Lucifer en Satan

[marcel klein]

quote:

op 14 Jul 2003 23:59:01 schreef marcel klein:

[...]
Om op deze bovennatuurlijke wijze de zonden van miljoenen mensen te kunnen vergeven, moet Jezus van goddelijke oorsprong zijn. De christenen geloven daarom dat Jezus de eniggeboren zoon van God is. Sommigen maken het nog bonter door te geloven dat Jezus God zelf is. Beide stellingen zijn naar mijn mening onjuist.
De stelling dat Jezus de ‘enig’ geboren zoon van God is, ontzenuwt Jezus zelf. Wanneer de farizeeërs Jezus willen stenigen, omdat hij zichzelf tot God maakt, antwoordt Hij: ‘staat er niet in uw wet geschreven; ‘gij zijt goden?’  
Jezus verwijst hier naar Psalm 82 vers 6: ‘Gij zijt goden, gij zijt allen zonen des Allerhoogsten.’
Deze citaten tonen duidelijk aan dat iedereen Gods zoon is. (heel vreemd dat hier nergens over dochters wordt gesproken) Ook het ‘Onze Vader’ gebed (Matheus 6, 9 vers 13) impliceert dat wij allen zonen van God zijn. Als wij God aanspreken als onze vader, dan houdt dat automatisch in dat wij zonen en dochters  van God zijn.
Trouwens, in hetzelfde Onze Vader gebed, vraagt Jezus aan God: ‘Vergeef ons zoals wij vergeven.’ Met andere woorden, als god ons vergeeft zoals wij anderen behoren te vergeven, hoeft daaraan helemaal geen verlossing door het sterven van Jezus te pas te komen. In zowel het O.T. als het N.T. wordt er aan de lopende band vergeving geschonken. (zie bijvoorbeeld Matheus 9 vers 2 en Lucas 7 vers 48, in beide gevallen zegt Jezus: ‘Uw zonden zijn u vergeven,’ zonder dat hij hier vooruitwijst naar zijn sterven. In Psalm 32 staat: ‘Mijn zonde maakte ik U bekend, en mijn ongerechtigheid verheelde ik niet; ik zeide: Ik zal  de Here mijn overtredingen blijden, en Gij vergaaft de schuld mijner zonde.’ Ook hier worden zonden vergeven.
De drie-eenheidleer wordt ook regelmatig aangehaald om de goddelijkheid van Jezus aan te tonen.
Johannes 5 vers 7: ‘Want drie zijn er die getuigen [in de hemel; de vader, het woord en de heilige geest, en deze drie zijn één. En drie zijn er die getuigen op aarde] de geest, het water en het bloed.’ Als je goed kijkt zie je dat het gedeelte van de tekst waar de drie-eenheid op is gebaseerd, tussen teksthaken staat. Dit betekent dat de tekst later is toegevoegd en daarom dus niet in de grondtekst staat. In hele nieuwe vertalingen staan deze teksthaken er niet meer. Hieraan kun je zien hoe de waarheid geweld aan wordt gedaan.
Marcus 13 vers 32 toont ook duidelijk aan dat God en Jezus niet één zijn: ‘Maar van die dag en die ure weet niemand, noch den engelen, noch den zoon, dan de vader alleen.’
Als immers de vader en de zoon één zouden zijn, dan zou ook de zoon van deze dag weten.

En dan tot slot. Als Gods liefde en almacht oneindig groot zijn, dan kan Hij onze zonden ook vergeven zonder zijn veronderstelde zoon te laten sterven. (wat Hij ook, zoals ik al zei, regelmatig deed in het oude testament.)

Sorry voor het offtopic gaan , maar was in mijn ogen onvermijdelijk.
groet,    Devious.......

Zo denk ik over Jezus, om even terug te komen op de vraag van Bert.

devious  

[kafir]

Hier wordt het ook al zo rustig, waarom reageert niemand hier op?

Kafir....

[fruitbat]

Mwoah... gewoon 1 pot nat!

[kafir]

quote:

op 04 Oct 2003 22:58:39 schreef fruitbat:
Mwoah... gewoon 1 pot nat!

makkelijk hé?

[Carl]

Daar word ik toch ff doodstil van.....te beseffen ikZelf een zoon van God ben.
Dat heeft nogal wat konsekwenties, en zet de hele orthdoxe theologie behoorlijk op zijn kop.

 

je
Carl

[ikkie]

quote:

op 22 Nov 2003 15:50:11 schreef Carl:
Daar word ik toch ff doodstil van.....te beseffen ikZelf een zoon van God ben.
Dat heeft nogal wat konsekwenties, en zet de hele orthdoxe theologie behoorlijk op zijn kop.

 

je
Carl

Romeinen 8:
1 Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn. 2 Want de wet van de Geest des levens heeft u in Christus Jezus vrijgemaakt, van de wet der zonde en des doods. 3 Want wat de wet niet vermocht, omdat zij zwak was door het vlees – God heeft, door zijn eigen Zoon te zenden in een vlees, aan dat der zonde gelijk, en wel om de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees, 4 opdat de eis der wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, doch naar de Geest. 5 Want zij, die naar het vlees zijn, hebben de gezindheid van het vlees, en zij, die naar de Geest zijn, hebben de gezindheid van de Geest. 6 Want de gezindheid van het vlees is de dood, maar de gezindheid van de Geest is leven en vrede. 7 Daarom dat de gezindheid van het vlees vijandschap is tegen God; want het onderwerpt zich niet aan de wet Gods; trouwens, het kan dat ook niet: 8 zij, die in het vlees zijn, kunnen Gode niet behagen. 9 Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe. 10 Indien Christus in u is, dan is wel het lichaam dood vanwege de zonde, maar de geest is leven vanwege de gerechtigheid. 11 En indien de Geest van Hem, die Jezus uit de doden heeft opgewekt, in u woont, dan zal Hij, die Christus Jezus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken door zijn Geest, die in u woont.
12 Derhalve, broeders, zijn wij schuldenaars, maar niet van het vlees, om naar het vlees te leven. 13 Want indien gij naar het vlees leeft, zult gij sterven; maar indien gij door de Geest de werkingen des lichaams doodt, zult gij leven. 14 Want allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods. 15 Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader. 16 Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn. 17 Zijn wij nu kinderen, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God, en medeërfgenamen van Christus; immers, indien wij delen in zijn lijden, is dat om ook te delen in zijn verheerlijking.