Titus 1:6

[CZ]

"Die onberispelijk zijn, één vrouw hebben, die gelovige kinderen hebben, die niet in opspraak zijn wegens losbandigheid of van geen tucht willen weten. "

Een vraag ter discussie: wil dit zeggen dat iemand met kinderen die ongelovig zijn of worden, geen ambt mogen bekleden? Geld dit vandaag de dag ook en zo ja, waar trek je de grens? En is het verstandig dat bv een vader van wie drie kinderen in therapie zitten een ambt gaat bekleden? Zeker als ze o.a door zijn doen of laten daarin beland zijn.

Alvast gelukkig 2006 en een gezegend leven dicht bij God!

[diak2b]

quote:

Zandbergen schreef op 31 december 2005 om 20:05:
"Die onberispelijk zijn, één vrouw hebben, die gelovige kinderen hebben, die niet in opspraak zijn wegens losbandigheid of van geen tucht willen weten. "

Een vraag ter discussie: wil dit zeggen dat iemand met kinderen die ongelovig zijn of worden, geen ambt mogen bekleden?

Uit een kerk waar slechts één ambt, normaal gezien, valt te combineren met kinderen, is die discussie goeddeels niet zo spannend. Behalve voor degenen die diaken willen worden, want dat is dus dat ene ambt.

In het bisdom waar ik woon is het eerder andersom: je wordt gedurende de opleiding nogal intensief gewaarschuwd niet te schrikken van het feit dat je kinderen, als ze ouder worden, vermoedelijk niet zo braaf zullen blijven

quote:

Geld dit vandaag de dag ook en zo ja, waar trek je de grens?

Nogmaals: uitgaande van mijn eigen praktijkervaring, die ik overigens zelf heb opgezocht en waar je dus van mag aannemen dat ik het er 100% mee eens ben: de grens ligt bij wat je zelf in de hand hebt. Een gelovige opvoeding is dus wel te eisen, maar het is een inspanningsverplichting, geen resultaatsverplichting.

quote:

En is het verstandig dat bv een vader van wie drie kinderen in therapie zitten een ambt gaat bekleden?

Ik kom uit een Kerk die leert dat een ambt niet iets is waar je voor kiest. Je wordt gekozen, of beter: geroepen. Als komt vast te staan dat je een roeping hebt, dan is het verstandig die te volgen. Of het verstandig is in de ogen van de wereld, is daarbij minder relevant.

quote:

Zeker als ze o.a door zijn doen of laten daarin beland zijn.

Dan kom je weer uit op de persoon van de kandidaat. Als die niet in staat is gebleken zijn kinderen "goed" (wat dat ook is) op te voeden, dan is de vermaning van Paulus aan de orde.

quote:

Alvast gelukkig 2006 en een gezegend leven dicht bij God!

ditto.

[oma]

quote:

Zandbergen schreef op 31 december 2005 om 20:05:
"Die onberispelijk zijn, één vrouw hebben, die gelovige kinderen hebben, die niet in opspraak zijn wegens losbandigheid of van geen tucht willen weten. "

Een vraag ter discussie: wil dit zeggen dat iemand met kinderen die ongelovig zijn of worden, geen ambt mogen bekleden?

Dit is een moeilijke vraag. Waar ligt het aan dat kinderen niet geloven? Als de ouder ze niet gelovig  heeft opgevoed, ligt (deels) de schuld bij de ouder. Maar als de ouder hard zn best heeft gedaan om het kind gelovig op te voeden, is het uiteindelijk geen zaak van mensen of het kind wel of niet blijft geloven. Ik denk dat iemand dan best een ambt mag bekleden.

quote:

En is het verstandig dat bv een vader van wie drie kinderen in therapie zitten een ambt gaat bekleden? Zeker als ze o.a door zijn doen of laten daarin beland zijn.

Als ze door zijn toedoen daarin beland zijn, lijkt het me niet zo slim als diegene een ambt gaat bekleden. Ligt natuurlijk ook aan de situatie en wat er dan gebeurt is waardoor die kinderen in therapie zitten. Als het echt de schuld van de vader is, moet hij denk ik wel eerst veranderen, voor hij zelf ouderling oid kan zijn. Niet dat een ambtsdrager (oeh gewichtig woord ) zondeloos moet zijn, maar het lijkt me dat er echt iets mis zit als zijn kinderen in therapie zitten. Ik vraag me dan af of zo iemand pastorale hulp e.d. kan bieden. maar nogmaals: ligt aan de situatie en wat er dan eigenlijk is gebeurd.

[Chaveriem]

quote:

Zandbergen schreef op 31 december 2005 om 20:05:
"Die onberispelijk zijn, één vrouw hebben, die gelovige kinderen hebben, die niet in opspraak zijn wegens losbandigheid of van geen tucht willen weten. "

Een vraag ter discussie: wil dit zeggen dat iemand met kinderen die ongelovig zijn of worden, geen ambt mogen bekleden? Geld dit vandaag de dag ook en zo ja, waar trek je de grens? En is het verstandig dat bv een vader van wie drie kinderen in therapie zitten een ambt gaat bekleden? Zeker als ze o.a door zijn doen of laten daarin beland zijn.

Alvast gelukkig 2006 en een gezegend leven dicht bij God!

Dan ken ik veel voorgangers die er mee op moeten houden