Hef nu uw handen naar omhoog

[fransje]

quote:

En om even mijn persoonlijke verlangen erbij te verwoorden: ik hoop dat de mensen die de handen niet in de lucht steken, aangestoken worden door de mensen die dat wel doen, de drempel overwinnen en ervaren hoe bevrijdend het is. Maar nogmaals: NIETS moet!

Als je maar niet je handen in omhoog heft om daar mee een voorbeeld te willen zijn voor anderen Mezz. Dan wil je jezelf tot voorbeeld stellen en dat werkt irritatie op.

[Marnix]

Tuurlijk niet. Je bent niet meer of minder als je wel of niet met je handen in de lucht staat. Maar het kan je wel helpen om God beter te aanbidden, tenminste dat merk ik wel.

Wel is het zo dat het soms zo ontzettend logisch is om het wel te doen dat ik niet snap waarom het niet gebeurd. Als je een psalm zingt waarin staat: Ik hef mijn handen naar u op! maar je doet het ondertussen niet.... waarom zingen we het dan? We menen toch wat we zingen?! Of als we zingen: Laat alle stromen vrolijk zingen, de handen klappen voor de Heer, Juicht oh volken juich handklap en betuig. Ik zie niet helemaal in waarom we dan niet zouden klappen.

En wat het applaus betreft.... Dat is ook handklappen voor God. Laten zien dat je blij bent, en ik denk dat God het ook fijn vindt als mensen voor hem klappen. Marloes, je zegt :Bij prins Claus klapten sommigen ook en anderen niet. Dat is inderdaad cultuurverschil. Maar daar vertelde ook niemand die mensen om wel of niet in de handen te klappen.... ik vind dat nog wat anders dan wanneer je zelf zingt: Laat de handen klappen voor de Heer. Want als er vervolgens niet wordt geklapt... vind ik dat je het eigenlijk ook niet zou moeten zingen. Maar dan komt je gedrag niet overeen met wat je zingt in dat geval.

[joris]

handen opheffen? niet over nadenken. Dat doe je wel of doe je niet. HEel simpel.

In sommige liederen staat het, en dan denk ik: waarom zou ik het doen?

maar als je echt in aanbidding bent en Gods aanwezigheid voelt dan gaan vaak je handen vanzelf omhoog!!!! Of ze vallen slap langs je lijf naar beneden. HEt gaat erom dat je je volledig overgeeft aan God en helemaal op hem vertrouwd. Wat is de meest kwetsbare positie voor een mens? Inderdaad met zijn armen omhoog, zijn longen en hart goed kwetsbaar voor de vijand? Wie staat ermet zijn armen over lekaar? inderdaad degene die (onbewust) denkt: ik wacht nog wel effe af, kijk de kat uit de boom.

[Jesus4you]

quote:

op 24 Jun 2003 21:58:51 schreef bert:
Afgelopen zondag zongen we psalm 134 : 2

Hef nu uw handen naar omhoog

Zelf zie ik het als een opdracht, maar ik kwam niet verder dan een van mijn handen half opheffen, omdat ik weet dat ik broeders en zusters daarmee shockeer.

Waarom hebben mensen daar nu problemen mee? Of beeld ik mij dat in? Kan iemand mij dat uitleggen.

In dat verband wil ik wijzen op Ex 17 : 11 en 12. Onderstreept dat niet de noodzaak om met geheven handen te bidden?

"En wanneer Mozes zijn hand ophief, had Israel de overhand, maar wanneer hij zijn hand liet zakken, had Amalek de overhand. Toen de handen van Mozes zwaar werden, namen zij een steen, legden die onder hem neer, zodat hij daarop kon gaan zitten; en Aaron en Hur ondersteunden zijn handen, de een aan de ene en de andere aan de andere zijde, zodat zijn handen onbewegelijk bleven tot zonsondergang."

Nog duidelijker:

1 Tim 2 : 8
"Ik wil dan, dat de mannen op iedere plaats bidden met opheffing van heilige handen, zonder toorn en twist."

Het is wel heel gemakkelijk om iets te doen of te laten wat anderen ook doen of laten.
Nog moeilijker word het om iets te doen of te laten wat anderen juist laten of niet laten.
Met andere woorden, het is gemakkelijk om je handen op te heffen als iedereen het doet.
Maar als je een brandend verlangen hebt om het wel voor god te doen en je ziet het niemand doen, dan word het een hele strijd om het te doen.
Maar, en dan spreek ik uit ervaring in andere dingen, als je het doet, maakt dat je wel sterker in de keuzes die je maakt.