Michael W. SmithGisteren was het dan zover Michael W. Smith speelde in het
Gerlredome. Het was de tweede keer dat hij optrad, want eerder deze dag had hij opgetreden op de
Jongerendag. Mijn oudste zoon had hem ook zien optreden maar was toch meer gecharmeerd van het optreden van
Toby Mac, die vent was pas echt 'cool' vondt hij en zijn vriend die met hem mee was, sloot zich hier helemaal bij aan. Maar goed ik was naar het Arnhem getogen voor het concert van Michael W. Smith. In januari was bekend dat hij zou komen. In eerste instantie was
Ahoy in Rotterdam geboekt omdat men maximaal 2.000 tot 5.000 bezoekers verwachtte, uiteindelijk zouden het er tussen de 15.000 en 18.000 worden reden waarom men was uitgeweken naar Arnhem.
Dat Michael W. Smith populair was bleek al uit de reacties op dit forum over zijn komst naar Nederland. Maar ook bij ons in de gemeente bleek hij populair, velen boekten een kaartje. Ik ging samen met mijn zus(je). Later bleek ook mijn broertje (u weet wel die voetballer met zijn vrouw) aanwezig te zijn.
Het concert begon met Eoghan Heaslip als support act. Ik zal eerlijk zijn na twee nummers was ik erop uitgekeken en uitgeluisterd het kon mij niet boeien, en bij navraag bleek ik die mening met velen te delen. Daarna trad Shaun Groves op en dat was al een stuk beter. Een duidelijke artiest in de categorie singer-songwriter.
Nadat voor de zoveelste keer gevraagd was om te gaan zitten, startte dan eindelijk om 21.00 uur het concert van Michael W. Smith. En dat concert was goed, uit alles blijkt dat Michael een rasartiest is die weet dat je kwaliteit moet bieden. Michael doet al heel wat jaren mee en heeft de afgelopen jaren een tweetal 'worship' cd's afgeleverd. Reden waarom hij nu aan het touren was. Tijdens zijn concert bracht hij een groot aantal nummers ten gehore en nu weet ik ook waar de band van
Godfashion veel van zijn nummers vandaan haalt. Gelukkig bracht hij ook nog een aantal nummers van zijn 'pop' cd's ten gehore. Waaronder het prachtige nummer “This is your time”. Helaas, helaas waren er op het veld alleen maar zitplaatsen. Waarom zo vroeg ik mij zo af. Zeker nu veel mensen moeite hadden om het juiste vak te vinden. Wij zijn geneigd tot alle kwaad, leert de Heidelberger ons en dat blijkt toch ook maar weer eens uit dit soort kleine dingen. Maar dat mocht gelukkig de pret verder niet drukken… Wat de pret wel drukte was de bij tijd en wijle falende techniek. Een piano was niet meer hoorbaar, mensen van de ring melden dat het geluid op het laatst tegen elkaar inging. Slordig, zeker als je bedenkt dat je voor een kaartje toch een euro of dertig moest neertellen. Een ander slordigheidje was het feit dat Michael ‘vergat’ zijn band voor te stellen. Maar zoals gezegd, Michael is een artiest die kwaliteit uitstraalt en dat maakt veel goed. Zeker de momenten waar hij zijn eigen kwetsbaarheid toonde, zoals toen hij in Afrika was en voor een groep van 15 doodzieke kinderen moest spelen, hij kon geen noot spelen. Maar de kinderen lukte het wel om te zingen over Jezus. Iets wat ik persoonlijk ook op prijs stelde was dat Michael aangaf dat worship een zaak is van 24/7 en dat dit zich beweegt tussen twee extremen, gezamenlijk zingen en bidden en lofprijzen maar ook in de barre werkelijkheid van alledag als je iemand helpt die geen voedsel meer heeft. Hiermee nam hij wat mij betreft de claim weg die evangelischen menen te hebben op ‘worship’.
Michael W. Smith heeft een
nederlandse en
amerikaanse website. Michael zet zich ook in voor
Compassion 
