quote:
Paul Kuiper schreef op 08 februari 2006 om 00:29:De juni-oorlog van 1967 is begonnen door Israël en door niemand anders. Hoewel Israël op maandag 5 juni aanvankelijk beweerde dat Egypte tot de aanval was overgegaan, werd de onwaarheid hiervan snel duidelijk. En later is door Israëlische leiders openlijk verklaard niet alleen dat de verrassingsaanval van Israël zelf kwam, maar ook dat de Egyptische president Nasser helemaal geen oorlog wilde.
De gevolgen van deze oorlog duren nog elke dag voort. De vernederende en vaak bloedige bezetting van Palestijns gebied. En we kunnen allemaal begrijpen: zolang die bezetting voortduurt, is er geen enkel uitzicht op vrede.
Ten eerste: er was geen vrede, er was oorlog, maar in een staat van wapenstilstand. Vervolgens speelde zich het volgende af.
1966 (ergens in) : wederzijds 'defensie' pact Syrie-Egypte
Eerste drie maanden van 1967: herhaalde artillerie-beschietingen en fedayeen aanvallen vanuit Syrie op Noord-Israel.
7 april Syrie schiet 200 mortier granaten op kibbutz Gadot
13 mei Egypte manoevreert haar leger de gedemilitariseerde Sinai in
16 mei Egypte draagt de VN-vredesmacht op te vertrekken uit de Sinai
19 mei VN Vredesmacht vertrokken
22 mei Egypte blokkeert Eilat
De gedemilitariseerde zone in de Sinai, de aanwezigheid van de VN vredesmacht en vrij verkeer van en naar Eilat waren essentiele onderdelen van de wapenstilstand na de oorlog van 1956 (na de Egyptische blokkade van Eilat, gaf Israel dan ook openlijk aan dat voorzetting zou worden opgevat als een oorlogsverklaring).
Egypte verbrak deze termen op eigen initiatief, zonder provocatie. Egypte had verder enorme hoeveelheden wapens uit de Sovjet Unie geimporteerd, en Nasser liet zowat geen dag voorbij gaan zonder speculatie dat oorlog ophanden was, dat de Arabieren deze keer zouden winnen, en dat Israel vernietigd zou worden.
Je zegt dat Nasser geen oorlog wilde, en dat de Israelis dat wisten. Dat lijkt me een tendentieuze manier van weergeven. Nasser wilde, vanuit politiek oogpunt, niet zelf de eerste slag uitdelen, maar door Israel langzaam te verstikken haar te verleiden tot de eerste slag. Egypte kon dan zelfverdediging claimen, om vervolgens de oorlog te winnen. Een naaste medewerker van Nasser gaf dit notabene voor de oorlog al toe in de krant Al-Ahram.
Israel heeft misschien na de oorlog besef gehad van Nasser's plannen, maar voorafgaand daaraan was het giswerk - men wist niets met zekerheid. Israel heeft geen groot staand leger, en kon onmogelijk voortdurend gemobiliseerd blijven, zonder instorting van de economie. De kans was groot dat als ze zou wachten op een Egyptische aanval, ze zou verliezen. De enige zekerheid op overleven lag in actie. Het verloop van de oorlog van 1973 (waarin verlies op het nippertje werd vermeden) gaf wel aan hoezeer ze daarin gelijk hadden.
Heb je je ooit wel eens echt ingeleefd in de situatie van de Israelische regering? Het ging niet om een beperkt territoriaal of politiek dispuut. Het ging om puur overleven, zowel van de staat Israel, als de Joodse bevolking. Met de holocaust net 22 jaar oud, sta je als regering voor de reeele mogelijkheid dat er weer zo'n ramp zal gebeuren. Een van de Palestijnse leiders gaf voor de oorlog aan dat alle Israelis die niet voor 1948 in Palestina waren geboren gedeporteerd zouden worden. Toen hem erop gewezen werd dat meer dan 50% van de Joden voor 1948 in Israel geboren waren, zei hij dat die mochten blijven, maar dat hij verwachtte dat er naar de oorlog toch geen meer zouden zijn!
Nasser heeft die oorlog gewild, en er alles aan gedaan om hem te krijgen. Hij is de oorlog begonnen door de voorwaarden van de wapenstilstand te verbreken en Israel in een onmogelijke situatie te brengen. Persoonlijk vind ik het een lachertje om een situatie waarin Syrie een burgerdoel in Israel met 200 mortiergranaten bombardeert als iets anders dan oorlog te kwalificeren.
quote:
Geen gekleurde bril aub.!
Zeer betreurenswaardig dat onze afkeer van alle antisemisme en daardoor gevoede sympathie voor het Joodse volk ...
Ik weet niet wat (afkeer van) antisemitisme hier voor rol speelt - denk je dat ik je van antisemitisme verdenk? Ik denk dat we allebei een hekel hebben aan onnodig lijden, onnodig conflict, en onrechtvaardigheid, en dat bij ons allebei emoties een rol spelen.
quote:
.....
ons er vaak toe brengt door een gekleurde bril te kijken. Hetgeen leidt tot een blik die zo gekleurd is dat er keiharde onwaarheden uit voortkomen.
Tja, zo'n verhaal kan ik ook ophangen. Ik kan ook zeggen dat jouw gekleurde bril je de indruk geeft dat mijn bril gekleurd is. En de term 'keiharde onwaarheden' kaats ik direct terug in jouw kamp.
