je houding is belangrijk als Christen, daar word je door buitenstaanders ook op aangesproken. Maar als mensen beweren dat je als Christen een juiste houding moet laten zien en je daar ook op afrekenen, lijkt het net of ze beweren dat ik beter hoor te zijn dan hun. Tja dat bedoelen ze nu ook weer niet.
Ik denk dat je ook moet beseffen dat er veel mensen in je omgeving totaal niet geloven, maar wel voor je willen overwerken, in hun doen en laten meelevend zijn, zorgzaam etc etc.
Ik ben het er wel mee eens dat je houding belangrijk moet zijn, juist omdat mensen daar op letten. Ik ervaar het echter ook snel als reden om niet mee te helpen met evangelisatie-activiteiten.
Vaak met de reden dat men het niet durft en ook omdat je houding vooral belangrijk is. Dat je niet durft te praten met mensen op straat...kan ik me best voorstellen. Maar evangeliseren is toch ook het gebed erom heen, het folderen, het koffieschenken, het er zijn!
Soms heb ik het gevoel dat we het graag overlaten aan een groepje binnen de kerk, aan de evangelisatiecommissie en dat we vooral eerst moeten zorgen voor een stabiele kerk van binnen, voordat we aan evangelisatie willen denken.
