Grappig, we hadden gisteravond met de studentenvereniging een lezing van EO-topman Wim de Knijff. En in het verhaal dat hij hield herkenden veel van ons zich niet. Hij sprak over de verandering van rationeel naar emotioneel, de generatiekloof tussen ouders en kinderen. Ik zeg niet dat er niemand was die zich erin herkende, maar degenen die dat wel deden moeten zich in de minderheid gevoeld hebben, dat is wel jammer.
Maar goed, om terug te komen op het topic: het vormgeven aan 'gereformeerd zijn', of 'bijbels', dat is iets waar je als student met moeite invulling aan geeft. Er zijn zoveel stromingen en theorieën die aandacht vragen. Maar helaas was de lezing gister een exercitie in 'herken de evangelische misvattingen'. Misschien is ook dat juist wel een kritiekpunt op Klapwijk. Dat tussen (of beter gezegd boven) verstand (gereformeerd) en gevoel (evangelisch) iets staat dat meer is dan de som der delen, namelijk het geloof.
Dat juist de gaven van de geest (Gal 5:22-23) 'liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof, 23 zachtmoedigheid en zelfbeheersing' zijn, betekent dat deze niet berusten op gezond verstand of op altruïsme. Dit lijkt me slecht verenigbaar met het gereformeerde 'kijk mij eens gelijk hebben'.
