Iemand zegenen

[arend]

quote:

Nummeri 6:
e HEER zei tegen Mozes: 23 ‘Zeg tegen Aäron en zijn zonen dat zij de Israëlieten met deze woorden moeten zegenen:
24 “Moge de HEER u zegenen en u beschermen,
25 moge de HEER het licht van zijn gelaat over u doen schijnen en u genadig zijn,
26 moge de HEER u zijn gelaat toewenden en u vrede geven.”
27 Als zij mijn naam over het volk uitspreken, zal ik de Israëlieten zegenen.’

kennen jullie het liedje 'Ik zegen jou in Jezus' naam' van Rikkert Zuiderveld?
Het gaat zo:

Ik zegen jou in Jezus' Naam -
Hij bewijst zijn trouw.
Ik zegen jou in Jezus'Naam:
Hij blijft bij jou.
 
Een bloem die in de schaduw groeit
houdt zijn blaadjes dicht.
Een bloem bloeit open in de zon,
groeit naar het licht.
 
Wanneer het leven tegenvalt -
mensen doen je zeer -
bedenk: op wie de regen valt
groeit naar de Heer

Hierbij komt bij mij de vraag op: Mag dat? Mag ik mijn buurman, buurvrouw, dominee, gemeentelid etc. zegenen? Of is het alleen aan God om een zegen uit te spreken?
Ik heb er namelijk wel een beetje moeite mee. Met welk recht zegen je iemand?
Er zijn natuurlijk wel bijbelteksten te verzinnen. Neem de bekende zegebede uit Numeri: De Here zegene u en hij behoede u. De Here doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig. De Here verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede'.
Of, uit de psalmen: Dat 'sHeren zegen op u daal' (gkv: Uit sion dale op u neer/de zege van uw God, de Heer)
Maar als je goed kijkt zie je dat dit geen zegen zelf is, maar een zegebede: Je bidt/hoopt/verlangt dat God iemand zegent.  Net zoals de zin 'ik hoop je te feliciteren met je Verjaardag, als ik weer in Nederland ben’ op zichzelf ook geen felicitatie is, maar ahw een aankondiging van een felicitatie.

Het lijkt er hiermee op dat je als zondig mens niet iemand in God’s naam kunt zegenen. Hoe denken jullie hierover?

[Pooh]

quote:

Romeinen 12 Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede toegedaan. 10 Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan uzelf. 11 Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer. 12 Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. 13 Bekommer u om de noden van de heiligen en wees gastvrij. 14 Zegen uw vervolgers; zegen hen, vervloek hen niet. 15 Wees blij met wie zich verblijdt, heb verdriet met wie verdriet heeft. 16 Wees eensgezind; wees niet hoogmoedig, maar zet uzelf aan tot bescheidenheid. Ga niet af op uw eigen inzicht. 17 Vergeld geen kwaad met kwaad, maar probeer voor alle mensen het goede te doen.

(En analoog daaraan 1 Petrus 3.)

In het oude testament zijnhet de priesters die de opdracht krijgen om te zegenen. Kun je niet zeggen dat, omdat het priesterambt nu het ambt van alle gelovigen is geworden, de opdracht om te zegenen ook voor alle gelovigen geldt?

[E-line]

* E-line moet denken aan de discussie over de 'zegenende ouderling' in de GKv, van een aantal jaren geleden... wellicht dat in die context nog een boel argumenten te vinden zijn...
Volgens mij is de kern toen geweest dat de priester-zegen voorbehouden is aan ambtsdragers. Eerder was het alleen aan de dienaren des Woords, maar dat is dus verbreed tot alle ouderlingen (ik meen dat de diakenen daar niet onder vallen nog).
Ik zou eens kijken of je daar nog stukken over kunt vinden.

[E-line]

bert in "Handoplegging...?" - wel een oud topic, maar wellicht dat je hier eea uit kunt halen

[Roodkapje]

Iemand de handen opleggen is niet direct hetzelfde als iemand zegenen toch?

[E-line]

nee, maar het is wel vaker aan elkaar verbonden...

[Titaan.]

quote:

arend schreef op 15 augustus 2005 om 15:25:
[...]
Het lijkt er hiermee op dat je als zondig mens niet iemand in God’s naam kunt zegenen. Hoe denken jullie hierover?

Het zegenen van een ander is denk ik wel geoorloofd als ik b.v. lees in Luk.6:27:
“Hebt uw vijanden lief, doet wel dengenen, die u haten. Zegent degenen die u vervloeken, en bidt voor degenen die u geweld doen.”

Maar met het zegenen in in Gods naam lijkt me dat je dan pretendeert dat je het in het Gods opdracht doet. En dat is iets wat ik in ieder geval niet durf, omdat ik niet weet of God betreffende persoon daadwerkelijk zegent. God alleen doorgrondt de harten en  neemt aan en verwerpt wie Hij wil.
Verder denk ik hierbij aan de tekst (die dan weliswaar over profeteren in Gods naam gaat):
 “[hun profeten] zeggen: Zo zegt de Here HERE –terwijl de HERE niet gesproken heeft.”(Ezech.22:28).

En de dominee die de gemeente zegent in Gods naam? Misschien dat dit mogelijk is omdat we op grond van de Bijbel ervan uit mogen gaan dat God zijn gemeente zegent. Maar of een dominee een individu persoonlijk kan zegenen in Gods naam heb ik mijn twijfels over.

En over het wensen of bidden van Gods zegen;
in een goed gebed zit altijd het element van “u wil geschiedde”. Het is Gods raadsbesluit wat er al dan niet gebeurd.
Ik vind Lied 367 dan ook premature als het ervan uit gaat dat Gods zegen je iemand zomaar kan toe bidden zodat die ander het alleen maar eerbiedig hoeft aan te nemen.
“ Wij bidden U Gods zegen toe.
Neemt die eerbiedig aan”.

En wat wordt er gevonden van de eerste regel van psalm 103 uit ons rooie boekje:
“Zegen, mijn ziel, de grote naam des Heren,”
Nou is dit wel te verdedigen door te stellen dat het NL-Woordenboek het woord zegenen in meerdere betekenissen kent, en dat in de 2e regel ook gesproken wordt van ‘eren’,
Maar toch vind ik dit niet overeenkomstig Hebr.7:7 waarin het feit dat Melchizedek Abraham zegent, als bewijs genomen wordt dat er een verschil in positie is:
“Nu, zonder enig tegenspreken, hetgeen minder is wordt gezegend van hetgeen meerder is.”.

[Knee]

quote:

Titaan. schreef op 17 augustus 2005 om 13:52:
[...]

En wat wordt er gevonden van de eerste regel van psalm 103 uit ons rooie boekje:
“Zegen, mijn ziel, de grote naam des Heren,”
Nou is dit wel te verdedigen door te stellen dat het NL-Woordenboek het woord zegenen in meerdere betekenissen kent, en dat in de 2e regel ook gesproken wordt van ‘eren’,
Maar toch vind ik dit niet overeenkomstig Hebr.7:7 waarin het feit dat Melchizedek Abraham zegent, als bewijs genomen wordt dat er een verschil in positie is:
“Nu, zonder enig tegenspreken, hetgeen minder is wordt gezegend van hetgeen meerder is.”.

In Efeze 1:3 lezen we:

Ef 1:3 - Statenvertaling
Gezegend zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegening in den hemel in Christus.

Zegenen betekent in dit verband idd iets anders, namelijk: prijzen, of loven. Bijv. in 1 Petr 1:3 waar staat (daar staat hetzelfde woord in de grondtekst):

1 Petr 1:3 - Statenvertaling
Geloofd zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, Die naar Zijn grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren, tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.

Als psalm 103 dus 'Loof de HEERE' heeft, kan je daar dus ook lezen: 'Zegen de HEERE'.

[Theodoor]

Als eerste is het misschien goed om stil te staan bij wat we verstaan onder de zegen van God.

Ikzelf denk bij het woord zegen aan groei. Wanneer we met Gods aanwezigheid gezegend worden, versta ik daaronder dat ik groei in het besef van wie God is. Nu kun je ook heel specifieke dingen zegenen. Zoals mijn financiën. Dat komt er groei in mijn financiën. Een gezegend land, betekent een rijke oogst etc.

De hogepriesterlijke zegen luid als volgt

quote:

De Here zegene en behoede u; de Here doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig; de Here verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede

De zegen is hier heel algemeen en kan volgens mij dan ook heel algemeen slaan op groei in alle aspecten van je leven in verbondenheid met God.
Kun je deze zegen geven in Gods naam. Volgens mij is dat dezelfde vraag als vragen betekent de bijbel vandaag nog wat voor mij?

Natuurlijk betekent de bijbel vandaag nog wat voor mij.

Het Nieuwe testament staat vol met de wens van God om ons door genade te zegenen met al het goeds. In het oude testament was die zegen gekoppeld aan je daden en of je de wet wel hield. Als je dat niet deed kwam je onder de vloek. Zie deut 11. In dat geval klopt wat Titaan schreef

quote:

Maar met het zegenen in in Gods naam lijkt me dat je dan pretendeert dat je het in het Gods opdracht doet. En dat is iets wat ik in ieder geval niet durf, omdat ik niet weet of God betreffende persoon daadwerkelijk zegent. God alleen doorgrondt de harten en neemt aan en verwerpt wie Hij wil.
Verder denk ik hierbij aan de tekst (die dan weliswaar over profeteren in Gods naam gaat):
“[hun profeten] zeggen: Zo zegt de Here HERE –terwijl de HERE niet gesproken heeft.”(Ezech.22:28).

En de dominee die de gemeente zegent in Gods naam? Misschien dat dit mogelijk is omdat we op grond van de Bijbel ervan uit mogen gaan dat God zijn gemeente zegent. Maar of een dominee een individu persoonlijk kan zegenen in Gods naam heb ik mijn twijfels over.

Maar nu is de werkelijkheid in Galaten 3:10-14  te lezen:

quote:

10 Want allen, die het van werken der wet verwachten, liggen onder de vloek; want er staat geschreven: Vervloekt is een ieder, die zich niet houdt aan alles, wat geschreven is in het boek der wet, om dat te doen. … …. 13 Christus heeft ons vrijgekocht van de vloek der wet door voor ons een vloek te worden; want er staat geschreven: Vervloekt is een ieder, die aan het hout hangt. 14 Zo is de zegen van Abraham tot de heidenen gekomen in Jezus Christus, opdat wij de belofte des Geestes ontvangen zouden door het geloof.

Wij hoeven dus niet meer mensen te beoordelen of God hen wel wil zegenen op grond van hun daden, bij het geven van de zegen. Wij mogen er op vertrouwen dat iedereen die zijn gerechtigheid van Jezus verwacht, Gods zegen toekomt. Want Jezus Christus zelf heeft de zegen voor ons verdient aan het kruis, doordat hij de vloek op zich heeft genomen en de zegen aan ons heeft gegeven.

Galaten 3

quote:

26 Want gij zijt allen zonen van God, door het geloof, in Christus Jezus. 27 Want gij allen, die in Christus gedoopt zijt, hebt u met Christus bekleed. 28 …. 29 Indien gij nu van Christus zijt, dan zijt gij zaad van Abraham, en naar de belofte erfgenamen.

Dus kunnen we als priesters van het nieuwe verbond gerust anderen die in Jezus geloven zegenen in Gods naam.

1 pet 2,9

quote:

Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk (Gode) ten eigendom, om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht:

openb 1:6

quote:

en Hij heeft ons tot een koninkrijk, tot priesters voor zijn God en Vader gemaakt – Hem zij de heerlijkheid en de kracht tot in alle eeuwigheden! Amen.

Daarom broers en zussen in Christus wees rijk gezegend met het besef van wie God is voor jou. en zegen elkaar, omdat Gods zegen niet op basis van onze daden is gegeven maar op basis van wat Christus voor ons gedaan heeft.

[CZ]

Ik vind de kwestie zegenen en handen opleggen belangerijk, niet alleen de vraag wie het doet maar ook waarom.

Zegenen kan verschillende betekenissen hebben. Een ervan is goede woorden over iemand spreken, ter bemoediging en geestelijke steun. Zegenen heeft een geestelijke kracht , het zijn niet enkel woorden maar heeft ook een geestelijke dimensie. Net zoals vloeken/ iemand het kwade toewensen dat ook heeft:  het heeft geestelijke effect.

Mag je namens God zegenen? Ik denk bij zorgvuldig gebruik wel. Hetzelfde geldt voor zonden vergeven. Als iemand berouw toont en vraagt om vergeving en beterschap belooft, mag je denk ik wel vergeving uitspreken namens God. Er staat toch ook dat wij in alles moeten spreken alsof het Gods woorden zijn - overigens wat een verantwoordelijkheid ligt hierin!

Natuurlijk kun je niet in het hart van iemand kijken - dat kan een dominee of ouderling ook niet - en zonden vergeven doet God alleen. Maar God geeft ons verantwoordelijkheid naar beste weten, dwz zo ver wij weten en ondervinden, verantwoordelijkheid dragen. Wij zijn niet verantwoordelijk voor iemands onoprechtheid. Maar als als je bv als voorbidder merkt dat de persoon in kwestie bv helemaal geen spijt heeft van zonde, of zegen vraagt over iets wat niet door de beugel kan - moet je natuurlijk geen zegen of vergeving uitspreken.

Je mag Gods werk denk ik wel BEVESTIGEN door zo te zegenen of vergeving van zonde uit te spreken, mits mensen schuld belijden.  
Dat kan helpen bij mensen die bv zich schuldig blijven voelen over zonden, of moeiten kennen of voorbede vragen. Bevestiging kan die mensen helpen verder te gaan en Gods vergeving of zegen te ervaren.
Zo is bv het dopen ook geen magie , zeg maar afdwingen van een verbond, het is enkel een bevestiging en een zichtbaar bewijs van onze band met God. Zo ook het avondmaal : strikt genomen hebben we genoeg aan het Woord, maar God geeft ons ook zichtbare tekens van zijn band met de gelovigen en hun onderlinge verbondenheid.

Hetzelfde geld voor een trouwring : op zichzelf geen magische garantie van trouw en verbondheid, enkel een teken ervan.

een stukje dat ik las van Philip Troost :

quote:

In de cursus persoonlijke voorbede leren we dat als je met iemand gebeden hebt, het dan ook heel mooi is die ander te zegenen. Maar mag dat eigenlijk wel? Is zegenen niet voorbehouden aan ambtsdragers? Hoort de zegen niet thuis in de kerkdienst? Wat doe je eigenlijk als je zegent?

Heel kort een paar opmerkingen over zegenen. Wie meer erover wil lezen raad ik het boekje aan van André de Haan Nou, het beste… over zegenen gesproken, 1999 Arnhem.

Wat is zegenen?
Letterlijk betekent het woord “goede dingen zeggen”. Je spreekt de ander het goede van God toe of je spreekt dat over die ander uit.

Zegenen doe je in het geloof dat die woorden iets “doen” met de ander. Dat er heilzame kracht van God in meekomt. Niet magisch, maar in afhankelijkheid van God en op grond van Gods belofte dat Hij mensen die Hem zoeken wil zegenen. Gods zegen brengt het leven tot groei en bloei.

Als God de enige is die zegent, waarbij de mens alleen maar spreekbuis is, maakt het in principe niet uit wie die zegen uitspreekt. Dat zien we ook in de bijbel:

Wie zegent?
* God zelf zegent zijn schepping (bv dieren en de mens en de sabbat Gen.1:22.29; 2:3)
* Mensen zegenen elkaar in Gods naam. Vaders zegenen hun zonen (Gen.49:28) kerkelijke dienaars zegenen het volk (Deut.10: maar het volk zelf zegent ook (1Kon.8:66). De oproep om te zegenen in het Nieuwe Testament is voor iedereen bestemd (Luk.6:28; Rom.12:14; 1Kor.14:16; 1Petr.3:9).
* Mensen zegenen God (= groot maken, prijzen) bv Ps.103 “Zegen mijn ziel de grote naam des Heren”

Deze bijbelplaatsen laten zien dat zegenen zijn wortels heeft in het gewone leven (schepping, familie, maatschappelijke verhoudingen, onderlinge omgang). De zegen in de kerkdienst zou je als een liturgische vorm kunnen zien, waarvan het speciale is dat de gemeente als geheel gezegend wordt. De ambtelijke positie van degene die zegent, onderstreept nog eens de zorg en aandacht van de goede Herder voor zijn kudde. Een plechtig moment waarop je als volk voor God staat, maar het zegenen is zeker niet beperkt tot alleen dit plechtige moment.

Terwijl je dus al in het Oude Testament ziet dat ook in het gewone leven mensen elkaar zegenden, was zegenen toch wel vooral een taak van de priester. In het Nieuwe Testament wordt de gemeente een koninklijk priesterschap genoemd (1Petr.2:9). Nu is
iedere christen priester en als zodanig geroepen te zegenen in alle verbanden en relaties waarin hij of zij zich bevindt.

Hoe zegenen?
* Je kunt iemand in stilte zegenen. Zachtjes de goedheid van God voor die ander denken, bijv. midden in een moeilijk gesprek, of iemand die je op straat tegenkomt.
* Je kunt zegenen met bijbelwoorden. Teksten citeren of bijbelse gedachten weergeven.
* Je kunt zegenen met eigen woorden, die kloppen met de bijbel en aansluiten bij wat de ander nodig heeft, bij wat God al aan  het doen is in die ander. Als je je beschikbaar stelt voor God, open staat naar God toe en naar de ander toe, mag je vertrouwen dat God je gedachten, gevoelens en woorden geeft voor die ander, waarvan het zonder meer duidelijk is dat die passen bij de zegen die van God uitgaat. Je hoeft niet bang te zijn dat het alleen jouw woorden zijn en niet die van God. Het is én én: God werkt met je samen.

Het is mooi en bijbels om bij het zegenen je hand op iemands hoofd of schouder te leggen, maar de zegen is daarvan niet afhankelijk.