Titel : Dance Hall Places
Artiest : Mint Royale
Releasedatum :Maart 2003
Genre: Dance
Meer info: http://www.mintroyale.comOnlangs won ik deze cd bij
Isabelle mits ik een recensie schreef. Dat heb ik gedaan en inmiddels is mijn mening ook al op de radio te horen geweest. Vandaar dat ik nu het mijn recensie nog even op deze manier doorgeef.
Mint Royale moet je niet stuk bijten, ontdekte ik toen ik de eerste keer dacht: “even luisteren”. Want voor even luisteren leent deze cd zich niet, maar gelukkig kwam er een herkansing. Zondag “mint” dag bij uitstek bleek “Dancehall Places” een snoepje om op te zuigen. Bijna een uur lang genieten van “Mint Royale” de verschillen in smaken strijden om een eerste plaats. Het album begint krachtig met “Blue Song” en op een gegeven ogenblik denk je dit moet te mixen zijn met “Getaway” van The Music. Dan waan je je op een groot strandfeest met “Sexiest Man in Jamaica”, de beats dreunen nog even na in “Anything” en bij “Floor Basics” denk je heel even aan de funky stijl van Prince. Dommel daarna weg op de tonen van “Dancehall Places” en je waant je met “Miles and Miles” inderdaad mijlen ver weg in hemelse sferen. Gelukkig kust “Princess” je net op tijd wakker. In “Show Me” (een uitstekende tweede single) lijkt het heel even of Eminem op bezoek komt. In “54” en “I don’t know” wordt een stevige knipoog uitgedeeld naar de discobeat van eind jaren zeventig, en tot je spijt ontdek je dat je snoepje inderdaad op is als je de laatste seconden van “Always Welcome” hoort wegtikken.
Neil Claxton en Chris Baker hebben met hun album “Dance Hall Places” een waardig pop dance album afgeleverd dat er om vraagt vaker dan één keer te worden gedraaid wat dat betreft blijft ie royaal van smaak. Neem wel de tijd om te genieten, ik voel me zeer vereerd dat ik dit album van Isabelle en haar team mocht recenseren.
