quote:
joepie schreef op 24 januari 2006 om 21:24:Je zegt zelf dat als iets geen vrucht draagt dat je er dan beter mee kan stoppen en soep moet gaan scheppen.
Als dus de GKV geen vrucht draagt, dan wordt God daar ook niet meer gediend?
En kunnen we beter maar met de GKV stoppen?
Of zou dat een teken aan de want zijn en wordt het eindelijk eens tijd dat er gekeken wordt of alles wat er binnen de GKV gebeurd nu wel is wat volgens Gods wil is.
Nu lijkt het wel alsof er gedacht wordt: het zit wel goed bij ons en niet over zeuren, ga soep scheppen en hou verder je mond. Vooral niet te kritisch kijken.
Zo moeilijk is dat toch niet?
Vruchtdragen is afhankelijk van de contekst.
Als je iets, zeg A, wilt bereiken, dan kan dat bijvoorbeeld op manier X. Als God manier X zegent, dan zul je A naderen. Doe je dat niet, dan is A fout, of de manier waarop A benaderd wordt, fout.
Als je wilt groeien als kerkverband, en je definieert 'vrucht' als 'groei', dan zijn daar diverse manieren voor. Groei je niet op de huidige manier, dan is de huidige manier fout, omdat je geen vrucht ziet. Dan is
die manier fout. Dat betekent dus niet dat je het kerkverband opheft, want dat was niet de vraag.
Als een boom geen vrucht draagt hak je 'm niet meteen om, dan probeer je andere mest, zet je bijenkasten uit, sproei je met insekticiden enz...
Maar groei is hier niet ter discussie.
De discussie gaat over verontruste gereformeerde mensen die bladen binnen de gereformeerd nederland volschrijven, maar die niet hun doel bereiken. Doel is: de eigen verontrusting wegnemen, en daarvoor moet er iets veranderen (wat dus te definieren valt als vrucht) binnen gereformeerd nederland. Middel is daarbij de diverse bladen. Dragen de bladen vrucht, dan verandert er het een en ander en zullen de schrijvers minder verontrust worden. Daar is echter geen sprake van.
Nu kun je daar de doelgroep op aanspreken: 'he, jullie veranderen niet en wij zijn nog steeds verontrust'. Da's lekker makkelijk. Je kunt ook het middel dat je gebruikt onder ogen nemen, in casu het blad waarvoor je schrijft of waar je op geabonneerd bent.
In mijn ogen is de conclusie dat het middel niet deugt, een die te verdedigen is. Ik doe geen uitspraken over of het doel (verontrusting verminderen) goed is of niet, ik stel vragen bij het middel. De TS weidt verder ook helemaal niet uit over wat het doel precies is, dus daar kan ik geen uitspraken over doen. De TS legt het probleem, het matige effect dat de bladen sorteren, tot op zekere hoogte uit, en ik trek de -naar mijn mening voor de hand liggende- conclusie.
Dus nogmaals: houd die 2 zaken, het nut van gereformeerde bladen en kerkgroei, uit elkaar. Dat vertroebelt de discussie imho.
Let wel: ik zeg niet dat iemand zijn mond moet houden. Maar als je mond opendoen op manier X geen zoden aan de dijk zet, dan zou je het op manier Y moeten proberen.
quote:
Terwijl er op een hele goede en integere manier vragen gesteld worden door de redactie van één in waarheid, en er gewoon geen antwoord op gegeven wordt.
Dat vind ik pas teken van slechte vrucht dragen.
Blijkbaar is wat ze besloten hebben of dat waar er vragen over zijn toch niet helemaal zuiver, denk ik dan. Anders kunnen ze er toch gewoon op antwoorden?
Is het doel antwoorden krijgen, of is het vragen het middel? Is het doel misschien dat mensen/de GKv verandert, wakker wordt, stil staat of vooruit gaat, en probeert men dat te bereiken middels die vragen?
Antwoorden kun je beter aan God vragen. En als dat het doel niet is, moet je dat doel misschien niet proberen te bereiken middels vragen. Hoe goed, degelijk en terecht de vragen misschien geformuleerd zijn.
