Hoe komt het, dat men zo verschillend aankijkt tegen de kerk, ook in de GKV?
Is het niet zo, dat de verschillen in inzicht over de kerk voor een deel terug te voeren zijn op de geleidelijke evangelische invloed in onze kerken (zonder daar een waardeoordeel aan te verbinden natuurlijk)? Vroeger zagen wij Gods hand in de (kerk-) geschiedenis veel duidelijker en werden we van kindsbeen aan opgevoed met kerkvaders, reformatoren, Schilders enzovoorts. De laatste 10-15 jaar echter, legt men veel meer nadruk op het 'terugkeren naar de bijbel', of misschien beter: het zich afkeren van de traditie...
Daardoor werd er minder aandacht gegeven aan de geschiedenis van de kerk en meer aan het Woord. Helemaal goed natuurlijk, alleen weten de jongeren van nu vaak redelijk veel van geloven en geloofsbeleving, en praten ze er veel over, maar de kerkgeschiedenis, zelfs die van de afgelopen decennia, zijn relatief onbekend. Daarom kijkt men, IMHO, met een 'frissere' blik aan tegen de kerkgeschiedenis.
Waar ik sta? Positief-kritisch. In mijn persoonlijke ervaring merk ik dat er heel veel gelovigen ook in andere kerkgenootschappen zijn, en dat er veel gemeenten zijn, die in alle opzichten - volgens de NGB - ware kerk van Christus zijn. Dat was het positieve gedeelte. Het kritische: 'persoonlijke ervaring': ik denk dat het belangrijk is, niet alleen af te gaan op je persoonlijke ervaring, maar wat de HERE in zijn Woord tegen ons zegt. Wat mij betreft gaan we allemaal bij elkaar zitten, echt waar. Maar wat zegt de bijbel ons hierover? Daar ben ik nog niet helemaal over uit. Wie heeft de waarheid in pacht en wil die met mij delen???
