Gaven van de Geest - genezing

[Reintje]

Hi,

hoe staan jullie tegenover de Gave van genezing? Is het in deze tijd nog mogelijk dat God je deze gave geeft, niet in het algemeen door gebed, maar persoonlijk? En indien ja, hoe weet je dat dan, en kun je je er (onbewust) tegen verzetten?

Achtergrond:

ik heb ooit eens bij een vriendin hoofdpijn weggemasseerd, het ging met veel gekriebel in haar hoofd en mijn vingers weg. Verder voel ik (soms) pijn bij anderen. Momenteel wat minder, want ik ben ontiegelijk moe. Het spookt telkens door mijn hoofd heen, ik kom er niet vanaf. Ik heb geprobeerd het aan God over te geven, en nu gaan bij ons in de vrijgemaakte kerk de preken al diverse keren over genezing.

Ik kom er niet uit, het laat me niet los, ik kom ook veel in baptistenkringen, maar ik zou ook graag vanuit de vrijgemaakte hoek hierover eens met mensen van gedachten wisselen.

Alvast bedankt voor jullie reacties.

Reintje
(nieuw hier)

[Nikolov]

Wie is mens om te oordelen over wat God ons gegeven heeft? Draag je werk aan hem op. Jij geneest niets. God geneest waar jij je handen op legt.

De moeheid die je voelt is het gevolg van een enorm drukke wereld. Er gebeurt veel op dit moment en de energie daarvan verstoort mensen die er gevoelig voor zijn. Hang in there en heb vertrouwen in Hem.

[Adinomis]

Reintje schreef op 22 maart 2006 om 12:59:
Hi,

hoe staan jullie tegenover de Gave van genezing? Is het in deze tijd nog mogelijk dat God je deze gave geeft, niet in het algemeen door gebed, maar persoonlijk? En indien ja, hoe weet je dat dan, en kun je je er (onbewust) tegen verzetten?

Lieve Reintje,

Ik ben bang dat deze gave niet van God komt. Dat je er zo moe van bent, wijst in die richting. Je hebt het zelfs erover om je ertegen te verzetten. Waarschijnlijk helpt dat niet.
Het is inderdaad goed om het aan Jezus over te geven. Hij kan je ervan bevrijden. Mogelijk heb je hulp nodig, om samen in gebed te gaan en de machten van de duisternis weg te zenden.
Er bestaan boeken van christenen die zelf met deze genezing gewerkt hebben. Ik denk dat het goed is om dat te lezen.
drs. R.v.d. Ven: van Kwaal tot erger
Rianne v.d. Smitte: Als het licht duisternis is

Genezing op gebed is mogelijk. Hierdoor word je niet moe en onzeker. Maar Jezus houdt van jou. Hij is sterker dan de machten waartegen jij je niet kunt verzetten. Ik zal voor je bidden!

[elle]

De moeheid kan ook andere oorzaken hebben. Ik weet nu te weinig van Reintje af om daarover te kunnen oordelen. Wat mij betreft kan het ook zijn dat de duivel Reintje verwart met tegenstrijdige info, en dat Reintje daar zo moe van is geworden. Ik denk dat haar gebeden op dit gebied iig verhoord worden, en dat dat een positief teken is: God is kennelijk in haar aan het werk.

Of Reintje de gave nu wel of niet heeft, dat weet ik niet. Ik denk dat de opmerking van Adinomis wel belangrijk is: zo'n gave gaat vast niet gepaard met extreme moeheid of ongemak. Ik denk ook dat als je de gave gekregen hebt, je ook werk te doen zult krijgen. Dan gaan er mensen op je pad gebracht worden die je de handen op moet leggen. En dat je, wanneer je de gave toepast, dat moet doen om Gods Naam groot te maken.

[Reintje]

Nikolov, je schrijft over moeheid als gevolg van daar gevoelig voor zijn? Kun je dat wat nader toelichten, zo kort klinkt het mij wat NewAge-achtig in de oren, aan de ene kant dan, aan de andere kant, diepe zucht, ja dat is het.

Adinomis, als het niet van God is, hoe kom ik er dan aan? Ik heb me altijd verre gehouden, voor zover ik me bewust ben, van occulte zaken. Misschien wel omdat ik het gevoel heb dat als ik me in de duistere kant stort, om het zo even te zeggen, dat ik dan heel goed zou zijn in dergelijke zaken (dan zou ik het woord gave niet willen gebruiken). Ik kijk ook niet naar occulte films, vind ik heel eng.

Wat ik juist zo opvallend vindt, ik nu ik het al enkele keren aan God heb teruggeven, om het zo te zeggen, ik er juist steeds meer mee geconfronteerd wordt. Ook in preken in de GKV en via de Baptistengemeente bij ons in de stad. Als God mij zou willen gebruiken om mensen te genezen, dan is het goed. Als het niet van God komt, wil ik het absoluut niet. En dat is de strijd waar ik een beetje in zit. Als het niet van God is, is mijn moeheid ook goed te verklaren. Maar als het wel van God is, en ik verzet me er toch tegen, dan wordt je waarschijnlijk toch ook eindeloos moe (en ook van drie kleine kinderen met allerlei kwalen waardoor er elke nacht wel 1 wakker is).

Heel fijn om al wat reacties te hebben. Ik kom hier niet alleen uit, het was al heel moeilijk om zover te komen om deze posting te doen, maar ook wel een opluchting. Adinomis, dank je voor je gebed, ik zit hier met kippevel.

Liefs,
Reintje

[Reintje]

quote:

elle schreef op 22 maart 2006 om 14:47:
De moeheid kan ook andere oorzaken hebben.

Dan gaan er mensen op je pad gebracht worden die je de handen op moet leggen. En dat je, wanneer je de gave toepast, dat moet doen om Gods Naam groot te maken.

Moeheid: thuisblijfmoeder, 3 kids met o.a. astma en eczeem, etc.?

Maar om op het onderwerp terug te komen: ik zou sommige mensen die ik zie graag de handen willen opleggen. Maar dat is in onze kerk (dorpje in het noorden des lands) dermate ongebruikelijk dat ik dat niet durf en niet wil doen. En het lijkt me niet meer dan logisch om Gods Naam groot te maken; als ik deze gave van genezing zou blijken te hebben, en ik denk dat het daarop lijkt, dan is dat een gave, gift, kado van God en niets iets wat uit mijzelf komt. Daar ben ik honderd procent van overtuigd.

Dank je wel dat jullie mijn vraag serieus nemen.

Liefs,
Reintje

[Mezzamorpheus]

Reintje, niet als aanval bedoeld ofzo..., maar waarom lijk je uit te sluiten dat je 'gave' van 'de verkeerde kant' komt? Niet dat ik denk of zeg dat het zo is, maar om dat bij voorbaat uit te sluiten gaat ook wel weer ver IMHO. M.a.w.: Waarom ben je er 'honderd procent van overtuigd' dat als je die gave hebt hij van God komt?

[Reintje]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 22 maart 2006 om 15:52:
 M.a.w.: Waarom ben je er 'honderd procent van overtuigd' dat als je die gave hebt hij van God komt?

Mezza,

ik schreef: ALS ik deze gave ZOU BLIJKEN te hebben. Ik sluit niets uit op dit moment, daarom ook mijn vragen. Wat ik met die zin bedoel, is dat het, als het van God komt, om de Eer van Zijn Naam gaat, en niet om mij. Dan ben ik er volledig van overtuigd dat het niet van mij komt. Wat ik eigenlijk bedoel, is dat het mij hierin niet om mezelf gaat, maar dat lijkt wel heel snel zo, denk ik. Het is zo makkelijk met een dergelijke gave om jezelf op de voorgrond te plaatsen, en dat zou ik niet willen. En wat ik eerder had willen schrijven, maar vergeten ben, is dat ik persoonlijk het als het van God komt een gave vindt, als het van de duivel komt is het absoluut geen gave maar iets heel duisters.

Maar goed, dat is nog een stap verder. Ik weet het gewoon nog niet. Het blijft alleen wel aan me knagen. Vandaar dat ik maar naar dit forum ben gegaan, ondanks mijn vele Evangelische en Baptistenvrienden ben ik nog steeds Vrijgemaakt-Gereformeerd, en hier is gelukkig een forum. Ik hoop dat men mij hier helpen kan met verder denken.

Ik wil gewoon duidelijkheid over wat er allemaal in mijn hoofd rondspookt, en als ik dan alles in gebed naar God breng en daarna me bedenk dat dit forum ook nog bestaat, dan zie ik dat als een kleine aanwijzing om hier eens mijn licht op te steken.

Liefs,
Reintje

[Nikolov]

Als het new age en zweverig klonk is dat misschien omdat het precies dat is. Als het klonk als exact dat wat je ervaart. Dan is dat misschien omdat dat zo is.

Ik ben niet de juiste persoon om dit te beoordelen. Dat ben je zelf.

Er zijn een aantal onderzoeken geweest die die energie die je gebruikte om te genezen aangetoond hebben. Dat is geen garantie dat het niet des duivels is. Maar wel dat er niet veel occults meer aan is in die zin dat meetinstrumenten het kunnen meten. Zoek op "Valerie Hunt" ze heeft onderzoek gedaan naar het fenomeen. Als laatste wil ik toevoegen dat je niet de eerste christen zou zijn die op deze manier geneest. Gebedsgenezing is niet ongekend binnen het christendom. Het is echter geen onderdeel van de hier dominante leer.

Wat betreft je wens om mensen de handen op te leggen. Ik zou zeggen bid voor ze. Er is geen reden dat fysiek contact nodig is. Zet je ego opzij. Vertel God niet hen te genezen. Dat maakt hij zelf wel uit. En sommige ziekten zijn zegens in vermomming. Geef ze je liefde en je wens dat ze het goed maken. God doet de rest.

Ik heb vergelijkbare zegeningen ontvangen. Ik koos om ze te accepteren. En ik accepteer ze nog steeds. Mijn vrienden op dit forum vertellen me regelmatig dat ik op het foute spoor ben. Maar de liefde die ik ontvang gewoon door mijn pad te bewandelen is gewoon het laatste woord. Hoe weet ik dat die van Hem komt? Ik kan niet anders.

Er is geen eenduidig antwoord voor de vraag die je voor je hebt liggen. De regels van dit forum gebied mij te zeggen dat volgens de GKV je je vergist, dat ik misleid ben en dat mijn collega forum schrijvers gelijk hebben. Ik heb geen bewijs, enkel een verhaal.

[farao]

Het ken natuurlijk ook zo zijn dat door je ouders of grootouders is doorgegeven, als zij zich met het occulte bezig gehoude zouden hebben kan dit best zo zijn. Ook al heb je je er zelf niet mee bezig gehouden. Het hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Hoe lang heb je deze gave trouwens al? Op een bepaald moment gekomen?

Ik denk dat een gaven van genezing jezelf geen enrgie kost omdat God het is die het doet. Energie door je handen voelen stromen doet me best wel denken aan reike, waar het ook allemaal om energie stromen gaat. Ik denk dat de bijbelse gaven van genezing eerder op de manier van Jezus zou zijn, of misschien beter gezegd zoals zijn apostellen. Met een Woord van gezag of tijdens een gebed in Jezus naam. Kijk ook wat het Woord van God er over zegt en bij wie geneest er, jij of is het echt God? Kost het jou energie of is het God die de kracht geeft?

[joepie]

quote:

Reintje schreef op 22 maart 2006 om 15:08:
[...]


Moeheid: thuisblijfmoeder, 3 kids met o.a. astma en eczeem, etc.?

Maar om op het onderwerp terug te komen: ik zou sommige mensen die ik zie graag de handen willen opleggen. Maar dat is in onze kerk (dorpje in het noorden des lands) dermate ongebruikelijk dat ik dat niet durf en niet wil doen. En het lijkt me niet meer dan logisch om Gods Naam groot te maken; als ik deze gave van genezing zou blijken te hebben, en ik denk dat het daarop lijkt, dan is dat een gave, gift, kado van God en niets iets wat uit mijzelf komt. Daar ben ik honderd procent van overtuigd.

Dank je wel dat jullie mijn vraag serieus nemen.

Liefs,
Reintje

Als je die gave hebt, waarom pas je die dan niet toe op je kinderen?

[elle]

Lijkt me duidelijk:
1: 't is geen truukje dat je lichtvaardig toepast: als zo'n gave van God komt, laat Hij je zien hoe je dat moet inzetten
2: je hebt de gave gekregen om er Gods Naam mee groot te maken, en niet om je eigen leven ermee te vergemakkelijken
3: als je twijfelt aan de herkomst, dan ga je zeker je eigen kinderen er niet aan bloodstellen

quote:

1 Korinthe:
12:4 Er is verscheidenheid in genadegaven, maar het is dezelfde Geest; 5 en er is verscheidenheid in bedieningen, maar het is dezelfde Here; 6 en er is verscheidenheid in werkingen, maar het is dezelfde God, die alles in allen werkt. 7 Maar aan een ieder wordt de openbaring van de Geest gegeven tot welzijn van allen. (...)
11 Doch dit alles werkt één en dezelfde Geest, die een ieder in het bijzonder toedeelt, gelijk Hij wil. (...)
12 Want gelijk het lichaam één is en vele leden heeft, en al de leden van het lichaam, hoe vele ook, één lichaam vormen, zo ook Christus; (...)
28 En God heeft sommigen aangesteld in de gemeente, ten eerste apostelen, ten tweede profeten, ten derde leraars, verder krachten, daarna gaven van genezing, (bekwaamheid) om te helpen, om te besturen, en verscheidenheid van tongen. (...)
14:12 Zo moet ook gij, omdat gij naar geestelijke gaven streeft, trachten uit te munten tot stichting van de gemeente. (...)
26 Hoe staat het dan, broeders? Telkens als gij samenkomt, heeft ieder iets: een psalm of een lering of een openbaring of een tong of een uitlegging; dat alles moet tot stichting geschieden.

Ik vat hoofdstuk 12 en 14 met deze zinnen samen. Dat is natuurlijk een beetje gepluk, maar wat Paulus er duidelijk wil maken is dat als je gaven krijgt, deze dienen ter opbouwing van Gods gemeente, het lichaam van Christus. Het lijkt mij dan ook dat je je gaven daarvoor in moet zetten en niet in eerste instantie voor je eigen plezier.

[joepie]

Waarom zou je het dan niet mogen toepassen op je kinderen? Dat heeft niets te maken met je eigen leven vergemakkelijken. Ook door hen kun je God groot maken. En waarom zou dat dan ook niet ter opbouw van de bemeente kunnen zijn? Vind het dus een nonargument. Niet echt overtuigend.
Waarom wel het bij een vriendin gedaan en dan niet bij je kinderen?

Dus: heb je wel echt die gave of was het gewoon toeval dat je vriendin haar hoofdpijn wegging met  die massage. Wat ik al logisch vind dat het kan, omdat het juist iets is wat bij accupresseur gebruikt wordt tegen hoofdpijn. En misschien was alleen het feit dat je aandacht aan haar schonk al genoeg om de hoofdpijn te laten verdwijnen.
Ik vind het dus nogal twijfelachtig of je ook echt die gave hebt.
Zeker als je het ophangt aan die ene gebeurtenis.
En hoe vaak voelen anderen niet aan dat iemand anders pijn heeft?
Dat is op zich ook niet iets bijzonders.

[elle]

Daar heb je wel een beetje gelijk in.
Maar volgens mij bestaat een deel van het probleem ook uit de onzekerheid of Reintje een gave heeft, en zo ja waar die gave vandaan komt. Dan snap ik erg goed dat je het niet op je kinderen gaat 'uitproberen'.

Reintje is volgens mij sowieso sociaal betrokken bij mensen. Ze voelt kennelijk goed aan dat een ander in de put zit of zich niet lekker voelt. Dat ze daarbij de behoefte heeft om te bidden voor die mensen vind ik ook niet vreemd. Dus zou ik, als ik Reintje was, me daarmee bezig houden: hoe kan ik met die mensen bidden voor hun zorgen/ziekte. Als je dat doet met in je achterhoofd dat God geeerd wordt, en niet zozeer de eer van jezelf of de kwaal van de ander belangrijk zijn, dan is dat volgens mij goed. Als je daarnaast vertrouwt op God, dan mag je voglens mij zeker zijn dat je de ander in Gods handen achter laat.
Dat staat los van of je nu wel of niet de gave van genezing hebt. Maar ook dan is God het die werkt. Als je een gave hebt, dan hangt het volgens mij vervolgens niet af van je eigen inzet, dan is het niet zo dat je ineens vanalles moet omdat er anders mensen teveel lijden. God is niet van jou afhankelijk bij de opbouw van Zijn gemeente. Maar God verwacht wel dat je je inzet, dat je gewoon doet wat Hij je te doen geeft. Hoe Hij dat dan zegent is aan Hem.

[joepie]

Ik denk dat je moet weten dat niemand kan genezen dan God alleen!
Als je dat bedenkt dan hoef jij je ook geen zorgen te maken of je de gave van genezing hebt. Een ieder heeft de opdracht om voor de zieke te bidden. Als dan die zieke geneest, komt dat dan door mijn gave van genezing of door God? Heeft het dan te maken met een gave die je zou kunnen hebben? Of heeft het te maken met de genezer: God?

Als een kind valt en komt huilend naar je toe, ik ben gevallen en mijn knie doet pijn. Dan plak je er een pleister op en ineens is de pijn over. Of je wrijft over de pijnlijke knie en ineens is het over en het kind gaat weer verder met spelen. Heb ik dan de gave van genezing? Of heeft het gewoon te maken met de aandacht en het troosten wat er gedaan wordt.

[Reintje]

Hi allemaal,

Joepie, ik voel niet AAN dat iemand pijn heeft,ik VOEL die pijn. Gelukkig niet altijd, maar  gisteravond nog bij een kennis van wie ik absoluut niet wist dat ze pijn in haar rug heeft. Ik voelde die pijn allang voor ze ging zitten omdat het teveel werd. Kijk, als mijn man hoofdpijn heeft dan zie ik dat aan zijn houding of bepaalde bewegingen, dat is duidelijk wat anders.

Het punt van mijn posting is dat ik niet weet wat ik ermee moet. De hoofdpijn van mijn vriendin verdween nadat we allebei een vreemde prikkeling, kriebel voelden, zij in haar hoofd, ik in mijn handen. Statische electriciteit? Ik was er niet op uit dat zoiets zou gebeuren. Ander punt is dat het me bezig blijft houden. En door de recente preken werd ik er opnieuw mee geconfronteerd.

Farao, Voorzover ik weet zijn er in het verleden geen occulte praktijken geweest binnen mijn familie.

Waarom mijn kinderen ziek zijn en ik niet op hun probeer of ik daadwerkelijk de gave van genezing heb? Dat heeft Elle mooi verwoord. Ik twijfel, en dus ga ik niet iets op mijn kinderen uitproberen. Natuurlijk bidden we onophoudelijk voor de kwaaltjes van onze kinderen. Mijn zoon van toen twee stelde ook na een nachtelijk gebed tegen de jeuk dat Jezus bij hem gekomen was.

Elle, ik kan me erg goed vinden in je reacties. Dank je wel voor de bijbelteksten. Ik denk dat het het beste is om me hierin op God te richten, biddend en wel. Ik ben er heel bang voor om me open te stellen voor het Kwaad, soms voel ik me ontzettend 'aangevallen' maar ik weet dat God er is, dat Jezus mijn Redder is en dat Hij mijn leven leidt. En dan is het God die werkt, zoals jij schreef Elle, op welke wijze dan ook.

Liefs,
Reintje

[Reintje]

quote:

joepie schreef op 23 maart 2006 om 10:07:
Ik denk dat je moet weten dat niemand kan genezen dan God alleen!
Als je dat bedenkt dan hoef jij je ook geen zorgen te maken of je de gave van genezing hebt. Een ieder heeft de opdracht om voor de zieke te bidden. Als dan die zieke geneest, komt dat dan door mijn gave van genezing of door God? Heeft het dan te maken met een gave die je zou kunnen hebben? Of heeft het te maken met de genezer: God?

Als een kind valt en komt huilend naar je toe, ik ben gevallen en mijn knie doet pijn. Dan plak je er een pleister op en ineens is de pijn over. Of je wrijft over de pijnlijke knie en ineens is het over en het kind gaat weer verder met spelen. Heb ik dan de gave van genezing? Of heeft het gewoon te maken met de aandacht en het troosten wat er gedaan wordt.

Joepie, ik ben me heel erg bewust dat IK niet kan genezen, dat God de enige is die dat kan. Dank je wel voor je woorden. Wat ik hier zeker geleerd heb is dat ik (meer) ga bidden voor zieken.

Wat een zeer kind of een kind met jeuk betreft om dichter bij huis te blijven,   , een kind is gelukkig nog heel ontvankelijk voor aandacht. Zelf op nachten met vreselijke jeuk hielp het bij mijn zoon om zijn handjes vast te houden, dan had hij geen jeuk meer. Onze baby is helaas te klein om daar al ontvankelijk voor te zijn, maar dat is een andere discussie.

Liefs,
reintje

[joepie]

Ik ben jaren geleden bij een centrum geweest in Utrecht waar ze kunnen nagaan of je inderdaad paranormale gaven hebt. En daar heb ik geleerd om niet alles maar op een hoop te gooien van een gave. Want dan zou iedereen dus die gave hebben.
En tot nog toe is er voor mij niets verteld door jou waardoor ik zou denken dat je de "gave" van genezing zou hebben. Niet iets wat veel mensen hetzelfde kunnen en zullen ervaren hebben.
Je kunt jezelf er ook gewoon voor afsluiten.
Ik wil dit niet en overkomt het je wel, zonder dat je daar op gefocusd bent, dan moet je er geen etiketje op gaan plakken. Want wie heeft niet ook eens gevoeld dat iemand pijn heeft? Zonder daarna dan te denken: zou ik de gave van genezing hebben?
Ik voel ook de pijn die mijn kinderen hebben, maar het is maar de vraag of ik hun pijn voel of dat ik de pijn kan invoelen.
En het gebeurd regelmatig dat ik een dochter moet bellen om te vragen of ze alsjeblieft een pilletje tegen de hoofdpijn in wil nemen omdat ik nu wel eens van die hoofdpijn af wil. En als ze dat dan doet gaat inderdaad haar en mijn hoofdpijn over.

Maar dan nog, stel dat je wel die gave van genezing( wat dat dan ook mag inhouden?) hebt, wat wil je ermee? wat moet je ermee?
Als het je al zoveel onzekerheid brengt, dan zou ik het al niet willen hebben, en het gewoon negeren. Door niet alles wat je voelt of merkt te betrekken op iets wat je denkt misschien te hebben.

[bert]

Tjonge, jonge. Met dit soort reacties schaam ik me haast voor het feit dat ik in de GKV zit.

Is dat nu de enige reactie die we hebben op iemand die aangeeft misschien de gave van genezing te hebben? Dat dat welhaast zeker duivels moet zijn?

Lees de bijbel: Het grootste deel van Jezus werk straalt genezing uit: Dat wil Hij bewerken, niet pas nadat we zijn gestorven, nee nu al. Dat laat Hij zien als geen ander, en met Hem eerst zijn apostelen en later de gelovigen. Let wel, altijd worden hier mensen gebruikt.

Lees het gebed van de gelovigen: Handelingen 4
[29] Welnu, Heer, sla ook nu acht op hun dreigementen en stel ons, uw dienaren, in staat om vrijmoedig over uw boodschap te spreken [30] door ons bij te staan, zodat zieken genezing vinden en er tekenen en wonderen gebeuren in de naam van Jezus, uw heilige dienaar.’

Laat dit ook jouw doel zijn Reintje: Het evangelie vertellen. De Geest van God wil ons bijstaan dat lezen we in de Bijbel. Ik geloof dat Marcus 16 echt onderdeel is van onze Bijbel en dat deze niet middels de zogenaamde "streeptheologie" voor ons ongeldig is geworden. Daar staat:

[17] Degenen die tot geloof zijn gekomen, zullen herkenbaar zijn aan de volgende tekenen: in mijn naam zullen ze demonen uitdrijven, ze zullen spreken in onbekende talen, [18] met hun handen zullen ze slangen oppakken en als ze een dodelijk gif drinken zal dat hun niet deren, en ze zullen zieken weer gezond maken door hun de handen op te leggen.’

Ik verbind deze tekst met 1 Kor 12 waar deze gaven verdeeld zijn over de gemeente (Gods wijsheid):

[8] Aan de een wordt door de Geest een woord van wijsheid gegeven; aan een ander een woord van kennis, krachtens dezelfde Geest; [9] aan een derde door dezelfde Geest het geloof; en aan weer anderen schenkt diezelfde Geest de gave om ziekten te genezen, [10] de kracht om wonderen te doen, de gave van de profetie, de onderscheiding van geesten, het vermogen om in talen* te spreken of de betekenis ervan uit te leggen. [11] Dit alles is het werk van één en dezelfde Geest, die aan ieder zijn gaven uitdeelt zoals Hij het wil.

Het zijn allemaal kenmerken van de Geest, die is de Geest van Jezus. Jezus wil de wereld genezen, figuurlijk, maar ook letterlijk.

Wat ik merk is dat vaak omgekeerd wordt geredeneert: Wij zijn als kerk het lichaam van Christus, wij zien die bijzondere gaven van de Geest niet meer in onze gemeenten. Daarop moet de conclusie wel volgen dat die bijzondere gaven van de Geest iets waren voor de begintijd van de gemeente. Maar dat vraagt natuurlijk om een verklaring => gevonden: toen hadden ze de Bijbel nog niet, toen was dat nog nodig nu is het opgeschreven. En nog mooier: geloven zonder te zien is een sterker geloof, dus he, we hebben die gaven helemaal niet meer nodig. Daarvoor wordt dan verwezen naar Joh 20 : 29.

Ik leg dat uit als: God houdt van ons en wil ons van alles geven, maar wij willen Zijn gaven niet aannemen omdat we Hem willen bewijzen dat we ook zonder Zijn gulle gaven wel in Hem geloven. Kijk eens hoe sterk mijn geloof is? Ik geloof in God zonder iets van Hem te zien. Staat het ik dan niet in het middelpunt?

En laat ik daar eerlijk in zijn, zo ben ik ook in geloof opgevoed. Deze redernatie slaat alle bijzondere gaven van de Geest dood. Daar wil je niet eens over nadenken. Het is hoogstens een aanval van Satan.

Het is daarom binnen de GKV bijna niet bespreekbaar als je in tongen spreekt of een gave van genezing hebt. In plaats van als gemeente dat te omarmen, daar dankbaar voor te zijn en de Geest van Jezus te zien bewegen, wordt het weggeduwt. Gelukkig komt daar snel verandering in (lees maar in http://www.nd.nl/htm/dossier/Geest/artikelen/060318a.htm en
http://www.nd.nl/htm/dossier/Geest/artikelen/060320a.htm)

Om mijn reactie af te ronden:

In Lucas 9 lezen we hetvolgende zendingsbevel:

[1] Hij riep de twaalf bij zich en gaf hun macht en gezag over alle demonen, en de kracht om ziekten te genezen. [2] Daarna zond hij hen uit om het koninkrijk van God te verkondigen en zieken te genezen

Het is mijn overtuiging dat deze macht en dit gezag niet alleen aan de 12 is gegeven. Een ieder die zich in dienst stelt van Jezus, in wiens leven Gods Geest plaatsneemt zullen de werken van de Geest zichtbaar worden. De gaven van de Geest zijn om uit te delen, vrijelijk, in overvloed! Ook vandaag!

Wees niet bang Reintje, zoek iemand in je gemeente die open staat voor de gaven van de Geest, die is er vast. Als je maar altijd benoemd dat het Jezus is die jou zo wil gebruiken om Zijn liefde aan anderen te betonen. Wijs altijd naar Jezus als de bron van deze gaven. Zo had God het leven bedoeld, dat we elkaar tot hulp zijn. Je mag me altijd mailen.

[oma]

quote:

joepie schreef op 23 maart 2006 om 10:07:
Ik denk dat je moet weten dat niemand kan genezen dan God alleen!
Als je dat bedenkt dan hoef jij je ook geen zorgen te maken of je de gave van genezing hebt. Een ieder heeft de opdracht om voor de zieke te bidden. Als dan die zieke geneest, komt dat dan door mijn gave van genezing of door God? Heeft het dan te maken met een gave die je zou kunnen hebben? Of heeft het te maken met de genezer: God?

Joepie, zoals je praat kom je op mij over of je zegt: of God geneest, of (zogenaamd) de gave van genezing. Maar het een sluit het ander niet uit. Kan God niet genezen doordat Hij aan mensen de gave van genezing geeft?
Op mij maak je een beetje de indruk dat je zegt dat de gave van genezing niet bestaat voor christenen. Klopt dat?

Maar dan vraag ik me af wat hiermee wordt bedoeld:

1 kor. 12. 7-11
7 In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente. 8 Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis; 9 de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen. 10 En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is. 11 Al deze gaven worden geschonken door een en dezelfde Geest, die ze aan iedereen afzonderlijk toebedeelt zoals hij wil.

quote:

joepie schreef op 23 maart 2006 om 10:35:
Ik ben jaren geleden bij een centrum geweest in Utrecht waar ze kunnen nagaan of je inderdaad paranormale gaven hebt. En daar heb ik geleerd om niet alles maar op een hoop te gooien van een gave. Want dan zou iedereen dus die gave hebben.
En tot nog toe is er voor mij niets verteld door jou waardoor ik zou denken dat je de "gave" van genezing zou hebben. Niet iets wat veel mensen hetzelfde kunnen en zullen ervaren hebben.

Een paranormale gave is wel iets anders he dan een gave die God je geeft.

quote:

Maar dan nog, stel dat je wel die gave van genezing( wat dat dan ook mag inhouden?) hebt, wat wil je ermee? wat moet je ermee?
Als het je al zoveel onzekerheid brengt, dan zou ik het al niet willen hebben, en het gewoon negeren. Door niet alles wat je voelt of merkt te betrekken op iets wat je denkt misschien te hebben.

Ik geloof dat als je de gave van genezing hebt en God brengt zieken op je pad, dat je die mag genezen. Ter ere van Hem, om te laten zien hoe groot en machtig Hij is dat Hij dat kan (ff nu geen discussie over wat dan als iemand niet geneest, want dat snap je als mens toch niet, je mag dan vertrouwen dat God rechtvaardig is en doet wat goed is voor jou).

@Reintje:
Lastig onderwerp voor je lijkt me. Een ding in je post valt me wel op en dat is dat je zegt dat je pijn voelt. Eigelijk denk ik niet dat God andere mensen pijn laat voelen om anderen te genezen. Jezus heeft alle pijn gedragen, en Hij laat niet ons nu ook nog een keer lijden voor anderen. Zijn lijden en pijn was al genoeg, wij hoeven dat niet nog voor anderen te dragen. Wanneer God ons de gave van genezing geeft, zullen wij daar dus niet onder lijden, maar gebeurt het allemaal door Gods kracht.
Ik wil je in elk geval Gods zegen wensen en dat Hij laat zien aan je welke weg Hij wil gaan en je duidelijkheid geeft over de vragen die je nu hebt.

[Mezzamorpheus]

quote:

bert schreef op 23 maart 2006 om 11:44:
Is dat nu de enige reactie die we hebben op iemand die aangeeft misschien de gave van genezing te hebben? Dat dat welhaast zeker duivels moet zijn?

Nee, want dan zie je bijv. de reacties van Elle, Farao, Nikolov en Oma over het hoofd.

[bert]

quote:

oma schreef op 23 maart 2006 om 11:59:
@Reintje:
Lastig onderwerp voor je lijkt me. Een ding in je post valt me wel op en dat is dat je zegt dat je pijn voelt. Eigelijk denk ik niet dat God andere mensen pijn laat voelen om anderen te genezen. Jezus heeft alle pijn gedragen, en Hij laat niet ons nu ook nog een keer lijden voor anderen. Zijn lijden en pijn was al genoeg, wij hoeven dat niet nog voor anderen te dragen. Wanneer God ons de gave van genezing geeft, zullen wij daar dus niet onder lijden, maar gebeurt het allemaal door Gods kracht.
Ik wil je in elk geval Gods zegen wensen en dat Hij laat zien aan je welke weg Hij wil gaan en je duidelijkheid geeft over de vragen die je nu hebt.

Misschien bedoeld Reintje iets anders, maar ik herken zeker pijn in het bespreken van dit soort onderwerpen binnen de GKV. Het voelt alsof je alleen staat, het voelt alsof je met de nek wordt aangekeken, terwijl je gewoon probeert Jezus te volgen.

Ik ervaar dat als het opnemen van het kruis. Jezus, mijn voorbeeld werdt ook veracht om wat hij zei en deed. Deed dat pijn? Jazeker! Moeten wij de pijn van anderen dragen? Jazeker, dat is gemeente zijn dat is lichaam van Christus zijn, dan draagt Jezus dat lijden ook. Ons wordt gevraagd om af te sterven aan de wereld, dat doet pijn! Maar wel dragelijke pijn. Daar gaat het om. De pijn is er, maar hij is wel te dragen.

Voelden wij maar meer de pijn van onze medemens, keken wij allemaal maar met de ogen van Jezus. O Jezus, help ons elkaars pijn te zien, elkaars noden! Help ons elkaars lasten te dragen in Uw kracht!

[elle]

@Mezza: Mwoa... Ik houd vooral een slag om de arm, sta niet te juichen zoals bert dat doet. Ik adviseer om de bewogenheid die Reintje voelt om te zetten in gebed. En dat is wel wat anders dan handen opleggen of olie gieteren.
Maar ik geloof ook dat de Heilige Geest voor ieder een gave heeft, en dat er voor ieder een taak is weggelegd. En ik denk dat het denken in gaven of taken of bedieningen dusdanig 'nieuw' is in de GKv, dat het niet altijd constructief is om er op die manier over te spreken.

Op zich denk ik dat er weinig verschil is in het handelen van iemand die 'de gave van genezing' heeft, en iemand die dat niet zo noemt maar wel bidt met en voor mensen die ziek zijn, en die zich geroepen voelt om dat te doen.

[bert]

quote:

Mezzamorpheus schreef op 23 maart 2006 om 12:16:
Nee, want dan zie je bijv. de reacties van Elle, Farao, Nikolov en Oma over het hoofd.

Gelijk heb je Mezza. In die reacties wordt aangegeven dat God aan het werk is of zou kunnen zijn.

Toch mis ik ook in die reacties het onbevreesd openstellen voor dit soort gaven. De lof op onze God die zo geweldig is en zo gul ....

[bert]

quote:

elle schreef op 23 maart 2006 om 12:29:
Op zich denk ik dat er weinig verschil is in het handelen van iemand die 'de gave van genezing' heeft, en iemand die dat niet zo noemt maar wel bidt met en voor mensen die ziek zijn, en die zich geroepen voelt om dat te doen.

Weinig verschil? Waarin Elle? Misschien maakt dat het iets duidelijker.

[elle]

Wat doet iemand die 'de gave van genezing' heeft als hij/zij een zieke tegenkomt? Hij gaat bidden.
Wat doet iemand die zich betrokken voelt bij zieken en zich geroepen voelt om te bidden? Hij gaat bidden. Er is in de praktijk niet zoveel verschil, volgens mij.

[oma]

quote:

bert schreef op 23 maart 2006 om 12:25:
[...]


Misschien bedoeld Reintje iets anders, maar ik herken zeker pijn in het bespreken van dit soort onderwerpen binnen de GKV. Het voelt alsof je alleen staat, het voelt alsof je met de nek wordt aangekeken, terwijl je gewoon probeert Jezus te volgen.

Ik ervaar dat als het opnemen van het kruis. Jezus, mijn voorbeeld werdt ook veracht om wat hij zei en deed. Deed dat pijn? Jazeker! Moeten wij de pijn van anderen dragen? Jazeker, dat is gemeente zijn dat is lichaam van Christus zijn, dan draagt Jezus dat lijden ook. Ons wordt gevraagd om af te sterven aan de wereld, dat doet pijn! Maar wel dragelijke pijn. Daar gaat het om. De pijn is er, maar hij is wel te dragen.

Voelden wij maar meer de pijn van onze medemens, keken wij allemaal maar met de ogen van Jezus. O Jezus, help ons elkaars pijn te zien, elkaars noden! Help ons elkaars lasten te dragen in Uw kracht!

Bedoel je zeg maar elkaars lasten dragen enzo? Dat is wel goed hoor, dat je elkaars lasten draagt en meeleeft en verdrietig bent met wie verdrietig is en vrolijk met wie vrolijk is..

maar dat je echt pijn voelt moet in elk geval geen voorwaarde zijn voor genezing zeg maar. ik vraag me af of je echt lichamelijk de pijn van anderen kunt voelen, of dat bijbels is. ik weet dat gewoon niet, maar ik heb er mijn vraagtekens bij, omdat het toch zo is dat Jezus' lijden ons genezing hebben gebracht, dus onze pijn hebben weggenomen. HIJ heeft die pijn al gehad, die hoeven wij toch niet nog een keer over te doen ofzo.

[farao]

@ bert, ik geloof zeker wel in de gaven van de heilige Geest voor deze tijd. Ik ben zelfs van mening dat hier te weinig voor is. Maar de satan kan ook de gaven van God naapen en genezing bijv ook.

Wat Reitje beschrijft doet me teveel denken aan reiki. In de bijbel lees je toch een andere manier van genezen, handen opleggen en bidden, zalven en bidden. Er is sowieso geloof voor nodig, het lijkt nu eigenlijk ook wel automatisch te gaan. Er is geloof in Jezus voor nodig, deze vorm van genezing lijkt naar mijns inziens teveel van jezelf, hierdoor ook pijn voelen, dit is geen gaven van onderscheid volgens mij. Ik heb het idee dat de Geest dit ingeeft, niet door de pijn van andere te voelen, maar het liefdevol op je hart te drukken. Ik ook helemaal geen persoon veroordelen, het is juist goed om er over te praten, laat staan of het goed of fout is. Er moet zeker openheid zijn en dan kan er met gemeenteleden ook gebeden worden voor duidelijkheid.

Ik denk dat het belangrijk is om te bidden en aan God te vragen of deze gave van Hem komt of niet, God zal dit je zeker duidelijk maken. Wel belangrijk om het echt in afhankelijkheid van God te bidden en voor Zijn aangezicht te komen. Vraag het en ik geloof dat God het je duidelijk wil maken.

[bert]

om dat toch even verder in te vullen Elle:

Je geeft aan dat bewogenheid beter omgezet kan worden in gebed dan in het handen opleggen of zalven. Daarmee maak je juist een tegenstelling en een verschil.

Volgens mij gaan die heel goed samen. Ik zie daarin juist geen verschil.

Ik herken dus twee geschetste situaties: Iemand legt biddend de handen op of bidt voor de ander. Geen verschil: beide verwachten het van God. Wel verschil: Degene die handen oplegt of zalft schakelt de factor mens in in het genezingsproces.

Volgens mij heb je ook binnen de tweede variant twee vormen: Samen met iemand bidden of op afstand voor iemand bidden (zonder dat de ander zich dat bewust is).

[elle]

Klopt. Wat voor mij ook uitmaakt is of het opbouwend voor de gemeente is of niet. Het kan zijn dat hetgeen je doet (bidden met zieken, al dan niet onder handoplegging) verkeerd opgevat wordt door anderen (blaaskaak, denkt dat ze speciaal is, nieuwerwets evangelisch geneuzel) als je dat 'gave van genezing' noemt. Dan denk ik dat je er beter aan doet om het niet zo te noemen. Dan kun je beter het bij bidden 'laten', al dan niet onder handoplegging. Belangrijk is volgens mij dat beiden zich geroepen voelen om voor/met anderen te bidden.

Overigens denk ik wel dat er verschil is tussen op afstand voor iemand bidden, en bij/met iemand bidden. Het eerste lijkt mij de taak van elke christen, het tweede lijkt me meer een roeping/bediening, iets dat de taak van sommigen is. Zoals het de taak van anderen is om koffie te schenken, muziek te maken of te onderwijzen.

offtopic:Het opbouwende aspect is belangrijk, en ik denk dat het daar deels fout gaat met mensen als Jan Zijlstra: hij gebruikt zijn gave niet uitsluitend voor zijn eigen gemeente, en lang niet iedereen wordt er door opgebouwd. Er zijn mensen gekrenkt door de manier waarop die samenkomsten gehouden worden. Genezen is volgens mij iets dat 1 op 1 zou moeten gebeuren, niet per se tenmidden van allerlei toeschouwers. De uitspraak 'laat uw rechterhand niet weten wat de linker doet' vind ik in deze ook nuttig: een gave is niet om van de daken te schreeuwen.

[Reintje]

elle schreef op 23 maart 2006 om 12:29:
 En dat is wel wat anders dan handen opleggen of olie gieteren.


Elle,   ik zie mezelf ook geen olie gieteren, hoor!

Oma, dat ik pijn van anderen voel heb ik al van jongsafaan, al voordat die hoofpijn verdween, zeg maar. Als kind kon ik precies de pijn van mijn opa omschrijven toen hij zijn vingers geblesseerd had, en dat bleek goed te kloppen. Toen ik nog werkte liep ik regelmatig het kantoor (ca.6 mensen) en boem, hoofdpijn, terwijl ik dat niet zelf had. Ik weet niet zo goed wat ik ermee moet, mijn man staat er afwijzend tegenover. Is wel jammer, want het overkomt me gewoon, ik zoek het niet. Op zich zou je het voelen van die pijn (niet zo erg als bij de persoon zelf, gelukkig) ook kunnen zien als een signaal, denk ik.

Joepie, dat je pijn voelt van anderen is iets wat veel mensen verbaast. Dat jij dat ook hebt, wil niet zeggen dat het heel gewoon is, veel mensen hebben het niet.

Bert, ik vind tot nog toe alle reacties liefdevol en leerzaam.

Liefs,
Reintje

[Nikolov]

Wat hier omschreven wordt door Reintje is eigenlijk gewoon empathie, eigenlijk is het het beste te vergelijken met een stemvork. Als je twee stemvorken hebt die in frequentie niet ver van elkaar afwijken en je slaat er eentje aan dan gaat de ander mee zingen. We hebben het allemaal, dat je net iemand wilt bellen als de telefoon overgaat. Dat iemand je omgeving binnenkomt en je je meteen anders voelt. Het is niet iets wat je kiest, of iets waar je perse blij van wordt voor de meeste mensen is het gewoon iets wat is. Reintje heeft gewoon een zuivere stemvork die makkelijk dingen oppikt. En zoals Elle zegt, het is heel gewoon. Misschien heeft Reintje het wel wat sterker dan gewoonlijk, maar ik denk dat de meeste mensen het in meer of mindere mate hebben. Of ze het van zichzelf weten is weer een ander verhaal.

Ik herinner me als kind dat ik buikpijn had en dat mijn moeder dan mijn hand even kwam vasthouden dat de pijn dan vrijwel direct wegzakte. Mijn moeder was geen enge heks ofzo. Ze wist gewoon zoals heel veel moeders dat als je je kind met pijn aandacht geeft en liefde dat dat een boel van de pijn wegneemt. Waarom zou dat veel anders zijn bij volwassenen? En baat het niet, dan ben je er tenminste.

Het is ontzettend moeilijk om bijvoorbeeld in de kerk te zitten twee banken van een depressief of ongelukkig mens zonder dat je je daarvoor af kunt sluiten. Maar ook zonder dat je echt iets voor de ander kunt doen. Soms kijk je iemand in de ogen en weet je dat daar pijn zit terwijl de ander dat ontkent of er gewoon niet over wil praten. Vaker weet je niet eens waar de pijn vandaan komt en denk je dat het uit je zelf komt. Misschien wil God gewoon een getuige voor de pijn. Zodat op de een of andere manier die persoon niet alleen lijdt?

Ik zie hier geen kwaad in. Maar het is heel belangerijk te blijven beseffen dat je uiteindelijk niet meer bent dan een werktuig in de handen van God. Als je een talent blijkt te hebben dan zal Hij daar wel een bedoeling mee hebben. Trots heeft geen plaats daar.

[Adinomis]

Dat jij pijn van anderen voelt, is volgens mij een vorm van "heldergevoeligheid", te vergelijken met "helderziendheid". Het zou me niet verbazen als je ook enigszins dingen kunt voorspellen. Ik blijf erbij, dat dit geen gaven van God zijn.
Ik vind het heel dapper van je dat je dit ter discussie stelt en zoekt naar wat van God is. Je zei ook dat je het niet wilde hebben, als het niet van God zou komen. Ik vind dat een heel goed standpunt! Blijf je vasthouden aan Jezus!
Als je van jongsaf aan deze dingen hebt, is het vast iets wat door de geslachten is doorgegeven. Heb je wel eens van paranormale gaven gehoord in je voorgeslacht?
Geef je leven aan Jezus (heb je misschien al gedaan) en geef je handen aan Jezus. Vraag Hem het te reinigen door zijn bloed. En vraag hulp!! Als je wilt dat ik hulp voor je zoek, geef dat dan aan! Het zou wel eens kunnen zijn dat die nachtelijke onrust van je kinderen, ook hiermee in verband staat. Ik ga door met bidden voor jou!

[Reintje]

quote:

Adinomis schreef op 23 maart 2006 om 14:49:
Dat jij pijn van anderen voelt, is volgens mij een vorm van "heldergevoeligheid", te vergelijken met "helderziendheid". Het zou me niet verbazen als je ook enigszins dingen kunt voorspellen.
 
Als je van jongsaf aan deze dingen hebt, is het vast iets wat door de geslachten is doorgegeven. Heb je wel eens van paranormale gaven gehoord in je voorgeslacht?

Adinomis, ik heb gelukkig geen voorspellende 'gaven'. En geen voorgeslacht met paranormale gaven, voor zover ik weet. Ik wil het ook niet groter maken dan het is, en zeker niet het lijden van de gehele wereld voelen, of zo. Het gaat in deze discussie ook niet over mij, maar over wat God met mij en mijn leven wil. En dit onderwerp trekt aan me. Het lucht ook enorm op om erover te praten, en het doet me daadwerkelijk goed dat er voor gebeden wordt. Dank jullie wel, allemaal.

Reintje
met drie zwaar verkouden kinderen, dat is gisteren komen opzetten. Virus of een 'aanval'?  

[Johan V.]

Afgelopen weekend was er overigens een congres aan de TU in Kampen.
Daar is dit ook onderwerp van gesprek geweest.

Uit de workshops kwamen wel een aantal bemoedigende suggesties naar voren, zoals:

- Als GKV moeten we een gebed voor genezing opnemen bij onze formuliergebeden.
- We moeten ons niet blindstaren op wat de Reformatoren zeggen over genezing en occulte gebondenheid.
- Het zou misschien aardig zijn om Zondag 10 en Zondag 20 op een aantal punten aan te vullen.
- Er zou meer ruimte moeten komen voor ziekenzalving zoals Jakobus deze beschrijft.

[Theodoor]

Er gaan verschillende dingen door me heen.

In eerste plaats dat het opmerken van waar de pijn zit bij anderen een heel goede opening kan zijn voor gebed met die ander. Terwijl als je dat niet opmerkt die opening misschien uit zal blijven. Soms is het nodig om anderen te helpen om bewust te worden van hun pijn en hun spanningen om zo te helpen om naar hun Vader te stappen met de vraag om genzing en herstel.

Tegelijk denk ik dat het duidelijk opmerken/voelen van pijn bij anderen een kwetsbaarheid is van mensen en niet een gave van de Geest. Daarbij denk ik ook aan dat God zichzelf ook groot wil maken door onze zwakte heen en onze kwetsbaarheid.

Het heel gevoelig zijn voor wat anderen voelen is vaak terug te vinden bij mensen waarbij waarschijnlijk door 'trauma' tijdens zwangerschap of rondom geboorte , (en dat kan ook veel stress bij de moeder gedurende zwangerschap zijn)  of vroeg na de geboorte de ontwikkeling van hun zelfgevoel niet volledig hebben kunnen afronden, wellicht in combinatie met andere aangeboren eigenschappen. Hierdoor is het gevoelsleven en gebieden in de hersenen die gevoel registreren bij deze mensen overgevoelig en veel makkelijker te prikkelen.

Bij mezelf ervaar ik ook zoiets, alleen dan minder sterk dan Reintje beschrijft. Het is iets waar ik mezelf kwetsbaarder door voel en waar ik de ene dag meer last van heb dan andere dagen. Ik verlang naar Gods genezing hiervoor, dat hij door zijn onvoorwaardelijke liefde mijn gevoelsleven geneest. Het kan zijn dat ook mijn kwetsbaarheid hierin wil gebruiken om mij te richten op gebed naar Hem en juist door mijn zwakte zijn Kracht wil laten zien. Toch is dat niet mijn eerste verwachting. Mijn verwachting is dat God mij wil genezen, ook hierin.

Ik ben blij met enthousiasme voor de gave van genezing van Gods Geest door Jezus aan ons gegeven. Het vraagt wel moed om daarin uit te stappen. Ik vindt dat heel erg eng. vooral als er mensen heel erg ziek zijn!

[Reintje]

Vandaag nog een mooi artikel in het ND gevonden, samengevat: het gaat om Jezus: http://www.nd.nl/htm/dossier/Geest/artikelen/060324a.htm

[Reintje]

quote:

Theodoor schreef op 23 maart 2006 om 21:48:

1.
In eerste plaats dat het opmerken van waar de pijn zit bij anderen een heel goede opening kan zijn voor gebed met die ander.

2.
Tegelijk denk ik dat het duidelijk opmerken/voelen van pijn bij anderen een kwetsbaarheid is van mensen en niet een gave van de Geest. Daarbij denk ik ook aan dat God zichzelf ook groot wil maken door onze zwakte heen en onze kwetsbaarheid.

3.
Het heel gevoelig zijn voor wat anderen voelen is vaak terug te vinden bij mensen waarbij waarschijnlijk door 'trauma' tijdens zwangerschap of rondom geboorte , (en dat kan ook veel stress bij de moeder gedurende zwangerschap zijn)  of vroeg na de geboorte de ontwikkeling van hun zelfgevoel niet volledig hebben kunnen afronden, wellicht in combinatie met andere aangeboren eigenschappen.

(Ik heb even cijfers in de quote ingevoegd, Theodoor)

1. Ja, zo zie ik het ook. Bovendien heb ik niet de vreselijke pijn die die ander ook heeft, ik voel er gewoon iets van, het is beheersbaar.

2. Schrijft Paulus al niet iets over sterk zijn door zijn zwakte? Ik zie het liever zo dan als een occulte belasting of iets dergelijks. Ik denk ook als het daadwerkelijk een occulte belasting zou zijn, wat ook genoemd is, dat ik dan meer en grondiger gehinderd zou worden in mijn gebeden. Overigens heb ik veel steun aan de Opwekkingsversie van psalm 139, die zing ik de laatste dagen veel op momenten dat het hier niet helemaal lekker gaat.

3. Ik weet niet waar die theorie vandaan komt, maar in mijn geval kan ik 'm bevestigen (met loeiende sirenes naar het ziekenhuis voor een spoedkeizersnee, bij een normale geboorte had ik het niet overleefd). Wat is 'zelfgevoel' hier precies? Moet ik dat zien als dat je eigen cirkeltje niet helemaal rond, dicht is, maar 'lijntjes' heeft naar anderen?

---
Elle schreef offtopic:

Het opbouwende aspect is belangrijk, en ik denk dat het daar deels fout gaat met mensen als Jan Zijlstra: hij gebruikt zijn gave niet uitsluitend voor zijn eigen gemeente, en lang niet iedereen wordt er door opgebouwd. Er zijn mensen gekrenkt door de manier waarop die samenkomsten gehouden worden. Genezen is volgens mij iets dat 1 op 1 zou moeten gebeuren, niet per se tenmidden van allerlei toeschouwers. De uitspraak 'laat uw rechterhand niet weten wat de linker doet' vind ik in deze ook nuttig: een gave is niet om van de daken te schreeuwen.

Amen, Elle. Opvallend is overigens hierin dat de Baptistengemeente bij ons in de buurt geen ziekenzalving/handoplegging doet bij mensen die NIET bij hun gemeente horen.

Degene die de link van het ND-dossier stuurde, hartelijk dank, ik heb het hele dossier met aandacht gelezen. Ik wist niet dat de site van het ND zo interessant is, normaal gesproken lees ik het RD via internet. Voor iedereen die gereageerd heeft, hartelijk dank. Een echt antwoord op mijn vraag heb ik nog niet, wel voelt het beter en rustiger. Ik probeer meer te bidden en ook vooral meer gericht voor zieken bij ons in de kerk of voor mensen die in mijn gedachten komen.

Ik ben ook nog lang niet uitgediscussieerd, maar ik heb even iets minder tijd de komende dagen. Daarom, hartelijk dank voor jullie liefdevolle reacties en voor al het gebed.

Liefs,
Reintje

[Priscilla en Aquila]

quote:

bert schreef op 23 maart 2006 om 12:38:
[...]


Gelijk heb je Mezza. In die reacties wordt aangegeven dat God aan het werk is of zou kunnen zijn.

Toch mis ik ook in die reacties het onbevreesd openstellen voor dit soort gaven. De lof op onze God die zo geweldig is en zo gul ....

Als je bedoelt dat je je maar moet openstellen omdat dit soort dingen toch van God komt, dan zou je gelijk hebben.
Maar het probleem is dat je dat niet zomaar kunt weten. Het kan ook niet van God komen en dan zou het wel verkeerd zijn om je onbevreesd open te stellen.

[bert]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 24 maart 2006 om 17:39:

[...]

Als je bedoelt dat je je maar moet openstellen omdat dit soort dingen toch van God komt, dan zou je gelijk hebben.
Maar het probleem is dat je dat niet zomaar kunt weten. Het kan ook niet van God komen en dan zou het wel verkeerd zijn om je onbevreesd open te stellen.

Hmm, volgens mij zit het duivelse van dit soort gaven niet in de gave zelf, zelfs niet in wie ze gebruikt, maar in hoe ze worden gebruikt. Ik bedoel niet te zeggen dat je de geest waarin dit soort dingen gebeurt niet moet beproeven. Dat is juist een duidelijke opdracht. Maar ook niet iets om moedeloos van te worden, Jezus geeft daarvoor zelf een duidelijke richtlijn in Marcus 9:38

[38] Johannes zei tegen hem: ‘Meester, we hebben iemand gezien die in uw naam demonen uitdreef en we hebben geprobeerd hem dat te beletten omdat hij zich niet bij ons wilde aansluiten.’ [39] Jezus zei: ‘Belet het hem niet. Want iemand die een wonder verricht in mijn naam kan onmogelijk het volgende moment kwaad van mij spreken. [40] Wie niet tegen ons is, is voor ons. [41] Ik verzeker je: wie jullie een beker water te drinken geeft omdat jullie bij Christus horen, die zal zeker beloond worden.

Wij hebben alleen verstandelijk zo'n moeite met het begrip wonder.

[Marnix]

quote:

joepie schreef op 23 maart 2006 om 10:07:
Ik denk dat je moet weten dat niemand kan genezen dan God alleen!
Als je dat bedenkt dan hoef jij je ook geen zorgen te maken of je de gave van genezing hebt. Een ieder heeft de opdracht om voor de zieke te bidden. Als dan die zieke geneest, komt dat dan door mijn gave van genezing of door God? Heeft het dan te maken met een gave die je zou kunnen hebben? Of heeft het te maken met de genezer: God?

Als een kind valt en komt huilend naar je toe, ik ben gevallen en mijn knie doet pijn. Dan plak je er een pleister op en ineens is de pijn over. Of je wrijft over de pijnlijke knie en ineens is het over en het kind gaat weer verder met spelen. Heb ik dan de gave van genezing? Of heeft het gewoon te maken met de aandacht en het troosten wat er gedaan wordt.

Ik wil hier toch even op reageren nog. Ik denk namelijk, Joepie, dat je naast wat je schrijft, je ook moet weten dat God door mensen heen werkt... dat zie je in de Bijbel duidelijk terug, als er ook zieken bij discipelen / apostelen komen. Zeggen die: Ik zal thuis voor je bidden, want alleen God kan genezen? Of genazen sommigen van hen zieken omdat ze vast en zeker wisten dat alleen God, de genezer, dat (door hen) kon doen?!

[joepie]

quote:

Marnix schreef op 09 april 2006 om 00:51:
[...]


Ik wil hier toch even op reageren nog. Ik denk namelijk, Joepie, dat je naast wat je schrijft, je ook moet weten dat God door mensen heen werkt... dat zie je in de Bijbel duidelijk terug, als er ook zieken bij discipelen / apostelen komen. Zeggen die: Ik zal thuis voor je bidden, want alleen God kan genezen? Of genazen sommigen van hen zieken omdat ze vast en zeker wisten dat alleen God, de genezer, dat (door hen) kon doen?!

Heb ik iets anders gezegd dan?

[elle]

Ik heb wel een andere opmerking: je zegt dat ieder de opdracht heeft om voor een zieke te bidden. Dat klopt op zich, maar je ziet dat in de nieuw testamentische jonge kerk sommingen juist speciaal die gave krijgen. Er is dus wel een verschil tussen 'iedereen' en 'enkele mensen met een speciale gave'. Het lijkt mij terecht dat je jezelf afvraagt of je misschien inderdaad die gave van de Geest hebt. Een gave verwaarlozen lijkt mij namelijk gevaarlijkt, als je bedenkt dat er tegen 'de zonde tegen de Geest' gewaarschuwd wordt.

[Priscilla en Aquila]

quote:

elle schreef op 09 april 2006 om 09:42:
Ik heb wel een andere opmerking: je zegt dat ieder de opdracht heeft om voor een zieke te bidden. Dat klopt op zich, maar je ziet dat in de nieuw testamentische jonge kerk sommingen juist speciaal die gave krijgen. Er is dus wel een verschil tussen 'iedereen' en 'enkele mensen met een speciale gave'. Het lijkt mij terecht dat je jezelf afvraagt of je misschien inderdaad die gave van de Geest hebt. Een gave verwaarlozen lijkt mij namelijk gevaarlijkt, als je bedenkt dat er tegen 'de zonde tegen de Geest' gewaarschuwd wordt.

Ik denk dat iedere christen voor een ander kan en moet bidden in geval van ziekte o.id. Daar hoef je geen spreciale gave voor te hebben.
Wat anders is de speciale gave van genezing. Daar wordt dit van gezegd:

Marc. 16: 18
op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden.

Mij frappeert altijd de stelligheid van deze uitspraak en is in die zin ook mijn toetssteen:
Zegt iemand de gave van genezeing te hebben, dan worden de handen opgelegd en de genezing volgt. Dit is iets anders dan voor iemand bidden om genezing.
Lees maar na hoe Jezus dit deed toen Hij op aarde wandelde en hoe hoe de apostelen dit deden in de handelingen.
Dan hebben we het m.i. over de gave van genezing.

[Marnix]

quote:

joepie schreef op 09 april 2006 om 07:54:
[...]


Heb ik iets anders gezegd dan?

Nee maar ik zie wel een erg terughoudende toon in je post waarbij je ook genezing van God en genezing door mensen een beetje tegen elkaar uit lijkt te spelen, daar ga ik even op in.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Marnix schreef op 09 april 2006 om 18:40:
[...]


Nee maar ik zie wel een erg terughoudende toon in je post waarbij je ook genezing van God en genezing door mensen een beetje tegen elkaar uit lijkt te spelen, daar ga ik even op in.

He Marnix, wat vind je van mijn invalshoek dan?

[Marnix]

Ik kan me daar helemaal in vinden. Natuurlijk kan iedereen voor zieken bidden! Ik ben de laatste die dat zal ontkennen. Ik snap alleen niet dat het gaat om de gave van genezing, mensen dat als tegenargument aandragen, want het sluit elkaar niet uit... het vult elkaar aan. En omdat het elkaar aanvult is het ook goed om naast het een ook het ander te doen.

Dat mensen het moeilijk vinden hier invulling aan te geven snap ik... hoe kom je er achter wie die gave heeft? Hoe ga je dat concreet toepassen? Zoiets probeer je toch niet zomaar ff uit op een zieke? Wat als het niet goed gaat. Maar dat we daar vaak geen antwoord op hebben, ligt dat niet vooral in het feit dat we ons er nooit zo in verdiept hebben, het altijd van ons af hebben gehouden... waardoor het onbekend terrein is gebleven? In plaats van dat we ons er eerst niet mee bezig houden en als er vervolgens niks mee gebeurt zeggen: TTja, blijkbaar was dat iets van vroeger en werkt God nu anders? Volgens mij werkt God niet anders... maar zijn mensen anders gaan werken op dat punt.

Goede bijdrage van je dus!

[joepie]

Dat is eigenlijk wat ik bedoel. Je hoefd namelijk niet bang te zijn als het dus de gave van genezing is. Wat als het niet goed gaat is eigenlijk al een optie die voor mij aangeeft dat het geen gave van genezing is.
Als je bedenkt dat God het is die genezing geeft, altijd, dan hoef je daar dus ook niet bang voor te zijn.
Wat kan er dus fout gaan?

[Priscilla en Aquila]

Ik denk ook niet dat je een gave 'aan kunt leren' zoals vaak wordt gesuggereerd. Zo van: 'je kunt iets kleins proberen te genezen en dan wordt het vanzelf steeds meer. Je zal steeds vaker succes boeken.'
Een gave heb je of je hebt de gave niet. Er is niet een tussenweg.
En zeggen dat iemand is genezen en achteraf blijkt het niet zo te zijn, is een een blamage voor de Heilige Geest, Die de gave uitdeelt. Ik geloof daarom dat het op die manier niet van God komt.

[Marnix]

Hm voor een groot deel ben ik het met je eens. Maar als kanttekening wil ik maken (en dat is gelijk een antwoord op de vraag van Joepie wat er mis kan gaan):

Er kan te weinig aandacht zijn voor bepaalde gaven van de Geest... en dan denk ik niet dat het automatisch er toch wel uit komt als je die gave hebt. Ik denk dan even aan de gelijkenis van de talenten waarin die ene slaaf zijn talent in de grond begraaft... en kunnen wij dat ook niet doen, gaven en talenten te weinig of niet gebruiken, wegstoppen omdat we niet weten wat we er mee moeten of omdat we bang zijn dat we er verkeerd mee omgaan?