Het geval met Old Shat laat me niet los. Kon er vannacht niet al te best door slapen en ben er om twee uur maar even uitgegaan. Het verbaast me hoe weinig je toch eigelijk van elkaar weet als het erop aan komt.
Zal hem spoedig eens vragen om mee te gaan naar de samenkomst. Er is natuurlijk niets op tegen dat hij naar christelijke radioprogramma’s luistert, maar hij heeft ook een thuisgemeente nodig.
Al jaren praten we erover om de televisie weg te doen. Dat is een hele stap natuurlijk. Niet dat wij iedere avond aan het toestel gekluisterd zitten, maar toch. Als je na een week de uurtjes die je achter het “kastje” slijt zou besteden aan bijbelstudie, zou er een geweldige opwekking kunnen ontstaan in eigen gezin. Maar eigelijk kijkt Paula nooit en ik doe alles op de Pc en boven staat nog een kleintje waar ik de dvd speler op aan zal sluiten voor het geval ik toch wil kijken
Na lang overwegen hebben we op het moment dat de videorecorder de geest gaf besloten om de televisie weg te doen. Alleen, waar laten we de televisie? Nou hebben we wel veel vrienden en kennissen, maar die hebben volgens ons allemaal al zo’n “al ziend oog” “Naast ons woont een gereformeerde buurvrouw met inktzwarte kousen die nog geen tv heeft,” oppert Paula. Zeg” je weet toch hoe die dame over een televisie denkt. Volgens haar is het een uitvinding van de duivel, zo ik denk niet dat we haar met onze oude kast een plezier zullen doen.
Na lang wikken en wegen besluiten we de tv te schenken aan onze voorganger en zijn gezin.
