quote:
op 14 Mar 2003 19:15:36 schreef Wiering:
Ds. Kersten was de voorman van de Bevindelijken rond de oorlog. Speelde een -achteraf erkend- foute rol; hij zag de Duitse bezetting veeleer als een straf van God (het is slechts de roede Gods die u geselt) dan dat hij er werkelijk tegen opposeerde. Kreeg veel kritiek van de -toen nog 1- Gerf. Kerken in Nederland, Trouw en de ARP.
Kersten was DE grote man van de
SGP van voor de oorlog.
Hij was predikant, kamerlid, hoofdredacteur van het partijblad 'de banier' en had nog heel veel meer nevenfuncties.
In de oorlog oogste hij veel kritiek (zoals de vorige spreker al aangaf) met zijn visie op de bezetting: Ds. Kersten beweerde namelijk dat de Duitse bezetting een straf van God was en dat die dientengevolge geleidelijk ondergaan moest worden en dat je je er niet tegen moest verzetten.
Na de oorlog is Ds. Kersten (naar ik meen) opgevolgd door Ds. P. Zandt als grote man van de SGP, ook omdat hij niet meer herkozen mocht worden als tweede kamerlid vanwege zijn uitspraken.
Ook nu nog wordt binnen de SGP kringen met groot respect over Ds. Kersten gesproken, ondanks zijn "wat minder tactische" opstelling in de oorlog.
En laten we wel wezen, of je het met hem eens was of niet: binnen, door en voor zijn kerkverband, de (net opgerichte) SGP en zijn partijblad heeft ds. Kersten veel bereikt voor zijn achterban.
Detail: In de nacht van 10 op 11 november 1925 is er een kabinet gevallen door een motie van Ds. Kersten. De regering wilde een gezantschap, een ambassadeur, bij de paus; de SGP en Kersten als overtuigd Gereformeerden wilden dat niet en zo nog een paar Gereformeerde / Hervormde en andere partijen. Op een motie van Kersten is het kabinet toen gevallen. De nacht waarin dit gebeurde heet dan ook
'de nacht van Kersten'.
(zie ook dit
artikel uit 'de banier', voor meer info over Ds. Kersten zelf klik
hier of
hier)
