Bron:
http://www.trouw.nl/dever...osofie/article317591.ece/Nog geen twee maanden predikant en nu al de publieksprijs van de Preek van het Jaar winnen. Abeltje Hoogenkamp verraste haar gehoor zaterdag in de Nieuwe Kerk in Amsterdam met een verhaal over moordenaar Kaïn, haar naamgenoot Abel en, in één adem door, Christus – de vleesgeworden tegennatuurlijke neiging van God."Offeren is een serieuze zaak. Ons offer is een verlengstuk van onszelf: ons salaris, onze kinderen, ons huis, ons netwerk, ons geloof, onze piemel. Wie heeft de grootste? Straks gaat een deskundige jury dat zorgvuldig opmeten. Ons offer moet gezien worden, op waarde geschat. Er is veel in geïnvesteerd, er is hard voor gewerkt. Er staat veel op het spel. Ik sta op het spel. Ik heb het zo druk met mijzelf dat ik mijn broeder helemaal niet opmerk. Heb ik een broeder?!
(...)
Wij willen God voor ons winnen. Papa, kijk naar mij! Maar op dat soort offers zit God niet te wachten. Hij wil recht en gerechtigheid voor wie niets is en niets heeft, voor wie aangewezen is op genade, voor wie leeft bij de gratie van de grote broer. Daarom kijkt God naar Abel en zijn gave. Dat is tegennatuurlijk. Vreemd. En ook oneerlijk. Ons offer is niet gezien, wij zijn niet gezien. Dat is om woest van te worden. De concurrent moet uit de weg geruimd. Abel wordt geliquideerd. Tot zover ik en de anderen. Waar is je broeder? Geen idee. Ik ben alleen. Ik heb geen broeder. Ik ben de enige.
Zoals Eva jubelde over haar zondagskind, haar ‘Aanwinst’, de zeer gewenste eerstgeborene, zo juicht ook Maria bij de geboorte van haar zoon. Ook dit kind wordt verwacht, er is lang naar Hem uitgezien. Jezus, heet hij, God redt. Hij is de eerstgeborene, de aarde is van Hem. Maar hij biedt zich aan als offer voor mensen die zichzelf voor eerstgeboren houden. Neemt en eet, dit is mijn lichaam. Brood en wijn, tafelgemeenschap. Onze broeder – in leven en sterven."
