Ik ben verliefd op haar!!!

[Gewooneenmens]

Geachte lezer,

Graag wil ik het voorstellen over slaan omdat ik mezelf liever nog even anoniem houd. Wel wil ik iets aan de orde stellen, en zou daar graag feedback op willen ontvangen.

Ik ben verliefd geworden op een meisje uit uw gemeenschap. Deze verliefdheid houd mij erg bezig en mijn grootste wens is om die om te zetten in een stabiele relatie, met houden van als uitgangspunt.

Echter is het zo dat ik van huis uit nauwelijk tot niets aan Bijbelse kennis heb meegekregen. Ik ben wel 'gelovig' maar niet kerkelijk gebonden.

De persoon op wie ik verliefd ben geworden is dit wel, en geeft ook aan voor mij gevoelens te hebben, maar daar niet aan toe wil geven uit angst voor eventuele religieuze verschillen en onbegrip.

Ik vind dit moeilijk en enerzijds heb ik veel voor haar over, zelfs aansluiting bij haar kerkelijke gemeenschap. Maar ik ben bang dat ik door mijn verleden mijn plaats daarin niet kan vinden.

Ik sta feitenlijk nu voor een keuze, doorgaan of afbreken? Wat moet ik doen? Moet ik dit gevoel zomaar wegstoppen omdat het welslagen van een gezonde relatie klein is? Of moet ik de uitdaging aan gaan, mezelf bekeren voor haar!
En met geloof en behulp van God werken aan iets wat heel mooi kan zijn?

Graag ontvang ik van u hierover feedback!

Alvast bedankt en met vriendelijke groet

[nitpicker]

Mail mij.

Klinkt stom. Maar ik ben met de situatie bekend. Mijn vriendin stond in jouw schoenen. Dus ik ben dan in dit geval 'jouw meisje' (over in elkaars schoenen staan dan.. ).

Als er een kerkgemeenschap is die geen 'anderen' aan wil nemen. Niet open wil staan voor nieuwelingen, zijn ze geen goede kerkgemeenschap. Mijn vriendin is met open armen ontvangen, ok, weleens met een kritische vraag en blik. Maar ze heeft het nu erg naar haar zin, zit op catechisatie en wil daarmee doorgaan tot het belijdenis doen erop volgt.
Het is niet altijd even gemakkelijk. Zeer zeker niet. Dus in ieder geval sterkte ermee. Maar als jullie echt veel voor elkaar voelen. En je ziet dat God ook in jouw leven aanwezig is. Gewoon doorgaan!

quote:

En met geloof en behulp van God werken aan iets wat heel mooi kan zijn?

Mijn vriendin wilde eerst ook lid worden en doorgaan voor mij. Maar als jullie er goed mee omgaan, en je laat God in je hart toe, wil je het zelf ook en doe je het dus niet alleen meer voor haar.. maar ook voor jezelf!

[Laurens]

Moeilijk...

Ik zou zeggen ga dr voor, als je het bij voorbaat al afketst krijg je later spijt dat je het niet hebt gewaagd, mocht het niet blijken te "werken" kun je alsnog je besluit herzien.
Je geeft al aan dat je wel enige affiniteit hebt met 'geloof' dus je kunt elkaar begrijpen in bepaalde dingen, dat is al een heel groot voordeel, maak daar gebruik van, probeer elkaar daar te vinden.
Trek je niks aan van kritiek uit de kerk, die is er altijd en zal er vooral op je vriendin zijn omdat ze met een 'ongelovige' gaat, velen zullen dat niet (willen) begrijpen, daar zullen jullie je samen doorheen moeten slaan.

Veel succes

[priemjohannes]

Hi Gewooneenmens,

Heel verleidelijk om het voor haar te doen dat begrijp ik, op den duur houd dat vaak geen stand. Je moet er zelf van overtuigd zijn dat dit nodig is in je leven, het moet echt zijn en dus ook zonder haar stand houden, stel dat zich dat zou voordoen. Ooit heb ik eens gelezen van een echtpaar, een zeer goed huwelijk overigens, hij ongelovig zij gelovig, dat hij zijn kinderen adviseerde niet te trouwen met een ongelovige. Dat vond ik heel opmerkelijk dat juist hij dat adviseerde!, ervaring? Bedenk vlinders in je buik gaan over! geef de relatie levenslang een stevige basis in het geloof.

quote:

Maar ik ben bang dat ik door mijn verleden mijn plaats daarin niet kan vinden.

Het verleden kan niet zo erg zijn dat Zijn genade niet toereikend zou zijn. Wat Jezus in zijn liefde wil bewerken ontzegt Hem zijn vermogen niet! wat ook je verleden is, stel je vertrouwen op Hem.

Bekijk ook eens onderstaande link:

Verkering met een ongelovige

[Gewooneenmens]

Hallo beste mensen,


Dank u wel voor uw reactie. Besloten heb ik na aanleiding van gesprekken en een gezond verstand is, dat ik en zij voorlopig alleen ons zullen richten op hechte vriendschap. Wij hopen en geloven allebei dat daaruit iets mooist zal groeien.

Met de loop der tijd zien wij wel waar het schip zal stranden, en leggen ons liefdes lot geheel in handen van God.

Met betrekking tot aansluiting bij haar kerk zal ik nog nadenken, voor mij geld nu een periode van verdieping en het zoeken van aansluiting.

Ik ben een gelovige, alleen op een geheel andere wijze! Ik vertrouw er in dat God mij zal sturen in richting van het juiste levensdoel.

Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik haar heb leren kennen, en dat is mij meer waard, dan garanties in liefdes geluk.

Dank u allen, en een heel mooi en zalig Pasen.

Met vriendelijke groeten,

Gewooneenmens

[Does]

quote:

Of moet ik de uitdaging aan gaan, mezelf bekeren voor haar!

Een grote fout, je moet je natuurlijk niet gaan bekeren omdat je van iemand houdt. Je "bekeerd" jezelf voor God en je gaat niet naar een kerk omdat je verliefd oid bent. En bekeren wil ik het ook niet noemen want zo te zien heb je een goed geloof maar mis je alleen de kerkgang maar ja. Iig veel succes ermee..

[moontje]

K'ben benieuwd hoe het er nu voor staat met gewooneenmens?

[cheese]

quote:

op 07 Dec 2003 13:40:27 schreef moontje:
K'ben benieuwd hoe het er nu voor staat met gewooneenmens?

deze leeft nog in het verleden, want hij zegt  _zalig pasen_

[pola]

quote:

op 07 Dec 2003 15:45:27 schreef cheese:
deze leeft al in de toekomst, want hij zegt al _zalig pasen_

... op 20 april 2003

[cheese]

edit

[Does]

quote:

Reacties: 2
Registratie: 17 Apr 2003

Hmm, die zie je nooit meer terug hoor. :-7
Misschien ziet die nu wel met dat vrouwtje op de bahama's!