Het is weer de tijd van het jaar. Overal schieten de uitvoeringen van de Matthäus en Johannes Passion van Bach als paddestoelen uit de grond. Elke stad of dorp heeft z'n eigen Matthäus. Het is minder bekend dat Bach nog twee (of drie?) passionen heeft geschreven. De oorzaak hiervan is dat de muziek daarvan verloren is gegaan. Van de Markus passion hebben we nog wel de tekst.
Het is bekend dat Bach veel muziek van zichzelf hergebruikte. Daarom zijn verschillende onderzoekers naarstig gaan speuren in de nog wel bekende werken van Bach, naar muziek waar de teksten van de Markus passion op passen. Eén van deze onderzoekers, Simon Heighes, maakte een reconstructie van de hele passion. Voor een aantal aria's en koren gebruikte hij de muziek van de Trauerode (bwv 198). De recitatieven vormden een groter probleem. Bach heeft nooit recitatieven hergebruikt. Daarom heeft Heighes recitatieven van een andere componist (Reinhardt Keiser) gebruikt. Probleem was wel dat Keiser 26 verzen later met het Markus-evangelie begon dan Bach. Voor deze verzen heeft Heighes zelf de recitatieven gecomponeerd. En m.i. is hij daar goed in geslaagd.
Een sublieme uitvoering van deze reconstructie van Heighes is voor nog geen vijf euro te krijgen bij
het Kruidvat. Een onzinnige prijs-kwaliteitsverhouding. Maar dat zijn we onderdehand gewend van het Kruidvat.
De uitvoering is onder leiding van
Roy Goodman. Aardig is dat voor de sopraan-aria's voor een jongensstem is gekozen. Dat geeft een aparte glans aan de muziek.
Nadeel van de Kruidvat-edities is dat er vaak geen boekje bijzit. Maar de tekst van de Markus passion is
hier te vinden.
