gelovig en ongelovig samen?

[Janniek19]

hallo,

ik ben al een paar dagen op internet bezig om informatie te vinden, maar het lijkt me het beste om het gewoon te vragen omdat er verschillende meningen zijn.

ik ben een meisje van 19 jaar, bijna 20.
ik ben niet gelovig, maar heb toen ik 7 was wel 2 jaar op een cristelijke school gezeten, waardoor ik wel een heel klein beetje bekend ben met de bijbel.

allereerst wil ik zeggen dat ik dan wel niet gelovig ben, maar dat het ook niet zo is dat ik erin geloof dat er helemaal niets is.
ik kan niet echt uitleggen wat ik precies bedoel, maar ik hoop dat jullie het een beetje begrijpen.

en ik weet niet of het "fout" van me is om zo openlijk te praten over gevoelens enzo, maar jullie moeten begrijpen dat ik totaal niet weet hoe dat gaat onder gelovige mensen dus ik hoop op een beetje begrip  

wat ik nou graag wil weten is het volgende:
ik werk sinds een jaar bij een winkel waar een gereformeerde jongen werkt.
in het begin wist ik niet dat hij gelovig is.
maar vanaf dag één weet ik al dat ik een zwak heb voor deze jongen.
het is namelijk gewoon overduidelijk.
ik doe er alles aan om te zorgen dat ik tegelijk met hem werk, als hij naar me lacht dan word ik helemaal warm van binnen, als ik thuis ben dan denk ik steeds aan hem. als hij me aanraakt dan voel ik kriebels van binnen.
ik zou hem zo graag wat beter willen leren kennen, en ik heb al 100x op het punt gestaan om hem eens op te bellen. maar ik durf het niet
dit omdat ik totaal niet weet hoe hij erop zal reageren.
hij heeft weleens tegen een andere collega gezegd dat hij mij echt een heel leuk meisje vind, en dat hij soms zou willen dat ik gelovig was.
dit heeft hij nooit tegen mij persoonlijk verteld. wel heb ik het idee dat hij ook veel toenadering zoekt. hij komt mij altijd helpen en als ik eens iets zwaars moet doen op het werk neemt hij het meteen van me over. ook lacht hij heel vaak naar me en zegt vaak dat ik er leuk uitzie die dag. zo is hij bij de anderen niet echt.
hij heeft ook een paar keer mijn hand even snel vast gepakt als hij langsliep.
hij heeft me ook 2x achterop de fiets thuis gebracht omdat ik niet goed kon lopen, maar toen we daar samen stonden reageerde hij opeens heel ongemakkelijk en nerveus. heel anders als op het werk.

ik wil heel graag een keer met hem praten. maar ik ben bang dat ik iets verkeerds zal zeggen waardoor ik hem wegjaag.

ik heb namelijk ook geen idee hoe sterk hij gelooft.
ik weet dan wel dat ze thuis geen televisie hebben en geen internet.
ook is hij elke avond voor 12 uur thuis en gaat elke zondag met zijn ouders naar de kerk.
ik hoor hem nooit vloeken en hij is altijd even aardig.
hij had me verteld dat hij binnen nu en een jaar op zichzelf wil gaan wonen.

mijn vraag is nou precies:
wat kan ik verwachten.. wat zijn voor hem een beetje de regels betreft een relatie met een ongelovige?
ik wil niet zeggen dat er een relatie van zal komen want ik weet niet wat hij denkt of voelt.
maar ik wil hem wel heel graag beter leren kennen, en dan zien wat ervan komt.

ik ben veel aan het zoeken op het internet naar informatie over zijn geloof maar ik heb nog niet echt de antwoorden gevonden die ik zoek.

* is het mogelijk voor een gelovige om een relatie met een ongelovige te hebben?
* hoe kan ik het beste toenadering zoeken tot hem zonder hem weg te jagen?
* moet ik hem laten weten van mijn gevoelens of eerst proberen hem beter te leren
   kennen?
* of kan ik het beter maar proberen te vergeten omdat het waarschijnlijk onmogelijk is?

ik hoop dat jullie de antwoorden hebben want ik weet het allemaal niet meer zo.
ik weet alleen dat ik veel voel voor deze jongen
en ik niets liever wil dan hem leren kennen.

[PietZa]

quote:

Janniek19 schreef op 12 juni 2007 om 13:06:
allereerst wil ik zeggen dat ik dan wel niet gelovig ben, maar dat het ook niet zo is dat ik erin geloof dat er helemaal niets is.
ik kan niet echt uitleggen wat ik precies bedoel, maar ik hoop dat jullie het een beetje begrijpen.

Welkom op dit forum! Stel gerust vragen want daar is een forum voor!

Veel mensen waar ik mee praat hebben hetzelfde als jij. Er is zelf een term voor verzonnen het "ietsisme" (zie ook ietsisme op wikipedia).
Zelf daag ik mensen in mijn omgeving uit om eens na te denken over het feit dat het misschien belangrijk kan zijn om te weten wat dat "iets" nu is.

quote:

en ik weet niet of het "fout" van me is om zo openlijk te praten over gevoelens enzo, maar jullie moeten begrijpen dat ik totaal niet weet hoe dat gaat onder gelovige mensen dus ik hoop op een beetje begrip  

Zelf vind ik dat absoluut niet raar. Nu zijn er veel verschillen tussen christenenen. Maar in mijn omgeving is het juist heel normaal om over gevoelens te praten.

quote:

* is het mogelijk voor een gelovige om een relatie met een ongelovige te hebben?

Naar mijn mening is een echte vaste relatie niet mogelijk als je niet beide gelooft. Dat komt omdat een echte christen heel anders naar de wereld kijkt vanwege de redding door Jezus. Als je als niet-christen een relatie aan gaat met een christen dan is mijn mening dat je open moet staan voor het geloof in Jezus en uiteindelijk komt het uit op de vraag: Geloven jullie beide dat Jezus jullie redder is of niet.

quote:

* hoe kan ik het beste toenadering zoeken tot hem zonder hem weg te jagen?

Gewoon eerlijk zijn. Vertel wat je hier op het forum hebt verteld. Vertel hem dat je hem niet wilt kwetsen, dat je hem wilt begrijpen. Maar blijf wel kritisch, volg niet zomaar en probeer echt te begrijpen waar zijn geloof om gaat. Stel kritische vragen, maar maak hem duidelijk dat je die vragen stelt omdat je echt met je hele hart wil onderzoeken of je dit kunt geloven.

quote:

* moet ik hem laten weten van mijn gevoelens of eerst proberen hem beter te leren
   kennen?

Wees dus eerlijk. Vertel hem over je gevoelens maar vraag hem ook naar zijn geloof.

quote:

* of kan ik het beter maar proberen te vergeten omdat het waarschijnlijk onmogelijk is?

Uiteraard is dat je eigen keuze. Maar als je echt open staat voor de mening van een ander dan denk ik dat je het best kan proberen.

Één ding wil ik je wel vertellen: De boodschap van het geloof in Jezus is iets heel anders als mensen die zeggen deze boodschap te geloven.
Wat ik daarmee bedoel is dat niet iedereen die zich christen noemt, ook daadwerkelijk volgeling van Jezus is. Het gaat om het hart. Het is niet toevallig dat het spreekwoord: "waar je schat is, is je hart" uit de Bijbel komt.
Probeer te onderzoeken waar het hart van deze jongen is en wat zijn schat is.

Verder zijn er veel verschillen tussen christenen. Je hebt ze in soorten en maten. Van zeer streng tot zeer vrij. Het zijn net mensen. Veel van dit soort verschillen hebben meer met cultuur te maken dan met het geloof. Jouw uitdaging is dan ook om te onderzoeken wat cultuur is en wat echt typisch geloven in Jezus is.

Nog een tip: Als je echt geïntresseerd bent in het christelijk geloof dan raad ik je de alpha cursus aan. Er is vast wel een plaatselijk kerk in de buurt die deze cursus geeft.

[Fotogravinnetje]

Ik vind het heel lastig om je een goed antwoord te geven Janniek. Uit je beschrijving meen ik op te kunnen maken dat hij lid is van een kerk waar ze nog 'strenger' zijn dan de kerk waar ik (en de meesten op dit forum) lid van ben.
Als ik naar mezelf kijk: ik ben niet radicaal tegen een relatie tussen een gelovige en een ongelovige, maar ik weet wel dat dat heel lastig is/kan zijn. Het geloof is namelijk iets wat heel diep in je leven ingrijpt. Mijn leven draait in de eerste plaats om God en dat zou dus betekenen dat als ik een relatie zou hebben met een ongelovige de ander op heel essentiele punten mijn leven niet KAN delen.
Nu even naar het geval van die jongen: als ik het goed inschat, zullen er vanuit zijn omgeving in ieder geval heel grote bezwaren zijn tegen een relatie van hem met een ongelovige. Dus zelfs als hijzelf er wat makkelijker over denkt, zal hij bijzonder weinig steun van zijn omgeving krijgen. Nu ken ik zijn situatie natuurlijk niet, en er zijn uitzonderingen. Bij mij thuis was er altijd veel ruimte om te praten en niet al mijn broers en zussen zijn met iemand uit onze kerk getrouwd. Maar juist omdat er ruimte was om te praten en de 'aanhang' niet alleen objectief geïnteresseerd was in het geloof, maar vooral ook zelf wilde bouwen aan een relatie met God is er nooit echt moeilijk over gedaan. Helaas is het in lang niet alle gezinnen mogelijk om kritisch te praten over de geloofsbasis.

Heel veel sterkte met alles. Heel veel wijsheid. En ik zal jullie situatie in mijn gebed meenemen en vragen of God jullie kracht en wijsheid wil geven op de juiste manier hiermee om te gaan

[Janniek19]

bedankt voor jullie reacties.

ik zal eerst maar eens na moeten gaan hoe gelovig hij zelf is denk ik,
want voor zover ik weet gaat hij elke zondag naar de kerk.
en zijn z'n ouders ook erg gelovig.

maar op het werk heb ik hem eigenlijk nog nooit zien bidden ofzo, in de pauze's.
hij bidt dan ook niet in stilte want hij gaat altijd gewoon meteen eten.

toen ik dit eens voorzichtig vroeg aan een andere collega werd mij verteld dat hij wel bidde toen hij er net werkte. maar nu al 2 jaar niet meer.

[Zijnkind]

Die jongen maakt ook een ontwikkeling door. Zijn geloofsleven gaat over van familiegebeuren naar een meer eigen invulling als hij straks op kamers woont. Dat hoeft niet te betekenen dat er veel veranderd maar zou best kunnen.
Dat hij zich anders gedraagt als jullie met zijn 2-en zijn kan ik me ook wel indenken . Zal ook wel twijfelen of je hem leuk vind en of hij iets moet proberen.

quote:

* is het mogelijk voor een gelovige om een relatie met een ongelovige te hebben?

Mogelijk wel, makkelijk niet. Voor jou zal het lastig zijn als je merkt dat je op nummer 2 komt en niet op de eerste plaats. Daar staat namelijk God. Dit hoor ik vaker van niet gelovigen die een relatie met een gelovige hebben. Daarnaast is het niet fijn dat je iets heel belangrijks (voor hem) niet kan delen.
Maar misschien kunnen jullie je daar samen wat in verdiepen. Eerder werd al de alpha cursus aangeraden. Zo ongeveer elke kerk geeft die cursus waarin op de basis van het geloof wordt ingegaan. Zeer geschikt voor mensen die niet zo bekend zijn met het geloof.
Een ander punt wat voor jou vervelend zou kunnen zijn, zijn de verwachtingen uit zijn omgeving. Vooral in strengere stromingen (je noemde het ontbreken van de TV wat bij ons in de gkv niet gebruikelijk is maar in zwaardere kerken wel) kan de groepsdruk gevolgen hebben. Overigens heeft het ook positieve elementen zoals betrokken zijn met elkaar.

quote:

* hoe kan ik het beste toenadering zoeken tot hem zonder hem weg te jagen?

Dit staat los van de kwestie geloven. Gewoon als je met zijn 2-en bent zeggen dat je hem mag. Je merkt wel hoe hij reageert. Positief...dan het gesprek aangaan en laten merken dat je eventueel ook wel in het geloof geinteresseerd bent. Tenminste, dat neem ik aan anders had je deze moeite niet genomen, toch? Negatief....helaas maar dan zat het er toch al niet in.

quote:

* moet ik hem laten weten van mijn gevoelens of eerst proberen hem beter te leren
kennen?

Zie hierboven. Of je hem al goed genoeg kent...dat kunnen wij niet beoordelen.

quote:

* of kan ik het beter maar proberen te vergeten omdat het waarschijnlijk onmogelijk is?

Niet onmogelijk, maar ook niet makkelijk. Maar dat is een relatie toch al zelden .

Succes! En ik hoop dat je naast hem ook Hem beter mag leren kennen.

[Druif]

quote:

ik zal eerst maar eens na moeten gaan hoe gelovig hij zelf is denk ik,
want voor zover ik weet gaat hij elke zondag naar de kerk.
en zijn z'n ouders ook erg gelovig.

Dat zegt niet alles. Ik ging en ga ook braaf twee keer naar de kerk, maar dat betekent echt niet dat ik al die jaren ook geloofd heb. En ook mijn ouders waren en zijn gelovig.

quote:

maar op het werk heb ik hem eigenlijk nog nooit zien bidden ofzo, in de pauze's.
hij bidt dan ook niet in stilte want hij gaat altijd gewoon meteen eten.

Dat doe ik ook niet. Ook nooit gedaan.

[Lord_Vader]

Hoi Janniek,

Leer hem kennen !  Laat hem merken dat je hem leuk vindt en wie weet kunnen jullie samen eens gezellig praten over van alles en nog wat en wellicht komt dan ook ter sprake hoe jij en hoe hij tegen het leven aankijken en wat jullie dromen zijn en van het leven verwachten.

Dat hij gelovig is en jij niet kan betekenen dat jullie enorm verschillend tegen het leven aankijken, verschillend over zaken denken en verschillende normen en waarden hebben. Maar het kan ook zijn dat het goed klikt en jullie een heleboel van elkaar kunnen leren en dat jij God (beter) leert kennen.

De meeste gelovigen, ook op dit forum, geloven dat God het leven van ons allemaal in Zijn handen heeft en bestuurt. Niet als een robot, maar ons wel in situaties en omstandigheden brengt. Jij staat nu op een kruispunt en je geeft 4 mogelijkheden aan.

In jouw geval zou ik hem zeker niet proberen te vergeten omdat uit je bericht blijkt dat je hem erg leuk vindt en al best wat moeite doet om uit te vinden hoe je het beste met hem in contact kunt komen

Veel succes !

[pupurin1]

Ik zie niet in waarom je geen relatie zou kunnen hebben met die jongen, ga er gewoon voor! Je kan wel bepaalde 'spanningen' verwachtten als die knul als een eis stelt dat zijn 'meisje' gelovig moet zijn. Dat mag hij niet van jouw vragen, dan zou zijn liefde voor jou voorwaardelijk zijn.

In een goede relatie zit vuur. En als dat er is, dan kan het lukken.

Maar laat het altijd wel jouw keus zijn om je naar GOd of Jezus te keren. Stel je voor dat je het uit liefde voor je jongen is, is het onecht. Dan heeft niemand er iets aan.

[vrolijke]

Mijn ouders waren meer dan 40 jaar gelukkig getrouwd. Mijn vader was diep gelovig, mijn moeder geloofde aan niets.

[Divinespark]

Janniek19
Uit je topic blijkt al dat je het nog steeds niet zeker weet. Ik zou me ook aansluiten bij degene die zegt "leer hem kennen". Inderdaad is al die gereformeerde conditionering (school, ouders, kerk) iets wat best wel in je persoontje gaat nestelen aan vorming, dus het is heel goed gemikt om gereformeerden te raadplegen over hoe gereformeerden zoal zijn.

Welnu...

Je noemt eigenschappen zoals nooit vloeken, of altijd aardig. Het zijn zaken die hem heus sieren. De enige vraag kan nog zijn hoezeer die overeind blijven in beproevingen.

NOOIT VLOEKEN
Op zich al iets bewonderenswaardigs. Hebben jullie al testcases meegemaakt waar je uit kunt afleiden waar je hem ongeveer kunt plaatsen w.b.t. gelovigheid?
Je kunt zien of hij daarin ook overtuigd is, aan de volgende gradaties: niet meevloeken waar anderen dat om jullie heen evt veel doen. In het bijzonder als dat is bij gemopper over zaken die jullie allen aangaan. Of zelfs als hij er wat van zegt als een ander vloekt. Dat laatste is nogal zeldzaam maar zou des te uitgesprokener zijn. Als hij niet vloekt waar anderen evt wel veel vloeken dan getuigt dat ook al van karakter wbt het geloof, want mensen hebben best de neiging om zich te "accomoderen", zich aan te passen aan de sfeer in een groep mensen.

ALTIJD AARDIG
Dat heeft nogal wat instinkers hoor, zoek als het even kan áchter wat je op het werk merkt aan aardigheid, of je het ook buiten of áchter het werk kunt vinden.

Waar het om hem gaat: kan eventueel een will to please zijn.
Gereformeerden hebben er meer dan anderen in Nederland een handje van om loyaal en plichtsgetrouw te zijn naar alles wat maar autoriteit is of lijkt. Waaronder ook een werkgever. Je kunt dus kerk of werk eigenlijk niet geheel als graadmeter gebruiken om het karakter van een gereformeerde in een relatie te peilen. Want daarbij gaat het juist ook om hoe iemand in de hobby-sfeer is. Wat doet iemand als dat niet onder een autoriteit gebeurt, dat zie je het best aan wat voor hobbies en hoe sociaal.

Altijd aardig: Stel dat een man zo is, ze zijn er, dan is het aan een vrouw zelf om over haar eigen karaktertrekken te waken, want een altijd aardig iemand laat wel zien dat liefde bestaat, maar geeft daarentegen niet aan een ander aan waar het wel of niet bij hoort als beloning. Ik hoop dat hij gewoon lekker duidelijk is en zelf ook laat weten wat hij wel en niet wil, waardoor je ook een eerlijke keuze kunt maken.

Groetjes, Divinespark.

[Zijnkind]

Hoe is t nu met Janniek?

[mushu]

hoi janniek
ik zit in bijna dezelfde situatie
ik weet ook niet hoe je het aan moet pakken
ik ben nu al 5 jaar stapel gek op een leuke man die gelovig is en ik ben het niet
daarbij heb ik nog een nadeel wat voor mij tegenwerkt
ik heb namelijk al kinderen en dat valt dan nog wat moeilijker
ik praat gelukkig wel met hem en volgens mij voelt hij hetzelfde voor mij als wat ik voor hem voel
maar toch durf ik geen verdere stappen te ondernemen
ik hoop dat jij wat meer lef hebt als ik
ik wens je veel geluk

groetjes mushu