In memoriam Johannes kardinaal Willebrands

[Laodicea]

quote:

Necrologie kardinaal Willebrands (1909-2006)
Hilversum (Van onze redactie) 2 augustus 2006 - In het klooster van de Zusters Franciscanessen te Denekamp is vannacht kardinaal Johannes Gerardus Maria Willebrands overleden. Willebrands die van 1975 tot 1983 aartsbisschop van Utrecht was, kreeg vooral bekendheid als hoofd van het Vaticaanse Secretariaat voor de Eenheid.

Deugden
“Vroom, pastoraal bewogen, evenwichtig, eenvoudig, zeer intelligent, harde werker, uitstekend organisator, goed bestuurder, hardnekkig maar soepel onderhandelaar, kan situaties scherp analyseren, bezit ijzeren geheugen, heeft hekel aan officiële recepties en plechtigheden, verschuilt zich niet achter ondergeschikten.” Zo typeert weekblad De Tijd kardinaal Jo Willebrands vier maanden na diens installatie tot aartsbisschop van Utrecht in 1976.

Sfinxachtig
De lezer werd door De Tijd ook getrakteerd op zijn mindere karaktertrekjes: “Vrij fantasieloos, overdreven neiging tot abstractie, denkt diep maar traag, heeft geen antenne voor theologie maar denkt dat hij die wel bezit, kan soms sfinxachtig zijn, is van tijd tot tijd zeer hard, komt niet snel tot persoonlijke contacten, verschuilt zich bij gelegenheid achter nietszeggende diplomatie, bezit neiging tot belerend, docerend optreden, is meer man van het midden dan progressief.”

Jeugd
Johannes Gerardus Maria Willebrands werd geboren op 4 september 1909 in Bovenkarspel (Noord-Holland) als oudste zoon uit een gezin van 9 kinderen. Zijn vader, Herman Willebrands (die in 1975 op 91-jarige leeftijd overleed) was directeur van en veiling in Bovenkarspel-Grootebroek en zat in de besturen van verscheidene katholieke organisaties. De twaalfjarige Johannes (Jo) wilde aanvankelijk redemptorist worden, maar schakelde na een korte tijd over naar de ‘wereldheren’ en ging naar het kleinseminarie Hageveld in Heemstede. Zijn voortgezette priesterstudie vond plaats aan grootseminarie van Warmond.

Jong priester in Rome
Op 26 mei 1934 werd Jo priester gewijd door. Omdat hij een begaafd student was, werd hij naar Rome gestuurd voor verdere studie. Hij studeerde aan het Angelicum, de pauselijke universiteit gerund door de dominicanen. Over zijn Romeinse jaren zei hij later (Elseviers Magazine, 1976): “Ik heb de prettigste herinneringen aan die tijd. Het was voor mij, komende uit Nederland en afkomstig uit een dorp, een eerste erving met de wereldkerk en eigenlijk alles wat naar Rome komt.” In 1937 promoveerde hij cum laude tot doctor in de filosofie op het proefschrift ‘De denkleer van kardinaal Newman en haar toepassing op de kennis van God door het geweten’.

Kapelaan in Amsterdam
Teruggekomen in Nederland werd hij benoemd tot kapelaan aan het Amsterdamse Begijnhof. Dat bleef hij tot 1940. In dat jaar begon hij als docent wijsbegeerte aan het philosophicum Warmond, waarvan hij in 1945 directeur werd.

Oecumene
Kardinaal Willebrands wordt vooral in verband gebracht met de oecumene, het streven van de christelijke kerken naar eenheid. In 1948, het jaar dat in het Amsterdamse Concertgebouw de Wereldraad van Kerken werd opgericht, trad Willebrands aan als voorzitter van de Apologetische Vereniging Petrus Canisius. Willebrands vormde deze contrareformatorische - zeg maar gerust antiprotestantse – club om tot de oecumenische Sint-Willibrordusvereniging. Deze organisatie werd onder zijn leiding het belangrijkste adviesorgaan van de Nederlandse bisschoppenconferentie inzake de oecumene.

Internationale contacten
Zijn werk voor de oecumene beperkte zich niet tot Nederland. Actief was hij op zoek naar contacten met gelijkgezinden in het buitenland, vooral in Duitsland en Zwitserland. Die kwamen hem goed van pas toen hij in 1960 secretaris werd van kardinaal Augustin Bea, die aan het hoofd stond van een nieuw Vaticaans instituut: het Secretariaat voor de Eenheid onder de Christenen. Paus Johannes XIII richtte dit secretariaat op ter voorbereiding van de oecumenische kwestie zoals die op het Tweede Vaticaanse Concilie (1962-1965) ter sprake zou komen en zou resulteren tot het decreet Unitatis Redintegratio.

Historisch moment
Tijdens het concilie trad Willebrands op als verbindingsman tussen de concilievaders en waarnemers van niet-katholieke kerken. Om hem voor deze taak voldoende kerkelijke status besloot paus Paulus VI hem op 28 juni 1964 tot bisschop te wijden. Tegen het einde van het concilie in 1965 vond een historisch moment plaats waar Willebrands dicht bij betrokken was. De in het jaar 1054 uitgesproken banvloek tegen het orthodoxe patriarchaat van Constantinopel werd plechtig ingetrokken. Het was mgr. Willebrands die het document van deze beslissing in de Sint-Pietersbasiliek voorlas. Een jaar daarvóór had Willebrands de historische ontmoeting van de paus met patriarch Athenagoras in Jeruzalem georganiseerd. Na het concilie vergezelde Willibrands de paus op diens vele reizen ter bevordering van de oecumene.

Curiekardinaal
Op 28 mei 1969 verhief Paulus VI hem tot kardinaal. Kort daarop werd hij bevorderd tot hoofd van het Secretariaat van de Eenheid. Als opvolger van zijn gestorven vriend Bea reisde hij in het belang van de oecumene de hele wereld over. In Rome kreeg hij daarom de bijnaam ‘De Vliegende Hollander’. Als curiekardinaal was hij lid van de Congregatie van de Geloofsleer, voor die van de Oosterse Kerken, die van de Sacramenten en de Liturgie, voor die van de Evangelisatie van de Volkeren en van de Congregatie voor de Opvoeding.  

Twee banen
De paus benoemde Willebrands op 6 december 1975 tot aartsbisschop van Utrecht en tot bisschop van het Nederlands militair ordinariaat. Als opvolger van de progressieve kardinaal Bernard Alfrink kwam hij voor de moeilijke taak te staan leiding te geven aan een kerkprovincie die te kampen had met polarisatie en een snel om zich heen grijpende secularisatie. Willibrands bleef na zijn benoeming hoofd van het Secretariaat van de Eenheid der Christenen. Daardoor bracht hij de ene helft van zijn tijd door in Rome en de andere in Nederland. Dat bemoeilijkte zijn herderlijke opdracht om eenheid te brengen in een verdeelde kudde. Ook als aartsbisschop liet de oecumene hem niet los. Daarbij stuitte hij op het probleem van de intercommunie.

Voortijdig afscheid
Op 3 december 1983 verleende paus Johannes Paulus II hem ontslag als aartsbisschop van Utrecht. Willebrands was toen 74 jaar. Normaliter wordt een ontslag op 75-jarige leeftijd ingediend, maar de paus vond het tijd worden voor een andere man op de zetel van Sint Willibrord. De kardinaal vertrok naar Rome, waar hij tot zijn 80ste president van de Pauselijke Raad voor de Eenheid der Christenen zou blijven.

Denekamp
In 1997 verhuisde de oude kardinaal naar het klooster van de Zusters Franciscanessen te Denekamp. Daar werd hij tot zijn dood liefdevol verzorgd. Na de dood van Johannes Paulus II werden alle kardinalen naar Rome geroepen. Willebrands moest vanwege zijn gezondheid verstek laten gaan.

Kardinaal Willebrands is heen gegaan op de gezegende leeftijd van 97 jaar. Een mens die de dialoog zocht naar Christenen met gedeeltelijk andere overtuigingen en daar zijn leven voor in dienst stelde om de eenheid in Jezus Christus dichterbij te brengen. Ik hoop dat hij z'n welverdiende rust heeft.

  REQVIESCAT IN PACEM

[Pooh]

Modbreak:

Off-topic posts en niet onderbouwde oneliners verwijderd.

[wateengedoe2]

quote:

Pooh schreef op 03 augustus 2006 om 10:41:

Modbreak:

Off-topic posts en niet onderbouwde oneliners verwijderd.

Sacerdos postte: "In paradisum deducant te angeli" en deze 'oneliner' mag wel terug wat mij betreft

Het betekent "Moge de engelen u geleiden naar het paradijs" en het is de eerste zin van een gezang in de Requiemmis. Dit is tevens wat ik kardinaal Willebrands van harte toewens!

[Sacerdos]

Tja.ach  als men niet beter weet,is het niet kwalijk te nemen.

[Zijnkind]

De vergissing kun je verwachten als je Rooms Katholieke Leiders gaat herdenken op een protestants forum. Maar goed, ik kan wel waardering voor zijn streven naar eenheid opbrengen. En natuurlijk waardeer ik elke oprechte dienaar van onze God.

[Laodicea]

quote:

Zijnkind schreef op 03 augustus 2006 om 22:27:
De vergissing kun je verwachten als je Rooms Katholieke Leiders gaat herdenken op een protestants forum. Maar goed, ik kan wel waardering voor zijn streven naar eenheid opbrengen. En natuurlijk waardeer ik elke oprechte dienaar van onze God.

Ik heb inderdaad getwijfeld of ik het wel moest doen, maar omdat hij toch een oecomenicus bij uitstek was, die juist ook veel gedaan heeft om toenadering te zoeken tot de protestanten, heb ik het toch gedaan.

[diak2b]

quote:

Laodicea schreef op 03 augustus 2006 om 22:48:
[...]
Ik heb inderdaad getwijfeld of ik het wel moest doen, maar omdat hij toch een oecomenicus bij uitstek was, die juist ook veel gedaan heeft om toenadering te zoeken tot de protestanten, heb ik het toch gedaan.

Sterker, als de tekenen niet bedriegen, is de toenadering tussen Rome en Dordrecht met het buiten beeld raken van de kardinaal, en nu zijn overlijden, eveneens buiten beeld aan het raken.

Een groot man. Moge hij gelegenheid hebben zijn zaak voor herstel van de eenheid rechtstreekser te bepleiten dan ooit.

[Laodicea]

quote:

diak2b schreef op 03 augustus 2006 om 23:03:
Sterker, als de tekenen niet bedriegen, is de toenadering tussen Rome en Dordrecht met het buiten beeld raken van de kardinaal, en nu zijn overlijden, eveneens buiten beeld aan het raken.

Ik wist niet dat hij zo'n grote invloed had. Zou het zo'n vaart lopen? _{Bovendien hebben we jou nog.}

quote:

Een groot man. Moge hij gelegenheid hebben zijn zaak voor herstel van de eenheid rechtstreekser te bepleiten dan ooit.

Dat maken wij nog wel mee, theoretisch zou ik daar wel een flinke weddenschap op durven zetten, maar dat vind ik dan etisch weer niet zo kies.

[Laodicea]

quote:

Laodicea schreef op 03 augustus 2006 om 23:35:
_{Bovendien hebben we jou nog.}

offtopic:Waarmee ik niet bedoelde dat je zo'n prediker bent, maar je hebt hier op dit forum wel aardig je steentje bijgedragen om allerlei misverstanden op te ruimen. Ik heb nog altijd het idee dat dat het belangrijkste is wat Protestanten en Katholieken scheidt.

[diak2b]

quote:

Laodicea schreef op 03 augustus 2006 om 23:35:
[...]
Ik wist niet dat hij zo'n grote invloed had.

Nog groter.

quote:

Zou het zo'n vaart lopen?

Sinds hij het toneel heeft verlaten is de vaart er aardig uit.

quote:

_{Bovendien hebben we jou nog.}

Voorzover ik enige oecumenische intenties had, zijn die er niet meer.

[Riemer Lap (inactief)]

Ik ken de man persoonlijk niet maar wel het geloof dat hij achterstaat.
En dan is het werkelijk vreemd om een topic aan hem te wijden.
Eenheid die vanuit de RK gezocht wordt is veelal: geen eenheid.

Persoonlijk heb ik aardig wat vrienden in de RK en ze zijn beslist niet protestant minded te noemen.

Welk zoeken naar eenheid wilde deze man bereiken?
Toenadering is wat anders dan erkennen van elkaars geloof en standpunten.
Denk dan ook gerust aan de "heiligheid" van Maria etc.
Daar kan een protestant nooit één mee worden denk ik.

Overigens, waarom kreeg hij eerder "ontslag"? Omdat de paus een ander op die plek wilde
Waarom wilde de paus dat???

Nee, laat maar.
Het zoeken naar eenheid met de RK is m.i. niet echt zinvol zolang men daar bepaalde heilige huisjes blijft verdedigen.

[diak2b]

quote:

Riemer Lap schreef op 04 augustus 2006 om 01:03:
Ik ken de man persoonlijk niet maar wel het geloof dat hij achterstaat.
En dan is het werkelijk vreemd om een topic aan hem te wijden.
Eenheid die vanuit de RK gezocht wordt is veelal: geen eenheid.

Persoonlijk heb ik aardig wat vrienden in de RK en ze zijn beslist niet protestant minded te noemen.

Welk zoeken naar eenheid wilde deze man bereiken?
Toenadering is wat anders dan erkennen van elkaars geloof en standpunten.
Denk dan ook gerust aan de "heiligheid" van Maria etc.
Daar kan een protestant nooit één mee worden denk ik.

Overigens, waarom kreeg hij eerder "ontslag"? Omdat de paus een ander op die plek wilde
Waarom wilde de paus dat???

Nee, laat maar.
Het zoeken naar eenheid met de RK is m.i. niet echt zinvol zolang men daar bepaalde heilige huisjes blijft verdedigen.

en daar gaan we weer...

[biblebook]

Christus roept de mensen op om één te worden met een Hemels Koninkrijk en geen aards, daar waar de macht van Rome naar streeft.
Lees eens de informatie over de " geest van de Jehova getuigen". Je zelf een paradijs op aarde maken. Ben afgelopen weekend eens gaan kijken bij een congres van hen, in Gent (Expo); Eén en al zelfrechtvaardiging, zonder wezelijke geestelijke inhoud: de vergeestelijke essentie van de bedoeling van Rome. (met respect overigens)

De essentie van de RK machtsstaat, behoefte en belang om de One World Order tot stand te brengen. Twee rijken:

Dat van Satan  -op aarde en zichtbaar- Geestelijke en burgerlijke wetten van mensen
Dat van Christus -Hemels en geestelijk- Geestelijke en burgerlijke wetten van God

Uit de lering van de Jehova getuigen én de bedoelingen van de Kerk van Rome, dé moederkerk der kerken blijkt, steeds weer, dat mensen niets zijn  (zoals Christus uitlegt) inzake het Geestelijke aspect van God de Vader en de inzichten van Zijn Rijk, zonder de gave der profetie en de werking van de Heilige Geest, en dat mensen door eigen werken,  geen toekomst kunnen hebben, dat in een Hemels Rijk ligt. (Kol. 1:16)

Een kardinaal of gelijk welk ander mens de hemel in praten, lijdt tot niets. (Ps. 119: 1,33)

Immers: Het is de mens beschikt, éénmaal te sterven, en daarna het oordeel (Hebreeën 9:27)

[Aafke]

Zou dit (deze topic) niet een plaats van stilte moeten zijn..?!

[Pooh]

Modbreak:

Blijkbaar kan dit niet op dit forum. Daar baal ik van. Een aantal mensen hoort nog van me.