek zijn, oke ik heb er per ongeluk meest fanatiek van gemaakt, mea culpa maxima, maar dat neemt niet weg dat het naief is, want vergeleken met elke andere band zijn de fans van Marillion echt niet meer fanatiek
Tevens ben jij een minstens zo slechte lezer, ik leg ik jou geen woorden in de mond, hooguit de recensist _{overigens leek die laatste zin (vet gedrukt in mijn quote) eerder los te staan van de quote, het heeft wat verwarring gezaaid in mijn hoofdje, in mijn optiek wordt daar o.a. door het stukje van Het Parool geconcludeerd dat fans van Marillion al jaren ultra-fanatiek zijn, het is mij alleen niet duidelijk wiens mening die zin is...}

Wat betreft de vermelding op de site heb ik ook anagegeven dat het erop heeft gestaan ten tijde van die actie (dus nu niet meer). Ik hoor allerlei ontkenningen en vragen naar verdieping, als je zo goed voorgelicht bent en je merkt dat een ander dat niet is, waarom help je me dan niet even een handje en leg je precies uit hoe of wat, ik ben wel benieuwd. Zoals ik zei, ik vind het wel een aardig feitje en blijkbaar klopt het dus niet, nu wordt ik niewusgierig.

In je derde alinea geef je aan dat het degelijk uitmaakt hoeveel geld je hebt. Je point of view wordt beinvloed, dus ook je muziek, dat zal ik niet tegenspreken. Maar nu ben ik benieuwd in welke mate het de kwaliteit van de muziek beinvloed, afgezien van het feit dat je als sloeber geen geavanceerde apparatuur en geluidsmannetjes hebt. Ik heb aangenomen dat het de kwaliteit niet beinvloed n.a.v. van jou vraag of het de kwaliteit beinvloed. Ik kan het me niet voorstellen dat de heren zonder hun geld opeens minder gaven hebben om muziek te maken en slechter spelen dan als ze wel geld hebben. Het is slechts een aanname, jij pint me erop vast alsof ik het als een bewezen feit stel. Jij schijnt hier meer verstand van te hebben, ik ben benieuwd wat ik over het hoofd zie in mijn aanname.

Laat dit het einde zijn van een discussie of er iemand naief is. Overigens ben ik niet vrijgemaakt (al zit zondags wel in een gkv-kerk), maar dat terzijde. Het begon mij inmiddels al te verbazen hoe mensen hier op elkaar reageren. Want het niveau van geenstijl wordt afgezien van het uitblijven van vloeken niet ontstegen. Natuurlijk maak ik mij daar ook schuldig aan. Maar jouw opmerking vond ik nogal ongepast en op het moment dat er maar over door gegaan werd, had ik ook geen zin het er maar bij te laten. Soms is een forum een slechte manier van communiceren. Want tijdens een gesprek was een dergelijk misverstand makkelijk uit deweg geruimd.

Je blijft overigens nu weer zeggen dat ik naief ben (of dat er iemand naief is), dus erg vrijgemaakt is jouw comment niet. Nogmaals niemand, maar dan ook niemand concludeert op basis van dat verhaaltje dat marillion fans de meest fanatiele/ultrafantieke fans zouden zijn. Als ik al iets zou concluderen dan is dat op basis van een levenlang alles lezen over marillion. Het enige dat ik heb gezegd is dat marillion-fans ultra-fantiek zijn, en ik ken geen andere bands waar de fans de tour betalen, de opnamekosten voor hun rekening nemen, ed. Maar goed, ik ben bijvoorbeeld ook Morrissey-fan dus ik weet heel goed dat van sommige andere bands de fans ook ultra-fanatiek kunnen zijn. Het berichtje van het Parool komt uit een overzicht van 100 bands uit de jaren 80 en alleen van marillion wordt genoemd dat de fans de meest fanatieke zijn. Ik concludeer niet dat dat zo is! Ik herhaal hooguit wat het Parool voor waar aanneemt.
Omdat je het niet kan laten om anderen van naieviteit te beschuldigen heb ik eerlijk gezegd weinig behoefte om op je andere vragen in te gaan. Maar als goed christen, vergeef ik het je. En zal ik de rest ook beantwoorden:

Marillion-leden hebben gezinnen, voor marillion werken nog meer mensen dan de bandleden. Zover de feiten. Een opname kost geld, nu hadden ze hun eigen geld kunnen gebruiken en daarover ruzie krijgen met moeder de vrouw. Ze kunnen ook hun muziekrechten aan de maatschappij verkopen. In dit geval hebben ze de fans om geld gevraagd, die daarvoor een zeldzame cd kregen. That's it. En marillion heeft zo'n goede band met de fans dat dat geld er in no time was. Inmiddels tot 2 keer toe. Ze hadden geen geld-problemen. Ze wilden gewoon financiele zekerheid. En die hebben ze dankzij de fans gekregen.

Ik pin je nergens op vast als het erom gaat of geld je muziek beinvloed. Ik reageerde meer algemeen. Ik denk dat geld uitmaakt. Om verschillende redenen, je maakt andere dingen mee, je hebt andere "vrienden", je ervaart het leven anders. Neem Nirvana, geld werd daar gewoon een probleem (nu verwar ik geld misschien met succes).  
Ik denk niet dat de kwaliteit van de muziek slechter zou moeten zijn, zeker bij Marillion niet, maar bij het uitblijven van (voldoende) succes houden de meeste bands op te bestaan. Marillion hoeft zich al jaren geen zorgen meer te maken, en die financiele veiligheid geeft ze de ruimte volop te experimenteren. Wellicht dat ze zonder veiligheid meer van hetzelfde waren blijven spelen om de fans te plezieren.
Negatief ten aanzien van geld kan ik nog wel melden dat Holidays in Eden in geproduceerd door dezelfde producer als Celine Dion, of zoals in het fanblad van Marillion staat Celin f.... Dion. Dat album mocht pas gedrukt worden nadat er 3 hitgevoelige nummers waren geleverd door Marillion. Die hitgevoelige nummers vind ik tot op de dag van vandaag hele goede nummers, maar toen ik Holidays de eerste keer horen, had ik de cd bijna tot bierviltje gepromoveerd. Zo teleurgesteld was ik. Seasons End is namelijk nog samen met Fish gemaakt (de muziek dan). Zo zie je maar dat geld rare dingen kan doen.
Nu de fans de rol van de platenmaatschappij hebben overgenomen (zonder de muziekrechten te krijgen!) kunnen de mannen de muziek maken die ze zelf mooi vinden.

[Appelmoes??]

Lekker belangrijk allemaal... Zullen we het weer hebben over Fish en H en de discussie voor iedereen toegankelijk maken?

[sium]

Ja, laten we dat doen!

quote:

Matsudo schreef op 25 september 2005 om 13:20:

On-topic maar weer, ik ben van mening dat je Fish / Marillion met H prima kan combineren omdat je muziekkeus zo breed kan zijn als je zelf wilt. Het heeft qua muziek nog weinig met elkaar te maken. Gelukkig maar.

Hier ben ik het mee eens, maar is dan ook in overeenstemming met mijn of/of verhaal. Prettig als dat bevestigd wordt  
Hoewel het soms nog weinig met muziek te maken heeft?  

Ben nog een beetje ontdaan over het Kayleigh-Seks verhaal..... Alle onschuld uit het lied verdwenen  
Kwam vandaag gelukkig deze site tegen. (Jouw wellicht al bekend Matsudo?) Veel Fish nummers onder de loep genomen, incl. de teksten. Boeiende dingen tegen gekomen en geen "seks-info" omtrent Kayleigh.... pfew....
Overigens nog een argument wat de mogelijke subtiliteit in de tekst van Kayleigh tegenspreekt: vlgs. mij staat in het begeleidende boekje van de geremasterde MC het verhaal over de tekst van Kayleigh: dat Fish deze tekst moest afschrijven terwijl de rest van de band al in de kroeg zat. Dat lijkt me geen reden voor Fish om eens uitgebreid (en subtiel) aan het werk te gaan voor een tekst.... toch?

Sinds wanneer ben je eigenlijk Marillion fan Matsudo?

[sium]

Ik vergat de link bij te voegen:

http://marillion.ter-steege.com/lyrics.htm

[Santaarnpaal]

quote:

sium schreef op 26 september 2005 om 19:25:
Ik vergat de link bij te voegen:

http://marillion.ter-steege.com/lyrics.htm

Die heb ik even gebookmarkt. Leuke link.

[Matsudo]

Ik ben fan sinds +- 1990, maar mijn broer maakte me al gek met die herrie sinds 1988. Ik kocht als eerste de reel to real cd. Of is het real to reel? Omdat ik forgotten sons wilde horen, het was volgens mij tevens mijn allereerste cd.

Ik ben dus pas fan geworden toen Fish al weg was. Maar in die tijd bezocht ik alle concerten van Fish in Nederland, waardoor ik toch nog veel heb meegekregen van die tijd. Zelf vind ik de concerten van Fish van toen beter dan de marillion met fish concerten die ik ken.

Ik ben Fish altijd trouw gebleven, maar zijn muziek kan ik inmiddels niet meer goed vinden. Het is alleen zo moeilijk afstand nemen, als ik terugdenk aan al die mooie meezingers van vroeger. Soms was het vroeger toch echt allemaal beter.

Overigens vind ik dat verhaal van Holidays wel boeiend, want in die tijd was het voor Marillion blijkbaar bespreekbaar om de muziek aan te passen aan de eisen van een platenmaatschappij. Gelukkig hoeft dat nu niet meer.

Grappig ook hoe Marillion nu meer verdient aan nieuwe cd's dan ze ooit zullen doen aan Misplaced! Die directe verkoop-techniek is gewoon briljant.

[Matsudo]

Over Kayleigh kan ik me natuurlijk vergissen, ik weet wel dat hij Lola van de Kinks erbij haalde om de subtiliteit, nu is Lola alleen niet zo subtiel.....

[sium]

quote:

Matsudo schreef op 27 september 2005 om 17:47:
Ik ben fan sinds +- 1990, maar mijn broer maakte me al gek met die herrie sinds 1988. Ik kocht als eerste de reel to real cd. Of is het real to reel? Omdat ik forgotten sons wilde horen, het was volgens mij tevens mijn allereerste cd.

Ik ben dus pas fan geworden toen Fish al weg was. Maar in die tijd bezocht ik alle concerten van Fish in Nederland, waardoor ik toch nog veel heb meegekregen van die tijd. Zelf vind ik de concerten van Fish van toen beter dan de marillion met fish concerten die ik ken.

Ik ben Fish altijd trouw gebleven, maar zijn muziek kan ik inmiddels niet meer goed vinden. Het is alleen zo moeilijk afstand nemen, als ik terugdenk aan al die mooie meezingers van vroeger. Soms was het vroeger toch echt allemaal beter.

Overigens vind ik dat verhaal van Holidays wel boeiend, want in die tijd was het voor Marillion blijkbaar bespreekbaar om de muziek aan te passen aan de eisen van een platenmaatschappij. Gelukkig hoeft dat nu niet meer.

Grappig ook hoe Marillion nu meer verdient aan nieuwe cd's dan ze ooit zullen doen aan Misplaced! Die directe verkoop-techniek is gewoon briljant.

Het is "Real to Reel". Andersom zal wel een bootleg zijn?
Eerste keer Fish vond ik geweldig. Indrukwekkende man op het podium. Muzikaal vond ik het minder: die twee gitaristen die samen toch niet het niveau van Steve Rothery haalden.
Maar vooral zijn stem, dat schreef ik al.
Gelukkig was er toen nog veel gekte rond de concerten. Is er misschien nu ook wel, maar daar krijg ik dan wat minder van mee.

Grappig dat je Holidays in Eden noemt (hoewel ik niet weet aan welke info je refereert: uit het cdboekje van de remastered Holidays?) want daar staan toch ook veel meezingers op? En wat te denken van Easter met z'n: "dup'm duu" of iets dergelijks in het tweede gedeelte (hoe duidelijk wordt Fish dan gemist....).
Of het briljant is wat ze doen is misschien wat te veel eer. Verstandig lijkt het wel.

quote:

Matsudo schreef op 23 september 2005 om 13:20:
Over Radiohead nog, op het succes-album OK Computer is duidelijk te horen dat ze het album Brave van Marillion ook hebben gehoord.

Dat wilde ik nog vragen: waar hoor je dat aan? Ik heb die link nog nooit gelegd.

Ken je Peter Hammill overigens?

[Matsudo]

Muis, ik kom er op terug. Ik kan op bijna geen enkel ander onderwerp meer reageren. Zou ik gebant zijn? Kun je per onderwerp gebant worden, want bij muziek mag ik nog wel een antwoord plaatsen.

OK computer, dat is een lang verhaal van lang geleden. Steve H. kwam ermee, in het fanclubblad had een redacteur het er ook al over gehad en zelf was ik er ook al lang achter. Ik denk dat het te maken heeft met de opbouw van de albums, OK computer wordt ook door veel "kenners" (wat is een kenner?) gezien als het symfo/progressieve album van radiohead. Ik denk dat je het wel hoort als je er eens voor gaat zitten.

Als ik schrijf meezingers, dan bedoel ik niet de popliedjes van holidays, maar de :"so here i am once more, in the playground of the broken hearts"-teksten van script....
Holidays is achteraf gezien best een goed album, maar toen vond ik het verschrikkelijk slecht. De meezingers van toen vergelijk ik meer met de albums van nu, als H zingt is het vaak veel moeilijker/moeizamer om mee te zingen. Als ze in de begintijd met H een nummer van Fish inzette, dan hoorde je het publiek gewoon drie keer zo hard meezingen.... en daarvoor ga ik eigenlijk naar concerten, de muziek moet mooi zijn, maar het samen zingen vanuit je tenen, dat is zo mooi.. (kon dat in de kerk ook maar.....)

Hammill heb ik nog nooit van gehoord, maar als dat een "nieuwe" artiest is (dus minder dan 5 jar bezig), dan is dat voor mij wel logisch, sinds ik getrouwd ben, hou ik de muziek bewegingen niet meer bij. Vandaar dat ik nog fan ben van Marillion/Morrissey/DT/PT ed, die bestaan allemaal al meer dan 10 jaar.......

Ik zal 's kijken/luisteren naar Hammill!! Of is dat niet de bedoeling?


Seasons end is overigens feitelijk nog een Fish album, de muziek/liedjes werd(en) nog met Fish erbij gemaakt. Later zijn er andere teksten op gezet. Dat is nog mooi te horen op de remaster van clutching at straws.....

[sium]

quote:

Matsudo schreef op 02 oktober 2005 om 10:52:
Muis, ik kom er op terug. Ik kan op bijna geen enkel ander onderwerp meer reageren. Zou ik gebant zijn? Kun je per onderwerp gebant worden, want bij muziek mag ik nog wel een antwoord plaatsen.

Geen idee, ik weet niet wat je "uitgevreten" hebt elders op dit forum.
(In ieder geval mijn inlognaam omgedraaid... )
Lijkt me een vraag voor een moderator.

quote:

Matsudo schreef op 02 oktober 2005 om 10:52:
OK computer, dat is een lang verhaal van lang geleden. Steve H. kwam ermee, in het fanclubblad had een redacteur het er ook al over gehad en zelf was ik er ook al lang achter. Ik denk dat het te maken heeft met de opbouw van de albums, OK computer wordt ook door veel "kenners" (wat is een kenner?) gezien als het symfo/progressieve album van radiohead. Ik denk dat je het wel hoort als je er eens voor gaat zitten.

Ik weet niet of je t.a.v. dit onderwerp bedoeld dat je er nog op terug gaat komen? In ieder geval ben ik wel benieuwd naar de kant van dit verhaal van H. en fanclubblad.
Ik weet wel dat ik in interviews met Radiohead heb gelezen dat de gitarist (Greenwood) naar oude progressieve albums heeft geluisterd voordat ze met OK Computer begonnen.
Maar dan met nadruk op 'oude': bij naam werd "Meddle" van Pink Floyd genoemd. Vooral uit begin jaren '70 dus. Ik meen me te herinneren dat ook Yes wordt genoemd.
Ik hoor als "kenner" inderdaad duidelijk parallelen met symfo/progressieve rock, maar dat heb ik dus gekoppeld aan de jaren '70.
Daarnaast weet ik dat Paranoid Android is geschreven met Bohemian Rhapsody van Queen "in het achterhoofd" en da's duidelijk te horen. "Lucky" is een nummer dat vóór de OK Computer sessies is geschreven.
De link met Brave uit 1993 (?) wat ook nog eens een echt concept-album is.... ik ben dus zeer benieuwd naar de kant van het verhaal van Marillion-zijde. Ondertussen zal ik beide albums nog eens aan een luisterbeurt onderwerpen. In het geval van OK Computer is dat geen straf. Brave luister ik de laatste tijd altijd wat selectiever (dankzij het "skippen" )

Matsudo schreef op 02 oktober 2005 om 10:52:
Als ik schrijf meezingers, dan bedoel ik niet de popliedjes van holidays, maar de :"so here i am once more, in the playground of the broken hearts"-teksten van script....
Holidays is achteraf gezien best een goed album, maar toen vond ik het verschrikkelijk slecht. De meezingers van toen vergelijk ik meer met de albums van nu, als H zingt is het vaak veel moeilijker/moeizamer om mee te zingen. Als ze in de begintijd met H een nummer van Fish inzette, dan hoorde je het publiek gewoon drie keer zo hard meezingen.... en daarvoor ga ik eigenlijk naar concerten, de muziek moet mooi zijn, maar het samen zingen vanuit je tenen, dat is zo mooi.. (kon dat in de kerk ook maar.....)/quote]

Hmm... ligt dat niet meer aan het fanatisme van de fans? Ik zou zeggen dat veel Fish-periodenummers moeilijker zijn mee te zingen. Want de H-periode heeft inderdaad meer pop-liedjes met deuntjes die gemakkelijker in het gehoor liggen?
De beleving was bij de Fish-fans groter, die wilden niet meezingen met popdeuntjes.
(In de kerk is die beleving er ook, denk ik... maar niet in jouw beleving, blijkbaar )

quote:

Matsudo schreef op 02 oktober 2005 om 10:52:
Hammill heb ik nog nooit van gehoord, maar als dat een "nieuwe" artiest is (dus minder dan 5 jar bezig), dan is dat voor mij wel logisch, sinds ik getrouwd ben, hou ik de muziek bewegingen niet meer bij. Vandaar dat ik nog fan ben van Marillion/Morrissey/DT/PT ed, die bestaan allemaal al meer dan 10 jaar.......
Ik zal 's kijken/luisteren naar Hammill!! Of is dat niet de bedoeling?

Zeker is Hammill al langer dan 5 jaar bezig! Al ruim dertig jaar namelijk.
Op de achterkant van Fugazi liggen vier platen: Punch & Judy (de 12") en 3 platen die van grote invloed waren op Fish: Pink Floyd - "The Wall", "Fool's Mate" en "Over" van Peter Hammill. Dit zijn platen uit resp. '71 en '77. De tekst van "Script" (het nummer) vertonen verrassende overeenkomsten met "Lost and Found" van "Over". Zo zijn er nog wel meer teksten waar duidelijk wordt waar Fish "de mosterd haalde". Daarnaast heeft hij de manier van zingen van Hammill ook meegenomen in zijn eigen stijl. Echter waar Fish uit zijn tenen zingt, komt het bij Hammill uit zijn ruggegraat. Moet je van houden, maar als je vindt dat je de nummers uit de Fish-periode goed mee kan zingen, dan moet je dit ook wel aankunnen.
Dus ja: Hammill luisteren is absoluut aan te bevelen! (Ik wil eigenlijk schrijven: verplichte kost.... maar ik houd me in  

quote:

Matsudo schreef op 02 oktober 2005 om 10:52:
Seasons end is overigens feitelijk nog een Fish album, de muziek/liedjes werd(en) nog met Fish erbij gemaakt. Later zijn er andere teksten op gezet. Dat is nog mooi te horen op de remaster van clutching at straws.....

Ja, overwegend goeie muziek met overwegend matige teksten. En dan in het begeleidende boekje een Fish die meldt dat íe bij het terugluisteren vind dat het best nog wel wat had kunnen worden, destijds. Huil.

[Matsudo]

Ik denk niet dat de albums van H makkelijker zijn mee te zingen. Kom je wel eens op concerten? Ze spelen veel nummers waarbij het gewoon niet mogelijk is goed mee te zingen. Wellicht heeft het met fanatisme te maken. Maar forgotten sons/script/fugazi, eigenlijk alles is goed mee te zingen.

Wat een leuke info over OK computer, dat plaatst alles in een ander daglicht, bedankt! Als OK computer dus paralellen vertoont met Brave, dan heeft dat misschien meer met het verleden te maken. Ik neem aan dat de door jou aangehaalde muziek ook bij Los Marillos bekend is.

Wellicht dat ik de muziek van hammill dan wel gehoord heb, maar de naam is nooit blijven hangen. Ik zal er eens induiken.

Ik kom erop terug, omdat ik eens op zoek ga naar de bijbehorende blaadjes (als ik ze nog heb)

[Zijnkind]

quote:

Matsudo schreef op 02 oktober 2005 om 10:52:
Muis, ik kom er op terug. Ik kan op bijna geen enkel ander onderwerp meer reageren. Zou ik gebant zijn? Kun je per onderwerp gebant worden, want bij muziek mag ik nog wel een antwoord plaatsen.

Nee dat kan niet. Een ban is alles of niets. Je krijgt ook altijd eerst een waarschuwing voor een eventuele ban. Voor zover ik weet heb jij beide niet gehad. Waarom je niet kon reageren weet ik niet. Mogelijk heb je in je persoonlijke instellingen iets niet goed staan of moet je de pagina een keer refreshen?

Om nog iets on-topic te reageren. Ik ben geen marillion fan maar kan misplaced childhood wel erg waarderen. Kayleigh gaat over seks? Dat had ik er idd niet uitgehaald. Dacht dat het over een gebroken (jeugdliefde-) relatie ging.

[sium]

quote:

Zijnkind schreef op 02 oktober 2005 om 12:07:

[...]
 
Om nog iets on-topic te reageren. Ik ben geen marillion fan maar kan misplaced childhood wel erg waarderen. Kayleigh gaat over seks? Dat had ik er idd niet uitgehaald. Dacht dat het over een gebroken (jeugdliefde-) relatie ging.

Idd... gelukkig, ik ben niet de enige.   Maar ik geloof dat we er al over uit waren dat de verwijzingen naar seks in Kayleigh zo subtiel zijn dat ze niet zijn te ontwaren.
Wat overblijft:
"The cherry blossom in the marquet square", wellicht. "Loving on the floor in Belsize Park", maar daar hebben ze vast hun kleding aangehouden, aangezien in de regel daarvoor alleen over "barefoot" wordt gezongen.

[Ge2rt]

Ga toch knikkeren...

[Appelmoes??]

Wauw! Wat een geweldig inzicht brengt Ge2rt in deze discussie! Nog meer van dit soort revoluties in het gedachtengoed van Marillion? Iets met verstoppertje of tikkertje misschien? Enlighten us!

[Zijnkind]

Knkkeren in belsize park? Op naalhakken?  " class="smiley"  />