quote:
Moeilijk is het dat je natuurlijk wel een bepaalde 'orde' moet hebben om het geen soepzooitje te laten worden. Dat iedereen doet wat hem/haar wel leuk of fijn vindt op een bepaald moment.
Vandaar dat dat ook wordt genoemd in 1 Kor. 14.
Ik zou er wel even op willen reageren hoe ik dat in de praktijk ervaar. En dan uitdrukkelijk niet om dingen tegenover elkaar te zetten, of het ene beter te vinden dan het andere.
Ik denk dat als het hart er op de goede manier bij betrokken is, het sowieso al minder poppekast is.
Daar gaat ie dan:
quote:
Regels zijn vooraf geschreven (liturgie), spontaniteit wordt niet gewaardeerd.
Wij hebben geen liturgie en is dus niet vooraf bekend wie wat er gaat gebeuren. Wordt er gebeden of gedankt, wordt er een lied gezongen of een stuk uit de bijbel gelezen.... Hier kan het allemaal mee beginnen. En ik vind het wel goed als er juist niet standaard eerst een lied komt, maar dat het ook wel anders gaat. (Want zelfs zonder liturgie kun je van die ongeschreven regels hebben.)
quote:
Mensen zitten, staan, zitten, bidden, zingen en luisteren op de aangegeven tijden. Hoe, blij of niet, maakt niet uit, als ze maar staan of zitten op het juiste moment.
Tja, de gewoonte is dat men gaat staan als er wordt gebeden of gedankt. Het gekke is dat als men nog niet is gaan zitten na een gebed of meerdere gebeden, men automatisch blijft staan als er een lied wordt gezongen....
Als iemand een lied opgeeft, kan er spontaan worden gezegd na één couplet: laten we gaan staan. Of een ander geeft dat direct aan als aanvulling. Uit eerbied zeg maar. Dat kan ook spontaan gebeuren.
quote:
Kinderen moeten veranderen in een houten beeld, stil zitten, strak voor zichuit kijken en doen alsof ze luisteren. Alles wat huilt of lawaai maakt moet zsm verwijderd worden.
Als ouders voel je dat wel eens zo, maar ik stoor me juist bij anderen er helemaal niet aan. Kinderen mogen ondertijd als ze nog niet echt mee kunnen doen omdat ze nog klein zijn en niet kunnen lezen o.i.d. of het niet zo lang volhouden, best een boekje lezen, kleuren of tekenen etc. Wel probeer ik als ze niet meer heel klein zijn, bij het bidden ze mee te laten doen in de zin van: leg even je spulletjes weg, we gaan nu bidden en kom maar even staan. Duurt het te lang, mogen ze rustig (ik bedoel best
) weer gaan zitten.
Onze kinderen hadden er soms patent op om allemaal een keer naar de wc te moeten. (Dat waren er dan een stuk of vier -degenen die mee waren.
quote:
Ouderlingen in stemmig colbert links van de predikant. Diakenen in minder stemmig colbert rechts ervan of achter de ouderlingen.
Hebben we niet.
Broeders zitten vaak op de eerste rij omdat ze dienst doen. Dit is geen wet van meden en perzen; ze zitten ook wel iets verder naar achteren naast hun vrouw en/of kinderen.
quote:
Organist
Hebben we niet.
quote:
speelt intro, en voor het laatste vers nog een intermezzo. Variatie taboe, tenzij het om de deurcollecte voor het kinderkerstfeest gaat.
Dus ook niet.
quote:
Het voorbeeld van het avondmaal vind ik een goed voorbeeld: wat een grafgezichten soms! De ouderling knikt, de rij gaat staan, zet zich in beweging, schuifelt naar de tafel, deponeert geld in het bakje, gaat zitten, legt kerkboek en bijbel voor zich neer, draait het hoofd richting predikant, luistert, pakt de schaal en zoekt een klein stukje brood uit (want owee als je die kleffe meuk niet op tijd wegkrijgt), idem met de wijn (keurig vastpakken, de eerste bovenaan de beker, 2e onder, 3e boven, want straks krijg je een probleem bij het overpakken), zingt wat met sereen gezicht, luistert nog wat, staat op als het orgel weer gaat spelen, schuifelt en masse terug naar de rij, gaat opgelucht weer zitten. Pro forma wordt afgesloten met 'Is er niemand meer gerechtigd deel te nemen aan het avondmaal die wenst aan te gaan? Dan is dit ....' Want wie zou het in zijn/haar hoofd halen om dan nog naar voren te lopen? Een soort stoelendans.
Lijkt me wel eens apart om zo mee te maken.
quote:
En owee als de voorganger iets alternatiefs wil doen, zoals bijvoorbeeld elkaar het brood en de wijn laten doorgeven met de mededeling 'het lichaam van Christus' en 'het bloed van Christus'.
Volgens mij zit ik in een alternatieve gemeente.
Op een gegeven moment is er een broeder die aangeeft: zullen we het brood breken. Die gaat dan naar voren om het brood te breken en een gebed uit te spreken. Dan gaat het brood rond. Je eet het direct op en bent dan persoonlijk bezig op dat moment. Je let niet op anderen. Idem met de beker.
Dat ligt wel een beetje vast in die zin dat die volgorde van brood breken en gebed wel meestal zo wordt gedaan. Som is er iemand die een stukje leest na het brood-breken. En dan bidt.
Maar bij ons is het verschil misschien dat het elke ochtenddienst Avondmaal is en geen woordverkondiging. De hele dienst staat sowieso in het teken van het Avondmaal en er
is dan al natuurlijk gezongen over dat onderwerp.
quote:
Doorbreking van het ritueel! Dilemma! Dominee volgen of sereen je mond houden zoals altijd? Resultaat: iedereen fluistert met paniek in de ogen.
Moelijk. zou het echt niet kunnen op een andere - bv de alternatieve manier? Ligt het allemaal vast in de kerkorde dat het aan tafels moet etc?
Ik moet zeggen dat nadat ik na jaren niet meer in een kerkdienst ben geweest zoals elle beschreef, je die uiterlijke vormen heel erg opvallen als je dat wel weer eens meemaakt.
